Todos os capítulos de Maid of the Ruthless CEO: Capítulo 61 - Capítulo 70

Agad niyang pinunasan ang luha sa mata niya. She then panicked when I tried to walk away.“Wala akong kasama. Samahan mo ako. Kailangan ko ng kasama,” umiiyak niyang pigil sa akin. Hindi niya binitawan ang damit ko. “Bakit mo ako gustong kasama? Mahirap akong kasama. I'm really a bad person.” Tumaas ang kilay ko sa kanya.“Please,” she whispered.I laughed at her again. Natatawa ako na ayaw niya akong bitawan. “You're the first person to choose to be with me. Fine. I'll celebrate your birthday,” I told her when in fact, I felt relieved that someone wanted to be with me. Nagmadali siyang tumakbo sa maliit na bahay malapit sa dagat. Paglabas niya, may dala siyang cake. May dala rin siyang lighter.Sinindihan niya ang cake. She then waited for me.I looked at her weirdly. “Ano?”“Kumanta ka na ng happy birthday.”Napakamot ako ng ulo. What did I put myself into?I sang her the damn song. She smiled and closed her eyes to make her wish.“I wish you a successful life. And thank you for

Natapos ang first semester, pero dalawang linggo lang, pasukan na ulit for the second semester. We have a few subjects kasabay ng on-the-job training namin. Pero mas pagtutuunan namin dito ang internship.Naka-decide na ang mga kasama ko kung saan sila mag-o-OJT. Gusto nilang isama ako sa kumpanyang napili nila, kaso I'm already eyeing Rio's company. Hindi ko sinasabi sa kanya na doon ako mag-i-internship.Nagpasa na ako ng requirements online at naka-reply na sila sa akin. Pupunta na lang ako sa kumpanya for briefing at magsisimula na ako.Kaya maaga akong gumising ngayon. Nakapag-almusal na ako kanina at maliligo at magbibihis na lang ako para tumuloy na sa kumpanya.Rio didn't know about this. Hindi ko pinaalam kasi kung sinabi ko, baka hindi na ako dumaan sa proseso. Baka diretso na akong tanggap. And I don't want bias, lalo na at pare-pareho kaming nag-apply ng mga classmates ko.Nang makita kong umalis na si Rio sa mansion ay saka pa ako lumabas ng kwarto. I immediately made his

Kita ko ang pagkagulat sa mata niya.“Hindi ko sinabi kasi para dumaan sa proseso. Baka kasi kapag sinabi ko sayo, diretso pasok agad,” I reasoned out kahit pwede naman na sumunod parin sa proseso. “And now they’re asking you to bring important documents to my office to be signed?” kritikal niyang sabi.I tried to smile. “Lahat kasi may ginagawa sa department at ako lang ang wala pang task kaya ako ang nautusan.”Umiling siya. “Kumain ka na. It's already too late for your meal.”“Pero yong papapirmahan—”“Kakain ka, Thalia,” putol niya sa sasabihin ko.Napilitan akong kumain kahit hindi naman ako nagugutom. Nang makita niyang kumain ako, naglakad siya sa table niya at saka nagsimulang magtrabaho. I saw him open a folder, pero hindi iyon ang nilapag ko sa table niya. Inignore niya iyon.“Rio,” tawag ko.“Don't speak while eating,” putol niya ulit sa akin. Sinimangutan ko siya pero hindi naman siya nakatingin sa akin.Pabalik-balik ang tingin ko sa binabasa niya habang kumakain ako. N

Kinakabahan akong bumaba sa lobby. Ang sabi, galit daw ang bisita ni Rio at baka magwala kung walang bumaba sa kanya. Ayaw naman nilang hayaan na papuntahin siya sa opisina ni Rio kasi baka sila ang mapagalitan ni Rio.Kaya heto at ako ang bumababa.Pagdating ko ng lobby, agad akong lumapit sa receptionist para itanong kung nasaan ang bisita, pero may isang lalaking nakatayo na doon. At sa mukha pa lang ng receptionist na kabado, natitiyak kong ito na siguro ang bisita ni Rio.Dahan-dahan akong lumapit sa kanila hanggang sa mapalingon sila sa akin. Kita kong natigilan ang lalaki nang makita niya ako. It's as if he knew me, but I don't know him.“Uh… ikaw ba ang bisita ni Mr. Velasco?” tanong ko.But I saw him frown at me. “Mr. Velasco?”Napatingin ako sa receptionist. Baka hindi naman pala siya ang bisita ni Rio.“Excuse me, where is the visitor of Mr. Velasco?” tanong ko sa babae.Biglang humalakhak ang lalaki sa tabi ko.“I am the visitor. I just don't understand why you would call

Four days since I talked to Zion. Four days rin na malamig ang turing sa akin ni Rio. Hindi ko na alam kung anong mangyayari.I feel sad because I barely exist to him now. Ni isang tingin ay hindi niya ginagawa. I haven't talked to him ever since in the kitchen. Pero kapag naiisip ko rin na pwedeng kunin sa kanya ang kumpanya dahil nagmamatigas siya, it makes me even more sad. Because I know how hard he works for it.But I also know I can't meddle with his family because I don't have the right. He made it obvious kaya nanahimik na ako.I don't know where to stand in his life anymore. I can't enter his room nor his study room. Lagi siyang iritado kapag nakikita niya ako kaya I made sure we don't see each other. Kahit sa kumpanya, hindi na niya ako pinapatawag sa opisina niya.Hating gabi na nang lumabas ako para bumaba sa kusina. I couldn't sleep again and my head hurt. Bumaba ako para kumuha ng maiinom.Nang medyo nawala ang sakit ng ulo ko, bumalik din ako sa taas. Hindi ko lang ina