Semua Bab Desiring My Sister-In-Law: Bab 61 - Bab 64

Luna’s POVTahimik pala talaga ang bahay kapag wala si Bryden.Akala ko dati, tahimik na kapag wala si Bryan. Sanay na ako roon. May mga gabing late siya umuuwi, may mga araw na halos phone calls at messages lang ang kasama ko. Pero iba ang katahimikan ngayon. Hindi ito yung katahimikang galing sa pagiging mag-isa. Ito yung katahimikang may kulang na tunog.Walang yabag sa hagdan na pilit dahan-dahan pero mabigat pa rin. Walang boses na magtatanong kung kumain na ba ako, kahit alam kong siya rin naman ang hindi kumakain sa oras. Walang taong biglang susulpot sa pinto ng kusina at magsasabing tutulong, kahit halatang hindi marunong kung saan nakalagay ang sandok.Nakakainis.Mas nakakainis dahil napapansin ko.Sinubukan kong gawing normal ang araw ko. Naglinis ako ng sala, naglaba ng kaunti, inayos ang requirements ko para sa trabaho. Inilagay ko sa folio ang lahat ng papeles: résumé, IDs, printed offer, medical clearance na kailangan ko pang asikasuhin. Maayos lahat. Parang kay

Luna’s POVSinabi kong magiging okay ako.At noong una, pinaniwalaan ko rin ang sarili ko.Pagkababa ng phone, inayos ko ang kusina, niligpit ang pinagkainan, tiningnan ang lock sa pinto, at sinilip ang CCTV app kahit wala namang dahilan para gawin iyon. Tahimik ang paligid. Maayos ang bahay. Wala nang dapat ikatakot.Pero habang lumalalim ang gabi, unti-unting lumalawak ang katahimikan.Hindi ito katulad ng katahimikan noong may umaaligid pa sa labas. Wala nang banta. Wala nang yabag na dapat pakinggan. Ang meron ngayon ay mas mahirap takasan: sariling isip.Umupo ako sa sala, hawak ang folio sa kandungan ko. Paulit-ulit kong binuksan at isinara iyon, parang bata na may bagong gamit sa eskwela. Nandoon ang requirements ko, ang pen, ang notebook, at ang card na ilang beses ko nang binasa kahit alam ko na ang nakasulat.Para sa mga bagong simula mo. Proud ako sa’yo.Bryan ang pangalan sa dulo.Pero kamay ni Bryden ang nararamdaman ko sa bawat letra.Napapikit ako at isinandal ang ulo s