All Chapters of Adore You ของคุณหมอ : Chapter 21 - Chapter 30

-21-ครืด ครืด~ มือถือในกระเป๋าฉันสั่นก็เลยรีบหยิบมันขึ้นมา เอาจริงๆก็มีอยู่ไม่กี่คนที่รู้เบอร์ใหม่ของฉันละนะ มีแค่ตังเม อาจารย์เปรมและก็คุณหมอที่ยืนจ่ายบัตรแบล็คการด์ให้ฉันอาจารย์เปรม..“ค่ะอาจารย์” เพียงคำทักก็ทำให้เครวิลนั้นหันมองแบบรักษาอาการก่อนจะหันไปทางแคชเชียร์เหมือนเก่า วงเงินที่เขาจ่ายไปนั้นแพงเอาการเพราะเขาจัดการเลือกเสื้อผ้าให้เธอ ข้าวของเครื่องใช้แบบที่ดีที่สุด แม้ว่าน้ำอุ่นแทบจะไม่หยิบอะไรเลย แต่เขาก็จัดการเลือกทุกอย่างที่เขาชอบให้กับเธอ และคิดว่าบางอย่างเธอน่าจะชอบ สนับสนุนความคลั่งรักเข้าไปใหญ่“ตอนนี้เหรอคะ? ตอนนี้อุ่นซื้อของอยู่ที่ห้างนะคะ เรานัดกันที่ค่าเฟ่ก็ได้นะคะ โอเคค่ะ สวัสดีค่ะอาจารย์”“มีอะไร?”“อืมม คืออาจารย์บอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วยแต่ว่าอุ่นก็ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร”“ให้ฉันไปด้วยไหม?”“ไม่เป็นไรค่ะ หมอไปทำงานเถอะ” แต่เพราะว่าหมอวิลมองฉัน“ไปทำงานค่ะ มีคนไข้รอคุณหมอคนเก่งอยู่นะคะ” ของที่ซื้อถูกขนเข้ารถเข็น เครวิลเดินเข็นรถเข็นไปที่ลานจอดรถก่อนจะพูดตอนที่เปิดท้ายรถขึ้นมา“อาจจะไม่ได้เจอกันอีกหลายวัน ไม่คิดจะทำอะไรให้ฉันหน่อย?”“อะไรที่ว่าคืออะไรละคะ?”“ฉันร้องข

-23-เหมือนพวกผู้ใหญ่จะคุยกันถูกปากถูกคอจริงๆ ก็เรื่องผลประโยชน์ทั้งนั้น เครวิลแสดงท่าทีอึดอัดจนคนเป็นแม่อย่างพรรัมภาเริ่มให้ความสนใจ เครวิลดื่มหนักอยู่ตั้งแต่มาถึง ก่อนจะดันเก้าอี้และขอตัวกับทุกคน“ขอตัวครับ จะไปสูบบุหรี่”ร่างสูงเดินออกไปจากโต๊ะอาหาร แซมมี่เม้มปากแต่ยังแสดงท่าทีสำรวมต่อหน้าผู้ใหญ่ของฝ่ายเครวิล เพราะถูกกำชับมาอย่างดีว่าต้องทำตัวให้ดีเป็นผู้หญิงที่สง่าและดูภูมิฐานในทุกๆอากับกิริยา ก่อนที่พรรัมภาจะลุกขึ้นแล้วเดินตามหลังลูกชายไป ดีสนีย์ที่นั่งอยู่ข้างๆคนเป็นแม่มองตามติด แม้อยากจะเดินตามไปด้วย แต่ทันทีที่แซมมี่วางช้อนส้อมทำท่าทีจะขอตัวบ้าง“พี่แซมมี่คะ ชาเเอลรุ่นล่าสุดที่เพิ่งเปิดตัวมา ดีสไปจองมาแล้วนะคะ เห็นว่าเข้าไทยแค่สิบใบเท่านั้น ราคาแพงหูฉี่เลยละค่ะ พี่แซมมี่จะไม่พลาดคอลเลคชั่นนี้ใช่ไหมคะ?” เธอรั้งแซมมี่เอาไว้ เพราะดีสนีย์รู้ดีว่าเครวิลพี่ชายของเธอ ไม่ได้มีความพิสวาทแซมมี่เลยแม้แต่หางคิ้ว ไม่สิหางคิ้วมันดูสุภาพเกินไปดีสนีย์คิดในใจ ต้องบอกว่า แม้แต่ขนหมอย เครวิลก็ไม่แล..“พี่ยังไม่ได้ตามเลยจ่ะดีส”“งั้นดีสจะเอาให้พี่ดูค่ะ” ดีสนีย์ขยับเก้าอี้ไปนั่งข้างๆแซมมี่ และเพร

-25- “สมใจแม่แล้วใช่ไหม! นั่นแพตตี้นะ! นั่นลูกในไส้แม่นะ!” น้ำอุ่นตวาดใส่หน้าสะออนเเม่เลี้ยงของเธอ ทำกับเธอเธอยังพอทน แต่กับแพตตี้ที่เป็นลูกแท้ๆ เธอยังมีหน้ามานั่งอึ้งกับเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยังไง! ที่ยังคงนั่งเอ๋อแบบนี้แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าเธอกำลังตกใจกับการที่แพตตี้เสนอตัวออกไปแบบนั้น หรือเพราะว่าเธอกำลังตกใจว่าได้ปล่อยให้ลูกสาวในไส้อย่างแพตตี้ไปเป็นลูกกวางให้เสือขาวอย่างคลาวน์ขย้ำเล่นแลกกับเงินตราจำนวนเป็นล้าน มันคงจะเกินฝันจนนั่งฝันกลางวันเลยสินะมีเพียงน้ำอุ่นที่ลุกลี้ลุกลนกับทุกอย่างแม้กระทั่งตอนนี้ เธอก็กำลังวิ่งไปห้ามแพตตี้และตั้งใจว่าจะวอนขอกับคลาวน์ ว่าให้ปล่อยน้องสาวของเธอไว้สักคน“อุ่น!” แต่คนที่วิ่งกระหืดกระหอบตามหลังมาคือตังเม“อุ่น! หยุดก่อน!” ทันทีที่เพื่อนสาวคว้าแขนของเธอได้ น้ำอุ่นก็หันขวับ แต่ก็ต้องพบว่าทุกอย่างมันนิ่งมาก ไม่ว่าจะเป็นเวลล์ คูมิน ตังเมหรือแม้แต่สะออน ทุกคนเดินออกมาจากห้องของภาคภูมิ“แกจะห้ามอะไรได้ ถ้าคุณคลาวน์เขาบังคับขืนใจก็ว่าไปอย่าง ยัยนั้นมันว๊อนเองนะ ปล่อยไปเถอะจะได้เข้าใจว่าเรื่องที่คิดว่าจะได้เงินล้านง่ายๆ คิดว่าแค่ไปถ่างขาให้คนอย่างคุณคลาวน์แ

-27-ครั้งเดียวสำหรับเราสองคน.. ไม่มีอยู่จริง เราทำกันไม่พัก ไม่รู้ว่าทำไมถึงทำได้เยอะขนาดนั้น เสียงหอบหายใจหลังจากที่ครั้งล่าสุดจบลงไป เหงื่อก็ผุดขึ้นตามตัวเต็มไปหมด ความเย็นของแอร์ไม่ช่วยให้ไฟราคะที่สุมอยู่ในใจมอดดับ “อ่า~” ริมฝีปากของเครวิลกัดที่ใบหูของน้ำอุ่น อัดฉีดความกระหายขาวขุ่นเข้าโพรงน้อยจนแฉะเปียก ก่อนจะพลิกตัวนอนข้างๆเธอ รั้งกายน้อยให้นอนทับแขน ล่อซะสร่างเมาเลยกู“..เหนื่อยจะแย่”“เธอตอแยฉันไม่เลิกเอง”“..ไม่พูดค่ะ จุ๊ จุ๊” น้ำอุ่นใช้นิ้วชี้แตะที่ริมฝีปากหนาของเครวิล ครู่นึงรู้สึกว่าเรามองหน้ากันแบบไร้คำพูด แต่สุดท้ายแล้ว น้ำอุ่นก็เป็นคนโพล่งออกมาซะก่อน“..ขอบคุณนะคะ ถ้าไม่ได้หมอ อุ่นก็ไม่รู้ว่าพ่อจะ”“ขอบคุณความพยายามของเธอจะดีกว่า”“..ค๊ะ?”“ที่ให้ๆเธอไป ฉันไม่เคยเสียดาย”“….”“มีให้อีกไม่อั้น แบบไม่รู้จบเลยล่ะ”“แถวบ้านอุ่นเรียกว่าอวดรวยนะ”“ก็กำลังอวดอยู่” ฉันรู้สึกว่าตัวฉันหัวเราะได้จริงๆก็คราวนี้ อยากจะขอบคุณเขาแบบไม่รู้จบเหมือนกัน คิดไม่ออกเหมือนกันว่าถ้าคืนนั้นเครวิลไม่แลฉัน ทุกอย่างมันจะออกมาเป็นยังไง ขอบคุณที่ได้เจอ “ขอกอดหน่อยนะคะ” ยัยตัวเล็กโอบกอดกายหนาดั่งป

-29-“อยู่กับศพมาก็ตั้งเยอะ แต่กินของจากคนแปลกหน้าเพราะว่าเขาอ้างชื่อผมเนี่ยนะ?”“ผมพลาดเองครับ แต่ผู้ชายตัวสูงคนนั้นเขาดูไม่มีท่าทีแปลกๆอะไรเลย ผมก็เลยเผลอดื่มไปนะสิ อีกอย่างเขาอ้างชื่อหมอวิลด้วยผมก็เลย..”เครวิลกับหมอชินกำลังมุ่งตรงไปยังห้องควบคุมระบบกล้องวงจรปิด ศูนย์กลางควบคุมการรักษาความปลอดภัยและการเฝ้าระวังสำหรับระบบรักษาความปลอดภัยของโรงพยาบาล การเข้าห้องควบคุมได้ง่ายๆก็เพราะว่าหมอวิลเป็นลูกชายของเจ้าของโรงพยาบาล และทันทีที่มาถึง พนักงานรักษาความปลอดภัยประจำหน้าจอ ก็กำลังไล่เช็คภาพบางล็อตที่ถูกบันทึกเอาไว้“นี่ครับ ผู้ชายสองคนในช่วงเวลาที่คุณแนนบอก” เครวิลเห็นแล้ว เขานิ่งไปสักพัก มองผู้ชายในคลิปก่อนจะเลือกที่จะโทรหาน้ำอุ่น เพื่อที่ต้องการการยืนยันว่าสองคนนั้นใช่เพื่อนที่คณะของพวกเธอหรือเปล่า เพราะถ้าหากว่าใช่ การตามตัวก็คงไม่ใช่เรื่องยาก[ฮัลโหลค่ะหมอ]“เธอยังอยู่ตึกซีหรือเปล่า มาหาฉันหน่อย”“อยู่ค่ะ หมออยู่ที่ไหนเหรอคะ?”“ห้องควบคุม ถามใครแถวนั้นก็ได้ แล้วบอกว่าเธอเป็นคนของฉัน”[..แล้ว คู่หมั้นของหมอละคะ]“ตอนนี้ฉันต้องการเธอ”[….]“บอกให้มาก็รีบมา”[ค่ะ อุ่นจะรีบไป] เครวิลจ้