20เผื่อความปลอดภัยแล้วหลังจากที่เธอตื่น เซรินก็เอาแต่เหม่อลอย นั่งกอดเข่าตัวเอง นัยน์ตาล่องลอยริมฝีปากพึมพำ เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง อาหาร นมและน้ำเธอก็ไม่แตะ แต่แล้วตกเกือบสองชั่วโมงหลังจากที่เธอตื่น ต่างจากฝันร้ายครั้งแรกที่แอชตันได้พบเจอ เธอล่องลอยจนดูเหมือนจะช่วยเหลือตัวเองไม่ได้อย่างที่ผู้ดูแลโรสเคยแจ้งเอาไว้หนักสินะ คราวนี้… เซรินก็ยอมลุกจากเตียง เดินเท้าเปล่าสีหน้าล่องลอยและหย่อนตัวลงนั่งหน้าตู้เซฟ นั่งนิ่งๆ ไม่พูดไม่จาจนกระทั่ง“คุณเซรินคะ” ผู้ดูแลโรสถูกตามมาอีกครั้ง ทันทีที่เซรินเห็นคุณผู้ดูแล ก็เหมือนว่าเธอจะเผลอยิ้มได้เล็กน้อย แอชตันมองการกระทำของผู้ดูแล เธอเข้าหาเซรินด้วยความอ่อนโยน กอดเธอ ไม่ตัดสิน และใช้เวลานั่งอยู่ตรงนั้นเงียบๆราวสิบนาที“เห็นคุณแอชตันบอกว่าจะพาคุณเซรินไปเที่ยวต่างจังหวัด อยากไปไม่ใช่เหรอคะ ที่ที่มีบึงน้ำ ต้นไม้ วิวภูเขา”“….” เซรินมองแอชตัน“ไปกินข้าวกันก่อนไหมคะ ไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยแบบนี้ จะกินยาไม่ได้นะ” เซรินลุกขึ้น ผู้ดูแลโรสประคองเธอกลับไปที่เตียง ค่อยๆป้อนข้าวป้อนน้ำเธออย่างใส่ใจ“..ฉันฝันอีกแล้ว” เซรินค่อยๆพูด เธอมีท่าทีราวกับทั้งตัวและใจของเธ
Terakhir Diperbarui : 2026-02-04 Baca selengkapnya