Library

Search

Home / Romance / Caged by Desire / Chapter 31 - Chapter 40

All Chapters of Caged by Desire: Chapter 31 - Chapter 40

56 Chapters

Chapter 30

Eksaktong 6:30 PM, tumunog ang doorbell. I opened the door and... fuck. He looked so good. Naka-black button-up shirt siya, sleeves rolled up to his elbows. Dark jeans and clean sneakers. Yung effortless look na halatang pinag-isipan pero hindi mukhang pilit. "Hi," he said, smiling. Yung smile na ramdam mong masaya siyang makita ako. "Hi," I replied. "You look beautiful," sabi niya. "You said that this morning." "It's still true. Actually, it's more true now that I'm seeing you in person." "Smooth," sabi ko, pero ramdam ko ang init sa mukha ko. Sumakay kami sa sasakyan niya. Casual lang ang vibe. After twenty minutes, nakarating kami sa isang—Food Park. "A food park?" I asked, surprised. Hipster-style ang lugar, may string lights, wooden tables, at live acoustic music. "You said no chandeliers," sabi niya habang pinaparada ang kotse. "Can't get more low-key than this." "I love it," I said honestly. "This is perfect." Nag-order kami ng Korean fried

Last Updated : 2026-02-11

Chapter 31

PAGKATAPOS ng meeting, isa-isang lumabas ang lahat sa conference room. Tinapik ako ni Mr. Lopez sa balikat, bakas ang tuwa sa naging presentation ko. Ang mga engineers naman ay busy sa pag-uusap tungkol sa technical details, habang ang mga contractors ay nagpaplano na ng kanilang schedules. At ako? I was trying to pack up my laptop as quickly as possible without looking like I was rushing. Kasi kailangan ko nang makalabas sa kwartong ito bago pa— "Ms. Flores," tawag ni Drake. "A moment?" Too late. Tumigil ako at dahan-dahang humarap sa kaniya. Isinuot ko ang aking pinaka-professional na ngiti. "Yes, Mr. Valencia?" Nauna na ang iba. Kaming dalawa na lang ang naiwan sa conference room. Nakabukas naman ang pinto, kaya technically, public space pa rin kami. Safe. O ganoon ang akala ko. Lumapit siya. Slowly. Deliberately. Yung lakad niya na parang may slow-mo effect sa background. Napaka-unfair. "About those sustainability features," sabi niya, casual lang ang tono. Professio

Last Updated : 2026-02-11

Chapter 32

Tumingin ako sa kaniya nang diretso. Challenge accepted. "I'm looking at you now." "You are," sabi niya, bumaba ang tingin niya sa labi ko. "And I'm looking at you. And I'm thinking about kissing you again." "We're at work," remind ko. "I'm aware," sabi niya. "People could walk in," sabi ko. "They could," sabi niya. "This is unprofessional," sabi ko. "Extremely," agree niya. "So stop looking at me like that," sabi ko. "Like what?" tanong niya, inosente. "Like you're planning something," sabi ko. "I am planning something," admit niya. "What?" tanong ko, suspicious. "Our next date," sabi niya simply. "I'm thinking Wednesday. Are you free?" "I have to check my schedule," sabi ko. "Check now," sabi niya. "Drake—" "Humor me," sabi niya. "Pull out your phone. Check your calendar. Tell me if you're free Wednesday night." Nag-sigh ako at kinuha ang phone ko. Wednesday. Walang entry. "I'm free," admit ko reluctantly. "Perfect," sabi niya

Last Updated : 2026-02-11

Chapter 33

SA GABING IYON, tumawag si Mika."OKAY, spill," sabi ni Mika agad. "What happened? You've been smiling at your phone for the past hour.""I have not," deny ko."Liar. I can hear it in your voice. You're smiling right now. What did he do?"Kinuwento ko sa kaniya ang nangyari sa conference room. Ang pang-aasar, ang landian, at yung linyang "I dream about you every night.""OH MY GOD! He said that?! At work?!""Technically pagkatapos ng meeting," sabi ko. "Nung nakaalis na ang lahat.""Still! That's—that's so hot!" sigaw niya."It's unprofessional," sabi ko."It's romantic! He's flirting with you. Publicly claiming you. Making his intentions clear. 'Yun naman ang gusto mo, 'di ba? Clarity?""I guess," sabi ko."No guessing. Do you like him or not?""I like him," pag-amin ko. Finally, nasabi ko na rin nang malakas."See? Was that so hard?""Yes," sabi ko nang tapat."Why?" lumambot ang boses niya."Because once I admit it, it becomes real. And if it's real, it can hurt me

Last Updated : 2026-02-11

Chapter 34

After about thirty minutes, nakarating kami sa isang... Rooftop Bar. Pero hindi ito ordinaryong bar. Exclusive ito, intimate, at may perfect view ng city skyline. Fairy lights everywhere, cozy seating, at may live jazz music. "Drake... this is—" "Not low-key. I know. But I wanted to take you somewhere special. Somewhere that matches how I feel about you." "And how do you feel about me?" tanong ko, kuryos. "Like you deserve the world," sabi niya simply. "And I want to give it to you." My heart. Putangina. Pinapatay niya ako sa mga linyang 'to. "You're too much," sabi ko. "Not enough. Never enough for you." Pumasok kami sa loob. Binati siya ng host gamit ang pangalan niya. "Mr. Valencia, your usual table?" Ibig sabihin, madalas siya rito. Dinala kami sa isang corner table. Private. Intimate. Kitang-kita ang buong siyudad. "You come here often?" tanong ko nang makaupo kami. "Sometimes. When I need to think. Or celebrate. Or impress beautiful architects." "How man

Last Updated : 2026-02-11

Chapter 35

MALI ako. Mali akong nag-assume na everything was going smoothly. Na finally, things were falling into place. Na maybe, just maybe, I could be happy without the universe shitting on me. Kasi ang universe, may ibang plano. Friday afternoon. I was at a coffee shop near my office, waiting for my order. Simple day. Normal day. Kate-text ko lang kay Drake Valencia tungkol sa plans namin for the weekend nang biglang— "Selene." That voice. That fucking voice na akala ko hindi ko na maririnig ulit. I froze. Completely. Parang tumigil ang mundo para sa akin. Dahan-dahan akong lumingon at nandoon siya. Tristan Mendoza. Ang ex ko. My five-year mistake. Ang lalaking nagsimula ng lahat ng pain at trust issues ko. He looked the same. Pero may kung ano sa mga mata niya. Desperate? Angry? Hurt? I couldn't tell. At wala akong pakialam. "What do you want?" sabi ko. Cold. Flat. Walang emotion. "We need to talk," sabi niya habang lumalapit. "We have nothing to talk ab

Last Updated : 2026-02-11

Chapter 36

Natawa ako. Isang cold and bitter laugh. "Love? You don't know what love means, Tristan." "I do! Selene, please. I made a mistake. But we can fix this. Just—just give me another chance." "No," sabi ko. "Selene—" "I said no. Let go of me." "Just think about it," sabi niya, hindi pa rin bumibitaw. "Selene, we had five years together. We can't just throw that away—" "You threw it away," putol ko sa kaniya. "When you decided to fuck someone else. When you chose her over me." "I choose you now," sabi niya. "Selene, please. Come back. I'll change. I promise—" "Your promises mean nothing." "Selene—" "Let go of her." Isang bagong boses. Deep. Angry. Familiar. Napalingon kaming dalawa. Drake Valencia. Nakatayo siya ilang talampakan ang layo, naka-suit, halatang galing lang sa meeting. Ang mga mata niya ay madilim, ang panga niya ay nakakuyom habang nakatingin sa kamay ni Tristan na nasa braso ko. "Who the fuck are you?" tanong ni Tristan. "The guy

Last Updated : 2026-02-11

Chapter 37

SA LOOB ng sasakyan ni Drake, nanatili ang mabigat na katahimikan. Nakatingin lang ako sa bintana, pilit na pinipigilan ang luha ko. Pero hindi ko na kaya. The tears came. Hagulgol na ang sumunod. Drake pulled over sa isang tahimik na lugar. Kinalas niya ang seatbelt ko at hinila ako sa kaniya. Niyakap niya ako sa tapat ng console. "I've got you," bulong niya. "I've got you." Doon ako sumuko. Umiyak ako sa dibdib niya. Lahat ng betrayal, galit, at pagkalito na itinago ko ng ilang buwan, ibinuhos ko lahat. He just held me tight. Safe. "I'm sorry," sabi ko sa wakas, paos na ang boses ko. "Don't apologize. You have nothing to apologize for." "I ruined your shirt," sabi ko habang nakatingin sa basang bahagi ng suit niya. "I don't care about the shirt. I care about you." "I'm a mess," I whispered. "You're human. You're allowed to be a mess." "He called me boring," sabi ko sa maliit na boses. "He said I was boring. Predictable. High-maintenance. Needy."

Last Updated : 2026-02-11

Chapter 38

Nagising ako sa gitna ng gabi, ang tanging liwanag ay ang malamlam na sinag ng buwan na tumatagos sa manipis na kurtina ng condo ko. Ang kwarto ay puno ng hininga ni Drake Valencia—mabigat, payapa, at mainit. Nakayakap siya sa akin mula sa likod, ang kaniyang matipunong braso ay nakapulupot sa bewang ko na parang angkla. Pero kahit gaano kapeaceful ang paligid, ang utak ko ay nandoon pa rin sa mga salita ni Tristan. Boring. Vanilla. No excitement. Humarap ako sa kaniya nang dahan-dahan, sinisiguradong hindi siya magigising. Pero sa sandaling gumalaw ako, bumukas ang mga mata niya. Dark and hooded. Kahit sa dilim, kitang-kita ko ang intensity ng titig niya. "You're awake," bulong niya, ang boses ay malat at malalim dahil sa antok. "Hindi ako makatulog," sabi ko, ang boses ko ay halos pabulong na rin. Inabot ko ang kaniyang panga, dinama ang gaspang ng kaniyang stubble. "Drake... do you really find me incredible?" Hinila niya ako lalo papalapit, hanggang sa maramdaman ko ang baw

Last Updated : 2026-02-11

Chapter 39

NAGISING ako sa init ng sikat ng araw na tumatagos sa bintana at sa amoy ng kape na nagmumula sa kusina.Para sa isang segundo, nalito ako. Nasaan ako? Anong oras na? Pero nang gumalaw ako, naramdaman ko ang sakit—isang matamis na sakit sa pagitan ng mga hita ko, sa bewang ko, at sa likod ko. Memories from last night came flooding back in vivid detail.Drake Valencia.Ang kamay niya sa balat ko. Ang boses niya sa tenga ko. Ang paraan ng paggalaw niya sa loob ko... everything.Namula ako kahit mag-isa lang ako sa kwarto. Tangina. What did I just do? Well, I knew exactly what I did. Multiple times. At hindi ako nagsisisi. Not even a little bit.Bumangon ako, wincing slightly at the soreness. Kinuha ko ang robe ko mula sa upuan at ibinalot iyon sa sarili ko. My hair was a mess—tangled, wild, evidence ng kung ano ang nangyari kagabi. My lips were swollen. At may mga faint marks sa leeg ko, sa clavicle ko.Hickeys. Drake left his mark. Literally.Naglakad ako patungong kusina nang

Last Updated : 2026-02-11

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status