All Chapters of Caged by Desire: Chapter 41 - Chapter 50

​Seconds later, his boxers were gone. My robe fell to the floor. And then he was inside me again, filling me completely, stretching me in the most delicious way. ​"Fuck, Selene," he hissed. "You're pa rin so tight. So perfect. So mine." ​"Yours," I gasped, my head falling back. "All yours." ​He moved. Fast. Hard. Desperate. Masyadong mataas ang counter para maipulupot ko ang mga binti ko sa kaniya nang maayos, kaya binuhat niya ang isang binti ko at isinampay sa balikat niya, changing the angle. ​Deeper. So much deeper. ​Napahiyaw ako sa sarap. He reached between us, his thumb finding my clit, circling it with just the right amount of pressure. ​"Come for me," he commanded. "Come for me, Selene. Let me feel you." ​At hindi ko na napigilan. The orgasm hit me like a freight train. My entire body convulsed, my walls clenching around him so tight he cursed. ​"Fuck, yes. That's it. That's my girl," he groaned. His own release followed seconds later, spilling inside me with a guttur

Nagising akong may kakaibang gaan sa pakiramdam. Natulog ako nang mahimbing—isang bagay na tila luxury na para sa akin nitong mga nagdaang buwan. Para sa unang beses sa loob ng mahabang panahon, walang bangungot na nambulabog sa akin. Walang mga salita ni Tristan na paulit-ulit na umaalingawngaw sa isipan ko. Walang biglaang paggising sa gitna ng gabi na puno ng anxiety, yung pakiramdam na parang may kung anong kamay na humahawak nang mahigpit sa dibdib ko hanggang sa hindi ako makahinga.​Walang-wala. Puro tulog lang. Payapa. Malalim. Walang interrupt.​Dahan-dahang bumuka ang mga mata ko, sinalubong ng malalambot na sinag ng araw. Ngunit bago pa man luminaw ang paningin ko, ang unang bagay na naramdaman ko ay init. Isang malalim, stable, at kalmang init mula sa katawang nakadikit sa likod ko. Ramdam ko ang maigting na bisig ni Drake na nakabalot sa bewang ko na parang isang angkla. Ang dahan-dahang pagtaas at pagbaba ng kanyang dibdib sa likod ko habang humihinga siya ay nagsilbing

SELENE's POV Tatlong buwan. Ang bilis ng panahon. Parang kailan lang, nakatayo ako sa harap ng pinto ng condo ni Tristan, hawak ang paper bag na puno ng surprise at pag-asa. Ngayon, nakatira na ako sa penthouse ni Drake, at ang dating condo ko ay isa nang alaala. Hindi ko akalain na magiging ganito kabilis ang lahat. Pero sa tuwing tinatanong ko ang sarili ko kung tama ba ang desisyon kong sumugal kay Drake, ang sagot ay laging oo. Lalo na tuwing umaga na ganito. Nagising ako sa init ng yakap niya. Nakadikit ang dibdib niya sa likod ko, ang braso niya ay nakapulupot sa bewang ko na parang ayaw akong pakawalan. Ramdam ko ang steady niyang paghinga sa batok ko. Gusto kong manatili rito magpakailanman. "Magandang umaga," bulong ni Drake sa tenga ko, ang boses ay malat at magaan. Hinalikan niya ang balikat ko bago ako hinigpitan ng yakap. "Good morning," sagot ko, nakangiti. "Anong oras ka nagising?" "Kanina pa. Pero ayaw kitang gisingin." "Hmm," he murmured, kinagat

SELENE's POV "May asawa ako." Tumunog sa tenga ko ang mga salitang iyon. Paulit-ulit. Parang sirang plaka. "Ano?" bulong ko. Hindi ko alam kung narinig ko ba nang tama. "Selene—" "Ano'ng sinabi mo?" Tumayo ako. Nanginginig ang buong katawan. "Ano'ng ibig mong sabihin na may asawa ka?" "Please, let me explain—" "Explain what?!" sigaw ko. Hindi ko napigilan. "Explain kung paanong kasal ka pero katabi ko matulog gabi-gabi?! Explain kung paanong sinabi mong mahal mo ako pero may iba ka palang tinatago?!" "Hindi ko siya mahal," sabi ni Drake, lumapit. Pero umurong ako. "Don't. Don't come near me." "Selene, please. Pakikinggan mo ba ako?" "Bakit? Para ano? Para makaisip ka pa ng rason? Para magsinungaling ka ulit?" Tumulo ang luha ko. "Akala ko ba walang secrets? Akala ko ba ikaw 'yung iba? Akala ko ba hindi ka katulad ni Tristan?" Napahinto siya nung banggitin ko 'yung pangalan ng ex ko. "Ikaw din pala," bulong ko. "Gago ka din pala." "I am NOT like him," matigas

SELENE's POVTumayo ako sa harap ng penthouse ni Drake.Isang linggo na ang nakalipas simula nung malaman ko ang totoo. Isang linggong umiiyak, nagtatanong, at nagdududa sa lahat.At ngayon, nandito ako.Kumatok ako. Hindi ako gumamit ng susi. Hindi ko alam kung gusto ko pa ring pumasok na parang ako pa rin ang nakatira doon.Bumukas ang pinto.At nandun si Drake.Grabe. Mukha siyang sobrang pagod. May eyebags. May stubble na hindi inayos. Naka-tshirt at jogging pants—yung tipong hindi na nagbihis ng ilang araw."Selene?" gulat niyang sabi. Para siyang hindi makapaniwala na nandito ako."Pwede ba tayong mag-usap?" tanong ko. Kalmado ang boses ko. Hindi galit. Hindi malungkot. Kalmado lang."Oo naman. Oo." Umurong siya para makapasok ako.Pumasok ako sa penthouse. Parang may nagbago. Hindi sa itsura—pareho pa rin. Pero sa pakiramdam. Parang may malamig na hangin na kumakalat sa loob.Umupo ako sa couch. Yung couch na ilang beses naming pinagkainan, pinagtawanan, pinagsamahan.Umupo si