Umalis si Tristan. Isinara ni Mika ang pinto. Ni-lock pa nito.Tahimik lang silang dalawa. Tapos tumingin si Mika kay Selene."Are you okay?"Tumango si Selene. At surprisingly, totoo yun.She was okay.Masakit pa rin. Syempre masakit pa rin. Five years of her life, wala na. Five years of love, ng effort, ng patience—wala na.Pero parang may relief din. Parang may weight na natanggal sa dibdib niya. Parang first time in five years, nakahinga siya ng maayos."I'm okay," sabi niya ulit, kumbinsido na ngayon.Lumapit si Mika saka siya niyakap. "I'm so proud of you," bulong ni Mika."Thank you," sabi ni Selene saka yumakap din. "For everything. For being here. For having my back.""Always," sabi ni Mika. "Always ako nandito."Maghiwalay sila, parehas silang ngumingiti."So," sabi ni Mika, umupo ulit sa couch, "what now?""Now?" Umupo rin si Selene. "Now I move on. I focus on myself. On my work. On my life.""Sounds good," sabi ni Mika. "Pero—""Pero?""Pwede bang mag-celebrate muna tayo?
Last Updated : 2026-02-10 Read more