ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย의 모든 챕터: 챕터 201 - 챕터 210

238 챕터

บทที่ 79 หวาดกลัว (1)

เช้าวันรุ่งขึ้น รายการข่าวภาคเช้าซึ่งกำลังรายงานข่าวเศรษฐกิจอยู่ตามปกติ ถูกตัดเข้าสู่ข่าวด่วนอีกครั้งแถบสีแดงคำว่า ‘ข่าวด่วน’ ปรากฏเต็มหน้าจอผู้ประกาศข่าวหญิงมีสีหน้าเคร่งเครียดกว่าทุกครั้ง ขณะรายงานข่าว"มีรายงานด่วนเข้ามาเมื่อช่วงกลางดึกที่ผ่านมา ว่าเกิดเหตุชายไม่ทราบสัญชาติ แต่งกายเป็นบุคลากรทางการแพทย์ พยายามลอบเข้าไปก่อเหตุภายในห้องพักผู้ป่วยของคุณคิมหันต์ วาเลนเต้ วรศักดิ์ไชยบำรุง ไฮโซนักธุรกิจชื่อดัง ซึ่งกำลังรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล..."ภาพจากกล้องวงจรปิดที่ได้รับอนุญาตให้เผยแพร่บางส่วนถูกนำมาออกอากาศชายในชุดบุรุษพยาบาลเข็นรถอุปกรณ์เข้าไปในห้อง...จากนั้นภาพก็ตัดก่อนถึงเหตุการณ์ภายในผู้ประกาศข่าวรายงานต่อ"แหล่งข่าวระบุว่า เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสามารถควบคุมตัวผู้ต้องสงสัยได้ทัน ก่อนจะเกิดเหตุร้ายแรงซ้ำอีกครั้ง ขณะนี้ตำรวจอยู่ระหว่างสอบสวน ว่าผู้ต้องสงสัยรายนี้ เกี่ยวข้องกับกลุ่มเดียวกับเหตุลอบยิงก่อนหน้านี้หรือไม่"ข่าวชิ้นนี้ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที แต่เพียงไม่กี่นาทีนั้นกลับทำให้ทั้งประเทศสั่นสะเทือนโลกออนไลน์เหมือนถูกโยนระเบิดลงไปทันที#คิมหันต์วาเลนเต้#มือสังหารโร
더 보기

บทที่ 79 หวาดกลัว (2)

ในเวลาเดียวกัน...ภายในห้องสอบสวนพิเศษ แสงสีขาวสว่างจ้าจากหลอดไฟส่องลงมายังชายในชุดบุรุษพยาบาลที่ถูกใส่กุญแจมือไว้กับโต๊ะเหล็กใบหน้าของชายคนนั้นซีดเผือดไม่ใช่เพราะถูกจับ แต่เป็นเพราะสิ่งที่เพิ่งถูกเปิดให้ดูเมื่อครู่ภาพของตัวเขาเองซึ่งถูกจับกุม ออกอากาศไปทั่วแล้วนั่นหมายความว่า ‘เจ้านาย’ ของเขาก็ต้องรู้ขณะมือสังหารนั่งเหงื่อตกอยู่นั้น ประตูห้องก็เปิดออกช้าๆออสตินก้าวเข้ามาเพียงลำพังไม่มีตำรวจ ไม่มีลูกน้อง ไม่มีคนถือปืน มีเพียงชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้ม ที่เดินมานั่งฝั่งตรงข้ามด้วยท่าทีสงบนิ่งเขาไม่ได้รีบพูดเรื่องที่มาเพื่อพูด เพียงวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ แล้วเปิดมันออกช้าๆ ก่อนเลื่อนหน้าแฟ้มที่มีรูปถ่ายใบหนึ่งไปตรงหน้ามือสังหารที่ถูกจับตัวได้มือสังหารเหลือบมองเพียงแวบเดียว รูม่านตาก็หดเล็กลงทันทีที่อยู่ในภาพ คือผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งกำลังอุ้มเด็กผู้ชายอายุราวสี่ขวบ อยู่หน้าบ้านชั้นเดียวสีครีม"เมียนาย" ออสตินพูดเรียบๆ ก่อนพลิกหน้าแฟ้ม เผยให้เห็นรูปอีกใบภายในรูปใบนี้ มีภาพหญิงชราคนหนึ่งกำลังรดน้ำต้นไม้ด้วยรอยยิ้มออสตินพูดอีกคำ "แม่นาย"เขาพลิกแฟ้มอีกหน้ารูปถัดมาคือรูปของเด็กชายใ
더 보기

บทที่ 79 หวาดกลัว (จบ)

ลูกน้องของบิ๊กตำรวจวางซองสีน้ำตาลลงบนโต๊ะอย่างเงียบเชียบมันเป็นแค่ซองจดหมายธรรมดาๆ ที่ไม่มีชื่อผู้ส่ง ไม่มีตราประทับ มีเพียงตัวอักษรสีดำที่เขียนด้วยลายมือสั้นๆ‘ส่งถึงครอบครัวของราอูล’ชื่อของมือสังหารถูกเขียนเอาไว้ชัดเจน ชายในชุดบุรุษพยาบาลที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามถึงกับหน้าถอดสีออสตินไม่ได้รีบเปิดซอง เขาเพียงใช้นิ้วแตะลงบนซองเบาๆ ก่อนเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย "รู้ไหม...ว่าข้างในมีอะไร"เห็นมือสังหารคนนั้นเม้มริมฝีปากแน่น ไม่ยอมตอบ ออสตินจึงหยิบกระดาษด้านในออกมาหนึ่งแผ่นบนกระดาษเขียนข้อความไว้เพียงสั้นๆออสตินอ่านออกเสียงช้า ชัด "ถ้าแกยังภักดี...ครอบครัวแกก็จะมีชีวิตอยู่ต่อไป" เขาพลิกกระดาษอีกด้าน แล้วเริ่มอ่านต่อ "แต่ถ้าแกปากมาก...เตรียมเก็บศพลูกเมียกับแม่แกได้เลย"ห้องทั้งห้องเงียบงัน มือของมือสังหารที่ถูกจับตัวได้กำแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนในฐานะคนที่ทำงานให้มาอย่างยาวนาน แน่นอนว่าเขาจำลายมือแบบนี้ได้ จำถ้อยคำแบบนี้ได้ และจำวิธีของไคลน์ได้ดี...เพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไคลน์ใช้มันควบคุมลูกน้องทุกคนไม่ใช่ด้วยเงิน แต่ด้วยความกลัว...ออสตินพับกระดาษเก็บเข้าซองอย่างนุ่มนวล ก่อนถามขึ้นด้วยน้ำ
더 보기

บทที่ 80 คนที่เริ่มเปิดปาก (1)

เช้าวันถัดมาภายในห้องพักผู้ป่วยพิเศษ บรรยากาศกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง ราวกับเหตุการณ์วุ่นวายเมื่อคืนเป็นเพียงแค่ฝันร้ายคิมหันต์เอนหลังพิงหัวเตียง ดวงตาคู่คมทอดมองออกไปยังสวนด้านนอกหน้าต่างถึงแม้ตอนนี้สีหน้าเขาจะดีขึ้นกว่าเมื่อวาน แต่บาดแผลที่หัวไหล่ยังคงทำให้การขยับตัวแต่ละครั้งเต็มไปด้วยความเจ็บปวดพิงค์กำลังจัดถาดอาหารเช้าอยู่บนโต๊ะเล็กข้างเตียงเธอบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "วันนี้หมออนุญาตให้คุณกินอาหารปกติได้แล้วนะคะ คุณแม่ทำแกงจืดวุ้นเส้น กับทอดมันหมูสับมาให้ด้วยค่ะ"เขาหันหน้ากลับมาถามทันที “แล้วเธอล่ะ”“คะ?”“กับข้าวของฉัน”พิงค์หรี่ตามองคิมหันต์ ก่อนตอบอย่างอ่อนใจ “ช่วงนี้พิงค์แพ้ท้องหนักมาก แถมยังต้องเฝ้าไข้คุณ คุณยังจะให้พิงค์เข้าครัวทำอาหารอีกเหรอคะ”คิมหันต์มองท่าทางแง่งอนของพิงค์แล้วก็ยกยิ้มที่มุมปาก "แต่ฉันอยากได้รางวัลจากเธอนะ“รางวัลเรื่องอะไรคะ"“เรื่องที่ไม่ตาย”พิงค์ยื่นมือไปหยิกต้นแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อทันที“โอ๊ย!”“ไม่ต้องแกล้งเจ็บค่ะ พิงค์หยิกเบาๆ”คิมหันต์ยกมือขึ้นลูบต้นแขนป้อยๆ ทำหน้างอ “ฉันเจ็บจริงๆ ต่างหาก”เห็นสีหน้าเขาแล้ว พิงค์ก็ดุว่าไม่ลงเธอตักแกงจืดขึ้
더 보기

บทที่ 80 คนที่เริ่มเปิดปาก (2)

ความเงียบเข้าปกคลุมห้องสอบสวน ได้ยินเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศราอูลรีบใช้สันมือปาดน้ำตาที่ไหลออกมาเมื่อครู่ทิ้งอย่างรวดเร็ว ราวกับไม่อยากยอมรับว่าตัวเองกำลังอ่อนแอ แต่ยิ่งพยายามเก็บอารมณ์ เสียงหัวเราะของลูกชายก็ยิ่งดังขึ้นในห้วงคิด"ครั้งนี้พ่อจะกลับเมื่อไหร่ครับ..."“ซื้อขนมมาฝากเยอะๆ นะครับ”มือของเขาค่อยๆ กำแน่นเขาเป็นมือสังหารมานานนับสิบปี ผ่านการฆ่าคนมามากกว่าที่จำได้ แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาไม่เคยกลัวตาย สิ่งเดียวที่เขากลัวไม่ใช่ความตายของตัวเอง แต่เป็นวันที่ลูกต้องพลอยได้รับผลกระทบจากบาปที่เขาเป็นคนก่อขณะเดียวกัน ภายในห้องประชุมเล็กชั้นบนของโรงพยาบาล ออสตินกำลังดูรายงานเรื่องต่างๆ ผ่านแท็บเล็ต โดยมีวีกิจยืนรายงานอยู่ข้างโต๊ะ"คนของไคลน์เริ่มเคลื่อนไหวมากขึ้นครับ"ออสตินเงยหน้าขึ้นทันที "ว่ามา""ตั้งแต่ข่าวรายงานว่าจับตัวมือสังหารได้ คนของไคลน์พยายามติดต่อราอูลทุกช่องทาง แต่ติดต่อไม่ได้ครับ จากนั้นก็เริ่มออกตามหาภรรยา ลูก และแม่ของราอูล" วีกิจหยุดเล็กน้อย ก่อนขยับริมฝีปากพูดต่อ "แน่นอนว่าไม่เจอครับ ป่านนี้ไคลน์คงรู้เรื่องแล้ว"รอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนใบหน้าของออสติน "ดี"ทุกอย่างกำ
더 보기

บทที่ 80 คนที่เริ่มเปิดปาก (จบ)

ประตูเหล็กของห้องสอบสวนค่อยๆ เปิดออกอีกครั้งออสตินก้าวเข้ามาภายในห้องเพียงลำพังเขาไม่ได้ถือแฟ้มเอกสารติดมือมาเลยแม้แต่แฟ้มเดียว ไม่มีตำรวจ ไม่มีลูกน้อง ไม่มีใครตามเข้ามาเก้าอี้ตัวเดิมถูกเลื่อนออก ก่อนชายวัยสูงวัยคนจะนั่งลงตรงข้ามราอูลอย่างสงบนิ่งทั้งสองฝ่ายนั่งเงียบอยู่พักใหญ่ไม่มีใครเปิดปากพูดอะไร ออสตินปล่อยให้ความเงียบทำหน้าที่ของมันจนกระทั่งราอูลเป็นฝ่ายพูดขึ้นเอง"...ถ้าผมพูด..." เสียงของเขาแหบพร่า "คุณจะรักษาคำพูดจริงๆ ใช่ไหม"ออสตินมองชายตรงหน้าโดยไม่หลบสายตา "เรื่องอะไร"ราอูลสูดหายใจเข้าลึก "ครอบครัวผม เมีย...แม่...ลูกชาย..." เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย "คุณจะปกป้องพวกเขาได้จริงๆ ใช่ไหม"ออสตินตอบโดยแทบไม่ต้องคิด "ฉันไม่เคยเอาครอบครัวของใครมาเป็นเครื่องต่อรอง" เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนพูดต่อ "และฉันไม่เคยผิดคำพูด"ราอูลเมิมริมฝีปากแน่น ดวงตาแดงก่ำค่อยๆ ปิดลง ราวกับกำลังตัดสินใจเรื่องที่สำคัญที่สุดในชีวิตผ่านไปหลายอึดใจ เขาจึงลืมตาขึ้นอีกครั้ง"ผมจะพูด"ออสตินไม่ได้แสดงสีหน้าดีใจ เขาเพียงกดปุ่มเล็กๆ บนโต๊ะไม่กี่วินาทีต่อมา ประตูก็เปิดออกอีกครั้งพลตำรวจโทธีรภพเดินเข้ามาพร้อม
더 보기

บทที่ 81 โหดเหี้ยม (1)

ราอูลหยุดพูดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังรวบรวมสติธีรภพและออสตินไม่ได้เร่งให้พูดต่อ พวกเขาเพียงพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาตให้ชายตรงหน้าพูดต่อราอูลกัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะเริ่มพูดต่ออีกครั้ง "หลังจากผมได้รับคำสั่ง...วาเลซก็ส่งยาพิษโดสนึงมาให้ เขาบอกว่ามันจะทำให้คนที่โดนฉีดพิษนี้เข้าเส้นเลือดหัวใจวาย"เจ้าหน้าที่รีบจดบันทึกทุกถ้อยคำ"ส่วนชุด...ชุดบุรุษพยาบาลก็เป็นคนของวาเลซที่ช่วยเตรียมให้ ผมมีรถไว้ใช้ในประเทศไทยหนึ่งคัน เป็นรถเก๋งที่พวกมันจัดเตรียมไว้ น่าจะใช้ทะเบียนปลอม...ผมเองก็ไม่รู้...มันจอดอยู่ในลานจอดรถของเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล เป็นรถเก๋งสีดำ ทะเบียน กง 3689"ธีรภพถามต่อทันที "ใครเป็นคนเตรียม""ลูกน้องของวาเลซ ผมบอกไปแล้ว""รู้ชื่อไหม"ราอูลส่ายหน้า "ไม่รู้ชื่อจริง ทุกคนใช้นามแฝง" เขาหยุดคิดเล็กน้อย ก่อนตอบ "นามแฝงเหมือนจะตั้งมาจากลักษณะของพวกมันแต่ละคน...อีกาผิวดำ...หมาป่าเทาผมสีดอกเลา...แล้วก็ปลาหมึก...มันไว้หนวด"เจ้าพนักงานจดบันทึกเอาไว้อย่างไม่ขาดตกบกพร่องธีรภพถามต่ออย่างเป็นระบบ "หลังจากลงมือแล้ว นายต้องรายงานใคร""วาเลซ""ติดต่อกันยังไง"ราอูลตอบโดยไม่ลังเล "โทรศัพท์แบบใช้ครั้งเดียว ห
더 보기

บทที่ 81 โหดเหี้ยม (2)

ภายในห้องทำงานในตึกหลักของคฤหาสน์ตระกูลวาเลนเต้ ณ เกาะซิซิลี ประเทศอิตาลี ม่านสีเข้มถูกปิดสนิทจนแสงอาทิตย์ยามสายไม่อาจส่องเข้ามาได้ ทั้งห้องมีเพียงแสงจากโคมไฟเหนือโต๊ะทำงานที่สาดลงบนใบหน้าของ ไคลน์ วาเลนเต้ เท่านั้นเขานั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ ด้านหน้าคือแฟ้มเอกสารที่เปิดค้างไว้ แต่สายตาของเขาไม่ได้มองตัวหนังสือเลยแม้แต่น้อยนิ้วหยาบใหญ่ของไคลน์เคาะลงบนพนักเก้าอี้เป็นจังหวะเชื่องช้าตึก...ตึก...ตึก...เสียงนิ้วกระแทกโต๊ะ ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แต่ชวนให้รู้สึกกดดันจนลูกน้องทุกคนในห้องไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงท่ามกลางความเงียบงัน ประตูห้องถูกเคาะขึ้นเบาๆ"เข้ามา" ไคลน์สั่งเสียงขรึมวาเลซรีบเดินเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าเจ้านาย "ดอนครับ""ได้เรื่องไหม"วาเลซส่ายหน้า "ยังครับ ตำรวจไม่ยอมให้เข้าใกล้ราอูลเลย...พวกนักการเมืองที่มีความสัมพันธ์กับวาเลนเต้ ก็โดนหวงเลขตอนที่คุณคิมหันต์กวาดล้างกลุ่มนักการเมืองหัวรุนแรงฝ่ายรัฐบาล คนของเราที่โรงพยาบาลก็ถูกเปลี่ยนออกไปทั้งหมด ส่วนครอบครัวของราอูล..." วาเลซนิ่งไปครู่หนึ่ง "ยังหาไม่เจอครับ"ห้องทั้งห้องกลับเข้าสู่ความเงียบไคลน์หยุดเคาะนิ้วชั่วอึดใ
더 보기

บทที่ 81 โหดเหี้ยม (3)

ขณะเดียวกัน ที่โรงพยาบาลซึ่งคิมหันต์รักษาตัว แสงแดดยามสายส่องลอดผ่านช่องว่างระหว่างผ้าม่านเข้ามาภายในห้องพักผู้ป่วยพิเศษ ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นขึ้นอย่างน่าประหลาดในเวลานี้ พิงค์กำลังช่วยพยาบาลเปลี่ยนผ้าปูเตียง ส่วนคิมหันต์นั่งพิงหัวเตียงมองภาพตรงหน้าด้วยใบหน้าอาบรอยยิ้มเจือจางเมื่อพยาบาลจัดทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้วก็บอกลา "ถ้ามีอะไรเรียกได้เลยนะคะ""ขอบคุณครับ" คิมหันต์ตอบอย่างเป็นมิตรเมื่อประตูปิดลง ภายในห้องกว้างก็แค่เขาและเธอสองคนเมื่อพิงค์หันกลับมา ก็พบว่าคิมหันต์กำลังจ้องมองเธอ ตาไม่กะพริบ"มองอะไรคะ""มองภรรยา"พิงค์ถอนหายใจอย่างจนปัญญา"ยังไม่เลิกเล่นอีกเหรอคะ""ไม่ได้เล่น""เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินหรอก อยากเป็นข่าวกับพิงค์เหรอคะ""ก็ให้เป็นไปสิ" เขาตอบหน้าตาเฉย "ยังไงเธอก็หนีฉันไปไหนไม่พ้นอยู่แล้ว"พิงค์หน้าแดงขึ้นมาทันที เธอหยิบหมอนใบเล็กขึ้นมาตีแขนเขาเบาๆ"นิสัยเสีย..."คิมหันต์อยากจะหัวเราะ แต่ต้องรีบยกมือแตะแผลตัวเองด้วยความเจ็บ "โอเคๆ พอก่อน...ฉันไม่แกล้งเธอแล้ว"พิงค์รีบเดินเข้ามาใกล้ทันที "เจ็บแผลเหรอคะ ขอโทษค่ะ พิงค์ไม่ได้ตั้งใจ..." พูดจบ เธอก็ยื่นมือไปจัดหมอนด้านหลังให้เ
더 보기

บทที่ 81 โหดเหี้ยม (จบ)

ค่ำวันเดียวกัน ณ แถบชานเมืองปาแลร์โม ประเทศอิตาลีรถเก๋งสีเทาคันหนึ่งแล่นเข้าจอดหน้าบ้านพักสองชั้นหลังเล็กที่ตั้งอยู่ท้ายซอยชายวัยสี่สิบต้นๆ เปิดประตูลงจากรถ พร้อมถุงของเล่นในมือเขายิ้มอย่างอารมณ์ดี"พ่อกลับมาแล้ว!" เสียงเด็กหญิงตัวน้อยดังลั่นออกมาจากในบ้าน "ป๊ะป๋า!" ร่างเล็กวิ่งออกมากอดขาของผู้เป็นพ่อทันทีชายคนนั้นหัวเราะ พลางอุ้มลูกสาวขึ้นมากอดแนบอก "คิดถึงพ่อไหม""คิดถึง!"หญิงสาวอายุราวยี่สิบปีเดินออกมารับถุงจากสามี "วันนี้กลับเร็วนะคะ""ดอนให้พักสองวัน" เขายิ้มกว้าง "เห็นบอกว่าไม่มีงานอะไรแล้ว"ภรรยาของเขายิ้มตาม "ดีเลย ช่วงนี้ลูกบ่นคิดถึงคุณทุกวัน"ชายคนนั้นหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเดินจูงมือลูกสาวเข้าไปข้างในบ้านไม่มีใครรู้เลยว่ารถตู้สีดำคันหนึ่ง กำลังจอดดับไฟอยู่ห่างออกไปไม่ถึงร้อยเมตรภายในรถ ชายสามคนในชุดดำนั่งนิ่งเงียบ หนึ่งในนั้นหยิบรูปถ่ายขึ้นมาเปรียบเทียบ แล้วบอกเสียงต่ำ "ใช่คนนี้"อีกคนพยักหน้า ก่อนยกวิทยุสื่อสารขึ้นกด แล้วพูด "เป้าหมายกลับถึงบ้านแล้ว"เสียงจากปลายสายตอบกลับมาทันที "จัดการ""รับทราบ"ชายทั้งสามลงจากรถอย่างเงียบเชียบไร้สุ้มสียง เหมือนเป็นแค่เพียงเงาวูบไหวภ
더 보기
이전
1
...
192021222324
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status