ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย

ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-31
Oleh:  Karawek HouseTamat
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
250Bab
2.3KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

คิมหันต์มัวแต่ยุ่งกับธรกิจ พิงค์เองก็ยุ่งกับการเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของประเทศเหมือนกัน ทั้งสองจึงได้คุยกันนับครั้งได้ กว่าที่คิมหันต์จะรู้ตัวอีกที พิงค์ ลูกสาวบุญธรรมของเขา ก็อายุครบ 20 กลายเป็นสาวสวยที่เพียบพร้อม ใครจะคาดคิดว่าในคืนวันเกิดอายุ 20 ปี เธอจะสารภาพรัก “พิงค์รักป๊านะคะ” “ป๊ารู้” “ไม่ได้รักแบบปาป๊าค่ะ” คิมหันต์ชะงักทันที เขาดุเสียงขุ่น “เหลวไหล เธอรักฉันแบบอื่นไม่ได้” “ทำไมหนูรักป๊าไม่ได้ล่ะคะ” เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาใสบริสุทธิ์แต่ดื้อรั้น “เส้นกั้นระหว่างพ่อลูกไม่มีวันข้ามได้แม้แต่ก้าวเดียว หนูรู้ไหมว่าคำว่า ‘ป๊า’ หมายถึงอะไร” เด็กสาวตรงหน้าทั้งสวยและเย้ายวน…เสน่ห์รุนแรงจนผู้ชายคนไหนก็ยากจะต้านทาน แต่สำหรับเขา…เธอคือเด็กที่เขาเลี้ยงมากับมือ เป็นคนเดียวที่เขาไม่อาจครอบครอง เขาปฏิเสธ เธอรั้น พอเขายื่นคำขาด เธอก็เริ่มประชดด้วยการไปเดทกับพวกหนุ่มๆ จนเขาเริ่มจะเก็บอาการทั้งหึง ทั้งหวง เอาไว้ไม่อยู่

Lihat lebih banyak

Bab 1

อารัมภบท

私は橘彩音(たちばな あやね)。幼なじみの一条朔也(いちじょう さくや)に、告白を百一回も重ねたけれど、返事はいつだって同じ。全部、断られた。

朔也は結局、想い人の白石梓(しらいし あずさ)と結婚した。

心が折れた私は、一条隼人(いちじょう はやと)と結婚することを決めた。朔也の弟で、ずっと私のことを追いかけてきた人だった。

そんな隼人は、私のことを骨の髄まで愛している。大胆で、熱くて、惜しげもない愛し方に、周りは口を揃えてこう言った。

「そんなに愛されるなんて、前世で徳でも積んだんじゃない?」って。

あの日までは、私もそう思っていた。

混乱の中、梓と私は海へ落ちてしまった。泳げないはずの隼人が迷いもなく飛び込み、必死に梓を水面へと押し上げようとした。

波に叩き返されるたび、息を分け合うように唇を重ねた二人。

私は絶望の中でもがいた。一度でいいからこちらを見てほしいと願った。

それなのに彼は、梓だけを岸へ引き上げることに必死で、私が海に呑まれていくのをただ見捨てた。

意識が遠のいたとたん、世界がすっと暗くなる。

どれほど時間が経ったのか分からない。ようやく声が聞こえたのは隼人の怒鳴り声。

「お前らの幸せを邪魔されないために、俺が身を切って彩音を繋ぎ止めたんだろ!頼むから今回だけ、梓に会わせてくれ!」

一条兄弟が、梓の「付き添い」を奪い合っていたらしい。

——ああ、そういうことだったんだ。

最初から、誰も私のことを愛してなんかいなかった。

いっそこのまま、死んだことにして消えよう。この世界から。

「偽装死サービス」

ふと、そんな言葉が頭をよぎった。どこかのサイトで、胡散臭い広告に表示されていた名前。目を覚ました私は迷う暇もなく予約した。死んだことにして、全部から抜け出すために。

……

「一条彩音さま。この度は『偽装死サービス』のお申し込み、本当にありがとうございました。確かに承りました。当日は身分情報の抹消から、ご希望に沿った『死』の演出まで、すべてこちらで手配いたしますので、どうぞご安心ください」

電話越しに丁寧な声が響く。私は淡々と「はい」とだけ返した。

「それじゃ三日後でお願いします。片付けたいものがあるので」

通話を切った瞬間、胸の奥だけが妙に静かになった。軋むような身体を引きずるように廊下を戻り、病室の扉に手を伸ばしたところで、隼人と鉢合わせてしまった。

「身体、まだ回復してないだろ。勝手に歩くな。ほら、横になれ」

私を見つけるなり、隼人は慌てたように駆け寄ってきた。肩を支えられ、そのままベッドへ戻される。毛布を整えられるたびに、やけに細やかな手つきが肌に残る。

落ち着いたところで、隼人はダウンの内ポケットを探り、小さなパッケージを取り出した。私の手のひらへ、温もりごと預けるみたいにそっと置く。

「はい、大判焼。A市まで飛んで買ってきた。名物だぞ。温かいうちに食べて」

A市?ここから何県も先じゃない……?

「いいなあ……A市から買ってきたってことは、冷めないように服の中に入れて温めてたんでしょ?」

ぼんやりしている間に、隣のベッドの人が羨ましそうに声を上げた。

「それに入院してからずっと付き添ってたじゃん。背中を拭いたり、ごはんを食べさせたり、ジュエリーまで買ってきたりして……もう、羨ましすぎる」

その言葉に押されるみたいに、私も隼人を見つめた。

鼻先は真っ赤で、髪にはまだ雪が残っている。愛してるとでも言いたげな瞳には、いつもの冷たくて気高い隼人の影なんて、どこにもなかった。

隙のない演技。誰だって騙される。

……思えば、私も騙されていた。

ここ数年、私が足をくじいただけで顔色を変えるほど、隼人が私を溺愛しているのは周知の事実だった。

そう。海に落ちた、あの日までは。

隼人が迷いなく梓のほうへ泳ぎ、水の中で口づけた、その瞬間までは。

朔也と「梓の世話をする役目」を巡って取っ組み合いになり、ぽろりと本音を漏らした。そのとき、私はようやく分かった。

隼人がずっと欲しかったのは梓だった。私との結婚も、私が朔也にしがみつかないよう繋ぎ止めるため——ただ、それだけだった。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Karawek House
Karawek House
ติดตามนะคะ น่าจะยาวไป ยาวไป ค่ะ
2026-03-22 02:53:48
0
0
250 Bab
อารัมภบท
พิงค์ ชื่อเต็ม ‘ชมพู สุรศักดิ์ศิระบำรุง’ สูญเสียพ่อแม่และพี่ชายไปในอุบัติเหตุรถยนต์ เธอเป็นเพียงคนเดียวที่รอดมาได้ ในตอนที่ญาติๆ รุมทึ้งเธอ และทะเลาะกันเองเรื่องแย่งรับเลี้ยงเธอเพราะหวังเงินประกันมหาศาลที่พ่อ แม่ และพี่ชายเธอทิ้งไว้ให้ คิมหันต์ วาเลนเต้ วรศักดิ์ไชยบำรุง ประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ที่ใครต่อใครต่างรู้ว่ามีเบื้องหลังเป็นกลุ่มมาเฟียยุโรป ก็ถือจดหมายจากพ่อของพิงค์มาอ้างเป็นพินัยกรรมที่ฝากฝังพิงค์ไว้กับเขา พิงค์ที่เพิ่งจะอายุ 15 จึงถูกเขาในวัย 30 ช่วยมา นั่นทำให้เธอตกหลุมรักเขาทันทีคิมหันต์มัวแต่ยุ่งกับธรกิจ พิงค์เองก็ยุ่งกับการเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของประเทศเหมือนกัน ทั้งสองจึงได้คุยกันนับครั้งได้ กว่าที่คิมหันต์จะรู้ตัวอีกที พิงค์ ลูกสาวบุญธรรมของเขา ก็อายุครบ 20 กลายเป็นสาวสวยที่เพียบพร้อมใครจะคาดคิดว่าในคืนวันเกิดอายุ 20 ปี เธอจะสารภาพรัก“พิงค์รักป๊านะคะ”“ป๊ารู้”“ไม่ได้รักแบบปาป๊าค่ะ”ไม่มีการอ้อมค้อมไม่มีการเตรียมคำพูดสวยหรู เธอโยนมันออกไปตรงๆ แบบนั้นสายลมรอบตัวเหมือนหยุดพัดกล้ามเนื้อกรามของคิมหันต์เกร็งเล็กน้อย แต่สีหน้ายังคงสงบนิ่ง“ล้อเล่นอะไรของเธอ”“
Baca selengkapnya
บทนำ (1)
ภายใต้โคมไฟแชนเดอเลียร์ในห้องบอลรูมของโรงแรมห้าดาวชื่อดัง เดรสสีขาวปักเพชรทั่วทั้งตัวที่พิงค์ หรือชื่อจริง ‘ชมพู วาเลนเต้ วรศักดิ์ไชยบำรุง’ สวมใส่ ส่องประกายระยิบระดับ ดูโดดเด่นเสียงหัวเราะ เสียงแก้วกระทบกัน คำชื่นชมและคำอวยพรวันเกิดดังขึ้นไม่ขาดสาย แขกเหรื่อระดับผู้บริหาร นักธุรกิจ และเหล่าลูกหลานคนใหญ่คนโต ล้วนมาร่วมงานครบงานเลี้ยงฉลองวันเกิดวันนี้ไม่ใช่เพียงงานเลี้ยงวันเกิดธรรมดาๆ แต่มันคืองานเลี้ยงฉลองครบรอบวันเกิดอายุครบยี่สิบปี เป็นปีที่เธอบรรลุนิติภาวะโดยสมบูรณ์ค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนที่สว่างไสวสวยงามที่สุดในชีวิตเธอ แต่หัวใจพิงค์กลับหนักอึ้งสายตาของพิงค์เฝ้ามองคนเพียงคนเดียวตั้งแต่หัวค่ำ ชายในสูทสีดำเรียบกริบคนนั้นยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว ท่าทางสุขุมของเขามองแล้วชวนให้นึกถึงราชสีห์ที่ต่อให้ไม่ขู่คำรามก็น่าเกรงขามยำเกรงเขาคนนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็น คิมหันต์ วาเลนเต้ วรศักดิ์ไชยบำรุง ผู้ปกครองตามกฎหมาย ผู้ชายที่เธอเรียก “ป๊า” มาห้าปี และเป็นคนที่เธอรักสุดหัวใจพิงค์กำก้านแก้วในมือแน่น ก่อนจะตัดสินใจวางมันลง แล้วเดินตรงไปหาเขา“ขอคุยด้วยหน่อยค่ะ” เสียงเธอเบา แต่หนักแน่นคิมหัน
Baca selengkapnya
บทนำ (2)
“ทำไมพิงค์รักป๊าไม่ได้ล่ะคะ” เธอขยับเข้าหาเขา ดวงตาใสบริสุทธิ์ฉายแววดื้อรั้น“เส้นกั้นระหว่างพ่อกับลูกไม่มีวันข้ามได้แม้แต่ก้าวเดียว พิงค์รู้ไหม ว่าคำว่า ‘ป๊า’ หมายถึงอะไร”“พิงค์ถึงบอกว่าเสียใจไงคะ”ดวงตาเขาแข็งกร้าวขึ้นทันที “พอได้แล้ว หยุดพูดเรื่องนี้ซะ แล้วหลังจากนี้ก็ไม่ต้องพูดเรื่องนี้อีก”“ไม่ค่ะ พิงค์จะพูด”“ฉันบอกว่าพอ”“คุณไม่เคยถามพิงค์เลย ว่าพิงค์รู้สึกยังไง”“ฉันไม่จำเป็นต้องถามเรื่องที่ไม่ควรถาม” ประโยคนั้นเย็นเยียบเหมือนน้ำแข็ง เขาหันหลังเดินจากไปทันทีตอนนี้เธอเหมือนเปลวไฟ เขาต้องรีบถอยหนีไปให้ไกลที่สุด หนีไปก่อนที่จะโดนไฟนั้น...ไม่ มันไม่ถูกต้องพิงค์ที่ถูกทิ้งให้ยืนอยู่ตรงนั้นตามลำพัง รู้สึกเหมือนถูกควักหัวใจออกมาขยำแล้วโยนทิ้ง เธอเจ็บปวดแต่ไม่มีน้ำตาสักหยด เพราะเธอไม่ได้เพิ่งรักเขา เธอรักเขามานานแล้ว รักเขามาตั้งแต่วันนั้น วันที่โลกทั้งใบของเธอในวัยสิบห้าปีพังลง ห้าปีก่อนเสียงโลหะบิดงอ เสียงกระจกแตก และกลิ่นคาวเลือด ทำให้พิงค์ตัวสั่นด้วยความกลัวรถตระกูลสุรศักดิ์ศิระบำรุงพลิกคว่ำอยู่ข้างทาง ต้นไม้ที่รถพุ่งไปชนแทบจะหักกลาง รอบข้างมีเสียงไซเรนจากรถตำรวจและรถกู้ภัย
Baca selengkapnya
บทนำ (3)
เขายื่นเอกสาร “นี่คือจดหมายฝากฝังผู้ปกครองตามกฎหมาย ลงนามโดยพ่อของเด็กก่อนเสียชีวิต มีคนลงนามเป็นพยานด้วยอีกสองราย นับได้ว่าเป็นพินัยกรรมที่ชัดแจ้งของผู้ตาย เพราะฉะนั้น นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ผม คิมหันต์ วาเลนเต้ วรศักดิ์ไชยบำรุง จะรับหน้าที่ดูแลชมพู และรับเธอเป็นลูกบุญธรรม”คิมหันต์ วาเลนเต้ วรศักดิ์ไชยบำรุง?นั่นมันประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ที่ว่ากันว่ามีเบื้องหลังเป็นมาเฟียยุโรปนี่!ได้ข่าวว่าเย็นชาโหดเหี้ยมมาก!ได้ยินมาว่าเขาเคยยิงคนตาย!แค่ขัดใจก็ล้มละลายกันทั้งบ้าน!ยมทูตของวงการธุรกิจ!ปีศาจ!ฆาตกร!คนทั้งห้องพลันแตกฮือเหมือนผึ้งแตกรังคิมหันต์ไม่ได้ขึ้นเสียง ไม่ได้โวยวาย เขาแค่ใช้กฎหมายและอำนาจปิดปากทุกคนไม่ถึงสิบนาทีต่อมา ห้องพักผู้ป่วยก็เหลือแค่เขากับเธอเขานั่งลงข้างเตียง พูดเพียงแค่ประโยคเดียว“ไม่เป็นไรแล้ว” มือใหญ่วางลงบนศีรษะเธอเบาๆ “ฉันอยู่ตรงนี้”กำแพงที่เธอพยายามฝืนตั้งไว้พังลงทันที เธอร้องไห้โฮเป็นครั้งแรกแล้วหลังจากนั้น เขาก็พาเธอกลับบ้าน จัดการเรื่องเอกสารทุกอย่าง และกันคนเจตนาไม่ดีทุกคนออกไปจากชีวิตเธอเขาบอกเธอว่า “เอกสารรับลูกบุญธรรมเรียบร้อยแล้ว ต่อไปนี้เรียกฉ
Baca selengkapnya
บทที่ 1 ระยะต้องห้าม (1)
รถซีดานสีดำเงาวับแล่นออกจากหน้าคฤหาสน์ตระกูล วาเลนเต้ วรศักดิ์ไชยบำรุง อย่างรวดเร็ว ประตูที่ปิดสนิทช่วยตัดเสียงรบกวนจากโลกภายนอก เหลือเพียงความเงียบเชียบจนน่าอึดอัดในห้องโดยสารตอนหลังคิมหันต์นั่งหลังตรง ดวงตาจับอยู่ที่หน้าต่าง แต่ไม่ได้มองวิวเมืองยามเช้าเลยแม้แต่น้อยนิ้วเขายกขึ้นจัดปมเน็กไทอีกครั้งครั้งนี้เบี้ยวเขาปลดมันออก ผูกใหม่อีกครั้งก็ยังไม่สวยเส้นผ้าสีกรมท่าถูกดึงตึงจนรอยพับแข็งกระด้าง ต่างจากปมเรียบคมที่เคยถูกจัดให้ทุกเช้าโดยมือเล็กๆ คู่หนึ่งกรามเขาเกร็ง เส้นเลือดที่หลังมือปูดขึ้นเมื่อกำปมเน็กไทแน่นกว่าเดิม“เวรเอ๊ย…”เสียงสบถเบาจนแทบไม่ได้ยินคนขับรถเหลือบมองกระจกหลังอย่างระมัดระวัง ก่อนรีบเบนสายตากลับไปที่ถนนบอดี้การ์ดที่นั่งเบาะหน้าแลกสายตากับเลขาคนสนิทเงียบๆนี่เป็นสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดของบริษัท‘เจ้านายอารมณ์ไม่ปกติ’และต้นเหตุเกือบร้อยทั้งร้อยมีแค่ชื่อเดียว‘คุณหนูพิงค์’ปกติแค่พูดชื่อเธอ คิมหันต์จะผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด ต่อให้ก่อนหน้านั้นเพิ่งประชุมดุเดือดกับคู่ค้าหรือเพิ่งเชือดดีลระดับพันล้านมา สีหน้าก็จะอ่อนลงทันที เลขาคนสนิทอย่างวีกิจจึงคิดจะลองดูเหมือนท
Baca selengkapnya
บทที่ 1 ระยะต้องห้าม (2)
คิมหันต์ไพล่นึกไปถึงเรื่องราวในอดีตในห้องพักผู้ป่วยที่ควรเงียบสงบ กลับไม่ได้มีแค่กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ แต่เต็มไปด้วยเสียงตะโกนและเสียงถกเถียง“ฉันเป็นอาแท้ๆ!”“ฉันเป็นป้า หลานสาวต้องอยู่กับป้าสิ!”“ฉันเป็นลุง เป็นพี่ชายคนโต ฉันจะดูแลหลานเอง!”“ใช่ค่ะ ให้ลุงกับป้าสะใภ้ดูแลดีที่สุด ป้าสะใภ้จะช่วยดูแลหนูเอง!”“คนนอกอย่างเธอไม่มีสิทธิ์พูด พิงค์ มานี่!ร่างเล็กบนเตียงโรงพยาบาลถูกดึงแขนไปทางซ้ายที ขวาที จนเข็มน้ำเกลือหลุดเลือดไหล แต่ไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครสังเกตเห็นพิงค์ที่ถูกยื้อยุดดูหน้าซีด สายตาว่างเปล่า เหมือนจิตวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้วตอนนั้นคิมหันต์คิดเพียงอย่างเดียวต้องพาเด็กคนนี้ออกไปไม่ใช่เพราะมรดก ไม่ใช่เพราะผลประโยชน์ ไม่ใช่แค่เพราะคำสัญญาที่เขาเคยมอบให้เพื่อนรุ่นพี่ที่เป็นพ่อแท้ๆ ของพิงค์ แต่เพราะถ้าเขาไม่ทำ ก็ไม่มีใครทำเขาจำได้ว่ามือเธอเย็นแค่ไหนตอนจับมือเขาครั้งแรก จำได้ว่าเธอสั่นเทิ้มไปทั้งตัว นัยน์ตาแดงก่ำ จำได้ว่าพอเขาพูดว่า “ฉันอยู่ตรงนี้” เธอก็ร้องไห้เหมือนเด็กที่เพิ่งได้รับอนุญาตให้เจ็บปวดสำหรับเขาเธอคือเด็กสาวที่อยากปกป้อง ใครจะคิดว่าเด็กคนนั้นจะโตเร็วขนาดนี้ โตจนกล้
Baca selengkapnya
บทที่ 2 เดทที่อยากให้ถูกเห็น (1)
สามวันหลังคืนวันเกิดพิงค์ยืนหมุนตัวอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องแต่งตัว ภาพในกระจกสะท้อนให้เห็นสาวสวยผิวขาวจัดในชุดเดรสสีครีมเรียบๆ เธอเลือกต่างหูมุกเม็ดเล็กแทนเพชรเม็ดโต ขับให้ลุคนี้ยิ่งดูเป็นธรรมชาติ น่ารัก และเข้าถึงง่ายนี่เป็นภาพลักษณ์ที่เหมาะที่สุดสำหรับเดทแรกตอนนั้นเอง โทรศัพท์บนโต๊ะก็สั่น พร้อมๆ กับที่มีป๊อบอัพข้อความเด้งขึ้นพี่ถึงแล้วครับ รออยู่หน้าร้าน 🙂เป็นข้อความจากก้องไกร รุ่นพี่มหาวิทยาลัยที่เป็นคู่เดทของเธอในวันนี้พิงค์ซ้อมยิ้มให้กระจก ยิ้มแบบสวยหวาน ยิ้มแบบน่ารัก แบบที่ใครได้มองต้องเผลอใจ แต่ดวงตานิ่งสนิท“อืม...สมบูรณ์แบบ” เธอพึมพำเบาๆร้านอาหารที่พิงค์เลือกตั้งอยู่ที่ชั้นล่างสุดของตึกสำนักงานใหญ่บริษัทคิมหันต์คอร์ปอเรชั่นร้านนี้เองก็เป็นหนึ่งในร้านอาหารภายใต้เครือ คิมหันต์คอร์ปอเรชั่น หลักฐานยืนยันก็คือโลโก้ตัว K สีเงินที่ติดหราอยู่หน้าร้านเห็นพิงค์เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มสดใส ก้องไกรลุกขึ้นยืนทันที“วันนี้น่ารักมากเลยครับ” เขายิ้ม นัยน์ตาเป็นประกาย“แค่วันนี้เหรอคะ” เธอเอียงคอถามน้ำเสียงติดจะอ้อน “ปกติพิงค์ไม่น่ารักเหรอคะ”อีกฝ่ายรีบโบกมืออย่างร้อนรน “ไม่ใช่ๆ น่าร
Baca selengkapnya
บทที่ 2 เดทที่อยากให้ถูกเห็น (2)
ณ ชั้น 48 ชั้นที่มีเพียงโต๊ะเลขาและห้องทำงานประธานบริษัทวีกิจ เลขาคนสนิทของคิมหันต์ เปิดประตูกระจกก้าวเข้ามาพร้อมแท็บเล็ต“นายครับ”คิมหันต์ที่กำลังจรดปากกาเซ็นลายเซ็นไม่ได้เงยหน้าขึ้นดู“พูด”“คุณหนูพิงค์ออกเดทครับ”ปลายปากกาหยุดค้างกลางลายเซ็น ห้องทั้งห้องเงียบสงัดลงทันทีเลขาวีไม่รู้แล้วว่าควรทำยังไงดี เขาตัดสินใจรายงานต่อ “นี่ครับ”ทันทีที่เลขาวางแท็บเล็ตลงตรงหน้า คิมหันต์ก็ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัวบนหน้าจอแท็บเล็ต มีภาพพิงค์ถ่ายรูปคู่กับเด็กหนุ่มแปลกหน้าเธอในวันนี้แต่งตัวทำผมสวยน่ารัก รอยยิ้มของเธอสดใส นัยน์ตาของเธอเป็นประกาย เธอดู...มีความสุข?แต่คนที่ดูจะมีความสุขมากกว่าก็คือเจ้าของไอจีคิมหันต์อ่านชื่อนั้นด้วยความหงุดหงิดก้องไกร?เหอะ ชื่อเหมือนหลุดมาจากทะเบียนบ้านยุค 80เมื่อมองรอยยิ้มของพิงค์นานหน่อย คิมหันต์ก็สังเกตเห็นเงาอักษรตัว Kนี่มัน...โลโก้ของร้านอาหารที่อยู่ใต้ตึก?คิมหันต์มองตัวอักษรนั้นด้วยแววตาเย็นเยียบ เลขาวีและบอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ด้านหลังเริ่มรู้สึกได้ถึงแรงกดดันท่ามกลางความเงียบงัน คิมหันต์ถามเสียงเรียบ “ไอ้หน้าจืดนี่ลูกใคร”เลขาวีเลื่อนไอจีลงให้ดูรูปถ่ายครอบคร
Baca selengkapnya
บทที่ 3 หงุดหงิด
ครึ่งชั่วโมงถัดมา ณ ห้องประชุมชั้นบนสุดของตึกคิมหันต์คอร์ปอเรชั่น คิมหันต์นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ กำลังประชุมเรื่องสำคัญกับบริษัทคู่ค้าห้องทั้งห้องเงียบกริบ มีเพียงเสียงผู้บริหารจากบริษัทคู่ค้ากำลังนำเสนอตัวเลขอยู่หน้าจอ สลับกับเสียงคลิกรีโมตเปลี่ยนสไลด์เป็นระยะ“…ดังนั้น ถ้าเราปรับโครงสร้างการลงทุน…”คิมหันต์มองสไลด์ แต่ไม่ได้อ่านกราฟเส้นสีฟ้าบนสไลด์ค่อยๆ บิดโค้ง กลายเป็นเส้นรอยยิ้ม ตัวเลขเปอร์เซ็นต์พร่าเลือน มองแล้วเหมือนดวงตาคู่หนึ่งfirst date?เขารู้ว่าคำสั่งของตัวเองเมื่อครู่นี้มันไร้สาระ และรู้ว่าการออกเดทมันเป็นเรื่องธรรมดา เขารู้ดีว่ามันเป็นเรื่องที่สักวันจะต้องเกิดเขารู้มาตลอดว่าสักวันหนึ่งเธอจะต้องมีคนที่ชอบ จะต้องมีแฟน และจะต้องแต่งงาน มันคือเส้นทางปกติของชีวิตแต่...มันเร็วไปไหมปลายนิ้วเขาเคาะโต๊ะโดยไม่รู้ตัวต๊อกต๊อกต๊อกผู้บริหารจากบริษัทคู่ค้าหยุดพูดชั่วคราวเพราะคิดว่าเขามีเรื่องจะถามคิมหันต์ชะงักไปชั่วครู่ เพิ่งรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป“เชิญต่อ” เขาบอกเสียงเรียบการนำเสนอดำเนินต่อ แต่สมาธิเขาไม่กลับมา ภาพในหัวซ้อนทับกันยุ่งเหยิงภาพพิงค์ตอนอายุสิบห้า ภาพพิงค์ตอนยิ้มให้เขา
Baca selengkapnya
บทที่ 4 สาดน้ำ (1)
ภายในไม่ถึงชั่วโมงหลังรูปคู่ถูกโพสต์ คอมเมนต์ก็ไหลเป็นสายเปิดตัวแล้วเหรอคู่นี้เหมาะกันนะประธานเงาของสภานิสิต x ประธานชมรมวรรณศิลป์ = คู่สร้างคู่สม!แอบคบกันมานานแล้วหรือเปล่า?เพจมหาวิทยาลัยหลายเพจหยิบรูปไปรีโพสต์ซ้ำๆ พร้อมแคปชั่นชวนจิ้น‘คู่เด่นดาวกับเดือนมหาวิทยาลัย?’พิงค์เห็นทุกอย่างเธอไม่แก้ข่าว ไม่ปฏิเสธ ไม่กดลบโพสต์หรือคอมเมนต์ ปล่อยให้ข่าวลือกระจายออกไป เหมือนสีที่ถูกหยดลงบนผืนผ้าใบเปียกๆ แล้วค่อยๆ ซึมและแตกแขนงไปตามทิศทางของมันหลายวันที่ผ่านมา เธอสังเกตได้ว่าคิมหันต์พยายามหลบเลี่ยงและเว้นระยะห่างจากเธออย่างเห็นได้ชัด เพราะแบบนั้น วันนี้เธอก็เลยคิดจะ ‘ช่วย’ เขาอีกหน่อยพิงค์ส่งข้อความบอกก้องไกร“รุ่นพี่คะ ขอบคุณเรื่องบทความเมื่อหลายวันก่อนมากๆ เลยค่ะ เย็นนี้ให้พิงค์เลี้ยงตอบแทนนะคะ”ก้องไกรพิมพ์แชทตอบกลับแทบจะทันที“ได้ครับ แต่ให้พี่เลี้ยงดีกว่า แลกกับเรื่องนั้น ครั้งนี้ขอพี่เป็นคนเลือกร้านเองนะครับ ได้ใช่ไหม?”เลือกร้านเองงั้นเหรอ ความโรแมนติกของผู้ชายงั้นสิ?พิงค์ส่งสติ๊กเกอร์เด็กผู้หญิงชูป้ายคำว่า OK กลับไป รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากไม่ว่าจะร้านไหนก็เหมือนกันตราบใดท
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status