ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย

ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย

last update최신 업데이트 : 2026-08-31
작가:  Karawek House완결
언어: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 평가. 1 리뷰
250챕터
2.2K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

คิมหันต์มัวแต่ยุ่งกับธรกิจ พิงค์เองก็ยุ่งกับการเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของประเทศเหมือนกัน ทั้งสองจึงได้คุยกันนับครั้งได้ กว่าที่คิมหันต์จะรู้ตัวอีกที พิงค์ ลูกสาวบุญธรรมของเขา ก็อายุครบ 20 กลายเป็นสาวสวยที่เพียบพร้อม ใครจะคาดคิดว่าในคืนวันเกิดอายุ 20 ปี เธอจะสารภาพรัก “พิงค์รักป๊านะคะ” “ป๊ารู้” “ไม่ได้รักแบบปาป๊าค่ะ” คิมหันต์ชะงักทันที เขาดุเสียงขุ่น “เหลวไหล เธอรักฉันแบบอื่นไม่ได้” “ทำไมหนูรักป๊าไม่ได้ล่ะคะ” เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาใสบริสุทธิ์แต่ดื้อรั้น “เส้นกั้นระหว่างพ่อลูกไม่มีวันข้ามได้แม้แต่ก้าวเดียว หนูรู้ไหมว่าคำว่า ‘ป๊า’ หมายถึงอะไร” เด็กสาวตรงหน้าทั้งสวยและเย้ายวน…เสน่ห์รุนแรงจนผู้ชายคนไหนก็ยากจะต้านทาน แต่สำหรับเขา…เธอคือเด็กที่เขาเลี้ยงมากับมือ เป็นคนเดียวที่เขาไม่อาจครอบครอง เขาปฏิเสธ เธอรั้น พอเขายื่นคำขาด เธอก็เริ่มประชดด้วยการไปเดทกับพวกหนุ่มๆ จนเขาเริ่มจะเก็บอาการทั้งหึง ทั้งหวง เอาไว้ไม่อยู่

더 보기

1화

อารัมภบท

「奥様!」「奥様ぁー!」

叫び声が下から響いた。

人々の視線が一斉に、城で最も高い塔へと向けられる。

そこには、血に染まった白いドレスを身にまとい、一人の女性の姿があった。

セレーネ・モロー・レヴェンティス。

レヴェンティス公爵夫人。

いつもは穏やかで従順な彼女が、今この城で最も危険な場所に立っている。

背後では近衛兵たちが息を殺し、一歩の誤りが彼女を本当に飛び降りてしまうことを恐れ、慎重に距離を保っていた。

嗚咽が、はっきりと、胸を裂くように夜気を震わせる。

セレーネは痛みに顔を歪め、腹部を強く押さえていた。

五度目の流産。

今回は、彼女は真実を知っていた。

それは病でも、身体の弱さでもない。

すべては、跡継ぎを望まなかった、夫自身の仕業だった。

「セレーネ!」

低く重い声が背後から響いた。

振り向かなくても分かる――ディリアン――彼女の夫であり、この国の公爵だ。

セレーネは声を聞いても、振り返らなかった。

失望は、もはや振り向くことすら許さないほど深かった。

「俺の注意を引くための、またくだらない芝居か?」

冷たい声。

彼は面倒ごとを嫌う男だった。

ここへ来たのも、妻が塔に立っているという噂に耐えられなかっただけ。

セレーネは、かすかに苦笑した。かすれた声で、静かに答える。

「……まず、謝罪なさるべきではございませんか?」

視線の先には、侍女たちに囲まれて立つ一人の美しい女性がいた。

整った身なり。乱れた自分とは正反対。

ディリアンに愛される女。

彼の目には、決して自分など映らない存在。

「狂ったのか?」

嘲るような声。

セレーネはゆっくりと振り返り、夫を見つめた。

彼の目は赤く染まっていたが、その奥は氷のように冷たい。

「はい、狂っておりますわ」

そう、はっきりと告げる。

「あなたを愛してしまったがゆえに。そして、自分の五人の子どもを、あなた自身が殺されたからです!」

夜気が凍りついた。

近衛兵たちが息を呑み、ディリアンも一瞬言葉を失う。

「セレーネ、馬鹿なことを言うな」

感情を抑えようとする声。

セレーネは、血に染まるドレスのまま、哀しげに笑った。

「一度でも、わたくしを愛してくださったことはございますか?」

縋るような視線。

沈黙。

そして、彼は視線を逸らした。

「やはり、一度もございませんね」

自分の口から出た言葉が、刃となって胸に突き刺さる。

セレーネは震える息を吸い込んだ。

「もういい。降りろ、休養が必要だ」

「そのような偽りのご配慮はおやめください!」

セレーネは叫び、涙を零す。

「いっそ、わたくしを殺してくださればよろしかったのです!なぜ、何の罪もない子どもたちを……!」

「セレーネ、やめろ! 今すぐ降りろ!」

命令の声。

しかし、セレーネは一歩、後ろへ下がった。

「わたくしは飛び降り、死んで参ります。そして、子どもたちに謝るのです。

守れなかった母として、父親に殺されたことを」

「やめろ、セレーネ! 死ぬな!」

珍しく焦りを滲ませた声。

だが、セレーネは微笑んだ。

「わたくしの子どもたちの魂に誓います。あなたは必ず報いを受けるでしょう。

一生、後悔と苦しみに苛まれ続けるのです」

そして――

彼女は、身を投げた。

「セレーネ!」

ディリアンが叫び、兵たちと共に塔の縁へ駆け寄る。しかし、間に合わなかった。

骨が砕ける音。

血が地に広がる音。

セレーネの瞳は、まだ開いていた。

最後に映ったのは、塔の上から覗き込む、取り乱したディリアンの顔。

悲鳴が、夜を引き裂く。

星一つもない暗い空が、レヴェンティス公爵夫人の悲劇を静かに見下ろしていた。

……

「……セレーネ!」

はっとして、セレーネは目を見開いた。

息が荒く、溺死から救われた人のようだった。

目の前に立っているのは、ディリアン・レヴェンティス。

冷静で、冷酷で、鋭い眼差し。

背後には医師と侍女たち。薬の匂いが部屋に満ちている。

すべてが現実のように感じられた。

まるで、かつて彼女の命が尽きたあの舞台と同じように。

視線を横に向け、小さな机の上の時計を見つめた。

この日は、彼女が死ぬ二年前だ。

夜風が、わずかに開いた窓から入り込み、塔から落ちたあの夜と同じ匂いを運んできた。

記憶が蘇る。

体は地面に激突し、凄まじい痛み、そして暗闇に包まれた。

腹部に手を伸ばす。

包帯に覆われ、温かく、血が滲んでいる。

死んだはずなのに、生きている。

「奥様、手から出血しております。すぐに点滴を」

医師の声に、セレーネは硬直したまま頷く。

「医者の邪魔をするな」

ディリアンの苛立った声。

セレーネは深く息を吸った。

脳裏に浮かぶのは、自分の亡骸、人々の悲鳴、そして――

生まれることのなかった、五つの命。

ゆっくりと、夫を見上げる。

静かで、はっきりとした声。

「ディリアン様」

「何だ」

セレーネは、真っ直ぐ彼の目を見つめた。

「離婚しましょう」

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기

리뷰

Karawek House
Karawek House
ติดตามนะคะ น่าจะยาวไป ยาวไป ค่ะ
2026-03-22 02:53:48
0
0
250 챕터
อารัมภบท
พิงค์ ชื่อเต็ม ‘ชมพู สุรศักดิ์ศิระบำรุง’ สูญเสียพ่อแม่และพี่ชายไปในอุบัติเหตุรถยนต์ เธอเป็นเพียงคนเดียวที่รอดมาได้ ในตอนที่ญาติๆ รุมทึ้งเธอ และทะเลาะกันเองเรื่องแย่งรับเลี้ยงเธอเพราะหวังเงินประกันมหาศาลที่พ่อ แม่ และพี่ชายเธอทิ้งไว้ให้ คิมหันต์ วาเลนเต้ วรศักดิ์ไชยบำรุง ประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ที่ใครต่อใครต่างรู้ว่ามีเบื้องหลังเป็นกลุ่มมาเฟียยุโรป ก็ถือจดหมายจากพ่อของพิงค์มาอ้างเป็นพินัยกรรมที่ฝากฝังพิงค์ไว้กับเขา พิงค์ที่เพิ่งจะอายุ 15 จึงถูกเขาในวัย 30 ช่วยมา นั่นทำให้เธอตกหลุมรักเขาทันทีคิมหันต์มัวแต่ยุ่งกับธรกิจ พิงค์เองก็ยุ่งกับการเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของประเทศเหมือนกัน ทั้งสองจึงได้คุยกันนับครั้งได้ กว่าที่คิมหันต์จะรู้ตัวอีกที พิงค์ ลูกสาวบุญธรรมของเขา ก็อายุครบ 20 กลายเป็นสาวสวยที่เพียบพร้อมใครจะคาดคิดว่าในคืนวันเกิดอายุ 20 ปี เธอจะสารภาพรัก“พิงค์รักป๊านะคะ”“ป๊ารู้”“ไม่ได้รักแบบปาป๊าค่ะ”ไม่มีการอ้อมค้อมไม่มีการเตรียมคำพูดสวยหรู เธอโยนมันออกไปตรงๆ แบบนั้นสายลมรอบตัวเหมือนหยุดพัดกล้ามเนื้อกรามของคิมหันต์เกร็งเล็กน้อย แต่สีหน้ายังคงสงบนิ่ง“ล้อเล่นอะไรของเธอ”“
더 보기
บทนำ (1)
ภายใต้โคมไฟแชนเดอเลียร์ในห้องบอลรูมของโรงแรมห้าดาวชื่อดัง เดรสสีขาวปักเพชรทั่วทั้งตัวที่พิงค์ หรือชื่อจริง ‘ชมพู วาเลนเต้ วรศักดิ์ไชยบำรุง’ สวมใส่ ส่องประกายระยิบระดับ ดูโดดเด่นเสียงหัวเราะ เสียงแก้วกระทบกัน คำชื่นชมและคำอวยพรวันเกิดดังขึ้นไม่ขาดสาย แขกเหรื่อระดับผู้บริหาร นักธุรกิจ และเหล่าลูกหลานคนใหญ่คนโต ล้วนมาร่วมงานครบงานเลี้ยงฉลองวันเกิดวันนี้ไม่ใช่เพียงงานเลี้ยงวันเกิดธรรมดาๆ แต่มันคืองานเลี้ยงฉลองครบรอบวันเกิดอายุครบยี่สิบปี เป็นปีที่เธอบรรลุนิติภาวะโดยสมบูรณ์ค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนที่สว่างไสวสวยงามที่สุดในชีวิตเธอ แต่หัวใจพิงค์กลับหนักอึ้งสายตาของพิงค์เฝ้ามองคนเพียงคนเดียวตั้งแต่หัวค่ำ ชายในสูทสีดำเรียบกริบคนนั้นยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว ท่าทางสุขุมของเขามองแล้วชวนให้นึกถึงราชสีห์ที่ต่อให้ไม่ขู่คำรามก็น่าเกรงขามยำเกรงเขาคนนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็น คิมหันต์ วาเลนเต้ วรศักดิ์ไชยบำรุง ผู้ปกครองตามกฎหมาย ผู้ชายที่เธอเรียก “ป๊า” มาห้าปี และเป็นคนที่เธอรักสุดหัวใจพิงค์กำก้านแก้วในมือแน่น ก่อนจะตัดสินใจวางมันลง แล้วเดินตรงไปหาเขา“ขอคุยด้วยหน่อยค่ะ” เสียงเธอเบา แต่หนักแน่นคิมหัน
더 보기
บทนำ (2)
“ทำไมพิงค์รักป๊าไม่ได้ล่ะคะ” เธอขยับเข้าหาเขา ดวงตาใสบริสุทธิ์ฉายแววดื้อรั้น“เส้นกั้นระหว่างพ่อกับลูกไม่มีวันข้ามได้แม้แต่ก้าวเดียว พิงค์รู้ไหม ว่าคำว่า ‘ป๊า’ หมายถึงอะไร”“พิงค์ถึงบอกว่าเสียใจไงคะ”ดวงตาเขาแข็งกร้าวขึ้นทันที “พอได้แล้ว หยุดพูดเรื่องนี้ซะ แล้วหลังจากนี้ก็ไม่ต้องพูดเรื่องนี้อีก”“ไม่ค่ะ พิงค์จะพูด”“ฉันบอกว่าพอ”“คุณไม่เคยถามพิงค์เลย ว่าพิงค์รู้สึกยังไง”“ฉันไม่จำเป็นต้องถามเรื่องที่ไม่ควรถาม” ประโยคนั้นเย็นเยียบเหมือนน้ำแข็ง เขาหันหลังเดินจากไปทันทีตอนนี้เธอเหมือนเปลวไฟ เขาต้องรีบถอยหนีไปให้ไกลที่สุด หนีไปก่อนที่จะโดนไฟนั้น...ไม่ มันไม่ถูกต้องพิงค์ที่ถูกทิ้งให้ยืนอยู่ตรงนั้นตามลำพัง รู้สึกเหมือนถูกควักหัวใจออกมาขยำแล้วโยนทิ้ง เธอเจ็บปวดแต่ไม่มีน้ำตาสักหยด เพราะเธอไม่ได้เพิ่งรักเขา เธอรักเขามานานแล้ว รักเขามาตั้งแต่วันนั้น วันที่โลกทั้งใบของเธอในวัยสิบห้าปีพังลง ห้าปีก่อนเสียงโลหะบิดงอ เสียงกระจกแตก และกลิ่นคาวเลือด ทำให้พิงค์ตัวสั่นด้วยความกลัวรถตระกูลสุรศักดิ์ศิระบำรุงพลิกคว่ำอยู่ข้างทาง ต้นไม้ที่รถพุ่งไปชนแทบจะหักกลาง รอบข้างมีเสียงไซเรนจากรถตำรวจและรถกู้ภัย
더 보기
บทนำ (3)
เขายื่นเอกสาร “นี่คือจดหมายฝากฝังผู้ปกครองตามกฎหมาย ลงนามโดยพ่อของเด็กก่อนเสียชีวิต มีคนลงนามเป็นพยานด้วยอีกสองราย นับได้ว่าเป็นพินัยกรรมที่ชัดแจ้งของผู้ตาย เพราะฉะนั้น นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ผม คิมหันต์ วาเลนเต้ วรศักดิ์ไชยบำรุง จะรับหน้าที่ดูแลชมพู และรับเธอเป็นลูกบุญธรรม”คิมหันต์ วาเลนเต้ วรศักดิ์ไชยบำรุง?นั่นมันประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ที่ว่ากันว่ามีเบื้องหลังเป็นมาเฟียยุโรปนี่!ได้ข่าวว่าเย็นชาโหดเหี้ยมมาก!ได้ยินมาว่าเขาเคยยิงคนตาย!แค่ขัดใจก็ล้มละลายกันทั้งบ้าน!ยมทูตของวงการธุรกิจ!ปีศาจ!ฆาตกร!คนทั้งห้องพลันแตกฮือเหมือนผึ้งแตกรังคิมหันต์ไม่ได้ขึ้นเสียง ไม่ได้โวยวาย เขาแค่ใช้กฎหมายและอำนาจปิดปากทุกคนไม่ถึงสิบนาทีต่อมา ห้องพักผู้ป่วยก็เหลือแค่เขากับเธอเขานั่งลงข้างเตียง พูดเพียงแค่ประโยคเดียว“ไม่เป็นไรแล้ว” มือใหญ่วางลงบนศีรษะเธอเบาๆ “ฉันอยู่ตรงนี้”กำแพงที่เธอพยายามฝืนตั้งไว้พังลงทันที เธอร้องไห้โฮเป็นครั้งแรกแล้วหลังจากนั้น เขาก็พาเธอกลับบ้าน จัดการเรื่องเอกสารทุกอย่าง และกันคนเจตนาไม่ดีทุกคนออกไปจากชีวิตเธอเขาบอกเธอว่า “เอกสารรับลูกบุญธรรมเรียบร้อยแล้ว ต่อไปนี้เรียกฉ
더 보기
บทที่ 1 ระยะต้องห้าม (1)
รถซีดานสีดำเงาวับแล่นออกจากหน้าคฤหาสน์ตระกูล วาเลนเต้ วรศักดิ์ไชยบำรุง อย่างรวดเร็ว ประตูที่ปิดสนิทช่วยตัดเสียงรบกวนจากโลกภายนอก เหลือเพียงความเงียบเชียบจนน่าอึดอัดในห้องโดยสารตอนหลังคิมหันต์นั่งหลังตรง ดวงตาจับอยู่ที่หน้าต่าง แต่ไม่ได้มองวิวเมืองยามเช้าเลยแม้แต่น้อยนิ้วเขายกขึ้นจัดปมเน็กไทอีกครั้งครั้งนี้เบี้ยวเขาปลดมันออก ผูกใหม่อีกครั้งก็ยังไม่สวยเส้นผ้าสีกรมท่าถูกดึงตึงจนรอยพับแข็งกระด้าง ต่างจากปมเรียบคมที่เคยถูกจัดให้ทุกเช้าโดยมือเล็กๆ คู่หนึ่งกรามเขาเกร็ง เส้นเลือดที่หลังมือปูดขึ้นเมื่อกำปมเน็กไทแน่นกว่าเดิม“เวรเอ๊ย…”เสียงสบถเบาจนแทบไม่ได้ยินคนขับรถเหลือบมองกระจกหลังอย่างระมัดระวัง ก่อนรีบเบนสายตากลับไปที่ถนนบอดี้การ์ดที่นั่งเบาะหน้าแลกสายตากับเลขาคนสนิทเงียบๆนี่เป็นสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดของบริษัท‘เจ้านายอารมณ์ไม่ปกติ’และต้นเหตุเกือบร้อยทั้งร้อยมีแค่ชื่อเดียว‘คุณหนูพิงค์’ปกติแค่พูดชื่อเธอ คิมหันต์จะผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด ต่อให้ก่อนหน้านั้นเพิ่งประชุมดุเดือดกับคู่ค้าหรือเพิ่งเชือดดีลระดับพันล้านมา สีหน้าก็จะอ่อนลงทันที เลขาคนสนิทอย่างวีกิจจึงคิดจะลองดูเหมือนท
더 보기
บทที่ 1 ระยะต้องห้าม (2)
คิมหันต์ไพล่นึกไปถึงเรื่องราวในอดีตในห้องพักผู้ป่วยที่ควรเงียบสงบ กลับไม่ได้มีแค่กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ แต่เต็มไปด้วยเสียงตะโกนและเสียงถกเถียง“ฉันเป็นอาแท้ๆ!”“ฉันเป็นป้า หลานสาวต้องอยู่กับป้าสิ!”“ฉันเป็นลุง เป็นพี่ชายคนโต ฉันจะดูแลหลานเอง!”“ใช่ค่ะ ให้ลุงกับป้าสะใภ้ดูแลดีที่สุด ป้าสะใภ้จะช่วยดูแลหนูเอง!”“คนนอกอย่างเธอไม่มีสิทธิ์พูด พิงค์ มานี่!ร่างเล็กบนเตียงโรงพยาบาลถูกดึงแขนไปทางซ้ายที ขวาที จนเข็มน้ำเกลือหลุดเลือดไหล แต่ไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครสังเกตเห็นพิงค์ที่ถูกยื้อยุดดูหน้าซีด สายตาว่างเปล่า เหมือนจิตวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้วตอนนั้นคิมหันต์คิดเพียงอย่างเดียวต้องพาเด็กคนนี้ออกไปไม่ใช่เพราะมรดก ไม่ใช่เพราะผลประโยชน์ ไม่ใช่แค่เพราะคำสัญญาที่เขาเคยมอบให้เพื่อนรุ่นพี่ที่เป็นพ่อแท้ๆ ของพิงค์ แต่เพราะถ้าเขาไม่ทำ ก็ไม่มีใครทำเขาจำได้ว่ามือเธอเย็นแค่ไหนตอนจับมือเขาครั้งแรก จำได้ว่าเธอสั่นเทิ้มไปทั้งตัว นัยน์ตาแดงก่ำ จำได้ว่าพอเขาพูดว่า “ฉันอยู่ตรงนี้” เธอก็ร้องไห้เหมือนเด็กที่เพิ่งได้รับอนุญาตให้เจ็บปวดสำหรับเขาเธอคือเด็กสาวที่อยากปกป้อง ใครจะคิดว่าเด็กคนนั้นจะโตเร็วขนาดนี้ โตจนกล้
더 보기
บทที่ 2 เดทที่อยากให้ถูกเห็น (1)
สามวันหลังคืนวันเกิดพิงค์ยืนหมุนตัวอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องแต่งตัว ภาพในกระจกสะท้อนให้เห็นสาวสวยผิวขาวจัดในชุดเดรสสีครีมเรียบๆ เธอเลือกต่างหูมุกเม็ดเล็กแทนเพชรเม็ดโต ขับให้ลุคนี้ยิ่งดูเป็นธรรมชาติ น่ารัก และเข้าถึงง่ายนี่เป็นภาพลักษณ์ที่เหมาะที่สุดสำหรับเดทแรกตอนนั้นเอง โทรศัพท์บนโต๊ะก็สั่น พร้อมๆ กับที่มีป๊อบอัพข้อความเด้งขึ้นพี่ถึงแล้วครับ รออยู่หน้าร้าน 🙂เป็นข้อความจากก้องไกร รุ่นพี่มหาวิทยาลัยที่เป็นคู่เดทของเธอในวันนี้พิงค์ซ้อมยิ้มให้กระจก ยิ้มแบบสวยหวาน ยิ้มแบบน่ารัก แบบที่ใครได้มองต้องเผลอใจ แต่ดวงตานิ่งสนิท“อืม...สมบูรณ์แบบ” เธอพึมพำเบาๆร้านอาหารที่พิงค์เลือกตั้งอยู่ที่ชั้นล่างสุดของตึกสำนักงานใหญ่บริษัทคิมหันต์คอร์ปอเรชั่นร้านนี้เองก็เป็นหนึ่งในร้านอาหารภายใต้เครือ คิมหันต์คอร์ปอเรชั่น หลักฐานยืนยันก็คือโลโก้ตัว K สีเงินที่ติดหราอยู่หน้าร้านเห็นพิงค์เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มสดใส ก้องไกรลุกขึ้นยืนทันที“วันนี้น่ารักมากเลยครับ” เขายิ้ม นัยน์ตาเป็นประกาย“แค่วันนี้เหรอคะ” เธอเอียงคอถามน้ำเสียงติดจะอ้อน “ปกติพิงค์ไม่น่ารักเหรอคะ”อีกฝ่ายรีบโบกมืออย่างร้อนรน “ไม่ใช่ๆ น่าร
더 보기
บทที่ 2 เดทที่อยากให้ถูกเห็น (2)
ณ ชั้น 48 ชั้นที่มีเพียงโต๊ะเลขาและห้องทำงานประธานบริษัทวีกิจ เลขาคนสนิทของคิมหันต์ เปิดประตูกระจกก้าวเข้ามาพร้อมแท็บเล็ต“นายครับ”คิมหันต์ที่กำลังจรดปากกาเซ็นลายเซ็นไม่ได้เงยหน้าขึ้นดู“พูด”“คุณหนูพิงค์ออกเดทครับ”ปลายปากกาหยุดค้างกลางลายเซ็น ห้องทั้งห้องเงียบสงัดลงทันทีเลขาวีไม่รู้แล้วว่าควรทำยังไงดี เขาตัดสินใจรายงานต่อ “นี่ครับ”ทันทีที่เลขาวางแท็บเล็ตลงตรงหน้า คิมหันต์ก็ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัวบนหน้าจอแท็บเล็ต มีภาพพิงค์ถ่ายรูปคู่กับเด็กหนุ่มแปลกหน้าเธอในวันนี้แต่งตัวทำผมสวยน่ารัก รอยยิ้มของเธอสดใส นัยน์ตาของเธอเป็นประกาย เธอดู...มีความสุข?แต่คนที่ดูจะมีความสุขมากกว่าก็คือเจ้าของไอจีคิมหันต์อ่านชื่อนั้นด้วยความหงุดหงิดก้องไกร?เหอะ ชื่อเหมือนหลุดมาจากทะเบียนบ้านยุค 80เมื่อมองรอยยิ้มของพิงค์นานหน่อย คิมหันต์ก็สังเกตเห็นเงาอักษรตัว Kนี่มัน...โลโก้ของร้านอาหารที่อยู่ใต้ตึก?คิมหันต์มองตัวอักษรนั้นด้วยแววตาเย็นเยียบ เลขาวีและบอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ด้านหลังเริ่มรู้สึกได้ถึงแรงกดดันท่ามกลางความเงียบงัน คิมหันต์ถามเสียงเรียบ “ไอ้หน้าจืดนี่ลูกใคร”เลขาวีเลื่อนไอจีลงให้ดูรูปถ่ายครอบคร
더 보기
บทที่ 3 หงุดหงิด
ครึ่งชั่วโมงถัดมา ณ ห้องประชุมชั้นบนสุดของตึกคิมหันต์คอร์ปอเรชั่น คิมหันต์นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ กำลังประชุมเรื่องสำคัญกับบริษัทคู่ค้าห้องทั้งห้องเงียบกริบ มีเพียงเสียงผู้บริหารจากบริษัทคู่ค้ากำลังนำเสนอตัวเลขอยู่หน้าจอ สลับกับเสียงคลิกรีโมตเปลี่ยนสไลด์เป็นระยะ“…ดังนั้น ถ้าเราปรับโครงสร้างการลงทุน…”คิมหันต์มองสไลด์ แต่ไม่ได้อ่านกราฟเส้นสีฟ้าบนสไลด์ค่อยๆ บิดโค้ง กลายเป็นเส้นรอยยิ้ม ตัวเลขเปอร์เซ็นต์พร่าเลือน มองแล้วเหมือนดวงตาคู่หนึ่งfirst date?เขารู้ว่าคำสั่งของตัวเองเมื่อครู่นี้มันไร้สาระ และรู้ว่าการออกเดทมันเป็นเรื่องธรรมดา เขารู้ดีว่ามันเป็นเรื่องที่สักวันจะต้องเกิดเขารู้มาตลอดว่าสักวันหนึ่งเธอจะต้องมีคนที่ชอบ จะต้องมีแฟน และจะต้องแต่งงาน มันคือเส้นทางปกติของชีวิตแต่...มันเร็วไปไหมปลายนิ้วเขาเคาะโต๊ะโดยไม่รู้ตัวต๊อกต๊อกต๊อกผู้บริหารจากบริษัทคู่ค้าหยุดพูดชั่วคราวเพราะคิดว่าเขามีเรื่องจะถามคิมหันต์ชะงักไปชั่วครู่ เพิ่งรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป“เชิญต่อ” เขาบอกเสียงเรียบการนำเสนอดำเนินต่อ แต่สมาธิเขาไม่กลับมา ภาพในหัวซ้อนทับกันยุ่งเหยิงภาพพิงค์ตอนอายุสิบห้า ภาพพิงค์ตอนยิ้มให้เขา
더 보기
บทที่ 4 สาดน้ำ (1)
ภายในไม่ถึงชั่วโมงหลังรูปคู่ถูกโพสต์ คอมเมนต์ก็ไหลเป็นสายเปิดตัวแล้วเหรอคู่นี้เหมาะกันนะประธานเงาของสภานิสิต x ประธานชมรมวรรณศิลป์ = คู่สร้างคู่สม!แอบคบกันมานานแล้วหรือเปล่า?เพจมหาวิทยาลัยหลายเพจหยิบรูปไปรีโพสต์ซ้ำๆ พร้อมแคปชั่นชวนจิ้น‘คู่เด่นดาวกับเดือนมหาวิทยาลัย?’พิงค์เห็นทุกอย่างเธอไม่แก้ข่าว ไม่ปฏิเสธ ไม่กดลบโพสต์หรือคอมเมนต์ ปล่อยให้ข่าวลือกระจายออกไป เหมือนสีที่ถูกหยดลงบนผืนผ้าใบเปียกๆ แล้วค่อยๆ ซึมและแตกแขนงไปตามทิศทางของมันหลายวันที่ผ่านมา เธอสังเกตได้ว่าคิมหันต์พยายามหลบเลี่ยงและเว้นระยะห่างจากเธออย่างเห็นได้ชัด เพราะแบบนั้น วันนี้เธอก็เลยคิดจะ ‘ช่วย’ เขาอีกหน่อยพิงค์ส่งข้อความบอกก้องไกร“รุ่นพี่คะ ขอบคุณเรื่องบทความเมื่อหลายวันก่อนมากๆ เลยค่ะ เย็นนี้ให้พิงค์เลี้ยงตอบแทนนะคะ”ก้องไกรพิมพ์แชทตอบกลับแทบจะทันที“ได้ครับ แต่ให้พี่เลี้ยงดีกว่า แลกกับเรื่องนั้น ครั้งนี้ขอพี่เป็นคนเลือกร้านเองนะครับ ได้ใช่ไหม?”เลือกร้านเองงั้นเหรอ ความโรแมนติกของผู้ชายงั้นสิ?พิงค์ส่งสติ๊กเกอร์เด็กผู้หญิงชูป้ายคำว่า OK กลับไป รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากไม่ว่าจะร้านไหนก็เหมือนกันตราบใดท
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status