บททั้งหมดของ ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย: บทที่ 231 - บทที่ 238

ในเวลาเดียวกัน ภายในห้องประชุมลับของกองบัญชาการตำรวจแห่งชาติ แฟ้มหลักฐานของอาเครอนถูกนำมาวางเรียงบนโต๊ะธีรภพยืนมองเจ้าหน้าที่ที่กำลังตรวจสอบข้อมูลจากอุปกรณ์สื่อสารทีละเครื่อง"เครื่องนี้เข้ารหัสสามชั้นครับ" นายตำรวจหนุ่มรายงาน"ถอดได้ไหม""ต้องใช้เวลาครับท่าน"ธีรภพพยักหน้า " อืม...ทำให้ได้" เขาหันไปมองอีกโต๊ะหนึ่ง ซึ่งมีผู้ชายจากกลุ่มอาเครอนคนหนึ่งนั่งอยู่หลังฉากกั้นกระจกแม้จะถูกจับและใส่กุญแจมือ แต่ผู้ชายคนนั้นยังคงนั่งนิ่ง ไม่พูดอะไร ไม่บ่นเรื่องโดนจับใส่กุญแจมือ ไม่ร้องขอความช่วยเหลือ ไม่เรียกหาทนาย ไม่ถามว่าจะเกิดอะไรขึ้นธีรภพมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดกับลูกน้องเบาๆ "คนพวกนี้ไม่กลัวตำรวจ"นายตำรวจหนุ่มหันมองตามสายตาเจ้านาย "ครับ?""พวกมันกลัวคนอื่น" ธีรภพหรี่ตาลง "และคนที่พวกมันกลัวที่สุด..." เขาก้มลงมองแฟ้มที่มีชื่อ ไคลน์ วาเลนเต้ อยู่ด้านหน้า ก่อนจะพูดประโยคต่อไป "อาจไม่ใช่คนที่อยู่ฝั่งตรงข้าม..."ทันใดนั้น โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นธีรภพกดรับอย่างไม่เร่งร้อน "ว่าไง"เสียงปลายสายตอบกลับอย่างเร่งรีบ "ผู้การครับ เราพบข้อมูลบางอย่าง""อะไร""คนกลุ่มนี้ไม่ได้เดินทางเข้าประเทศพร้อมกั

พิงค์ฟังแล้วก็อดสงสัยไม่ได้ “แต่ถ้าสุดท้ายแล้วไม่ว่ายังไงคุณศิรีก็ยังไม่ยอมพูดล่ะคะ?”คิมหันต์สบตาเธอ ก่อนยิ้มบางๆ “ต่อให้ศิรีไม่พูด หลักฐานก็พูดแทนเธอได้”วีกิจที่ยืนอยู่ข้างโต๊ะพยักหน้าเห็นด้วย “นายพูดถูกครับ ตอนนี้เรามีทั้งเงินที่โอนมาจากอิตาลี แล้วก็อดีตเจ้าหน้าที่ของกิ่งหยกที่อยู่ในทีมอาเครอน”คิมหันต์พยักหน้าช้าๆ “เพราะฉะนั้น ต่อให้ศิรีปิดปาก...คนอื่นก็จะพูดแทนเธออยู่ดี” เขาใช้นิ้วแตะลงบนแฟ้มสีดำเบาๆ “แต่ฉันอยากรู้มากกว่า ว่าทำไมอดีตคนของกิ่งหยกถึงไปอยู่กับอาเครอน”วีกิจเปิดเอกสารอีกชุดออกกาง “เรื่องนี้ผมกำลังตรวจสอบครับ เบื้องต้น เราตรวจสอบประวัติแล้ว ชื่อของอดีตเจ้าหน้าที่ของเครือกิ่งหยกคนนั้นอยู่ในฐานข้อมูลพนักงานเก่าของโรงแรมกิ่งหยกจริง และจากข้อมูลเบื้องต้น เขาเคยทำงานรักษาความปลอดภัยในพื้นที่ที่มีการดูแลแขกต่างชาติด้วย จากคำให้การเบื้องต้นของทีมเงา เขาไม่ได้ใช้อุปกรณ์หรือเครื่องแบบของอาเครอนทั้งหมดครับ อาวุธบางส่วนเป็นของอาเครอน แต่เขามีหน้าที่เกี่ยวกับการนำทางและการประสานงานในพื้นที่มากกว่า”พิงค์ขมวดคิ้ว “หมายความว่า...เขาไม่ได้เป็นอาเครอนเหรอคะ?”“ไม่เชิงครับ” วีกิจตอบ

ภายในห้องสอบสวน ศิรียังคงนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ตัวเดิม นิ้วมือทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นจนข้อนิ้วซีดขาวเธอพยายามสูดลมหายใจให้เป็นปกติ ทว่าทุกครั้งที่นึกถึงคำพูดของผู้การธีรภพเมื่อครู่ หัวใจก็ยิ่งเต้นแรงขึ้นอดีตเจ้าหน้าที่ของกิ่งหยกกำลังจะถูกนำตัวมาให้การเพิ่มเติมถ้ามันพูด...ถ้ามันพูดชื่อของเธอออกไป...จังหวะนั้นเอง เสียงลูกบิดประตูก็ดังขึ้น ศิรีเงยหน้าขึ้นมองทันทีชายคนหนึ่งในชุดสูทสีเข้มเดินเข้ามาอย่างสุขุม ในมือมีแฟ้มเอกสารบางๆ และกระเป๋าเอกสารหนังสีดำเขาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ“คุณศิรีใช่ไหมครับ”ศิรีมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า“ผมเรวัตรครับ ทนายของคุณ”แววตาของศิรีสั่นไหว“ทนายของฉัน?”“ครับ” เรวัตรวางแฟ้มลงบนโต๊ะ ก่อนดึงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามออกมานั่ง “มีคนว่าจ้างให้ผมเข้ามาดูแลคดีของคุณโดยเฉพาะ”ศิรีจ้องหน้าเขา “ใคร?”เรวัตรยิ้มบางๆ “เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนดีกว่าครับ”คำตอบนั้นทำให้ศิรีขมวดคิ้ว แต่เรวัตรกลับเปิดแฟ้มตรงหน้าอย่างใจเย็น “ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือ คุณต้องไม่พูดอะไรกับตำรวจเพิ่มเติมโดยไม่มีผมอยู่ด้วย”ศิรีมองเขานิ่งงัน “ทำไม?”“เพราะตำรวจไม่ได้ต

ท่ามกลางความเงียบงันในบทสนทนา ผู้การวัยกลางคนไม่ได้ละสายตาจากผู้ต้องหาตรงหน้าแม้แต่น้อย “คุณบอกว่าเห็นชื่อบัญชีต้นทางด้วยตัวเอง?”ชายคนนั้นพยักหน้า “ครับ”“เห็นจากไหน?”“เอกสารการโอนเงิน”“เอกสารอยู่ที่ไหน?”คำถามนั้นทำให้ชายผู้ต้องหาชะงัก เขากะพริบตาหลายครั้ง ก่อนตอบอย่างระมัดระวัง “ผม...ไม่ได้เก็บไว้”“แล้วคุณเห็นมันได้ยังไง?”“หัวหน้าของผมเป็นคนเปิดให้ดู”ธีรภพพยักหน้าช้าๆ “หัวหน้าของอาเครอน?”“ครับ”“เขาเปิดให้คุณดูทำไม?”ชายคนนั้นนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบ “ตอนนั้นเขาต้องการให้พวกเรารู้ว่าเงินมาจากไหน”ออสตินถามทันที “ทำไมต้องให้รู้?”“เพราะเขาบอกว่า...งานนี้เงินดีมาก”คำตอบนั้นทำให้ออสตินหรี่ตาลงธีรภพยังคงสงบนิ่ง เขาถามต่อ “แล้วในเอกสารนั้นมีชื่อบริษัทคิมหันต์คอร์ปอเรชั่นจริงๆ?”“ครับ”“มีเลขบัญชีไหม?”“ผมจำไม่ได้”“ธนาคารอะไร?”ชายคนนั้นส่ายหน้า “จำไม่ได้ครับ”“ประเทศที่บัญชีเปิดอยู่?”“ไม่ทราบ”ธีรภพเงียบไปข้อมูลทุกอย่างที่ชายคนนี้ให้มาเริ่มมีลักษณะเหมือนกันอย่างหนึ่งเขาจำชื่อบริษัทได้ แต่จำรายละเอียดที่สามารถตรวจสอบได้ไม่ได้เลยผู้การวัยกลางคนขยับริมฝีปากถามต่อ “คุณจำได้ไหมว่า