All Chapters of เด็กดื้ออย่าหนี: Chapter 31 - Chapter 38

ตอนที่ 31 ช่วงค่ำ ร้านกาแฟ... ตอนนี้เป็นเวลาเลิกงาน สองสาวก็เปลี่ยนชุดแล้วออกมานั่งอยู่ตรงโต๊ะเพื่อรอรับค่าแรงจากสาวเจ้าของร้าน “น้องๆ ทำเป็นพาร์ทไทม์ พี่มอมอจะให้ค่าแรงเป็นรายวันแล้วกันนะคะ เผื่อบางทีจะได้มีค่าขนมไปกินเวลาไปเรียน” ม่านมุกบอกด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ก่อนจะยื่นเงินค่าแรงให้กับน้ำมนต์และจี๊ด น้ำมนต์ยกมือไหว้ตามมารยาท ก่อนจะรับเงินมาแล้วถึงกับตกใจ “ทำไมได้เยอะจังล่ะคะพี่มอมอ” ที่เรียกแบบนั้น เพราะว่าม่านมุกบอกให้เรียกแทนตัวเธอว่าพี่มอมอ “นั่นสิคะพี่มอมอคนสวย ทำไมให้ค่าแรงพวกหนูเยอะจัง” จี๊ดเองก็รู้สึกตกใจเหมือนกัน นี่ทำงานวันแรกมันต้องได้ค่าแรงเยอะขนาดนี้เลยเหรอ “แน่นอน ก็พี่บอกว่าจะให้พิเศษด้วยไง อีกอย่างนะเพราะลงรูปพวกเราใส่ชุดบันนี่เกิร์ล แล้วคนแห่มากดไลค์และขอพิกัดร้านเยอะมาก พี่ว่าพรุ่งนี้คนจะต้องแน่นร้านกว่าวันนี้แน่นอน” “ขอบคุณอีกครั้งนะคะพี่มอมอ” น้ำมนต์ขอบคุณม่านมุกอีกครั้ง “แล้วนี่พวกน้องกลับบ้านกันยังไงเหรอ ให้พี่แบดไปส่งไหม?” ม่านมุกบอก “ให้พี่ไปส่งได้นะ” แบดยินดีที่จะไปส่งน้องๆ “อ๋อ หนูแว้นมอไซค์กันมาน่ะค่ะ” จี๊ดบอก “งั้นเหรอ งั้นก็ขี่รถกลับบ้านกันดีๆ

ตอนที่ 33 ทศพลนั่งอยู่ที่โซฟาตรงข้างๆ จุดที่ขวัญเกล้านั้นนอนอยู่ แล้วขวัญตากำลังทำแผลที่หน้าท้องให้ ทุกครั้งที่สำสีชุบแอลกอฮอล์มาแตะโดนที่แผลนั้น มันช่างเจ็บและแสบฉิบหายเลย “แสบชะมัด!” “ก็ต้องแสบสิ มันเป็นแอลกอฮอล์ใช้ล้างแผลนะคุณ ไปหาหมอแต่แรกก็จบแล้ว แผลไม่ลึกก็จริง แต่ควรจะไปตรวจหน่อยดีกว่าไหม” “ไม่ไป แผลแค่นี้ไกลหัวใจ” “ดื้อด้านจริงๆ” “...” “แล้วไปทำอีท่าไหนถึงโดนแทงมาได้” “เรื่องของฉัน” “ไม่ใช่ไปแอบปกป้องใครมาหรอกเหรอ” ขวัญตาเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยต่อ “คิดว่าฉันไม่รู้รึไง” “เดี๋ยว!” ทศพลจับมือของขวัญตาไว้ “นี่เธอแอบตามฉันไปงั้นเรอะ?!” “จะว่างั้นก็ได้ ฉันใส่นาฬิกาไอโม่ไว้ให้ขวัญเกล้าน่ะ ไม่ว่าลูกไปที่ไหนฉันก็รู้พิกัดหมดนั่นแหละ” “เธอนี่มัน!” “จะมาโทษฉันไม่ได้หรอกนะ ก็คุณเล่นหนีฉันไปแบบนั้น” แผลทำเสร็จพอดี เธอเก็บของทุกอย่างให้เข้าที่ แล้วเดินกลับมานั่งลงอยู่ข้างๆ เขา “คุณทำขนาดนั้น แสดงว่าต้องรักผู้หญิงคนนั้นมากเลยสินะ” ตอนที่ทศพลคบกับขวัญตา ครั้งหนึ่งเขาก็เคยปกป้องเธอแบบนั้นเหมือนกัน เพราะเขาเคยบอกกับเธอในตอนที่คบกันว่า...เขาจะคอยปกป้องไม่ให้เธอได้เจ็บแม้ปลายเล็บ

ตอนที่ 35 “ถ้าอย่างนั้นไปรถเสี่ยนะคะ” “เธอน่ะไปเถอะ ฉันไม่ได้จะไปกับเธอ” “อะไรกันอะ เสี่ยอย่ามาตลก” เด็กสาวแสดงออกถึงหน้าตาที่ไม่สบอารมณ์ “หนูทั้งสวย ทั้งขาว นมก็ใหญ่ เสี่ยยังไม่สนใจอีกเหรอ” “ใช่ เธอขาว สวย อึ๋ม แต่เธอเคยเห็นเมียฉันยัง เมียฉันอึ๋มกว่านี้อีกนะ เธอน่ะชิดซ้าย” “ฮึ่ย ไปหาอ่อยคนอื่นก็ได้วะ” เด็กสาวบอกอย่างหงุดหงิดแล้วกระทืบเท้าเดินออกไป “เด็กสมัยนี้ ไม่ไหวเลยจริงๆ” ทศพลบอกพร้อมส่ายหัว รู้สึกเอือมระอากับเด็กวัยรุ่นบางคนในสมัยนี้จริงๆ เขาขึ้นรถแล้วขับกลับบ้าน และใช้เวลาไม่นานมากก็มาถึง ลงจากรถแล้วถือถุงผ้าอนามัยเดินเข้าไปภายในบ้าน จากนั้นก็จัดการเช็ดทำความสะอาดทุกซอกทุกมุมของร่างกายเธอ “ชีวิตกูต้องมาทำอะไรอย่างนี้ด้วยเหรอวะ” เขาบ่นพึมพำกับตัวเอง นี่ถึงขั้นที่เขาต้องมานั่งเช็ดตัวแล้วเปลี่ยนผ้าอนามัยให้กับคนเมา เมื่อสวมใส่เสื้อผ้าแล้วเปลี่ยนผ้าอนามัยเสร็จ เหมือนคนตัวเล็กจะรู้สึกสบายตัวขึ้น เธอพลิกตัวนอนตะแคงแล้วก่ายหมอนข้างอย่างสบายใจ “สบายจริงๆ เนอะ” ทศพลยกกะละมังไปเก็บ แล้วซักทำความสะอาดผ้าที่ใช้เช็ดเมื่อกี้ เมื่อเสร็จสรรพเขาก็เดินออกมานั่งที่โต๊ะไม้หน้าบ้าน ก่อน

ตอนที่ 37 “ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นก็ได้ค่ะ ฉันแค่ล้อเล่นน่ะ” ขวัญตารีบบอกทันทีเมื่อเห็นว่าน้ำมนต์เริ่มมีสีหน้าที่ไม่ดี “หมายความว่าไงคะ” “อันที่จริงทศพลให้ฉันมาบอกกับคุณว่าเราสองคนเลิกกันไปตั้งนานแล้ว และตอนนี้ที่เห็นฉันตัวติดกับเขาเป็นเพราะว่ามีเหตุผลค่ะ ฉันกับทศพลเราไม่ได้กลับมาคบกันหรอกนะคะ เพราะดูเหมือนว่าใจของเขาจะไม่มีฉันอยู่ในนั้นแล้ว แต่เป็นผู้หญิงคนอื่นมาอยู่แทน นั่นก็คือคุณ” “เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ ไอ้ตาลุงเสี่ยนั่นไม่ได้ชอบฉันเลยสักนิด” “ใช่ค่ะ เขาไม่ได้ชอบคุณ แต่ว่าเขาดูเหมือนจะรักคุณเลยนะคะ เขายอมเจ็บตัวก็เพราะคุณ ตั้งแต่เลิกกับคุณไปเขาไม่เคยมีความสุขเลย บางวันก็แอบไปนั่งร้องไห้อยู่คนเดียว จนบางทีฉันต้องส่งลูกสาวตัวน้อยของฉันเข้าไปปลอบเขา” ขวัญตาจับมือน้ำมนต์ขึ้นมา แล้วบีบเบาๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “ทศพลอาจจะดูดุดูร้ายกาจ ปากร้ายและปากแข็ง แต่เขาเป็นคนดีมากนะคะ เป็นผู้ชายที่ดีคนหนึ่งเลย เพราะงั้นฉันเลยอยากให้คุณกลับไปคืนดีกับเขา” “จะกลับไปได้ยังไงล่ะคะ ตั้งแต่อยู่กินเป็นผัวเมียกันมาเกือบจะปี แต่เขาไม่เคยพูดว่ารักเลยสักครั้ง เขาคงไม่ได้อยากกลับมาคืนดีหรอกมั้ง” น้ำมนต์บ