Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 7

ศพของฉันถูกพบในตึกร้างคนงานก่อสร้างอ้วกออกมา ขณะกดโทรศัพท์แจ้งหน่วยฉุกเฉินมาร์ครีบตรงจากโรงพยาบาลที่เอ็มม่ากำลังรักษาไต มายังที่เกิดเหตุผู้เชี่ยวชาญด้านนิติเวชขมวดคิ้ว พลางส่งสัญญาณให้ทุกคนใส่หน้ากากสามีของฉัน มาร์ค คือยอดนักสืบที่มีชื่อเสียงที่สุดของเมือง เขาไขคดีฆาตกรรมมานับไม่ถ้วน แม้แต่เขาก็ยังชะงักงันเมื่อเห็นศพนี้ความร้อนของฤดูร้อนทำหน้าที่ของมันอย่างสมบูรณ์ ร่างศพขึ้นอืด ใบหน้าถูกทำร้ายจนจำไม่ได้ เหลือแค่กองเนื้อและเลือดในจุดที่ควรจะเป็นโครงหน้าบาดแผลสาหัส หัวแทบจะหลุดออกจากลำคอ เหลือแค่แถบผิวหนังบางๆ รั้งไว้กลิ่นเน่าเหม็นของการเน่าเปื่อยลอยอบอวลไปทั่วอากาศมาร์คหลับตาลงชั่วครู่ สูดหายใจลึก ก่อนใส่ถุงมือและเริ่มการตรวจสอบเบื้องต้นฉันมองอย่างกระวนกระวาย ขณะที่เขาถอดสร้อยคอเปื้อนเลือดออกจากลำคอของฉันแหวนสองวงห้อยอยู่บนสายสร้อย — แหวนแต่งงานที่ฉันทำด้วยมือของตัวเอง ด้วยความรักเพื่อพวกเราฉันจำได้ว่าฉันภูมิใจแค่ไหนตอนยื่นมันให้มาร์ค ฉันใช้เวลาหลายวันบรรจงทำมันให้ออกมาสมบูรณ์แบบแต่เมื่อเอ็มม่าเห็นเขาใส่มัน เธอกลับหัวเราะอย่างเยาะเย้ย “ของน่าเกลียดอะไรนั่นน่ะ ไปค

หลังจากปลอบเอ็มม่าด้วยถ้อยคำหวานว่าจะไปหาเธอพรุ่งนี้ มาร์คก็ได้รับสายอีกสาย คราวกับนี้จากซาร่าห์ เพื่อนสนิทที่สุดของฉัน“มาร์ค คุณติดต่ออลิซได้หรือยัง เธอมีนัดอัลตราซาวด์พรุ่งนี้เช้านะ” เสียงซาร่าห์สั่นด้วยความกังวลผ่านสายซาร่าห์เป็นคนเดียวที่ยืนอยู่ข้างฉันหลังจากแต่งงานกับมาร์ค แม้เธอจะเป็นเพื่อนของเขามาก่อน แต่เธอมองทะลุหน้ากากของเขาได้ความอบอุ่นแค่อย่างเดียวที่ฉันเคยได้รับในชีวิตแต่งงาน มาจากมิตรภาพของซาร่าห์มาร์คชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะ “อัลตราซาวด์? อัลตราซาวด์อะไร”เสียงซาร่าห์เปลี่ยนเป็นไม่อยากเชื่อ “การตรวจครรภ์ไง นัดไว้มาหลายสัปดาห์แล้ว อย่าบอกนะว่านายลืม…”“ฉันพยายามโทรหาเธอมาหลายวันแล้ว” ซาร่าห์พูดต่อ “เธอไม่รับสาย ไม่ตอบข้อความเลย ฉันเริ่มเป็นห่วงจริงๆ”มาร์คเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะ “เป็นห่วง? เป็นห่วงเรื่องอะไร เรื่องโกหกเรื่องใหม่อีกเรื่องของเธองั้นเหรอ”เสียงซาร่าห์สั่นด้วยความไม่อยากเชื่อ “เธอเป็นภรรยานายนะมาร์ค เธออาจจะกำลังตั้งท้องลูกของนายอยู่ นายไม่สนใจเลยหรือไง”มาร์คตัดบทอย่างโมโห “ซาร่าห์ เธอเป็นเพื่อนฉันมาก่อน อย่าให้อลิซหลอกเธอด้วยคำโกหก

ใบหน้าของมาร์คซีดเผือด เขาพยายามฝืนรักษาท่าที “มันต้องเป็นแค่เรื่องบังเอิญ อลิซคงกำลังหัวเราะเยาะเราอยู่ที่ไหนสักแห่งตอนนี้”“คุณกำลังสมรู้ร่วมคิดกับภรรยาผมอยู่หรือเปล่า การเล่นเกมกับตำรวจเป็นความผิดร้ายแรงนะครับ”ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เขารับสายด้วยมือที่สั่นเทา “ผลแล็บเหรอ”เสียงเจ้าหน้าที่นิติเวชดูรีบร้อน “คุณนักสืบคะ เราได้ผลตรวจดีเอ็นเอของเหยื่อแล้ว”นักสืบรุ่นพี่ที่ดวงตาเป็นประกายพลางวางมือลงบนไหล่มาร์ค “กลับสถานีเถอะ เดี๋ยวทางนี้เราจัดการเอง”แต่มาร์คราวกับไม่ได้ยิน มือที่ใส่ถุงมือแตะคราบเลือดแห้งบนพื้น “เธอจะต้องเจ็บปวดแค่ไหน…”เจ้าหน้าที่รุ่นน้องบางคนเริ่มร้องไห้สะอื้นเงียบๆมาร์คเดินโซซัดโซเซกลับไปที่รถ สีหน้าว่างเปล่าเมื่อมองสีหน้าสับสนของเขา หัวใจฉันก็บีบรัดด้วยความเจ็บปวดตั้งแต่วันแต่งงานจนถึงวันที่ฉันตาย เขาไม่เคยเรียกฉันว่า “ที่รัก” หรือ “คนดี” เลยสักครั้ง ทั้งที่ใช้คำพวกนั้นกับเอ็มม่าอย่างง่ายดายที่สถานี เจ้าหน้าที่แล็บยื่นรายงานให้เขาด้วยแววตาสงสาร“เสียใจด้วยนะคะ คุณนักสืบ”รูม่านตามาร์คหดเล็กลงเมื่ออ่านรายงาน เขามองชื่อซ้ำแล้วซ้ำเล่าหลังจากเงียบง

ในโถงทางเดินของโรงพยาบาล เสียงนินทาของพยาบาลลอยคลุ้งไปทั่วอากาศที่เย็นชาและว่างเปล่า“ได้ยินเรื่องอดีตภรรยาของนักสืบมาร์ตินไหม? คนที่พบศพในตึกร้างนั่นน่ะ”“ได้ข่าวว่าโดนผู้ชายที่คบชู้ด้วยฆ่าตาย นึกภาพออกไหมล่ะ”“นักสืบมาร์ตินคงช้ำใจมาก ดีที่ยังมีเอ็มม่าคอยอยู่ข้างๆ เขา”“ผู้หญิงอะไรจิตใจดีขนาดนี้ ทั้งที่เจอเรื่องดราม่าขนาดนี้ เธอยังต้องรักษาไตอยู่เลย”เอ็มม่านั่งอยู่บนเตียงคนไข้ ดื่มด่ำกับความสงสารที่หลั่งไหลเข้ามา รอยยิ้มของเธอกว้างขึ้นทุกครั้งที่มีสายตาเป็นห่วงหรือคำปลอบใจเธอปรับสายน้ำเกลืออย่างชำนาญ ราวกับนักแสดงที่ฝึกบทนี้มานับไม่ถ้วนเธากำลังเฉลิมฉลองชัยชนะในคราบของความเศร้า สุขสมกับความตายของฉันภายใต้หน้ากากผู้โศกเศร้าแล้วจู่ๆ ตำรวจหลายคนก็ปรากฏตัวขึ้น เสียงฝีเท้าดังก้องเข้ามาใกล้ห้องของเอ็มม่า รอยยิ้มสมบูรณ์แบบของเธอหยุดชะงักทันทีหัวหน้าพยาบาลพยายามห้าม “ตรงนี้เป็นพื้นที่ผู้ป่วย—”“หลีกทางไป” ตำรวจคนหนึ่งสั่ง พร้อมแสดงตรา “พวกเรามีหมายจับ”“ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ” เอ็มม่าร้องเสียงสั่นตามบท “ฉันเป็นคนไข้รอปลูกถ่ายไตนะ! มาร์ค! คุณบอกพวกเขาสิ!”ซาร่าห์ยืนกอดอกอยู่ตรงป