แชร์

หลังฉันถูกรักแรกของเขาฆ่า สามีก็เสียใจ
หลังฉันถูกรักแรกของเขาฆ่า สามีก็เสียใจ
ผู้แต่ง: เจสสิก้า เอชเจ

บทที่ 1

ผู้เขียน: เจสสิก้า เอชเจ
ศพของฉันถูกพบในตึกร้าง

คนงานก่อสร้างอ้วกออกมา ขณะกดโทรศัพท์แจ้งหน่วยฉุกเฉิน

มาร์ครีบตรงจากโรงพยาบาลที่เอ็มม่ากำลังรักษาไต มายังที่เกิดเหตุ

ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติเวชขมวดคิ้ว พลางส่งสัญญาณให้ทุกคนใส่หน้ากาก

สามีของฉัน มาร์ค คือยอดนักสืบที่มีชื่อเสียงที่สุดของเมือง เขาไขคดีฆาตกรรมมานับไม่ถ้วน แม้แต่เขาก็ยังชะงักงันเมื่อเห็นศพนี้

ความร้อนของฤดูร้อนทำหน้าที่ของมันอย่างสมบูรณ์ ร่างศพขึ้นอืด ใบหน้าถูกทำร้ายจนจำไม่ได้ เหลือแค่กองเนื้อและเลือดในจุดที่ควรจะเป็นโครงหน้า

บาดแผลสาหัส หัวแทบจะหลุดออกจากลำคอ เหลือแค่แถบผิวหนังบางๆ รั้งไว้

กลิ่นเน่าเหม็นของการเน่าเปื่อยลอยอบอวลไปทั่วอากาศ

มาร์คหลับตาลงชั่วครู่ สูดหายใจลึก ก่อนใส่ถุงมือและเริ่มการตรวจสอบเบื้องต้น

ฉันมองอย่างกระวนกระวาย ขณะที่เขาถอดสร้อยคอเปื้อนเลือดออกจากลำคอของฉัน

แหวนสองวงห้อยอยู่บนสายสร้อย — แหวนแต่งงานที่ฉันทำด้วยมือของตัวเอง ด้วยความรักเพื่อพวกเรา

ฉันจำได้ว่าฉันภูมิใจแค่ไหนตอนยื่นมันให้มาร์ค ฉันใช้เวลาหลายวันบรรจงทำมันให้ออกมาสมบูรณ์แบบ

แต่เมื่อเอ็มม่าเห็นเขาใส่มัน เธอกลับหัวเราะอย่างเยาะเย้ย “ของน่าเกลียดอะไรนั่นน่ะ ไปคุ้ยออกมาจากถังขยะหรือไง”

มาร์คกระชากแหวนออกทันทีแล้วปามันกลับมาหาฉัน ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความอับอาย

“เธอเป็นภรรยาของฉัน” เขาสะบัดเสียง “หน้าที่ของเธอคือต้องช่วยให้ฉันดูดี ไม่ใช่มาทำให้ฉันขายหน้าต่อหน้าคนอื่น”

แม้คำพูดเย็นชานั้นยังดังก้องอยู่ในหู ฉันก็ยังเชื่อว่า อย่างน้อยตอนนี้เขาจะต้องจำแหวนวงนี้ได้

สัญลักษณ์ของการแต่งงานของเรา และความรักที่ฉันมีให้เขา

แต่มาร์คแค่สั่งผู้ช่วยอย่างไร้อารมณ์ให้เก็บมันใส่ถุงเป็นหลักฐาน

เพื่อนร่วมงานของเขาทำงานอย่างเป็นขั้นตอน ก่อนจะชะงัก “มาร์ค… เหยื่อกำลังตั้งครรภ์ ประมาณสองเดือน”

ฉันมองดูด้วยหัวใจที่แตกสลาย ขณะที่สีหน้าของมาร์คมืดลงด้วยความโกรธ

“ไอ้สัตว์นรกพวกนี้!” เขาตะคอก พลางทุบกำปั้นกับผนัง “มันกล้าทำกับผู้หญิงตั้งครรภ์ได้โหดเหี้ยมขนาดนี้ได้ยังไง!”

ฉันอยากกรีดร้อง อยากเขย่าตัวเขา

เอ็มม่าเพิ่งถูกวินิจฉัยว่าไตวายเมื่อห้าวันก่อน หมอบอกว่าเธอต้องได้รับการปลูกถ่ายโดยด่วน

มาร์ครีบไปโรงพยาบาลตั้งแต่เที่ยงคืน ระหว่างทางเขาอ้อนวอนฉัน

“เธอต้องช่วยเธอ อลิซ อวัยวะเธอเข้ากันได้ เธอคือคนเดียวที่พวกเขาหาเจอ”

“ฉันท้อง มาร์ค สองเดือนแล้ว นั่นคือเหตุผลที่ฉันบริจาคไตให้เอ็มม่าไม่ได้ ได้โปรดเข้าใจฉัน”

คำตอบของเขาทั้งรวดเร็วและโหดร้าย “โกหกอีกแล้วเหรอ? ตอนแรกก็ไม่ยอมช่วยเอ็มม่า ตอนนี้ถึงขั้นกุเรื่องว่าท้อง เธอจะต่ำช้าไปได้อีกแค่ไหน”

เขาทิ้งฉันไว้บนทางหลวง และจากนั้นฉันก็ถูกลักพาตัว

ตอนนี้เขายืนอยู่เหนือร่างของฉัน เต็มไปด้วยความโกรธแค้นอันชอบธรรมให้กับเหยื่อที่เขาไม่รู้ว่าเป็นใคร

แต่เขากลับปฏิเสธจะเชื่อการตั้งครรภ์ของภรรยาตัวเอง

เขาแค่สั่งผู้ช่วยให้จดมันลงเป็นอีกหนึ่งรายละเอียดในแฟ้มคดี “เน้นเรื่องการตั้งครรภ์ไว้ในรายงานด้วย คดีนี้ต้องจัดเป็นคดีเร่งด่วน”

ฉันไม่ควรมีความหวังเลย ฉันไม่เคยมีตัวตนในหัวใจของมาร์ค เขาไม่เคยเชื่อฉัน ไม่เคยไว้ใจฉันเลย ตั้งแต่วันที่เราแต่งงานกัน

ในหัวใจของมาร์ค ทุกคำที่ฉันพูดคือคำโกหก ทุกการกระทำคือเรื่องน่าสงสัย เขาเก็บความเชื่อใจและความรักทั้งหมดไว้ให้เอ็มม่า

ทั้งที่ฉันเป็นภรรยาของเขา ทั้งที่ฉันรักเขาด้วยทุกอย่างที่มี

ซาร่าห์ เพื่อนของฉันเคยเตือนตั้งแต่แรก “มาร์คแต่งงานกับเธอเพราะเขาอยู่กับเอ็มม่าไม่ได้ เอ็มม่าจะเป็นรักแท้ของเขาเสมอ”

ตอนนั้นฉันไม่เชื่อ ฉันคิดว่าความรักของเราเป็นรักแท้ และกาลเวลาจะพิสูจน์ว่าเธอคิดผิด

แต่หลังแต่งงาน ความจริงก็ชัดเจนจนไม่อาจจะเมินเฉย

ฉันตระหนักว่าฉันไม่มีที่ยืนในหัวใจของเขา ทุกห้องในบ้านเต็มไปด้วยรูปของเขาและเอ็มม่าในอดีต ทุกเรื่องที่เขาเล่าล้วนพูดถึงแต่ถึงชื่อของเธอ

ฉันเป็นแค่ผู้บุกรุกในเรื่องราวกับความรักของพวกเขา เป็นแค่ตัวแทนชั่วคราวกับ จนกว่าเอ็มม่าจะกลับมาสู่ที่ที่ควรเป็นของเธอ

เพื่อนร่วมงานถอดถุงมือออก แล้วขยี้คิ้วที่ขมวดแน่น “เหยื่ออายุราวกับยี่สิบห้าปี สาเหตุการตายเบื้องต้นคือถูกเชือดคอ และมีร่องรอยการทรมานเป็นเวลานานก่อนเสียชีวิต”

“วิธีการโหดร้ายมาก เรื่องนี้จะก่อให้เกิดกระแสสังคม เราต้องปิดคดีให้ได้ก่อนมันจะระเบิดในสื่อ” มาร์คจุดบุหรี่ สูดควันลึก สีหน้าหนักอึ้ง

แม้ในความตาย ฉันก็ยังเป็นปัญหาให้เขา

ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติเวชเตือน “ฆาตกรยังลอยนวล บอกคนที่คุณรักให้ระวังตัว อย่าปล่อยให้เอ็มม่าออกไปข้างนอกคนเดียวตอนกลางคืน”

มาร์คตอบอย่างหงุดหงิด “เอ็มม่าเชื่อฟังฉันเสมอ แต่ภรรยาของฉัน อลิซ น่ะ ฉันคุมเธอไม่ได้”

ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติเวชเป็นเพื่อนเก่าเขา และรู้เรื่องราวกับระหว่างพวกเขาดี

มาร์คลูบท้องของตัวเองอย่างเผลอๆ

ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติเวชสังเกตเห็นสีหน้าดูเจ็บปวด “ปวดท้องอีกแล้วเหรอ”

มาร์คโบกมือ “ไม่เป็นไร อลิซซื้อยาไว้ให้ที่บ้านแล้ว”

เสียงของเขาเบาลง ก่อนจะเงียบไป

ภรรยาคนที่ถูกเขามองว่าดื้อรั้น กลับเป็นคนที่ห่วงใยสุขภาพของเขามาโดยตลอด

แพทย์นิติเวชตบหลังมาร์คเบาๆ “ใจดีกับภรรยาของนายหน่อย เธอคือคนที่เลือกจะแต่งงานกับนายนะ”

มาร์คส่ายหน้า “เมื่อวันก่อนเอ็มม่าถูกวินิจฉัยว่าไตวาย อลิซยังปฏิเสธจะบริจาคไตให้เอ็มม่า แถมกุเรื่องว่าท้องสองเดือนอีก”

แพทย์นิติเวชชะงัก “มาร์ค… หรือบางทีเธออาจจะท้องจริงๆ?”

“เป็นไปไม่ได้!” มาร์คสวนทันที “ฉันไม่ได้แตะเธอมานานกว่าสองเดือนแล้ว”

“แต่นายจำคืนนั้นเมื่อสองเดือนก่อนได้ไหม คืนที่นายเมาหนักที่บาร์…”

มาร์คตัดบท “เอ็มม่าอยู่กับฉันคืนนั้น เธอบอกว่าอลิซไม่เคยไปหาเลย”

ดวงวิญญาณของฉันเจ็บปวดเมื่อได้ยินคำเหล่านั้น

คนที่อยู่เคียงข้างคุณในคืนนั้นคือฉัน

ฉันคอยกุมมือคุณเวลาคุณป่วย

ฉันเช็ดหน้าให้คุณด้วยผ้าเย็น

ฉันเฝ้าดูแลคุณตั้งแต่ดึกจนสว่าง

แต่เอ็มม่ากลับบิดเบือนทุกอย่าง ทำให้คุณเชื่อว่าฉันทิ้งคุณไปในคืนนั้น

“เธอไม่กลับบ้านมาหลายวันแล้ว ใครจะรู้ว่าไปก่อเรื่องอะไรไว้ ฉันไม่ควรแต่งงานกับเธอเลย” มาร์คพูดต่อ

เมื่อได้ยินคำกล่าวหาและคำบ่นด่าของมาร์ค หัวใจของฉันก็เย็นชาราวกับน้ำแข็ง

มาร์ค ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากกลับบ้าน

ฉันแค่… กลับไปไม่ได้อีกแล้ว

ภรรยาผู้ดื้อรั้นของคุณตายไปแล้ว ตั้งแต่วันที่คุณเลือกไปกับเอ็มม่าเพื่อการรักษาตัวของเธอ

ร่างของฉันนอนอยู่ตรงหน้าคุณ แบกชีวิตน้อยๆ ที่คุณปฏิเสธจะเชื่อว่ามีอยู่จริง
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • หลังฉันถูกรักแรกของเขาฆ่า สามีก็เสียใจ   บทที่ 7

    ในโถงทางเดินของโรงพยาบาล เสียงนินทาของพยาบาลลอยคลุ้งไปทั่วอากาศที่เย็นชาและว่างเปล่า“ได้ยินเรื่องอดีตภรรยาของนักสืบมาร์ตินไหม? คนที่พบศพในตึกร้างนั่นน่ะ”“ได้ข่าวว่าโดนผู้ชายที่คบชู้ด้วยฆ่าตาย นึกภาพออกไหมล่ะ”“นักสืบมาร์ตินคงช้ำใจมาก ดีที่ยังมีเอ็มม่าคอยอยู่ข้างๆ เขา”“ผู้หญิงอะไรจิตใจดีขนาดนี้ ทั้งที่เจอเรื่องดราม่าขนาดนี้ เธอยังต้องรักษาไตอยู่เลย”เอ็มม่านั่งอยู่บนเตียงคนไข้ ดื่มด่ำกับความสงสารที่หลั่งไหลเข้ามา รอยยิ้มของเธอกว้างขึ้นทุกครั้งที่มีสายตาเป็นห่วงหรือคำปลอบใจเธอปรับสายน้ำเกลืออย่างชำนาญ ราวกับนักแสดงที่ฝึกบทนี้มานับไม่ถ้วนเธากำลังเฉลิมฉลองชัยชนะในคราบของความเศร้า สุขสมกับความตายของฉันภายใต้หน้ากากผู้โศกเศร้าแล้วจู่ๆ ตำรวจหลายคนก็ปรากฏตัวขึ้น เสียงฝีเท้าดังก้องเข้ามาใกล้ห้องของเอ็มม่า รอยยิ้มสมบูรณ์แบบของเธอหยุดชะงักทันทีหัวหน้าพยาบาลพยายามห้าม “ตรงนี้เป็นพื้นที่ผู้ป่วย—”“หลีกทางไป” ตำรวจคนหนึ่งสั่ง พร้อมแสดงตรา “พวกเรามีหมายจับ”“ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ” เอ็มม่าร้องเสียงสั่นตามบท “ฉันเป็นคนไข้รอปลูกถ่ายไตนะ! มาร์ค! คุณบอกพวกเขาสิ!”ซาร่าห์ยืนกอดอกอยู่ตรงป

  • หลังฉันถูกรักแรกของเขาฆ่า สามีก็เสียใจ   บทที่ 6

    มาร์คโซซัดโซเซเข้าไปในห้องเก็บศพ มือของเพื่อนร่วมงานที่คอยพยุงไว้คือสิ่งเดียวที่ทำให้เขายังยืนอยู่ได้ใบหน้าของเขาซีดเผือด กลมกลืนกับผนังที่เย็นเยียบรอบตัวเมื่อมองร่างที่ถูกทารุณกรรมของฉัน เสียงขู่ต่ำๆ ก็หลุดออกจากลำคอ มันคือเสียงของชายผู้ซึ่งโลกทั้งใบเพิ่งพังทลายฉันมองเขาด้วยความสงสัย ทำไมเขาถึงดูเจ็บปวดขนาดนั้นความตายของฉันไม่ใช่สิ่งที่เขาแอบหวังไว้หรอกเหรอ ในเมื่อฉันคืออุปสรรคระหว่างเขากับเอ็มม่าผู้ล้ำค่าของเขามือของเขาลูบไล้แผลเป็นยาวบนหลังฉัน — แผลที่ได้จากการผลักเขาให้พ้นทางรถ มือของเขาสั่นเทา“อลิซ…” เสียงเขาแตกพร่าอัดแน่นด้วยน้ำตา “ทำไมมันถึงจบลงแบบนี้”“ตอนเราเพิ่งแต่งงานกัน เธออ่อนโยนและเปี่ยมรัก จำได้ไหมว่าเธอเคยต้มซุปให้ฉันกินตอนโรคกระเพาะกำเริบ เธอสาบานว่าจะดูแลฉันเสมอ และฉัน… ฉันก็สัญญาว่าจะดูแลเธอ”เขาปาดน้ำตาอย่างลวกๆ ตรานักสืบบนหน้าอกสะท้อนแสงไฟแข็งกระด้างของห้องเก็บศพ“อะไรที่เปลี่ยนไป เป็นเพราะเอ็มม่า หรือเป็นเพราะฉัน” น้ำตาของเขาหยดลงบนผิวเย็นๆ ของฉัน “ฉันผลักเธอมาถึงจุดนี้หรือเปล่า”“ฉันคิด… คิดว่าการบริจาคไตจะไม่เสี่ยงกับชีวิตเธอ ฉันทนดูเอ็มม่าตายไม่

  • หลังฉันถูกรักแรกของเขาฆ่า สามีก็เสียใจ   บทที่ 5

    ใบหน้าของมาร์คซีดเผือด เขาพยายามฝืนรักษาท่าที “มันต้องเป็นแค่เรื่องบังเอิญ อลิซคงกำลังหัวเราะเยาะเราอยู่ที่ไหนสักแห่งตอนนี้”“คุณกำลังสมรู้ร่วมคิดกับภรรยาผมอยู่หรือเปล่า การเล่นเกมกับตำรวจเป็นความผิดร้ายแรงนะครับ”ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เขารับสายด้วยมือที่สั่นเทา “ผลแล็บเหรอ”เสียงเจ้าหน้าที่นิติเวชดูรีบร้อน “คุณนักสืบคะ เราได้ผลตรวจดีเอ็นเอของเหยื่อแล้ว”นักสืบรุ่นพี่ที่ดวงตาเป็นประกายพลางวางมือลงบนไหล่มาร์ค “กลับสถานีเถอะ เดี๋ยวทางนี้เราจัดการเอง”แต่มาร์คราวกับไม่ได้ยิน มือที่ใส่ถุงมือแตะคราบเลือดแห้งบนพื้น “เธอจะต้องเจ็บปวดแค่ไหน…”เจ้าหน้าที่รุ่นน้องบางคนเริ่มร้องไห้สะอื้นเงียบๆมาร์คเดินโซซัดโซเซกลับไปที่รถ สีหน้าว่างเปล่าเมื่อมองสีหน้าสับสนของเขา หัวใจฉันก็บีบรัดด้วยความเจ็บปวดตั้งแต่วันแต่งงานจนถึงวันที่ฉันตาย เขาไม่เคยเรียกฉันว่า “ที่รัก” หรือ “คนดี” เลยสักครั้ง ทั้งที่ใช้คำพวกนั้นกับเอ็มม่าอย่างง่ายดายที่สถานี เจ้าหน้าที่แล็บยื่นรายงานให้เขาด้วยแววตาสงสาร“เสียใจด้วยนะคะ คุณนักสืบ”รูม่านตามาร์คหดเล็กลงเมื่ออ่านรายงาน เขามองชื่อซ้ำแล้วซ้ำเล่าหลังจากเงียบง

  • หลังฉันถูกรักแรกของเขาฆ่า สามีก็เสียใจ   บทที่ 4

    ครั้งสุดท้ายที่ฉันหายตัวไป คือระหว่างทริปตั้งแคมป์กับเพื่อนๆ ของมาร์คเอ็มม่าเป็นคนชวนให้เราไปเก็บผลไม้ป่าด้วยกัน ไปแค่ผู้หญิงสองคน “มาสนิทกันเถอะ” เธอพูดพร้อมรอยยิ้มแสนหวานเมื่อเราอยู่กันลึกเข้าไปในป่า ห่างไกลจากคนอื่น เธอกลับผลักฉันลงไปทางแม่น้ำแบบรวดเร็วฉันว่ายน้ำไม่เป็น เธอรู้ดี มาร์คเคยพูดเรื่องนี้บนโต๊ะอาหารครั้งหนึ่ง และฉันก็เห็นประกายในดวงตาของเธอน้ำเย็นจัด มืดมิด ฉันดิ้นรนสุดแรง ปอดฉันแสบราวกับโดนไฟเผาไม่รู้ด้วยวิธีไหน ฉันก็คลานขึ้นฝั่งมาได้ แต่ข้อเท้าพลิกจากการดิ้นรนฉันเดินกะเผลกกลับไปที่แคมป์ ตัวเปียกปอนและสั่นเทา แต่กลับพบว่าทุกคนหายไปแล้วพวกเขาเก็บของและทิ้งฉันไว้ข้างหลังเมื่อฉันกลับถึงบ้านในอีกหลายชั่วโมงต่อมา มาร์ครออยู่ด้วยแววตาที่โกรธเกรี้ยว“เธอไปอยู่ที่ไหนมา” เขาตะคอก “เอ็มม่าบอกว่าเธอเดินหนีไปคนเดียว ชอบสร้างปัญหา ชอบทำเรื่องใหญ่โตอยู่เรื่อย!”ฉันไม่อาจจะแก้ตัวได้ ได้แต่เห็นรอยยิ้มลับๆ ที่เต็มไปด้วยชัยชนะของเอ็มม่าคืนนั้นซาร่าห์ช่วยทำแผลข้อเท้าให้ฉัน มือที่อ่อนโยนของเธอต่างจากคำพูดร้ายกาจของมาร์คอย่างสิ้นเชิง“เขารักเธอนะ” เธอพูดเบาๆ พลางทายาบนรอ

  • หลังฉันถูกรักแรกของเขาฆ่า สามีก็เสียใจ   บทที่ 3

    หลังจากปลอบเอ็มม่าด้วยถ้อยคำหวานว่าจะไปหาเธอพรุ่งนี้ มาร์คก็ได้รับสายอีกสาย คราวกับนี้จากซาร่าห์ เพื่อนสนิทที่สุดของฉัน“มาร์ค คุณติดต่ออลิซได้หรือยัง เธอมีนัดอัลตราซาวด์พรุ่งนี้เช้านะ” เสียงซาร่าห์สั่นด้วยความกังวลผ่านสายซาร่าห์เป็นคนเดียวที่ยืนอยู่ข้างฉันหลังจากแต่งงานกับมาร์ค แม้เธอจะเป็นเพื่อนของเขามาก่อน แต่เธอมองทะลุหน้ากากของเขาได้ความอบอุ่นแค่อย่างเดียวที่ฉันเคยได้รับในชีวิตแต่งงาน มาจากมิตรภาพของซาร่าห์มาร์คชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะ “อัลตราซาวด์? อัลตราซาวด์อะไร”เสียงซาร่าห์เปลี่ยนเป็นไม่อยากเชื่อ “การตรวจครรภ์ไง นัดไว้มาหลายสัปดาห์แล้ว อย่าบอกนะว่านายลืม…”“ฉันพยายามโทรหาเธอมาหลายวันแล้ว” ซาร่าห์พูดต่อ “เธอไม่รับสาย ไม่ตอบข้อความเลย ฉันเริ่มเป็นห่วงจริงๆ”มาร์คเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะ “เป็นห่วง? เป็นห่วงเรื่องอะไร เรื่องโกหกเรื่องใหม่อีกเรื่องของเธองั้นเหรอ”เสียงซาร่าห์สั่นด้วยความไม่อยากเชื่อ “เธอเป็นภรรยานายนะมาร์ค เธออาจจะกำลังตั้งท้องลูกของนายอยู่ นายไม่สนใจเลยหรือไง”มาร์คตัดบทอย่างโมโห “ซาร่าห์ เธอเป็นเพื่อนฉันมาก่อน อย่าให้อลิซหลอกเธอด้วยคำโกหก

  • หลังฉันถูกรักแรกของเขาฆ่า สามีก็เสียใจ   บทที่ 2

    หลังการประชุมที่สถานีตำรวจ ใบหน้าของเจ้าหน้าที่ทุกคนเคร่งเครียดขึ้นทันทีเมื่อฟังรายงานผลชันสูตร“เหยื่อถูกทรมานอย่างหนักก่อนเสียชีวิต” แพทย์ชันสูตรอธิบาย พลางคลิกดูภาพสยดสยองบนจอ “กระดูกหักหลายที่ และมีร่องรอยการทำร้ายอย่างเป็นขั้นตอน”ด้วยสภาพร่างที่เละจนสยดสยอง การยืนยันตัวตนจากใบหน้าจึงเป็นไปไม่ได้ตึกร้างแห่งนี้ไม่ใช่สถานที่ก่อเหตุหลัก ทำให้การสืบสวนซับซ้อนขึ้นอย่างมากมาร์คยืนอยู่หน้าห้อง กัดฟันแน่น“กวาดตรวจทั้งพื้นที่” เขาสั่งทีม “เช็กกล้องวงจรปิดทุกจุดในรัศมีห้าไมล์ ต้องมีใครเห็นอะไรบ้างแน่”“ชันสูตรอย่างละเอียดอีกครั้ง” มาร์คบอกเพื่อนร่วมงาน “ดูว่ามีเบาะแสใหม่ไหม และเร่งส่งดีเอ็นเอไปแล็บ ผมอยากรู้ว่าเธอเป็นใคร”พูดจบ เขาก็รีบออกไปพร้อมกับทีมสามีของฉันแสดงความห่วงใยต่อศพนิรนามนี้ มากกว่าที่เคยมีให้ฉันซะอีกฉันนึกถึงเมื่อเดือนก่อน ตอนที่ฉันมอบสร้อยคอของพ่อให้เขา — สิ่งเดียวที่เหลืออยู่จากครอบครัวของฉัน“มันปกป้องพ่อฉันมาสามสิบปี” ฉันบอกมาร์ค พลางคล้องมันให้เขา “ตอนนี้มันจะปกป้องคุณด้วย”ตอนนั้นเขายิ้มจริงๆ หนึ่งในรอยยิ้มแท้ๆ ที่หาได้ยาก ชั่วขณะหนึ่งฉันคิดว่าตัวเองเข้

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status