Short
หลังฉันถูกรักแรกของเขาฆ่า สามีก็เสียใจ

หลังฉันถูกรักแรกของเขาฆ่า สามีก็เสียใจ

作家:  เจสสิก้า เอชเจ完了
言語: Thai
goodnovel4goodnovel
7チャプター
6.4Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ความเสียใจหลังตาย

ความรักทรมาน

ย้อนกลับ

มือที่สาม

ความลำเอียง/ความเห็นแก่ตัว

ชายชั่ว

การแต่งงาน

กำจัดคนชั่ว

การเสียใจภายหลัง

ในวันที่คนร้ายทรมานฉันจนตาย ฉันกำลังตั้งครรภ์ได้สามเดือน แต่สามีของฉัน มาร์ค — ยอดนักสืบชื่อดังของเมือง — กลับอยู่ที่โรงพยาบาลกับเอ็มม่า รักแรกของเขา เพื่อไปเป็นเพื่อนเธอไปตรวจร่างกาย สามวันก่อนหน้านั้น เขาบังคับให้ฉันบริจาคไตให้เอ็มม่า เมื่อฉันปฏิเสธและบอกว่า ฉันตั้งครรภ์ลูกของเราได้สองเดือนแล้ว แววตาของเขาก็เย็นชาลงทันที “หยุดโกหกซะ” เขาตะคอก “เธอมันเห็นแก่ตัว เธอแค่อยากปล่อยให้เอ็มม่าตาย” เขาจอดรถข้างทางบนทางหลวงที่มืดมิด “ลงไป” เขาสั่ง “เดินกลับบ้านเองซะ ในเมื่อเธอมันไร้หัวใจขนาดนี้” ฉันยืนอยู่ท่ามกลางความมืด และถูกลักพาตัวไปโดยคนร้ายผู้เคียดแค้นเขา คนที่มาร์คเคยเป็นคนจับขังคุกด้วยตัวเอง เขาตัดลิ้นของฉันออก และด้วยรอยยิ้มอันโหดเหี้ยม เขาใช้โทรศัพท์ของฉันโทรหาสามี คำตอบของมาร์คสั้นและเย็นชา “ไม่ว่าเรื่องอะไร การตรวจร่างกายของเอ็มม่าก็สำคัญกว่า! ตอนนี้เธอต้องการฉัน” คนร้ายหัวเราะในลำคออย่างเย็นชา “โธ่เอ๋ย… ดูเหมือนว่ายอดนักสืบจะเห็นค่าชีวิตของอดีตคนรักมากกว่าภรรยาปัจจุบันซะอีก” หลายชั่วโมงต่อมา เมื่อมาร์คมาถึงที่เกิดเหตุ เขาตกตะลึงกับสภาพศพที่ถูกกระทำอย่างทารุณ และโกรธแค้นจนด่าทอฆาตกรที่ทำร้ายผู้หญิงตั้งครรภ์ได้โหดเหี้ยมถึงขนาดนี้ แต่เขาไม่รู้เลยว่า ร่างที่ถูกทำร้ายจนจำไม่ได้ตรงหน้านั้น คือภรรยาของเขาเอง — คือฉัน

もっと見る

第1話

บทที่ 1

「おめでとうございます、お嬢さん、もう妊娠1ヶ月です」

医師の祝賀の声に、静華の顔は一瞬にして青ざめ、血色が失せた。「検査間違いでしょうか?私は胃の病気で……妊娠なんてあり得ません。もう一度確認していただけませんか」

「1ヶ月前に性行為はありましたか」

「……ありました」

「避妊措置や緊急避妊薬の服用は?」

雨の夜に帰宅した胤道(たねみち)とのことを思い出し、静華は首を横に振った。

「それなら当然ですよ」医師は訝しげに笑った。「避妊せずに性行為があれば妊娠の可能性が高いのは常識でしょう。どうして不可能だと言えるのですか」

反論の余地がないと悟った静華は胸元で拳を握り締め、覚悟を決めて頼み込んだ。「先生、検査結果を書き換えていただけませんか?妊娠していないことに……お願いです。多額のお礼を……」

「当院は正式な医療機関です」医師は眉をひそめた。「患者の検査書類を改ざんするのは違法です。用がなければお引き取りください。次の方どうぞ!」

診断書を握りしめ病院を出た静華は、喧騒に満ちた街を見渡しながら帰宅をためらっていた。胤道が妊娠を知れば――あの男が自分を居させてくれているだけでも有難いのに、この子は間違いなく中絶を強要される。

震える指先で腹部を撫でながら俯く。静華はどうしてもこの命を守りたい。

対策を考える間もなく胤道からの着信が鳴る。躊躇いながら受話器を取ると、低く渋い声が響いた。「検査は終わったか?戻れ」

胤道の忍耐は30分が限度だ。車中ずっと不安に苛まれた静華が別荘のロビーに駆け込むと、三階の禁足区域から胤道が降りてくる姿が見えた。

絹のパジャマに身を包んだ胤道は開いた襟元から鍛えられた胸筋を覗かせ、整えられた髪と彫刻のような美貌は誰もが目を奪われるほど。六年前、まさにこの完璧な容姿が静華の心を縛り、胤道の名ばかりの妻として、二年間、実質的な役割もなく過ごすことを甘んじて受け入れた。

階段を降りる指先に揺れる煙草の匂いが迫る。妊娠を思い出し息を止める静華の耳に、冷たい質問が突き刺さった。「検査結果は?」

喉を締め付けられるように呼吸を整え、かすれた声で答える。「大丈夫……特に問題なく……」

「先日の本宅での嘔吐は?」

「胃の病気です」胤道の漆黒の瞳を見られずに唇を噛む。「あの時食事が不規則だったから……持病なんです」

重い沈黙が流れる。頭上から注がれる灼熱の視線に、静華は唇を嚙み締め、指が絡み合う。何かがバレたかと思った瞬間、胤道はソファへ向きを変えた。「飯を作れ。腹が減った」

ほっと胸を撫で下ろし、静華は急いでキッチンへ向かう。

彼女の料理の腕は、月に一度の本宅訪問を除けば、数少ない胤道との平穏な時間を保障する特技となっていた。胤道が好んで口にする炒め物のため、時折この別荘に足を運んでくれる――もっとも、彼は多くの場合、あの人に会うために来た。

30分後、三品の料理とスープを並べる。胤道に汁物をよそい、自分は端で静かに箸を運ぶ。

元来が荒削りな育ちだった彼女は、胤道に矯正されるままに洗練された作法を身につけた。今では男と同じ所作で膳に向かえるまでになったが、それでも胤道の食事風景が絵巻から抜け出したような美しさを湛えるのとは対照的だ。彼の一挙手一投足は、何度見ても飽きることがない芸術品のようだった。

食後、食器を下げようと胤道の前の茶碗に手を伸ばした時、突然胤道が口を開いた。「佐藤に連絡した。今日から付き添わせる」

佐藤は胤道の側近だ。

手が止まり、慌てて問う。「どちらへ?本宅の呼び出しですか?それとも彼女の旧友……急ぎでなければ明日まで待って頂けませんか?今日は検査で……」

「産婦人科へ」

胤道はまぶたすら上げず、冷たい宣告を下した。「森、緊急避妊薬を飲むくらいの分別があると思ってた。この子は残せない」

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
7 チャプター
บทที่ 1
ศพของฉันถูกพบในตึกร้างคนงานก่อสร้างอ้วกออกมา ขณะกดโทรศัพท์แจ้งหน่วยฉุกเฉินมาร์ครีบตรงจากโรงพยาบาลที่เอ็มม่ากำลังรักษาไต มายังที่เกิดเหตุผู้เชี่ยวชาญด้านนิติเวชขมวดคิ้ว พลางส่งสัญญาณให้ทุกคนใส่หน้ากากสามีของฉัน มาร์ค คือยอดนักสืบที่มีชื่อเสียงที่สุดของเมือง เขาไขคดีฆาตกรรมมานับไม่ถ้วน แม้แต่เขาก็ยังชะงักงันเมื่อเห็นศพนี้ความร้อนของฤดูร้อนทำหน้าที่ของมันอย่างสมบูรณ์ ร่างศพขึ้นอืด ใบหน้าถูกทำร้ายจนจำไม่ได้ เหลือแค่กองเนื้อและเลือดในจุดที่ควรจะเป็นโครงหน้าบาดแผลสาหัส หัวแทบจะหลุดออกจากลำคอ เหลือแค่แถบผิวหนังบางๆ รั้งไว้กลิ่นเน่าเหม็นของการเน่าเปื่อยลอยอบอวลไปทั่วอากาศมาร์คหลับตาลงชั่วครู่ สูดหายใจลึก ก่อนใส่ถุงมือและเริ่มการตรวจสอบเบื้องต้นฉันมองอย่างกระวนกระวาย ขณะที่เขาถอดสร้อยคอเปื้อนเลือดออกจากลำคอของฉันแหวนสองวงห้อยอยู่บนสายสร้อย — แหวนแต่งงานที่ฉันทำด้วยมือของตัวเอง ด้วยความรักเพื่อพวกเราฉันจำได้ว่าฉันภูมิใจแค่ไหนตอนยื่นมันให้มาร์ค ฉันใช้เวลาหลายวันบรรจงทำมันให้ออกมาสมบูรณ์แบบแต่เมื่อเอ็มม่าเห็นเขาใส่มัน เธอกลับหัวเราะอย่างเยาะเย้ย “ของน่าเกลียดอะไรนั่นน่ะ ไปค
続きを読む
บทที่ 2
หลังการประชุมที่สถานีตำรวจ ใบหน้าของเจ้าหน้าที่ทุกคนเคร่งเครียดขึ้นทันทีเมื่อฟังรายงานผลชันสูตร“เหยื่อถูกทรมานอย่างหนักก่อนเสียชีวิต” แพทย์ชันสูตรอธิบาย พลางคลิกดูภาพสยดสยองบนจอ “กระดูกหักหลายที่ และมีร่องรอยการทำร้ายอย่างเป็นขั้นตอน”ด้วยสภาพร่างที่เละจนสยดสยอง การยืนยันตัวตนจากใบหน้าจึงเป็นไปไม่ได้ตึกร้างแห่งนี้ไม่ใช่สถานที่ก่อเหตุหลัก ทำให้การสืบสวนซับซ้อนขึ้นอย่างมากมาร์คยืนอยู่หน้าห้อง กัดฟันแน่น“กวาดตรวจทั้งพื้นที่” เขาสั่งทีม “เช็กกล้องวงจรปิดทุกจุดในรัศมีห้าไมล์ ต้องมีใครเห็นอะไรบ้างแน่”“ชันสูตรอย่างละเอียดอีกครั้ง” มาร์คบอกเพื่อนร่วมงาน “ดูว่ามีเบาะแสใหม่ไหม และเร่งส่งดีเอ็นเอไปแล็บ ผมอยากรู้ว่าเธอเป็นใคร”พูดจบ เขาก็รีบออกไปพร้อมกับทีมสามีของฉันแสดงความห่วงใยต่อศพนิรนามนี้ มากกว่าที่เคยมีให้ฉันซะอีกฉันนึกถึงเมื่อเดือนก่อน ตอนที่ฉันมอบสร้อยคอของพ่อให้เขา — สิ่งเดียวที่เหลืออยู่จากครอบครัวของฉัน“มันปกป้องพ่อฉันมาสามสิบปี” ฉันบอกมาร์ค พลางคล้องมันให้เขา “ตอนนี้มันจะปกป้องคุณด้วย”ตอนนั้นเขายิ้มจริงๆ หนึ่งในรอยยิ้มแท้ๆ ที่หาได้ยาก ชั่วขณะหนึ่งฉันคิดว่าตัวเองเข้
続きを読む
บทที่ 3
หลังจากปลอบเอ็มม่าด้วยถ้อยคำหวานว่าจะไปหาเธอพรุ่งนี้ มาร์คก็ได้รับสายอีกสาย คราวกับนี้จากซาร่าห์ เพื่อนสนิทที่สุดของฉัน“มาร์ค คุณติดต่ออลิซได้หรือยัง เธอมีนัดอัลตราซาวด์พรุ่งนี้เช้านะ” เสียงซาร่าห์สั่นด้วยความกังวลผ่านสายซาร่าห์เป็นคนเดียวที่ยืนอยู่ข้างฉันหลังจากแต่งงานกับมาร์ค แม้เธอจะเป็นเพื่อนของเขามาก่อน แต่เธอมองทะลุหน้ากากของเขาได้ความอบอุ่นแค่อย่างเดียวที่ฉันเคยได้รับในชีวิตแต่งงาน มาจากมิตรภาพของซาร่าห์มาร์คชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะ “อัลตราซาวด์? อัลตราซาวด์อะไร”เสียงซาร่าห์เปลี่ยนเป็นไม่อยากเชื่อ “การตรวจครรภ์ไง นัดไว้มาหลายสัปดาห์แล้ว อย่าบอกนะว่านายลืม…”“ฉันพยายามโทรหาเธอมาหลายวันแล้ว” ซาร่าห์พูดต่อ “เธอไม่รับสาย ไม่ตอบข้อความเลย ฉันเริ่มเป็นห่วงจริงๆ”มาร์คเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะ “เป็นห่วง? เป็นห่วงเรื่องอะไร เรื่องโกหกเรื่องใหม่อีกเรื่องของเธองั้นเหรอ”เสียงซาร่าห์สั่นด้วยความไม่อยากเชื่อ “เธอเป็นภรรยานายนะมาร์ค เธออาจจะกำลังตั้งท้องลูกของนายอยู่ นายไม่สนใจเลยหรือไง”มาร์คตัดบทอย่างโมโห “ซาร่าห์ เธอเป็นเพื่อนฉันมาก่อน อย่าให้อลิซหลอกเธอด้วยคำโกหก
続きを読む
บทที่ 4
ครั้งสุดท้ายที่ฉันหายตัวไป คือระหว่างทริปตั้งแคมป์กับเพื่อนๆ ของมาร์คเอ็มม่าเป็นคนชวนให้เราไปเก็บผลไม้ป่าด้วยกัน ไปแค่ผู้หญิงสองคน “มาสนิทกันเถอะ” เธอพูดพร้อมรอยยิ้มแสนหวานเมื่อเราอยู่กันลึกเข้าไปในป่า ห่างไกลจากคนอื่น เธอกลับผลักฉันลงไปทางแม่น้ำแบบรวดเร็วฉันว่ายน้ำไม่เป็น เธอรู้ดี มาร์คเคยพูดเรื่องนี้บนโต๊ะอาหารครั้งหนึ่ง และฉันก็เห็นประกายในดวงตาของเธอน้ำเย็นจัด มืดมิด ฉันดิ้นรนสุดแรง ปอดฉันแสบราวกับโดนไฟเผาไม่รู้ด้วยวิธีไหน ฉันก็คลานขึ้นฝั่งมาได้ แต่ข้อเท้าพลิกจากการดิ้นรนฉันเดินกะเผลกกลับไปที่แคมป์ ตัวเปียกปอนและสั่นเทา แต่กลับพบว่าทุกคนหายไปแล้วพวกเขาเก็บของและทิ้งฉันไว้ข้างหลังเมื่อฉันกลับถึงบ้านในอีกหลายชั่วโมงต่อมา มาร์ครออยู่ด้วยแววตาที่โกรธเกรี้ยว“เธอไปอยู่ที่ไหนมา” เขาตะคอก “เอ็มม่าบอกว่าเธอเดินหนีไปคนเดียว ชอบสร้างปัญหา ชอบทำเรื่องใหญ่โตอยู่เรื่อย!”ฉันไม่อาจจะแก้ตัวได้ ได้แต่เห็นรอยยิ้มลับๆ ที่เต็มไปด้วยชัยชนะของเอ็มม่าคืนนั้นซาร่าห์ช่วยทำแผลข้อเท้าให้ฉัน มือที่อ่อนโยนของเธอต่างจากคำพูดร้ายกาจของมาร์คอย่างสิ้นเชิง“เขารักเธอนะ” เธอพูดเบาๆ พลางทายาบนรอ
続きを読む
บทที่ 5
ใบหน้าของมาร์คซีดเผือด เขาพยายามฝืนรักษาท่าที “มันต้องเป็นแค่เรื่องบังเอิญ อลิซคงกำลังหัวเราะเยาะเราอยู่ที่ไหนสักแห่งตอนนี้”“คุณกำลังสมรู้ร่วมคิดกับภรรยาผมอยู่หรือเปล่า การเล่นเกมกับตำรวจเป็นความผิดร้ายแรงนะครับ”ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เขารับสายด้วยมือที่สั่นเทา “ผลแล็บเหรอ”เสียงเจ้าหน้าที่นิติเวชดูรีบร้อน “คุณนักสืบคะ เราได้ผลตรวจดีเอ็นเอของเหยื่อแล้ว”นักสืบรุ่นพี่ที่ดวงตาเป็นประกายพลางวางมือลงบนไหล่มาร์ค “กลับสถานีเถอะ เดี๋ยวทางนี้เราจัดการเอง”แต่มาร์คราวกับไม่ได้ยิน มือที่ใส่ถุงมือแตะคราบเลือดแห้งบนพื้น “เธอจะต้องเจ็บปวดแค่ไหน…”เจ้าหน้าที่รุ่นน้องบางคนเริ่มร้องไห้สะอื้นเงียบๆมาร์คเดินโซซัดโซเซกลับไปที่รถ สีหน้าว่างเปล่าเมื่อมองสีหน้าสับสนของเขา หัวใจฉันก็บีบรัดด้วยความเจ็บปวดตั้งแต่วันแต่งงานจนถึงวันที่ฉันตาย เขาไม่เคยเรียกฉันว่า “ที่รัก” หรือ “คนดี” เลยสักครั้ง ทั้งที่ใช้คำพวกนั้นกับเอ็มม่าอย่างง่ายดายที่สถานี เจ้าหน้าที่แล็บยื่นรายงานให้เขาด้วยแววตาสงสาร“เสียใจด้วยนะคะ คุณนักสืบ”รูม่านตามาร์คหดเล็กลงเมื่ออ่านรายงาน เขามองชื่อซ้ำแล้วซ้ำเล่าหลังจากเงียบง
続きを読む
บทที่ 6
มาร์คโซซัดโซเซเข้าไปในห้องเก็บศพ มือของเพื่อนร่วมงานที่คอยพยุงไว้คือสิ่งเดียวที่ทำให้เขายังยืนอยู่ได้ใบหน้าของเขาซีดเผือด กลมกลืนกับผนังที่เย็นเยียบรอบตัวเมื่อมองร่างที่ถูกทารุณกรรมของฉัน เสียงขู่ต่ำๆ ก็หลุดออกจากลำคอ มันคือเสียงของชายผู้ซึ่งโลกทั้งใบเพิ่งพังทลายฉันมองเขาด้วยความสงสัย ทำไมเขาถึงดูเจ็บปวดขนาดนั้นความตายของฉันไม่ใช่สิ่งที่เขาแอบหวังไว้หรอกเหรอ ในเมื่อฉันคืออุปสรรคระหว่างเขากับเอ็มม่าผู้ล้ำค่าของเขามือของเขาลูบไล้แผลเป็นยาวบนหลังฉัน — แผลที่ได้จากการผลักเขาให้พ้นทางรถ มือของเขาสั่นเทา“อลิซ…” เสียงเขาแตกพร่าอัดแน่นด้วยน้ำตา “ทำไมมันถึงจบลงแบบนี้”“ตอนเราเพิ่งแต่งงานกัน เธออ่อนโยนและเปี่ยมรัก จำได้ไหมว่าเธอเคยต้มซุปให้ฉันกินตอนโรคกระเพาะกำเริบ เธอสาบานว่าจะดูแลฉันเสมอ และฉัน… ฉันก็สัญญาว่าจะดูแลเธอ”เขาปาดน้ำตาอย่างลวกๆ ตรานักสืบบนหน้าอกสะท้อนแสงไฟแข็งกระด้างของห้องเก็บศพ“อะไรที่เปลี่ยนไป เป็นเพราะเอ็มม่า หรือเป็นเพราะฉัน” น้ำตาของเขาหยดลงบนผิวเย็นๆ ของฉัน “ฉันผลักเธอมาถึงจุดนี้หรือเปล่า”“ฉันคิด… คิดว่าการบริจาคไตจะไม่เสี่ยงกับชีวิตเธอ ฉันทนดูเอ็มม่าตายไม่
続きを読む
บทที่ 7
ในโถงทางเดินของโรงพยาบาล เสียงนินทาของพยาบาลลอยคลุ้งไปทั่วอากาศที่เย็นชาและว่างเปล่า“ได้ยินเรื่องอดีตภรรยาของนักสืบมาร์ตินไหม? คนที่พบศพในตึกร้างนั่นน่ะ”“ได้ข่าวว่าโดนผู้ชายที่คบชู้ด้วยฆ่าตาย นึกภาพออกไหมล่ะ”“นักสืบมาร์ตินคงช้ำใจมาก ดีที่ยังมีเอ็มม่าคอยอยู่ข้างๆ เขา”“ผู้หญิงอะไรจิตใจดีขนาดนี้ ทั้งที่เจอเรื่องดราม่าขนาดนี้ เธอยังต้องรักษาไตอยู่เลย”เอ็มม่านั่งอยู่บนเตียงคนไข้ ดื่มด่ำกับความสงสารที่หลั่งไหลเข้ามา รอยยิ้มของเธอกว้างขึ้นทุกครั้งที่มีสายตาเป็นห่วงหรือคำปลอบใจเธอปรับสายน้ำเกลืออย่างชำนาญ ราวกับนักแสดงที่ฝึกบทนี้มานับไม่ถ้วนเธากำลังเฉลิมฉลองชัยชนะในคราบของความเศร้า สุขสมกับความตายของฉันภายใต้หน้ากากผู้โศกเศร้าแล้วจู่ๆ ตำรวจหลายคนก็ปรากฏตัวขึ้น เสียงฝีเท้าดังก้องเข้ามาใกล้ห้องของเอ็มม่า รอยยิ้มสมบูรณ์แบบของเธอหยุดชะงักทันทีหัวหน้าพยาบาลพยายามห้าม “ตรงนี้เป็นพื้นที่ผู้ป่วย—”“หลีกทางไป” ตำรวจคนหนึ่งสั่ง พร้อมแสดงตรา “พวกเรามีหมายจับ”“ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ” เอ็มม่าร้องเสียงสั่นตามบท “ฉันเป็นคนไข้รอปลูกถ่ายไตนะ! มาร์ค! คุณบอกพวกเขาสิ!”ซาร่าห์ยืนกอดอกอยู่ตรงป
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status