All Chapters of BONDAGE มาเฟียพันธนาการรัก: Chapter 101 - Chapter 110

“เอ่อ… พี่โรมรอแป๊บหนึ่งนะ เลโก้รีบไปเก็บของกัน” ลูกแก้วก็ตกใจเหมือนกันที่เขาพูดเปิดเผยสถานะตัวเอง ดีนะที่เธอให้พวกบอดี้การ์ดเขาไปอยู่ที่อื่น ไม่งั้นคงได้ช็อกกันทั้งหมู่บ้านไปเลยน่ะสิโรมิโอเดินไปนั่งที่พื้นข้างแม่และยายที่กำลังนั่งคุยเล่นกับญาติพี่น้องบางคน ละก็มีที่โต๊ะกินข้าวก็นั่งอยู่ห่างออกไป ก่อนจะยื่นกล่องสี่เหลี่ยมสีขาวที่ในนั้นใส่อะไรบางอย่าง ยื่นมันไปให้คุณยายกับคุณแม่ของลูกแก้ว สายตาของพวกยายๆ ก็มองไปที่กล่องใบนั้นเช่นกัน“ผมให้ครับ อย่าปฏิเสธสิ่งที่ผมให้เลยนะครับ ผมอยากดูแลคุณยายกับคุณแม่ ต่อไปถ้ามีเรื่องอะไรให้โทรศัพท์มาหาผมได้ตลอดเลยนะครับ” พร้อมนามบัตรเบอร์โทรศัพท์ส่วนตัว ส่งไปให้กับคุณยายกล่องที่โรมิโอยื่นมาให้คือเงินจำนวนสองแสนบาท เป็นเงินจำนวนมากในระดับหนึ่งเลย แต่ไม่ได้มากไปสำหรับโรมิโอและก็ไม่ได้มากมายอะไรกับคนที่เขาอยากดูแล“เงินมากมายขนาดนี้เอามาให้ยายทำไม”“มันไม่ได้มากมายอะไรเลยครับ สำหรับผู้มีพระคุณที่เลี้ยงดูลูกแก้วมาอย่างดี ให้ผมได้มาเจอกับน้อง”“ลูกแก้วเล่าให้ฟังรึ ว่าที่บ้านกำลังมีปัญหา” ยายเอ่ยถามเสียงเรียบ และมองดูโรมิโอ และรู้ในทันทีว่าชายหนุ่มตร

ร่างบางที่กำลังเอนหัวซบอยู่ที่ไหล่หนาของโรมิโอ เธอหลับตาพริ้มแต่ก็ต้อง ผงกหัวขึ้นจากการที่นอนซบไหล่เขา เพราะมีสายเรียกเข้าดังมาจากโทรศัพท์ของเธอเธอพลางคิดในใจว่าใครโทรมาในเวลานี้กันนะ จะว่าพวกเพื่อนก็คงไม่ใช่เมื่อพลิกหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นมาดูพบว่าชื่อที่กำลังปรากฎต่อสายตาเธอคือ ‘คาร์ลเตอร์’ ท่านประธานของเธอ หรือแฝดพี่ของเคอร์วิน“คาร์ลเตอร์…?”เธอชั่งใจว่าจะรับดีไหม พลางเหลือบไปมองโรมิโอที่นั่งข้างๆ“ใครโทรมาเหรอตัวเล็ก” เขาเอ่ยถามเบาๆ แต่เขาได้ยินแล้ว ชื่อของไอ้คนที่มันโทรศัพท์มาหาเธอเธอไม่ได้ตอบ เพียงแต่กดรับสายเลย“ค่ะท่านประธาน โทรมาวันหยุดมีอะไรหรือเปล่าคะ”-“ต้องมีอยู่แล้วสิ ไม่มีฉันจะโทรมาเหรอ” น้ำเสียงเข้มพูดตอบกลับมาอย่างเย็นชา ทำเอาเธองงเลยว่าต้องพูดจากเย็นชาใส่กันด้วยหรือไงนะ…“ค่ะ แล้วเรื่องที่ท่านประธานจะพูด..”-“เธอต้องไปสัมมนาที่หัวหินกับฉัน”“อ๋อ..คะ!!!?” เธอร้องตกใจสีหน้าก็ตื่นตกใจเช่นกัน จนโรมิโอหันมามอง เธอต้องรีบปรับสีหน้าและน้ำเสียงให้เป็นปกติไม่งั้นผู้ชายที่อยู่ข้าง ๆ คงจะสงสัยอาการของเธอ“สัมมนาเหรอคะ..ไกลมากเลยนะคะนั่น..”-“ตำแหน่งของเธอคือผู้ช่วยไม

ในเมื่อมันตั้งตัวจะเป็นศัตรูหัวใจถึงขนาดนี้ เขาก็จะไม่มีทางยอมแพ้ เพราะไม่ว่ายังไง จะไม่มีใครแย่งเธอไปจากเขาได้ เขากับพวกฝาแฝดคงไม่วันที่จะญาติดีกันได้โรมิโอกดโทรศัพท์ไปบอกบอดี้การ์ดคนสนิทให้คอยดูแลน้องชายของลูกแก้วระหว่างที่เขาจะพาเธอไปสัมมนา! ไม่ว่าพวกมันจะมาไม้ไหนเขาจะหักให้เป็นเพียงเศษไม้ไปเลยอีกด้านทางฝั่งของคาร์ลเตอร์และเคอร์วิน ทุกอย่างมันคือแผนการที่วางไว้อย่างที่โรมิโอพูดกับเธอ“ทำแบบนี้ สุดท้ายลูกแก้วจะเดือดร้อน”คาร์ลเตอร์หันมาพูดกับน้องชายฝาแฝด เคอร์วินเป็นคนต้องการให้มีการสัมมนา เพียงเพราะต้องการอยากจะใกล้ชิดกับลูกแก้ว“ใครสน ก็สนแค่เธอมาเป็นของเราก็พอ”“กูไม่ได้ต้องการเธอ…”คาร์ลเตอร์ยังคงจะปฏิเสธความรู้สึกข้างในฟึ่บ เคอร์วินลุกจากโซฟาสีแดงกำมะหยี่เดินตรงเข้ามาหาพี่ชายฝาแฝดอย่างคาร์ลเตอร์ นิ้วชี้เรียวยาวจิ้มลงไปที่กลางอก“มึงมองหน้ากูแล้วพูดสิ ว่าไม่ได้ต้องการเธอ”“…” คาร์ลเตอร์ จากคนที่ไม่เคยเผยความรู้สึกในใจให้ใครได้รู้ แต่กำลังพ่ายแพ้ต่อความรู้สึกที่มีต่อเธอ และความรู้สึกนี้มันก็คงแรงพอที่น้องชายฝาแฝดของเขาเองก็รู้สึกได้เหมือนกัน“หึ มึงก็ต้องการเธอไม่ได้ต่า

โบกมือลาน้องชายก่อนจะเดินออกจากประตูมาขึ้นรถโดยมีโรมิโอนั่งรออยู่ เธอขึ้นไปนั่งคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อย ก่อนจะบอกทางไปเพนท์เฮ้าส์ให้โรมิโอ“พี่โรมอย่ามีเรื่องกับสองแฝดได้ไหมคะ”“ไม่อยากรับปาก”เขาตอบกลับมาสั้น ๆ เธอถึงกับต้องถอนหายใจออกมาแรง ๆ เธอทั้งหนักใจทั้งกังวลทำไมพวกเขาจะต้องมีปัญหากันด้วยนะ หลังจากนั้นทั้งสองคนก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีกจนผ่านไปสักพักใหญ่ ระหว่างที่มาเฟียหนุ่มกำลังขับรถไปยังเพนท์เฮ้าส์ของคาร์ลเตอร์กับเคอร์วิน โรมิโอก็เหมือนจะฉุกคิดขึ้นบางอย่างขึ้นมาได้ว่า เธอบอกเส้นทางเขาได้โดยไม่ต้องดูแผนที่หรือโลเคชั่นในโทรศัพท์มือถือเลย…“ลูกแก้ว”น้ำเสียงเย็นยะเยือกเอ่ยเรียกชื่อของเธอเบาๆ ทำเอาลูกแก้วขนลุกตั้ง รู้สึกระแวงหลังแปลก ๆ กับการโดนเรียกชื่อในครั้งนี้“คะ..พี่โรม”“ทำไมถึงรู้ทางมาเพนท์เฮ้าส์ของพวกมัน..”“พี่ไม่เห็นเราเปิดดูโทรศัพท์เลยนะ มาบ่อยขนาดที่จำทางบ้านพวกมันได้เลย?”เสียงแข็งกร้าวพูดออกมาช้า ๆ เป็นการตั้งคำถามที่ออกแนวไปทางประชดประชัน“เอ่อ..ฉันเคยมาส่งเอกสารให้ประธานสามสี่ครั้งค่ะก็เลยพอจำทางได้” ความรู้สึกผิดต่อเขากำลังตีตื้นขึ้นมาจนจุกไปทั่วทั้งอก

“ถ้าจะให้เธอไป ก็ต้องให้กูไปด้วย แต่ถ้าไม่ก็อย่าหวังว่าพวกมึงจะได้พาเธอไป!”“หึ ได้ถ้ามึงอยากไปขนาดนั้นก็ไป!”คาร์ลเตอร์เอ่ย พร้อมเดินเข้าไปใกล้โรมิโอยื่นมือไปแตะที่ไหล่ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปกระซิบ‘สัมมนาครั้งนี้คงจะสนุกน่าดู’“แต่มีข้อแม้นะว่า เธอต้องไปรถพวกกู…”“มึง!…”“แต่ถ้ามึงเรื่องมากแม้แต่นิดเดียว ประวัติผู้หญิงมึงได้เสียแน่ เธอเองก็รู้กฏขอบริษัทเราไม่ใช่หรือไงว่าไม่ควรขัดคำสั่งเจ้านายและไม่ควรให้เรื่องส่วนตัวมาทำให้งานเสีย! มันคงจะไม่ดีแน่ ๆ ถ้าเธอถูกเขียนรายงานในความประพฤติตนไม่เหมาะสม”“ค่ะ ตกลงค่ะฉันจะไปรถท่านประธาน”เธอสะบัดตัวออกจากร่างหนา แล้วเดินไปยืนข้างคาร์ลเตอร์แล้วรีบตอบรับทันที แค่โรมิโอเข้ามาวุ่นวายในหน้าที่การงานมันก็ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดจนมวนท้องไปหมดแล้ว อย่าให้เธอต้องมีปัญหาไปมากกว่านี้เลยนะ“ลูกแก้ว! พี่ไม่อนุญาต!” โรมิโอที่จะเดินเข้าไปจับแขนเล็กแต่ก็ถูกเธอสะบัดออก“พี่โรมคะ พี่โรมก็ไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ แค่นั่งรถไปด้วยกันมันไม่มีอะไรหรอกค่ะ อย่าทำให้ฉันลำบากใจไปมากกว่านี้เลยค่ะ ไม่งั้นเราคงต้องมาคุยเรื่องความสัมพันธ์ของเรากันใหม่”เธอถึงกับต้องหันไปพูดอย