All Chapters of BONDAGE มาเฟียพันธนาการรัก: Chapter 21 - Chapter 30

“ไม่ลื่นหรอกค่ะ พี่โรมดูนี่นะ” แล้วเธอก็เดินไปเดินมาบนโขดหินก้อนใหญ่ให้เขาดูว่าเธอจะไม่มีทางลื่นตกลงไปแน่นอน“พอแล้วตัวเล็ก” เขาเริ่มใช้เสียงที่เข้มขึ้น แต่ก็ไม่ได้เอ่ยดุอย่างจริงจัง มาเฟียหนุ่มกลัวว่าเธอจะตกลงไปด้านล่างแต่หญิงสาวร่างบางเธอออกจะดื้อรั้นไปหน่อย ก็เลยยังเดินต่อแล้วก็ยังจะถอดรองเท้าออกอีก“นี่ฉันถอดรองเท้าออกแล้วไม่เลื่อนหรอกค่ะ” แล้วก็ทำท่าเดินไปมาบนหินให้เขาดูว่ามันไม่ลื่นหรอกพรืดด!!! “อ๊ะ กรี๊ดดด” ด้วยความดื้อรั้นของเธอทำให้ตอนที่ถอดรองเท้าออกแล้วคิดว่าจะต้องทรงตัวได้ดีกว่า แต่เมื่อเธอถอดรองเท้าออกแล้วเดินก้าวเท้าไปด้านหลังไปเหยียบกับตรงที่มันลาดชันลงไปเท่านั้นแหละ ข้อเท้าพลิก ทั้งเท้าทั้งขาขูดไปกับหินที่ขรุขระตู้ม! เธอหงายหลังตกลงไปในน้ำทะเล“ลูกแก้ว!!!!”โรมิโอรีบวิ่งมาตรงที่เธอตกลงไป จังหวะนั้นร่างบางก็ผุดขึ้นจากน้ำแล้วยืนขึ้น โชคดีที่ตรงนั้นมันไม่ได้ลึก อยู่เพียงแค่เอวของเธอ“แฮ่กๆ แค่กๆ” เธอไอเอาน้ำที่เข้าปากออกมาจนหมด รสชาติที่เค็มจนอยากจะอ้วก แสบตาและยังแสบที่ขา…“จิ๊ เจ็บเป็นบ้าเลย” เธอบ่นออกมาเบาๆ“พี่บอกแล้วใช่ไหม! ทำไมไม่ฟังกันเลยวะ!” เสียงตะค

“ผมว่าพาคุณลูกแก้วไปโรงพยาบาลดีกว่าครับ” เบรย์ตันที่มองดูแผลที่ขาของเธอยาวเกือบสองคืบได้ มีทั้งที่น่องขา กับตรงเท้าอีก“จริงครับเจ้านาย เดี๋ยวแผลจะติดเชื้อได้นะครับ” ดันเต้รีบพูดเสริมอย่างเป็นห่วง“หาโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด”“ผมหาแล้วครับห่างจากตรงนี้ไปสิบกว่ากิโลครับ” ไบรเดนหันหน้าจอแท็บเล็ตมาให้ผู้เป็นเจ้านายดู“ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกค่ะ เดี๋ยวมันก็หาย” เธอยกมือขึ้นโบกไปมา ทุกคนดูเล่นใหญ่ทั้งที่มันก็แผลที่ถูกหินบาดก็เท่านั้น“โอ๊ย!พี่โรม” เธอร้องด้วยความเจ็บปวดเมื่อโดนเขากดซับเลือดที่แผล หน้าเธอหงิกงอแถมยังมองค้อนร่างหนาอีก“โดนแค่นี้ก็ยังร้อง ตัวเล็กเลิกดื้อได้แล้วครับ พี่ไม่อยากดุตัวเล็กเลยนะ” เสียงเข้มๆ กับสีหน้าที่ตึงเครียดทำให้ร่างบางปิดปากสนิทเธอเบะปากเหมือนจะร้องแต่ก็กลั้นน้ำตาเอาไว้ จากนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเธอปล่อยให้เขาจัดการดูแลตามที่เขาต้องการ มาเฟียหนุ่มย้ายให้เธอมานั่งรถบอดี้การ์ดแทนเพราะว่าตัวรถคันนี้กว้างขวางกว่าโรงพยาบาลฯ“บาดแผลไม่ได้ลึกมากนะคะ หมอฉีดยาฆ่าเชื้อให้แล้ว ต่อไปก็เพียงแค่ล้างแผล สองอาทิตย์แผลก็จะเริ่มดีขึ้นแล้วค่ะ”“ครับ”“นี่ดีนะที่แผลไม่ได้ลึก”

สามวันถัดมา กับการอยู่กระบี่ของโรมิโอกับลูกแก้วแน่นอนว่าทั้งสองได้ทำความรู้จักและใกล้ชิดกันมากกว่าเดิม ด้วยความที่ลูกแก้วเป็นคนเปิดเผยจึงทำให้โรมิโอได้เข้ามาในโลกของเธอ แต่กับเขามันอาจจะยากกว่าที่เธอคิด…ช่วงกลางคืนหลังจากที่ทำอาหารทานกันไปแล้ว แต่พวกเขาบางส่วนก็ยังไม่นอน โดยคนที่หนีไปนอนก็คือพวกที่มีครอบครัว คนรักและก็ความสัมพันธ์ที่คลุมเครือ…อย่าง เดม่อน ออสการ์ โซลี่ย์ และเอริคกับเรเน่ ฟานนาร์ เอลลี่ มาร์ติน เอลิน่า… พวกเขาเหล่านั้นต่างพากันแยกย้ายหนีไปนอน แต่จะนอนจริงไหมอันนั้นก็ไม่รู้…“แล้วพวกเราที่เหลือจะทำอะไรกันวะ” อีธานถามขึ้นขณะจิบไวน์แดง“นั่นสิ จะเอาแต่นั่งมองทะเลมันคงน่าเบื่อแย่ แต่ก็มีเกมที่อยากเล่นนะ”เบนจามินเอ่ยเสียงมีเล่ห์เหลี่ยม ปากที่ยกยิ้ม ก็คิดที่อยากจะเล่นเกมอะไรขึ้นมา“นี่มึงอย่าบอกว่า อยากเล่นเกมนั้นนะ” ครูซที่รู้ว่าเพื่อนกำลังจะเล่นเกมอะไรและเมื่อเหลือกันไม่กี่คนที่ยังนั่งล้อมวงอยู่ที่ริมชายหาดพวกเขาก็เริ่มที่อยากจะเล่นเกมสุดฮิตในหมู่เพื่อน ตั้งวงนั่งล้อมกันอย่างนี้คงจะขาด เกมหมุนขวดไปไม่ได้…“พวกพี่เขาจะเล่นเกมอะไรเหรอคะ” ร่างบางเอ่ยถามมาเฟียหนุ่มที

“ได้ ในเมื่อน้องเขาไม่เอา งั้นพวกเราก็มาตัดสินกันด้วยวิธีของพวกเรา วิธีแบบมาเฟีย!”เบนจามินพูดขึ้นพร้อมจับไปที่ขวดไวน์ขนาดพอดีมือ ในความคิดของพวกผู้หญิงคือพวกเขาจะดวลปืนกันเหรอ? หรือว่าจะงัดคอ ต่อย? หรือจะวิดพื้นจนกว่าจะเหนื่อยปะ วิธีจัดการแบบไหนกันที่พวกเขาจะใช้…“โอ~น้อย ออก!”พรึบ!!!“ฮะ! มึงออกไอ้ตินไอ้ควาย”เบนจามินตีมือมาร์ตินให้ออกจากการหาคนเป็นราชา“ไอ้เชี่ย พวกมึงแม่ง” มาร์ตินกลับมานั่งที่กอดอก เสียดายที่ต้องโดดคัดออกคนแรก“โอ~น้อย ออก!” พรึบ!!!“ไปเลยไอ้ครูซ กูว่ากูได้เป็นแน่ๆ”อีธานบอก“ไม่น่าออกดำเลยค~!”“นี่เหรอวิธีที่พวกพี่บอก…”พริมโรสไม่อยากเชื่อสายตา“ครับ ทำไมอะมันไม่ปกติเหรอ”ครูซถามร่างบางกลับ“ปกติค่ะ ปกติมากๆเลยค่ะ”พริมโรสตอบ แล้วบอกวิธีการแบบมาเฟีย คนธรรมดาเขาก็ทำกัน!!!!ส่วนลูกแก้วกับเอลิน่าจะกลั้นขำไม่ไหวแล้วอยู่แล้ว นั่งปิดปากดูพวกเขาทำ ไม่อยากจะอายุเท่าไหร่แต่เราก็ยังมีความเป็นเด็กอยู่ในจิตใจ…“พวกพี่ก็น่ารักเหมือนกันนะคะ ไม่เหมือนมาเฟียแบบที่คิดไว้เลยค่ะ”ลูกแก้วพูดอย่างเอ็นดู“ช่วงนี้คือเวลาพักผ่อน…พวกพี่ขอทิ้งหน้าที่กับสิ่งที่ต้องทำไว้ที่บ้าน…จบ

“ขอเป็นคำถามละกันค่ะ ลินอยากถามพี่โรมิโอว่าเคยมีแฟนมาแล้วกี่คน”“โห่ แม่งได้คำถามอย่างง่าย”ครูซถึงกับหัวเสีย พวกผู้หญิงเขานี่ไม่รู้จักเล่นเกมกันเลย“ขอให้ตาต่อไปมันหมุนไม่โดนกู”มาร์ตินถึงกับภาวนา“กูต้องสวดภาวนากว่ามึงอีก”อีธานเอ่ยเพราะก่อนหน้านั้นได้สร้างเรื่องไว้…ส่วนโรมิโอกำลังชั่งใจในคำตอบ ถ้าตรงนี้ไม่มีร่างบางนั่งอยู่มันคงง่ายกว่านี้ แต่พอมีเธอเขาก็อยากจะตอบแล้วให้เธอรู้ว่าเขาสนใจเธอแค่คนเดียว“พี่..พี่ไม่เคยคบใครเลย ก็แค่ที่ผ่านมาไม่คิดที่จะคบแต่ว่าตอนนี้ พี่กำลังมองหาคนที่อยากให้เข้ามาในชีวิตอยู่เหมือนกัน” มาเฟียหนุ่มหันหน้าไปมองผู้หญิงตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างเขา“แล้วเจอยังคะ”พริมโรสถามเสริมขึ้น“ก็คิดว่าเจอมาได้สักพักแล้วนะครับ”“หึอย่าช้า รีบหมุนต่อเลยมึง”อีธานบอกให้โรมิโอรีบหมุนขวดต่อ เล่นเกมเสร็จค่อยไปจีบกันต่อนะทั้งสองคน“เออ!”กึก ปิ้วว~ กึกปลายปากขวดถูกชี้กลับมาหาคนที่หมุนแต่เมื่อเขากลับไปนั่งที่ มันถูกชี้มาที่เธอ ร่างบางที่นั่งข้างเขานั้นเอง…“ว้าว อยากจะถามหรือสั่งล่ะคะคุณมาเฟีย” ตาหวานเยิ้มฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้ร่างบางกล้าพูดมากยิ่งกว่าเดิม ด้วยความที่พวกเขา