All Chapters of BONDAGE มาเฟียพันธนาการรัก: Chapter 41 - Chapter 50

“ครับ พ่อพี่เกิดอุบัติเหตุอาการท่าน..คงจะอยู่ไม่พ้นคืนนี้..พี่ต้องกลับไปฝรั่งเศสเดี๋ยวนี้เลยตัวเล็กไปกับพี่ได้ไหม” เขาเดินเข้ามาเอื้อมมือไปกุมมือเล็กทั้งสองมือ และใจเขานั้นต้องการให้เธอไปด้วยมาก…“ไปด้วยกันนะ” น้ำเสียงอ้อนวอนสุดหัวใจ เขาไม่เคยคิดว่าจะต้องเอ่ยขอร้องใครเท่าครั้งนี้มาก่อนเลยคำชวนของโรมิโอทำให้ร่างบางนิ่งอึ้ง มันถือเป็นการตัดสินใจที่ยิ่งใหญ่เลยนะ…ติ๊ง!‘ลูกแก้วยายเข้าโรงพยาบาล รีบกลับบ้านนะลูก!’มือที่กำโทรศัพท์พลิกมันขึ้นมาอ่านข้อความที่เด้งเข้ามาในโทรศัพท์ สายตาร่างบางที่ได้อ่านข้อความนั้นจบฟึ่บ เธอดึงมือกลับมาไว้ข้างตัว ก่อนเงยหน้าขึ้นมองตาร่างหนา“พี่ไปเถอะค่ะ ฉันยังมีอะไรที่สำคัญต้องอยู่ที่นี่ พี่เองก็มีสิ่งสำคัญที่ต้องทำ” จู่ๆ น้ำตาของเธอก็เริ่มไหลออกมา ทั้งที่มันเป็นระยะเวลาเพียงสั้นๆ แต่เธอกลับรักเขาไปแล้ว…“ตัวเล็ก…”“พี่กลับไปจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยเถอะค่ะ แก้ว อึก แก้วจะรอ..”พรึบ มาเฟียหนุ่มดึงร่างบางเข้ามาสวมกอด ทั้งสองกอดกันแน่น น้ำตาแห่งความเศร้ากำลังหลั่งไหลออกมา และตอนเพื่อนๆ ก็ต่างพากันมายืนอยู่ด้วย พวกเขาได้ทราบเรื่องจากบอดี้การ์ดของโรมิ

“ก็ยังคงรอเสมอนะ ไม่ว่านานแค่ไหน” พูดประโยคนี้แล้วมองไปที่รูปถ่ายของเธอและเขา เธอนำรูปถ่ายมาใส่กรอบรูปอย่างดีเป็นรูปคู่รูปเดียวที่ถูกถ่ายด้วยความบังเอิญจากพริมโรส ต้องขอบคุณเพื่อนเธอที่ทำให้อย่างน้อยก็ ทำให้เธอรู้ว่ามันเคยมีเรื่องที่เธอได้เจอกับความรักจริงๆ“ฉันจะทำตามคำพูดที่ให้ไว้…”เธอยังคงจำทุกสัมผัสที่ได้ลิ้มลองไปกับความรู้ที่เขามีให้ ใบหน้า น้ำเสียง การกระทำต่างๆ มันยังคงชัดเจนมาเสมอไม่เคยจางหาย กลิ่นน้ำหอมจากตัวเขา หรือแม้จบครั้งสุดท้าย…เธอก็ไม่เคยลืม แต่ไม่รู้ว่าเขายังจำสัญญาที่ให้กับเธอไว้ได้อยู่ไหม“เฮ้อ เลิกคิดแล้วทำงานต่อได้แล้วลูกแก้ว” ร่างบางถอนหายใจเฮือกใหญ่สลัดเอาความคิดถึงที่มีต่อชายที่ตนรักออกไปให้พ้นและจดจ่อกับงานผ่านไปหลายชั่วโมงที่เธอนั่งอ่านทุกตัวอักษรอย่างละเอียดถี่ถ้วน ไม่ให้ตกสักตัวอักษรเดียว“ไม่เจอกันนานเลยนะ ลูกแก้ว”น้ำเสียงใสของผู้มาใหม่ที่เดินมาทักทายร่างบาง“เคลร่า?” ร่างบางเอ่ยชื่อของหญิงสาวร่างสูงหุ่นเพรียวทรงนางแบบ เธอคือรุ่นพี่ที่ไม่ค่อยจะถูกกับลูกแก้วตั้งแต่ตอนที่เรียนมหาวิทยาลัยแล้ว ก็เพราะประเด็นรับน้อง มองหน้า หาว่าพวกเธอไม่มีความเคารพละก

ห้องประชุม “เอานี่ไปแจกให้ผู้ถือหุ้น” เคลร่ายัดใบกระดาษแนะนำโปรดักซ์มาใส่มือร่างบาง “คงไม่โง่ขนาดที่จะไม่รู้หน้าผู้ถือหุ้นหรอกนะ” กระซิบมาด้านข้าง เพียงให้ลูกแก้วได้ยินคนเดียว “ค่ะ ไม่โง่เหมือนใครบางคนที่โยนงานมาให้คนอื่นทำหรอกค่ะ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่างานตรงนี้ผู้จัดการเป็นคนรับผิดชอบ” เธอพูดกลับไปอย่างไม่เกรงกลัวผู้หญิงตรงหน้า เคลร่าสะอึกไปเล็กน้อย ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ เดินกลับไปที่นั่งตัวเอง ลูกแก้วที่ได้ศึกษาข้อมูลของผู้ถือหุ้นมาอย่างละเอียดถึงจะไม่เคยได้เห็นหน้าพวกเขาก็ตาม เธอนำใบแนะนำสินค้าไปแจกตามป้ายชื่อที่วางตรงโต๊ะประชุม แต่มีที่นั่งหนึ่งที่ยังว่างอยู่หนึ่งที่…ผู้ถือหุ้นรายใหญ่หรือว่างที่ประธานบริษัท ชื่อ ‘คาร์ลเตอร์ ดูรองต์’ การประชุมในส่วนต่างๆ เริ่มขึ้นก่อน เป็นการประชุมที่ไม่ต้องผ่านประธาน เวลาลากยาวมาเกือบหนึ่งทุ่ม… “คุณคาร์ลเตอร์อยู่หน้าบริษัทแล้ว รีบเตรียมการพรีเซนต์ที่จะนำเสนอเร็ว ห้ามให้มีอะไรผิดพลาดเด็ดขาด”ที่ปรึกษาเอ่ยบอกกรรมการและผู้ถือหุ้นอีกสี่คน จากนั้นไม่ถึงสิบนาทีคนที่ทุกคนต่างเกรงกลัวก็เดินเข้ามาในห้องประชุม คาร์ลเตอร์ ดูรองต์ ประธานห

อาคารจอดรถ ร่างบางที่อยู่บนรถยนต์ตัวเองต้องไปสะดุดสายตาเข้ากับรถยนต์หรูที่จอดตรงข้ามเธอ ก็คือคนที่เพิ่งด่าเธอมาก่อนหน้านี้ ‘ประธานหมาบ้า!’ เธอรอจนเขาขับรถออกไปเธอถึงค่อยขับออกไปเช่นกัน แต่ไม่รู้ว่าพระเจ้าเล่นตลกอะไรกับเธอกัน คลับที่เธอชอบมา มันดันเป็นที่เดียวกับเขา! แถมรถยังมาจอดข้างกันอีก Trainee Club มาถึงเธอก็สั่งเหล้าโปรดหนึ่งกรมมาดื่มทันที เธอดื่มเหล้าแบบเพรียวๆ (ส่วนตัวลูกแก้วไม่ชอบดื่มเหล้าผสม) วันนี้เธอจะดื่มแบบไม่สนใจว่าพรุ่งนี้จะแฮงค์หนักแค่ไหน เพราะว่าพรุ่งนี้เป็นวันหยุดของเธอ! “ปีกไก่ทอด ยำวุ้นเส้นกับข้าวสวยร้อนๆได้แล้วครับคุณลูกค้า” เธอชอบร้านนี้เพราะไม่ได้มีเพียงแค่เครื่องดื่มแอลกอฮอล์เท่านั้นแต่ยังมีอาหารสามารถสั่งมาทานได้ และคนที่ชอบทานไก่กับยำเวลาดื่มเหล้าแล้วนั้นคงไม่พลาดที่จะสั่งมานั่งทาน และยิ่งไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เที่ยงแล้วด้วย “ลาออกเลยดีไหมนะ” อึก อึก กระดกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม ยิ่งนึกถึงคำด่าทอของประธานก็ทำเธอรู้สึกโกรธขึ้นมาอีก ติ๊ง! เสียงข้อความจากไลน์ Mommy : ลูกแก้วโอนเงินมากให้แม่หน่อยห้าร้อยจะซื้อของมาทำกับข้าวให้น้องน่ะลูก Lukkaew : โอเ

ร่างบางฟุบนั่งลงตรงบันไดของร้านแต่เธอนั่งอยู่ริมๆ ไม่ได้นั่งขวางทางเดิน มือที่ถือขวดเหล้าออกมา เปิดฝามันออก แล้วกระดกมันขึ้นดื่มพลันสายตาเหลือบไปเห็นผู้ชายที่กำลังเดินมาทางเธอ และเธอก็นึกได้ทันทีว่านั่นคือ ‘ไอ้ประธานหมาบ้า!’ แม้การแต่งตัวจะแตกต่างจากในห้องประชุม แต่เธอไม่มีทางลืมคนที่ด่าเธอได้หรอก!กึก วางขวดเหล้าที่ดื่มจนหมดขวดลง ก่อนจะลุกขึ้นยืน เธอเริ่มเดินเซเล็กน้อยแต่ก็พยายามเดินไปขวางหน้าเขาไว้หมับ เธอจับไปที่เสื้อเชิ้ตสีขาวของเขา ชายหนุ่มเกิดอาการงงงวยที่อยู่ๆก็มีผู้หญิงมาจับเสื้อเขา ตอนแรกบอดี้การ์ดของเขาจะเข้ามาดึงตัวเธอออกแต่เขายกมือขึ้นห้ามไว้ก่อน“มีอะไรหรือเปล่า?”น้ำเสียงละมุนเอ่ยถาม เขาดูท่าแล้วเธอคงจะเมามาก จะว่าไปหน้าตาของเธอก็ดีเลยนะ..เคอร์วินแอบคิดในใจหมับ เธอดึงบุหรี่ที่เขาคาบอยู่ที่ปากออก แล้วขว้างมันทิ้ง‘ผู้หญิงอะไรทำไมรุนแรงจัง’เคอร์วินคิดในใจแต่ยังคงจ้องมองเธอนิ่งๆ กำลังประมวลผลว่าเธอต้องการอะไรจากเขา“มีอะไร? มีแน่” หมับ! จากที่ตอนแรกร่างบางจับเสื้ออยู่บริเวณช่วงอก เธอก็เปลี่ยนเป็นเลื่อนขึ้นมาจับบริเวณคอปกเสื้อ ดึงมันเข้ามาแล้วใช่หัวโขกไปที่หัวของร่า