All Chapters of BONDAGE มาเฟียพันธนาการรัก: Chapter 51 - Chapter 60

“อ๊ะ อื้ออะไรทำไมมีสองคน???” เธอมองสลับไปมาจนเริ่มเกิดอาการมึนหัว ยิ่งสะบัดหัวไปมาแล้วด้วยนั้นยิ่งทำให้พะอืดพะอมอยากจะอ้วก ‘ทำไมถึงเห็นประธานแยกร่างได้ล่ะ…นี่ฉันเมาเหรอ..’ เธอก็ยังคิดว่าตัวเองนั้นไม่ได้เมา “อะไร ตอนนี้แยกเป็นสี่ร่างเลย..”เสียงอู้อี้และลากเสียงพูดยาวขึ้น อาการครบสูตรของคนเมา.. “เฮ้ยนี่พนักงานบริษัทมึงเหรอวะ”เคอร์วินลุกขึ้นยืนพร้อมเอ่ยถาม “เออ เดี๋ยวกู..” “อะอึก แหวะ” โฮกฮาก เธออ้วกใส่คาร์ลเตอร์ เศษเนื้อไก่และยำที่ถูกกินไปก่อนหน้านี้ถูกพ่นออกมาเต็มเสื้อผ้าหรูของเขา เขาปล่อยมือจากเธออย่างอึ้งๆ โฮกฮาก เธอลงไปนั่งอ้วกต่อที่พื้น ของที่ร่างบางกินเข้าไปก่อนหน้านี้มันกำลังออกมาจนหมดใส่หมดพุง “อะแหวะ อุกอึก แหวะ” พรึบแล้วเธอก็ฟุบลงไปกับพื้น เคอร์วินตกใจรีบเข้าไปประคองตัวเธอ “คาร์ลเธอสลบไปแล้ว เอาไง” เคอร์วินถามผู้เป็นพี่ชายฝาแฝด แควก “ยัยตัวเกะกะแม่ง! พาเธอกลับไปที่เพนท์เฮ้าส์” ถอดเสื้อโค้ชออกก่อนจะดึงกระชากเสื้อเชิ้ตสีขาวออกอย่างแรงด้วยความหงุดหงิด แต่จะให้ทิ้งเธอไว้ก็ไม่ได้สภาพเธอตอนนี้อย่างกับหมาตกน้ำคลอง สกปรก! เพนท์เฮ้าส์ “อุ้มเธอไปไว้ในห้องน้ำ”

วันต่อมา..ร่างบางนอนหลับอย่างสบายใจบนเตียงนอนที่แสนจะนุ่มนิ่มอย่างที่ไม่เคยเป็นมานาน… เครื่องปรับอากาศทำความเย็นที่เปิดไม่ให้เธอร้อนยิ่งทำให้เธอนอนหลับสบายมากกว่าเดิม เอ๊ะ? เครื่องปรับอากาศ? ‘แอร์เราเสียอยู่ไม่ใช่เหรอ?’ และนั่นเหมือนจะทำให้ร่างบางคิดอะไรขึ้นมาได้พรึบ ดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนอย่างรวดเร็ว“โอ๊ะ ปวดหัวเป็นบ้าเลย” มือเล็กกุมที่หัวตัวเองบีบคลึงเบาๆ ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา ขยี้ตาเล็กน้อย กะพริบตาปริบๆ เมื่อมองดูรอบๆก็พบว่านี่มันไม่ใช่ห้องนอนเธอ! ไม่ใช่คอนโดเธอด้วยซ้ำฟึ่บ! เธอเลิกผ้าห่มเปิดดูสำรวจดูร่างกายตัวเอง พบว่าในตอนนี้สิ่งที่เธอสวมใส่อยู่คือเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนของผู้ชายมันยาวจนคลุมไปถึงต้นขาอ่อนของเธอหมับ!!! มือเล็กแตะสำรวจร่างกายและพบว่าไม่ได้ใส่บราเซียหรือแม่แต่แพนตี้น้อยก็ไม่มี!!!!“เกิดอะไรขึ้นกับฉันกันเนี่ย!”“อ๊ะ กรี๊ดด” ตุบ!!! ด้วยความที่ไม่ชินสถานที่และไม่รู้ว่าเตียงนอนคิงไซซ์ที่เธอนอนอยู่มันสูงมาก พอเธอจะก้าวลงจากเตียง แต่เธอตัวเล็กไง..ทำให้เกิดอาการข้อเท้าพลิกจนเธอลงไปจุ้มปุ๊ก “อึก เจ็บชะมัดเลย”“ไง ตื่นมาก็ลงไปนั่งเล่นกับพื้นเลยนะ เธอคงจะชอบพื้นม

ตุบ คาร์ลวินใช้หลังมือตีไปที่ท้องเคอร์วินไม่ให้ล้อเลียนเธอ“พอ ทำตัวเป็นเด็ก”หมับ คาร์ลเตอร์คว้าแขนร่างบาง“เอ๊ะ จะทำอะไรคะ”เขาลากเธอไปนั่งบนเตียง ย่อตัวนั่งลงมองดูข้อเท้าเพราะเพียงสังเกตจากที่เธอเขย่งเท้าข้างหนึ่ง และตอนนี้มันเริ่มมีอาการบวมแดงจนที่ขนาดตาเปล่ายังสามารถมองเห็นได้ เธอคงจะเจ็บน่าดู“มึงไปหยิบเจลมาหน่อย กูจะประคบเย็นให้เธอ”“กู? เออๆ” ว่าจะบอกว่าไปแต่เห็นสายตาพี่ชายก็เลยยอมไปทำให้ตอนนี้ภายในห้องเหลือคาร์ลเตอร์กับลูกแก้วเพียงสองคนและเขาที่ยังนั่งนวดคลึงข้อเท้าให้กับเธอ แต่จากประธานหมาบ้าเมื่อวานมาก…“ท่านประธานลุกขึ้นเถอะค่ะ มันไม่ได้เจ็บโอ๊ย! ทำอะไรของคุณ..ท่านประธานคะ”เกือบหลุดเรียกธรรมดาแล้วดีนะเธอยั้งปากตัวเองได้ทัน“ก็ไหนว่าไม่เจ็บ แตะแค่นี้ก็ร้อนลั่นเลยนะ”‘อยากหยุมหัวเขาจริงๆ เลย!’“ว่าแต่ชุดฉันอยู่ไหนเหรอคะ แล้วทำไมฉันมาอยู่ที่นี่ได้”เธอจำอะไรไม่ได้เหมือนภาพจะตัดหลังจากเธอเอาหัวไปโขกน้องชายฝาแฝดท่านประธาน เอ่ยถามพร้อมมองดูรอบห้องไม่เห็นเสื้อผ้าตัวเองเลย แต่ยังเห็นกระเป๋าสะพายข้างวางอยู่ที่โต๊ะข้างเตียง ค่อยโล่งใจที่ไม่ได้ไปวางทิ้งไว้ไหน“เธออ้วกใส่

อาทิตย์ต่อมาวันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของลูกแก้วปีที่ยี่สิบสี่ เป็นวันเกิดปีแรกเลยที่เธอตั้งหน้าตั้งตารอคอยให้มันมาถึง ปีนี้มันพิเศษตรงที่คนที่เธอรอมาเป็นปี เขาจะกลับมาฉลองวันเกิดกับเธอ และครั้งนี้พวกเขามีไลน์กับเบอร์ไว้ติดต่อกันแล้วนะ…ก็โรมิโอนั้นเขียนใส่มาให้ในกล่องทั้งเบอร์โทรศัพท์ ไลน์ อินสตาแกรม ทุกอย่างที่จะติดต่อพูดคุยกันได้ เขาใส่มาเหมือนกลัวว่าเธอจะไม่เชื่อว่ามันเป็นเขา เธอก็เพิ่มเขาเข้าแอปพลิเคชันทุกแอปเช่นกันเมื่อคืนตอนเที่ยงคืนเวลาที่ไทยเขาก็ทักมาแฮปปี้เบิร์ดเดย์เธอเป็นคนแรก น่ารักที่สุด…LINE romeoromeo : Hoping your day will be as special as you are🎂💐💓 (ขอให้วันเกิดของคุณนั้นพิเศษเหมือนกับตัวคุณ)romeo : I love you, thank you for being born.(พี่รักเธอนะ ,ขอบคุณที่เกิดมา)lukkaew : Thank 🫶🏻🥹 (ขอบคุณค่ะ)lukkaew : Love u too (รักเหมือนกันนะคะ)lukkaew: I’ll see you later 😘 (แล้วเจอกันนะคะ)“จะได้เจอกันสักทีนะคะพี่โรม” เสียงหวานเอ่ยพร้อมมองกล่องกำมะหยี่สีดำที่ชายหนุ่มคนรักให้เธอเป็นของขวัญ เธอจะใส่มันในงานฉลองวันเกิดปีนี้ จริงๆเธอยังไม่ได้เปิดดูเลยว่า

Cocada Bar_ โคคาดา บาร์ เป็นร้านที่กึ่งบาร์และร้านอาหาร ภายในตัวบาร์จะมีการเล่นดนตรีสดให้ลูกค้าได้ฟัง และยังมีห้องที่ใช้ฉลองวันเกิดของลูกแก้วในวันนี้ด้วย เจ้าของร้านนั้นรู้จักและสนิทกับทั้งห้าคน เรเน่ ลูกแก้ว พริมโรส จิมมี่ พอร์ช เจ๊ดาเป็นรุ่นพี่สามปีในมหาวิทยาลัยที่ออกมาเปิดบาร์ “เจ้าขอวันเกิดมาช้ากว่าเพื่อนเลยนะ” พอร์ชเพื่อนชายคนสนิทเอ่ยทักลูกแก้วที่เดินเข้ามาและมาพร้อมกับผู้ชายอีกสองคนที่หน้าตาเหมือนกัน แต่การแต่งตัวแตกต่างกันคนหนึ่งแต่งชุดสูทครบเครื่อง แต่อีกคนอยู่ชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวพับแขนขึ้น แต่เข็มขัดที่ใส่นั้นบ่งบอกถึงฐานะได้อย่างชัดเจน “ก็คนสวยมักมาคนสุดท้านนี่คะเพื่อนรัก”เธอตอบกลับพอร์ช ลูกแก้วนั่งลงตรงกลางที่ข้างๆมีจิมมี่และพริมโรส “แก้ว มึงพาใครมาด้วยวะ หน้าตาก็หล่อนะแต่น้อยกว่ากูว่ะ” จิมมี่กระซิบถามถึงคนที่ลูกแก้วพามาด้วย “ประธานบริษัทกับน้องชายฝาแฝดเขาน่ะ เลิกมั่นหน้าเถอะขอร้อง” “กูออกจะหล่อมั่นตรงไหน มึงก็พูดเกินไป” จากนั้นเธอก็แนะนำให้เพื่อนๆ ได้รู้จักกับสองแฝดและแนะนำสองแฝดให้รู้กับเพื่อนๆของเธอ ก็ไม่รู้ว่าตั้งแต่ตอนไหนที่เธอเริ่มจะสนิทก