Semua Bab ไฟปรารถนา พร่าผลาญหัวใจ: Bab 61 - Bab 70

ดนย์เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปากถาม ‘เขามาจีบหรือเปล่า’‘เปล่าซะหน่อย’‘อืม.. งั้นคุณไปทำงานต่อเถอะ ผมไม่กวนแล้ว เย็นๆ จะโทรหาใหม่นะ’ตั้งแต่ที่ (เหมือนจะ) ปรับความเข้าใจกันที่วัดในวันนั้น ดนย์ก็คอยเข้ามาวนเวียนในชีวิตของเธอ ทั้งยังแสดงท่าทีหวงและก็ห่วงอีกด้วย หญิงสาวพยายามแล้วที่จะไม่หวั่นไหวไปกับสิ่งที่เขาทำ แต่ก็นั่นแหละ ความพยายามหรือจะไปสู้เสียงเรียกร้องของหัวใจได้ บางทีก็อดที่จะแอบคิดไม่ได้ว่าถ้าไม่เกิดเรื่องเมื่อสี่ปีก่อน เธอและดนย์จะเป็นยังไงกันบ้างตอนนี้ จะมีลูกกันกี่คน แต่ที่แอบมั่นใจอยู่นิดๆ คือเธอต้องเป็นผู้หญิงที่มีความสุขมากที่สุดแน่ๆหลังจากที่ได้ร้านวัสดุอุปกรณ์ก่อสร้างและตกลงราคาและวันรับสินค้ากันเรียบร้อยแล้ว ทั้งปองภพและมนสิชาจึงเดินทางกลับมาที่เกาะ“ห้องพักพออยู่ได้ไหมครับ”“ดีเกินไปเสียด้วยซ้ำค่ะ ถ้ายังไงคุณภพจะเปลี่ยนห้องให้ฉันก็ได้นะคะ ห้องที่คุณภพให้ฉันอยู่มันดีและหรูเกินไป”“ห้องนั้นดีแล้วแหละครับ สำหรับคุณม่อนแค่นี้จิ๊บๆ” ปองภพเริ่มรุกหนักมากขึ้น เพราะเห็นอยู่ว่ามนสิชาไม่ได้ให้ความสนใจกับตนพิเศษมากไปกว่าเจ้านายกับลูกน้อง ตรงกันข้ามกับเจ้าของสายโทรเข้าที่ตอนเ

“ม่อนเป็นผู้หญิงของกู”“เหอะ! ของแบบนี้มันผลัดกันชมได้โว้ย”จบประโยคร่างที่ยืนโงนเงนเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์และอะไรหลายๆ อย่างก็ร่วงลงไปนอนกองกับพื้นอีกครั้ง ก่อนที่เสียงปืนจะดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่ว แล้วตามมาด้วยเสียงร้องโอดครวญของคนที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคือปองภพ“มึงจำเอาไว้นะ ม่อนเป็นผู้หญิงของกู ถ้ามึงยังอยากตายดีๆ อย่ามายุ่งกับเธออีก ไม่อย่างงั้นกูจะลบชื่อมึงออกจากทะเบียนราษฎร์แล้วส่งมึงลงไปนอนคุยกับรากมะม่วงแบบที่ไม่มีใครจะหามึงเจอได้อีก”ดนย์ใช้เท้าเตะเข้าที่ใบหน้าของปองภพจนสลบแน่นิ่ง ก่อนที่ชายหนุ่มจะเข้าไปหามนสิชาและพาเจ้าหล่อนออกไปจากห้องนั้น ส่วนที่เหลือลูกน้องของดนย์นับสิบเป็นคนจัดการต่อจากเขา เธอไม่รู้ว่าต่อไปนี้ชะตากรรมของปองภพจะเป็นยังไง รู้แค่ว่าดนย์เป็นที่พึ่งเดียวสำหรับเธอในตอนนี้หลังจากที่ทำแผลและอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย มนสิชาก็ผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อย โดยมีดนย์ที่คอยอยู่เป็นเพื่อนแล้วยังช่วยลูบหลังจนหญิงสาวหลับสนิท“ช่วยด้วยๆ อย่าทำฉัน ฮือ..”เสียงละเมอของมนสิชาที่นอนหลับอยู่บนเตียง ทำให้ดนย์ที่กำลังรอฟังข่าวจากลูกน้องอยู่รีบถลาเข้าไปหาเจ้าหล่อน “ม่อนๆ เป็นอะไร พ

“พี่ดนย์ทำอะไรเขาหรือคะ” เหตุการณ์เมื่อคืนเกิดขึ้นเร็วมาก หญิงสาวรับรู้แค่ว่าหลังจากที่ดนย์พาเธอออกมาแล้ว ลูกน้องของเขานับสิบก็อยู่จัดการทั้งคนและเหตุการณ์ต่อ“พี่แค่สั่งสอนมันนิดๆ หน่อย เมื่อไหร่ที่หนูม่อนพร้อม พี่จะพาเข้าไปลาออกให้ถูกระเบียบนะ”“ขอบคุณนะคะ”ดนย์ใช้มือจับที่คางมนของหญิงสาวก่อนจะก้มลงไปชิมความหวานที่โหยหามานาน มนสิชาไม่ได้ปฏิเสธ ตรงกันข้ามกลับจูบตอบเขาอย่างเว้าวอน เนิ่นนานหลายนาทีกว่าที่ทั้งคู่จะผละออกจากกัน“งั้นม่อนไปนอนก่อนนะคะ ฝันดีค่ะ”เด็กน้อยที่เกิดอาการประหม่ารีบวิ่งขึ้นไปบนห้องของตัวเองทันที ดนย์มองตามแล้วส่ายหัวยิ้มๆ ทว่าแววตากลับฉายแววเครียดขึ้นมา เพราะความรู้สึกบางอย่างในใจเขากำลังตีกันจนยุ่งเหยิงไปหมด“ตื่นได้แล้วยัยเด็กขี้เซา”เด็กขี้เซาที่กำลังนอนหลับสบายได้ที่ รู้สึกไม่พอใจนิดๆ ที่โดนรบกวนแต่เช้า แถมคนที่มากวนยังบีบจมูกของเธอเล่นอีก“อือ..อย่าแกล้งม่อนสิพี่ดนย์”“ตื่นได้แล้ว นี่มันจะสิบโมงแล้วนะเจ้าเด็กขี้เซา”“ขออีกนิดหนึ่งไม่ได้เหรอ” มนสิชายังไม่อยากลุกจากเตียงนุ่มๆ และผ้าห่มอุ่นๆ เพราะเมื่อคืนกว่าจะข่มตาหลับได้ก็เกือบตีสี่ ไม่ใช่เพราะยังตกใจเรื่องขอ

ดนย์ช้อนร่างบางให้ขึ้นมานั่งบนตัก ก่อนจะดื่มบรั่นดีเพียงเล็กน้อยแล้วใช้ ‘ปาก’ ป้อนให้หญิงสาว เธอรับสัมผัสนั้นอย่างไม่รังเกียจติดจะชอบเสียด้วยซ้ำ“อือ..พี่ดนย์พอก่อนค่ะ เดี๋ยวคนอื่นเห็น”“ไม่มีใครมาสนใจเราหรอก”ถึงแม้จะยอมถอนจูบแต่ริมฝีปากอุ่นๆ ของเขายังคลอเคลียอยู่ที่แก้มสลับกับซอกคอขาวของเธอ“อย่าค่ะ”“ไม่ชอบเหรอ”“ไม่ใช่นะ หนูเขินต่างหาก”“พี่คิดถึงหนูม่อนใจจะขาดรู้ไหม คิดถึงกอด คิดถึงจูบ คิดถึงคืนวันดีๆ ที่เราเคยมีด้วยกัน”“หนูม่อนก็เหมือนกันค่ะ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะ ทั้งเรื่องที่เคยช่วยเหลือแล้วก็เรื่องที่พี่ดนย์ยอมให้อภัยหนูม่อน” เจ้าหล่อนตั้งใจว่าจะเล่าความจริงทุกอย่างให้เขาฟัง และจะให้โอกาสตัวเองอีกครั้ง“ขอบคุณอย่างเดียวไม่พอนะ ต้องไถ่โทษด้วย” ริมฝีปากอุ่นๆ ของเขาเริ่มสำรวจและซุกไซร้ที่ซอกคอขาวที่มีกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆความรัญจวนที่ดนย์มอบให้ ทำให้มนสิชาปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเขา “พี่ดนย์ พอก่อนค่ะ”มือของชายหนุ่มเริ่มอยู่ไม่สุข เพราะมันกำลังสำรวจที่อกอิ่มนุ่มของเธอ แล้วยังทำท่าจะล้วงเข้าไปข้างในเสียด้วย ถ้าไม่รีบห้ามตอนนี้มีหวังได้แสดงหนังเรตยี่สิบห้าบวกกลางผับแน่ๆ“ที่นี่แค่นี้ก

อ้อ! คำพูดของพนักงานกอปรกับข่าวที่ลงเด่นหราอยู่ในเพจเมาส์ดาราเซเลบของเมืองไทย บอกว่าตอนนี้เขากำลังคั่วอยู่กับ ‘ซินดี้’ ดาราลูกครึ่งคนนั้น แล้วจะมาสนใจอะไรกับเธอแม้ว่าจะเตรียมมาพร้อมแล้วสำหรับการประชุมที่ต้องเจอหน้าดนย์ในวันนี้ แต่ทว่าเมื่อใกล้ถึงเวลาจริงๆ เธอกลับรู้สึกว่าความพร้อมที่มีเกือบเต็มร้อยเมื่อกี้ดิ่งลงมาจนเกือบจะเป็นศูนย์ ประตูที่เปิดออกพร้อมกับร่างสูงที่เดินนำหน้าเลขาฯ เข้ามาทำให้หัวใจของมนสิชาเต้นไม่เป็นส่ำ เธอพยายามไม่สบตาหรือมองหน้าเขา แต่กระนั้นก็อดไม่ได้อยู่ดีที่จะเผลอหันไปมองบ้าง“วันนี้หัวข้อในการประชุมคือการก่อสร้างโครงการห้างสรรพสินค้าของท่านเจ้าสัววิสัย ซึ่งเป็นเมกะโปรเจกต์ แล้ววันนี้รองประธานของห้างฯ จะเข้าร่วมประชุมด้วย”สิ้นเสียงของดนย์ประตูไม้บานใหญ่ก็เปิดออก แล้วคนที่เดินเข้ามาก็ทำให้ทั้งดนย์และมนสิชาตกใจไม่แพ้กัน“วัฒน์!”ศิวัฒน์กวาดตามองไปรอบๆ ห้องประชุมก่อนจะมาสะดุดเข้ากับเจ้าของใบหน้าที่คุ้นเคย“เชิญทางนี้ค่ะคุณศิวัฒน์”ศจีที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยจึงปฏิบัติไปตามหน้าที่ของตน หารู้ไหมว่าตอนนี้อุณหภูมิในใจของผู้เป็นนายอย่างดนย์กำลังพุ่งสูงขึ้นจนสามารถทำให