“ตรวจงานหรือตรวจคนทำงานกันแน่วะ” คนงานอีกคนพูดในสิ่งที่ตัวเองคิดออกมา“อาจจะทั้งสอง ก็นายช่างของเราทั้งสวยทั้งเก่งซะขนาดนั้น เสียดายเกิดมาชาตินี้วาสนาข้าไม่มี ถึงได้แต่มองดอกฟ้าให้ชื่นหัวใจ ไม่ได้มีโอกาสจะเด็ดมาดมแบบคุณปองภพ”“งบประมาณในการก่อสร้างเกินไปมาก เพราะวิศวกรคนก่อนแอบบวกราคา ฉันพยายามหาร้านวัสดุก่อสร้างที่ถูกที่สุดแต่ก็เซฟเงินเอาไว้ได้ไม่มาก”“แค่นี้ก็มากพอแล้ว คุณบริหารคนกับเงินเก่งมากเลยนะ เดี๋ยวเสร็จงานนี้คงต้องพิจารณาตำแหน่งกับเงินเดือนแล้วล่ะ”มนสิชาค้อมหัวเป็นเชิงขอบคุณเล็กน้อยก่อนจะแยกตัวออกไปคุยกับหัวหน้าคนงานกว่าจะถึงคอนโดฯ ก็เกือบสามทุ่มเข้าไปแล้ว กระเพาะของเธอเริ่มประท้วงเพราะยังไม่ได้กินข้าวตั้งแต่เที่ยง คีย์การ์ดประตูที่เสียบอยู่ในช่องเล็กๆ ของกระเป๋าเป้ถูกนำออกมา ระหว่างที่กำลังจะเดินเข้าห้อง หางตาของเจ้าหล่อนดันเหลือบไปเห็นประตูห้องตรงข้ามเปิดอยู่“มีคนมาอยู่แล้วเหรอ”เดือนที่แล้วพี่น้อยซึ่งเป็นเจ้าของห้องตรงข้ามจะย้ายตามสามีไปอยู่ต่างประเทศจึงให้เธอช่วยหาคนมาซื้อห้องให้ แต่ตอนนี้น่าจะได้ขายแล้ว มนสิชาแอบดีใจนิดๆ เพราะทั้งชั้นมีเธอกับพี่น้อยอยู่เพียงแค่สองคน
続きを読む
