All Chapters of จับรักมาขังใจ : Chapter 61 - Chapter 70

“เออนี่ มิ่ง ช่วงนี้เรายังไม่มีรายได้ใหม่เข้านะ เศรษฐกิจก็ไม่ค่อยดี พวกเด็กๆ ที่เลี้ยงไว้ก็ปล่อยไปบ้าง เหลือไว้แค่คนสองคนก็พอ ถ้าปล่อยไม้รอบนี้ได้ เราคงจะไม่ได้เงินก้อนใหญ่อีกนาน เพราะคนใหญ่คนโตเริ่มเตือนพ่อแล้วว่า งานเราโดนจับตามองและเขาก็ต้องหาแพะให้ได้สักตัว” “เราต้องหยุดนานแค่ไหนล่ะพ่อ” “รอให้เรื่องมันเงียบอีกสักปี” “เป็นปี ผมจะเอาเงินที่ไหนใช้ล่ะ ไร่นี้ก็มีแต่รายจ่าย” “แกคงต้องเริ่มทวงหนี้บ้างแล้วล่ะ พ่อเองก็ต้องเริ่มเตรียมเงินก้อนก่อนการเลือกตั้งครั้งใหม่” เสี่ยมงคลหมายมั่นปั้นมือจะเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดให้ได้ ครั้งที่แล้วเขาพลาดพ่ายไปเพราะไม่รู้ว่า ลูกน้องยักยอกเงินที่ใช้ให้ไปซื้อเสียงหลายแสนบาท “พ่อต้องใช้เท่าไหร่ล่ะรอบนี้” “น่าจะสักยี่สิบล้าน เอาให้ได้แน่ๆ ไปเลย แจกลงไปหัวละพัน ให้รู้กันไปว่าจะไม่ได้” ประชากรที่สิทธิ์เลือกตั้งในจังหวัดแค่ล้านกว่าคน แจกเขตที่ชัวร์สักหกในสิบส่วน เขาก็ได้แน่นอนแล้ว เสี่ยมงคลเคยเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแล้วสมัยหนึ่ง ต่อมาโดนโค่นไป ตอนนี้ต้องรวบรวมเงินมาทวงบั

ทนายชาตรีล้วงเอาซองเอกสารสีน้ำตาลจากกระเป๋าหนังสีดำ ยื่นให้กับทนายฝ่ายของมิ่งเมือง “ผมได้ทำการประเมินทรัพย์สินที่คุณพันดาวมี กับมูลหนี้ พบว่า ฝ่ายคุณยังไม่คุ้มทุนอยู่เล็กน้อย” มิ่งเมืองมองดูพันดาวที่แต่งตัวในชุดกระโปรงสีสันสดใส แต่งหน้ามาเล็กน้อย นึกแปลกใจที่เธอไม่มีท่าทีจะมาอ้อนวอนขอประวิงเวลาแต่อย่างใด เสี่ยหนุ่มรู้สึกขัดลูกนัยน์ตาเมื่อเห็นชายหนุ่มร่างสูงขาวจัด ใบหน้าหล่อเหลาที่ติดตามเธอมาด้วย ‘ไอ้หมอนี่ เกาะไม่ยอมปล่อย’ “ดาวไม่คิดจะเก็บรีสอร์ตกับบ้านไว้แล้วเหรอ นี่มรดกคุณตาเชียวนะ” เสี่ยมิ่งจงใจจะยั่วยุให้เธออยากจะลุกขึ้นปกป้องทรัพย์สมบัติของตระกูล เธอแสร้งตีหน้าเศร้าให้ดูสลดกว่าปกติ “ดาวไม่มีปัญญาจริงๆ ค่ะ แค่ดอกเบี้ยแต่ละเดือน ก็รีดแล้วรีดอีก เพื่อมาจ่าย” แม้เธอจะรู้ว่า เจ้าหนี้ของเธอไม่ได้เอารัดเอาเปรียบในเรื่องดอกเบี้ย แต่การแบกภาระที่เกินตัวก็ทำให้ยิ่งจมลงไปกว่าเดิม สู้ตัดไฟเสียแต่ต้นลมจะดีกว่า “พี่บอกดาวแล้วว่า ถ้ารับข้อเสนอพี่ ยังมีทุกอย่างอยู่เหมือนเดิม และพี่ยังยินดียกสินสอดให้เพิ่มอีก ไม่ต้องทำงานก็ยังได้ อยู่บ้านสบายๆ แค่ดูแล

ปิ่นปักยืนกอดอกคุมงานอยู่ห้องแกรนด์บอลรูมที่เกิดจากการเลื่อนบานพับขนาดใหญ่ซึ่งใช้กั้นห้องไว้ ปกติห้องนี้จะถูกแบ่งเป็นห้องจัดงานสามห้อง แต่หากพับบานเฟี้ยมออกก็จะกลายเป็นห้องขนาดกลาง และใหญ่ ลูกชายท่านผู้ว่าราชการจังหวัดซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทรับเหมาะก่อสร้างขนาดใหญ่พบรักกับลูกสาวท่านนายอำเภอที่อยู่อำเภอติดกับตัวจังหวัด งานนี้จึงถือว่าเป็นงานช้าง เพราะท่านผู้ว่าฯ และท่านนายอำเภอล้วนแล้วแต่เป็นผู้บังคับบัญชาที่มีคนนับหน้าถือตามากมาย “ตกลงว่า งานจัดสามวันนะ วันแรกจะปิดผับปาร์ตี้สละโสด วันที่สองเป็นงานใหญ่ที่แขกมาจากทั่วทุกวงการ ส่วนวันที่สามจะเป็นปาร์ตี้ริมสระเฉพาะญาติๆส่วนสำคัญที่เราต้องดูแลไม่ให้ขาดตกบกพร่องคือ วันที่สอง” “เธอทำเสร็จส่วนไหนบ้างแล้วปิ่น” พันดาวเดินเข้ามายืนเทียบ ความสูงของสองสาวและรูปร่างใกล้เคียงกัน แต่ผมของพันดาวตรงและไม่ย้อม ส่วนปิ่นปักผมเธอยาวถึงกลางหลังสีน้ำตาลทองดัดเป็นลอนสวยงาม “ฉันเขียนผังสำหรับประดับดอกไม้ไว้แล้ว เดี๋ยวมอบให้เธอทำต่อ เพราะฉันจะต้องไปรับแขกกับแม่ ส่วนอาหารและเครื่องดื่มของคืนวันที่หนึ่งและสอง ก็ควบคุมตามรายการที่

“ดีแล้วที่แม่ของแป้งไม่ชวนลุงทะเลาะด้วย คนแบบนั้นอาจจะทำได้ทุกอย่าง กิจการในไร่ก็อาจจะแค่ใช้บังหน้า” แป้งมองเสี้ยวหน้าปลัดหนุ่ม “แป้งพอจะรู้ค่ะว่า น่าจะมีธุรกิจสีเทาแอบแฝง” “อยู่ห่างๆ เขาไว้น่ะ ดีแล้ว สมบัติก็ช่างมันเถอะ รักษาชีวิตไว้จะดีกว่า มีเรื่องกับอันธพาลมันไม่คุ้มหรอกนะ” ทั้งสองคุยกันจนมาถึงหน้าบ้านของแป้ง สายฟ้าจอดรถรออยู่ พฤกษ์ขับรถเข้าจอดในโรงรถ ยังไม่ดับเครื่อง เขาก็หันมาหาเธอ “รุ่นพี่สุดหล่อของแป้งไม่มาอีกเหรอ ” แป้งทำหน้าเอ๋อ “พี่เขากลับไปทำงานค่ะ แต่โทร.มาบอกอยู่นะคะว่า สัปดาห์หน้าจะแวะมาใหม่” พฤกษ์หน้าตึงขึ้นทันควัน แป้งเห็นอาการนั้นก็ยิ้ม “จะมาทำไมบ่อยๆ ว่างนักหรือไง ” “มาบ่อยๆ ก็ดีสิคะ แป้งดีใจที่มีเพื่อนเก่ามาเยี่ยม” “พี่ไม่ชอบ” เขาเสียงแข็ง “แล้วจะให้แป้งทำไงล่ะค่ะ ” เธอเอียงคอถาม ยิ้มหวานหยาดเยิ้ม สายตาวาววามนั้น คล้ายจะยั่วเย้าให้เขาโกรธ พฤกษ์ใจเต้นตึกตัก “ยั่วพี่ใช่ไหม ” “แป้งทำเหมือนยั่วเหรอคะ ” “ใช่ พี่โกรธแล้วนะ” พฤกษ์ใช้มือขวาช้อนท้ายทอยเธอให้เข้ามาใกล้

พันดาวยิ้มหวาน ผิวที่ขาวจัดของเขา เมื่อสวมเสื้อยืดสีขาว ยิ่งทำให้ดูสว่างไปทั้งตัว ‘เหมือนเทวดาฝรั่ง’ ดวงตาเธอดูมีเลศนัย ทำให้สายฟ้าอมยิ้ม “แอบคิดอะไรกับพี่ ” เธอส่ายหน้าเบาๆ อมยิ้ม ทำสายตาดูมีความลับ “ยั่วพี่อีกแล้วใช่ไหม ” เขาทำทีย่างสามขุมเข้ามาใกล้ พันดาวถอยด้วยความตกใจ “เปล่าค่ะ เปล่า” เขารวบต้นขาเธอ อุ้มขึ้นทั้งตัว เธอผวากลัวตกรีบกอดคอเขาโดยเร็ว “ว้าย!”สายฟ้าตรงไประเบียงนอกห้อง วางเธอลงบนเก้าอี้หวายเทียมสีขาว เขาโน้มตัวกดริมฝีปากกับเธอรวดเร็วแล้วผละออก “กินข้าวก่อนนะ”เธอพยักหน้า ยิ้มรับขัดเขิน เสยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม“กินเสร็จแล้ว พี่มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย”หลังมื้ออาหารผ่านไป เธอขอกลับไปเข้าห้องน้ำที่ห้อง ส่วนเขาก็เข้าไปแปรงฟันเตรียมตัวก่อนเข้านอน เธอกลับมาอีกครั้งตอนสามทุ่มกว่า เขานั่งรอที่โต๊ะทำงาน หยิบกระดาษขนาดเอสี่สองแผ่นออกมาให้เธอดู“รายการหนี้สินที่คุณนินนาทสร้างไว้ ลองเช็กดูสิ เริ่มตั้งแต่การเอาที่ดินมรดกของปู่ดาวไปขาย มาถึงการเอาทรัพย์สินของแม่ดาวไปขาย บางส่วนจำนองไว้ แล้วยังมีที่ดินของคุณมณีที่ติดแบงก์อยู่อีก” เขาจับมือเธอเลื่อนกระด