All Chapters of จับรักมาขังใจ : Chapter 41 - Chapter 50

91 Chapters

บทที่ 41 ความข้องใจ

“ชอบพี่ใช่ไหม ” เธอพยักหน้าเบาๆ อายเกินกว่าที่จะมองดูเขาตรงๆ “ชอบมากพอที่จะเป็นแฟนพี่ได้ใช่ไหม ” เขาเอามืออีกข้าง แตะใบหน้าเธอให้เงยขึ้นมองเขา แววตาและใบหน้าที่ยิ้มอบอุ่นละมุนละไม ทำให้ใจเธอลอยละล่อง นึกถึงสิ่งที่เขาทำ และช่วยเหลือมาในช่วงเวลานี้ เขาก็นับเป็นคนที่ไว้วางใจได้ “แต่.....” “หรือว่า จริงๆ ดาวอยากเป็นแฟนกับหมอปวีร์” เขาแกล้งทำเสียงเข้ม “ไม่ใช่นะคะ พี่วีเป็นพี่ชายของดาว” เธอละล่ำละลัก กลัวเขาจะเข้าใจผิด เพราะท่าทีของพี่วีทั้งหวงทั้งห่วง ทุกคนที่ได้เห็นล้วนเข้าใจว่า หมอวีกับเธอน่าจะมีใจให้กัน “แล้วยังมีปัญหาอะไรล่ะ ” “ดาวยังไม่รู้จักพี่ฟ้ามากพอค่ะ” “งั้นเรานอนคุยกันสักสองวันดีไหม ” “หา!” “พี่หมายถึง ก็ให้พี่เล่าเรื่องครอบครัว กับชีวิตพี่ให้ดาวฟังสิ” เขายิ้มหวานให้ เมื่อเห็นอาการตาค้างของเธอ “นิสัยใจคอก็ยังไม่ได้ศึกษากันเลยนะคะ” “ก็เริ่มศึกษากันตั้งแต่ตอนนี้เลยสิ พี่พร้อมแล้ว” “เฮ้อ!” เธอถอนใจเบาๆ พลางจับมือเขาข้างที่ประคองใบหน้าเธอไว้ลง “คือ มันเร็วไป
Read more

บทที่ 42 ผู้ปกครอง

หมอปวีร์กลับบ้านไปอย่างหัวเสีย เมื่อรู้ชัดว่า สายฟ้าผู้ชายร่างสูง ผิวขาวจัด หน้าตาดีเหนือธรรมดาคนนั้น พักอยู่ห้องติดกันกับพันดาว แถมยังเช่าอยู่นานเป็นเดือน สัญชาตญาณเขาสัมผัสได้ถึงอันตรายว่า คราวนี้เขาต้องสูญเสียพันดาวให้กับฝ่ายนั้นแน่ แม้ว่าน้องนอกไส้ตัวดีของเขาจะไม่ยอมรับตรงๆ แต่อาการอึกอักก็ฟ้องอะไรหลายๆ อย่าง ในฐานะพี่ เขาต้องป้องกันให้เต็มที่เสียก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากัน ----------------------------------------------------------------- พี่วี : ธาราว่างไหม ธารา : (สติกเกอร์หัวใจดวงใหญ่มาก) พี่วี : พี่มีเรื่องจะคุยด้วย ธารา : (สติกเกอร์สาวน้อยตอบ Yes!) พี่วี : พรุ่งนี้ออกมาหาพี่ 18.00 น. ร้านริมน้ำนะ ธารา : ได้เลยคร่า น้องยินดีรับใช้ พีวี : ตามนี้ ----------------------------------------------------------------- ตอบข้อความจบ ธาราแทบจะกรี๊ด ‘โอ๊ย! ร้อยวันพันปี ไม่เคยคิดว่าพี่วีจะส่งข้อความส่วนตัวมาหา เย้ๆ พรุ่งนี้ล่ะ ฉันจะถ่ายรูปคู่กับพี่วีไปอวดใน WLW หุๆ’ “ธารา ประสาทกลับแล้ว
Read more

บทที่ 43 ล่าความจริง

ธาราแทบสำลักน้ำดื่ม ‘เปิดฉากฉะกันซะไม่ถามสุขภาพสักคำ’ วางแก้วน้ำ เช็ดปากเสร็จ เธอก็ทำตาโต “โธ่! ใครจะไปห้ามได้ล่ะคะ พี่ฟ้ากับยายดาว เขาก็ทำงานด้วยกันมาหลายวันแล้ว ไหนจะไปเกิดเหตุด้วยกันมาก่อนหน้านี้อีก” เธอยิ้มน้อยๆ “ส่วนเรื่องครอบครัว พี่พฤกษ์กับธารารับประกันว่า ไว้ใจได้ค่ะ ครอบครัวนี้เรารู้จักมานาน พี่วีก็รู้ไม่ใช่เหรอคะว่า พี่ฟ้าเคยอยู่ที่นี่ตอนประถมก่อนจะย้ายไปอยู่กรุงเทพฯ เราก็นับเป็นถิ่นเดียวกัน” “ไม่รู้ล่ะ เรายังไม่เห็นพี่น้อง เห็นพ่อแม่เขาเลย เกิดเขาแอบมีแฟนอยู่จะทำยังไง พี่ไม่ยอมให้ดาวโดนหลอกหรอกนะ” “พี่วีคิดจะทำยังไงคะ ” “ให้เธอไปอยู่เฝ้าดาวก่อน เก็บเสื้อผ้าไปนอนรีสอร์ตเลยนะ อย่าให้มีเรื่องเกิดขึ้นก่อนเด็ดขาด” ธาราตาโต “พี่วีหมายถึง” “ใช่ ชายหญิงอยู่ใกล้ชิดกัน แถมมันยังหน้าตาแบบนั้น พี่กลัวดาวเสียเปรียบ” หน้าตาเครียดขรึมทำเอาธาราอยากจะยื่นมือไปหยิกแกมผู้ชายตรงหน้า ‘ขนาดโกรธยังน่าร้ากกกกกก....’ เธอนึกอยากใส่ ก. ไก่ ให้เขาสักล้านตัว “จะไป ไม่ไป” ธารา รีบยกมือถือขึ้นเซลฟี่ตอนเขาโกรธ อยากให้แฟนคลับได้เห็นหน้าตาตอนโก
Read more

บทที่ 44 หล่อกู้จักรวาล

เช้าวันเสาร์ที่รอคอย พันดาวกับธาราในฐานะกองเชียร์อันดับหนึ่ง รีบไปรอที่ร้านกาแฟตั้งแต่ประตูร้านเพิ่งเปิด ทำเอาเจ้าของร้านงงหนัก “เธอสองคนตื่นเต้นเกินไปหรือเปล่า มาตั้งแต่ไก่โห่เลยเหรอ ” พันดาวเดินไปโอบไหล่เพื่อนรัก “แน่สิ! ฉันไม่คิดมาก่อนว่า วันนี้เธอจะพ้นข้อหานั้นสักที นี่ฉันตื่นมาปุ๊บ เตรียมตัวมาที่นี่เลยนะ” แป้งทำหน้าเหวอ “ร้านเธอล่ะ ไม่เฝ้าแล้วเหรอ ปกติเห็นงกจะตาย เฝ้าร้านไม่เคยห่าง” ธารายิ้มกว้าง “ช่วงนี้เขามีผู้จัดการส่วนตัว คอยดูแลทุกสิ่งอย่าง รวมทั้งหัวใจด้วย เธอลืมแล้วหรือไง ” “อ้อ! นั่นสินะ ฉันลืมไป ฮ่าๆ ข่าวโด่งดังทั่วจังหวัด แฟนหนุ่มเศรษฐีที่ทุ่มสินสอดสี่สิบล้านคนนั้น” แป้งยิ้มหวานกับข่าวลือของเพื่อน ทำเอาพันดาวหน้าระบายสีแดงเรื่อ “บ้าสิ เงินขนาดนั้น จะไปมีที่ไหนกัน ” “เอาน่า ไม่มีเงิน ก็มีตัวเจ้าบ่าวแหละ จริงไหม หล่อขนาดนั้น เธอไม่เอา ฉันเอานะ” เจ้าของร้านกาแฟกระเซ้า เธอปลื้มที่สายฟ้าหล่อทะลุมาตรฐานมาตั้งแต่แรกเจอแล้ว “ไม่ได้ๆ เธอน่ะ มีคนจองแล้ว” ธาราเผลอพูดออกมา ทำเอาแป้งงุนงง พัน
Read more

บทที่ 45 ลงมือจริงจัง

“ขอบคุณนะคะพี่นันท์ ที่มาบอกเรื่องนี้กับเรา แป้งจะได้สบายใจสักที ที่ผ่านมาต่อให้พูดความจริง ก็กลายเป็นแค่คำแก้ตัว”พฤกษ์หันมายิ้มปลอบ “พี่เชื่อแป้งนะ แต่พี่รู้ว่า แป้งไม่ยอมรับความเห็นใจหรอก จริงไหม ”แป้งยิ้มหวานให้ทุกคน “ตอนนี้รับทุกความเห็นใจได้เลยค่ะ”“รับจากพี่เยอะกว่าทุกคนได้ไหม ”ทุกคนในโต๊ะหันไปมองพฤกษ์เป็นจุดเดียว“ได้ค่ะ”ทุกเช้าก่อนลงชื่อเข้าทำงาน แพทย์หญิงธาราต้องไปรายงานตัวกับนายแพทย์ปวีร์ผู้ที่ระยะนี้แทบไม่มีรอยยิ้มแจกจ่ายให้ชื่นใจ คำถามแรกที่พบกัน ทุกเช้ากลับคล้ายพบผู้ปกครอง “ว่ามาสิ เมื่อวานเป็นไงบ้าง ”เรื่องราวก็มีแค่ ตอนเช้าสายฟ้า พันดาว และเธอ ไปนั่งรับประทานอาหารเช้าด้วยกันที่ห้องอาหารของรีสอร์ต จากนั้นคู่รักใหม่ (ที่ยังไม่ยอมรับ) ก็พากันไปทำงานที่ร้านปันสุข ส่วนเธอก็ไปโรงพยาบาล“เขากินข้าวเช้าพร้อมกัน เขาตักอาหารให้กัน และไปทำงานด้วยกัน ส่วนตอนเย็น เขากลับมาช่วงหัวค่ำ ก็เห็นเดินไปคุยธุระกันในห้องนิดหน่อย ประมาณหนึ่งชั่วโมงแล้วก็กลับมา”“อะไรนะ หนึ่งชั่วโมง เขาไปทำอะไรสองต่อสองกันในห้อง ตั้งหนึ่งชั่วโมง ทำไมเธอไม่ตามไปดู” หมอหน้าหวานยิ่งบึ้งเข้าไปใหญ่
Read more

บทที่ 46 ตามดูแล

หลังจากวันนั้น สายฟ้ากับพันดาวก็เริ่มมีเงาสูงโปร่งติดตามตลอดเวลาที่อยู่ในรีสอร์ต ตอนกินข้าวเช้าที่ห้องอาหาร หมอปวีร์จะไปตักอาหารของตนเอง จองโต๊ะนั่งรอ เมื่อพันดาวมาถึง เขาจะกำกับให้เธอนั่งด้านใน แล้วกันให้สายฟ้านั่งฝั่งตรงข้ามทุกครั้งสายฟ้ารู้ทัน เขาแกล้งพาพันดาวแวะรับประทานอาหารเย็นก่อนกลับรีสอร์ต แต่การนัดคุยกันช่วงก่อนนอนก็ยังไม่สามารถหนีจิตวิญญาณอาฆาตอย่างหมอวีได้พ้น หมอหน้าหวานถือพ็อกเก็ตบุ๊กมานั่งอ่านที่โซฟาห้องพันดาวทุกวัน ช่วงที่เธอต้องออกไปคุยกับสายฟ้าเรื่องออกแบบสินค้าใหม่ๆ“บอกเขาให้มาทำงานในนี้” พี่วีสั่งน้องสาวในปกครอง เขาให้ภาวิณีช่วยหาโต๊ะสำหรับนั่งทำงานมาวางที่กลางห้องของพันดาว เพื่อให้สองคนนั้นอยู่ในสายตาตลอดเวลาพันดาวทำหน้าตาบิดเบี้ยว ก่อนจะออกไปรายงานชายหนุ่มข้างห้อง“ได้ เดี๋ยวพี่ไป” สายฟ้าตอบรับแต่โดยดีเธอได้แต่พยักหน้ารับคำ เพราะยังหนักใจเรื่องของคนที่นั่งขวางจนตัวใหญ่เต็มห้อง พอเดินกลับมารอ ก็เห็นหมอวีแสร้งอ่านหนังสืออย่างตั้งใจที่โซฟาตัวยาว มีถ้วยชาร้อนวางอยู่ใกล้ๆทั้งสองฝ่ายดูเชิงกันในวันแรก หลังจากนั้นวันต่อมา สายฟ้าก็ทำตัวเหมือนไม่มีหมอวีอยู่ในห้อง เขาพูด
Read more

บทที่ 47 ยักยอกที่ดิน

สายฟ้าสังเกตอาการเพื่อน เมื่อเห็นว่า พฤกษ์ไม่มีอาการหงุดหงิดขณะเดินกลับมาก็แสดงว่า เพื่อนยังมีแต้มต่อ ผู้ชายไม่ค่อยปรึกษากันเรื่องความรัก เขาสองคนจึงนั่งรับประทานอาหารที่ถูกเสิร์ฟบนโต๊ะ โดยที่ต่างคนต่างขบคิดปัญหาของตัวเอง บ่ายสามแล้ว แต่เพราะมีงานกาชาดประจำปี ทำให้ความคึกคักในร้านกาแฟของแป้งลดลงกว่าปกติ แป้งแอบมองพฤกษ์บ่อยครั้ง แต่เขาคงจะไม่ได้สังเกต ตั้งแต่ความจริงถูกเปิดเผย เขาทักแชตมาคุยกับเธอทุกคืน แม้จะไม่นานนัก แป้งกลับรอคอยให้เขาทักมาทุกวัน แม้ความสัมพันธ์จะเปลี่ยนจากมึนตึงกลับมาเป็นพูดคุยกันได้ แต่เธอก็ยังไม่กล้าจะทำตัวสนิทสนมกับเขามาก กลัวว่า ตัวเองจะซ่อนความรู้สึกบางอย่างไว้ไม่ได้ “พี่พฤกษ์ ชาเย็นค่ะ” แป้งถือแก้วน้ำชาใส่น้ำแข็งมาวางตรงหน้า ปลัดหนุ่มมองมือขาวเล็กที่กุมแก้วน้ำ เขาอดจะยิ้มออกมาไม่ได้ “ขอบใจนะ ว่างหรือยัง ” “ไม่กวนพี่พฤกษ์ทำงานใช่ไหม ” “ไม่เลย พี่กำลังตรวจสอบรายการของเสียหายช่วงไฟไหม้” แป้งเก้าอี้ไปใกล้ มองดูจอภาพบนคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ก ภาพความเสียหายที่เรียงรายอยู่นั้น เธอไม่คุ้นตา เพราะแป้งไม่เคยเข้าไ
Read more

บทที่ 48 คนละครอบครัว

“พี่ดาว มีเว็บไซต์คล้ายเราด้วยล่ะพี่ ดูสิ ขายของก็คล้ายกัน” เมย์โวยวายเมื่อค้นหาสินค้าของร้านปันสุขในเครื่องมือค้นหาทางอินเตอร์เน็ต “ไหนดูสิ” แบงก์เดินเข้ามาดู “เอ๊ะ! เหมือนจริงๆ ด้วย ดูสิ สินค้าแต่ละชิ้นคล้ายของร้านเราทั้งนั้น” เสียงทั้งสองคนทำให้ลูกจ้างทั้งร้านมายืนออกันขอดูชื่อเว็บไซต์แล้วค้นหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ตบ้าง เมื่อเห็นเว็บดังกล่าวต่างยืนบ่นพึมพำกันด้วยความไม่พอใจ แบงก์รีบเดินไปหลังร้าน เพื่อฟ้องพันดาว “พี่ดาวเห็นนี่ยัง เว็บไซต์เลียนแบบสินค้าเรา แต่ตั้งคนละยี่ห้อ” แบงก์ยื่นหน้าจอมือถือให้พันดาวที่นั่งเคียงข้างสายฟ้าขณะกำลังเลือกแบบกระเป๋าเพิ่ม หญิงสาวถือไปดู สายฟ้าชะโงกหน้าเข้ามาใกล้ “นี่มัน เจตนาชัดๆ ดูสิ ทั้งลวดลายและสี ก็คล้ายไปหมด” ความโกรธของเธอพุ่งปรี๊ด! “เช็กดูที่ขายสิว่า ที่ไหน ลองโทร.ไปดู แบงก์จัดการสิ” แบงก์พยักหน้าตามที่สายฟ้าสั่ง เขากดโทรศัพท์ตามเบอร์ที่ให้ไว้บนเว็บไซต์ สักพักก็ได้คำตอบ “พี่ดาว ร้านปิ่นปักนี่เอง แอ๊บใช้ชื่อแบรนด์ซะเราไม่รู้เลย ก๊อปแท้ๆ แต่ใช้ชื่อซะดูดี” พันดาวมองโลโก้ “Panal
Read more

บทที่ 49 พ่อที่ไม่เหมือนพ่อ

“เรื่องนั้นจะโทษพ่อได้ยังไง แม่แกยอมรับเองต่างหาก” “พ่อ!” เธอจุกกับความใจดำของผู้บังเกิดเกล้า แม้จะรู้แก่ใจมานานว่า พ่อของตัวเองไม่สนใจไยดีกับลูกเมียเก่า แต่ไม่อยากจะเชื่อว่า จะให้ความสำคัญกับลูกติดเมียใหม่ยิ่งกว่าลูกของตนเอง “แกอย่ามาระรานคนในครอบครัวของพ่ออีก” พันดาวหันมาจ้องบุพการีด้วยสายตาคาดไม่ถึง “แล้วหนูล่ะ หนูไม่ใช่ครอบครัวของพ่อใช่ไหม ” “ถ้าแกทำตัวแบบนี้ เท่ากับแกไม่ใช่ลูกของฉัน” “ได้ค่ะ เราจะไม่เป็นพ่อลูกกันต่อไป ถ้าพ่อยังคิดจะเข้าข้างคนผิดแบบนี้” เธอประกาศกร้าว “ไป! แกออกจากบ้านของฉันไป ถ้าแกจะฟ้องปิ่นล่ะกัน พ่อก็จะช่วยปิ่นเอง” ผู้เป็นพ่อ รู้สึกหมั่นไส้ท่าทางเก่งกล้าของลูกสาวคนเดียวยิ่ง ท่าทางยโสโอหังของเธอเหมือนกับพรรณพรไม่มีผิด มันทำให้เขาดูกลายเป็นคนไร้ความสามารถเมื่ออยู่กับเมียเก่าและลูก “พ่อดูแลครอบครัวพ่อให้ก็แล้วกัน หนูก็จะไม่ยอมให้ใครมารังแกหนูอีกต่อไป” เธอกวาดสายตามองสามคนพ่อแม่ลูกที่ล้อมโต๊ะที่มีอาหารเต็มโต๊ะ ความปวดร้าวแล่นปราดไปทั่วใจ ภาพแบบนี้เคยเกิดขึ้นกับครอบครัวเธอครั้งสุดท้ายเมื่อตอนเธอ
Read more

บทที่ 50 คนละครอบครัว

สมุดบัญชีถูกนำมาส่งหลังจากนั้นอีกไม่ถึงห้านาที เธอก้มหน้าคร่ำเคร่งกับตัวเลขรายรับรายจ่ายของรีสอร์ต ดีที่บัญชีของร้านปันสุขนั้น เธอใช้เวลาทุกวันตรวจสอบให้เป็นปัจจุบันเสมอ จึงไม่ต้องลำบากทำย้อนหลัง ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! พันดาวหันขวับไปดูประตูกระจกตรงระเบียงห้อง ผ้าม่านที่เปิดอยู่ทำให้มองเห็นร่างสูงขาวจัดที่ยืนเกาะกระจกดูราวกับตุ๊กแก “อ้าว! ทำไมมาทางนี้ล่ะค่ะ ประตูหน้าก็มี” มือเธอบิดที่ล็อคกระจก ชายหนุ่มใช้มือสองข้างเลื่อนกระจกออกจากกัน แล้วเบียดตัวเข้ามา “ถ้าเข้าข้างหน้า หมอวีก็เห็นน่ะสิ ไม่รู้ทำไม พี่เดินออกมาหน้าห้องทีไร ก็เดินมาดักถูกทุกที” เขาส่ายหน้าเบาๆ “นึกว่าผี” “ดูพูดเข้า พี่วีไม่ใช่ผีสักหน่อย แค่ประสาทสัมผัสดีกว่าคนทั่วไปแค่นั้นแหละ” เขาเดินเข้ามาแล้วผลักหลังเธอให้เธอไปนั่งคุยกันที่โซฟา “ยังไง” “ก็ประสาทหูดีมาก ได้ยินเสียงที่เบามากไงคะ” “อ๋อ เป็นหมา” “พี่ฟ้า” เธอหันไปตีต้นแขนชายหนุ่มหนึ่งที “อย่าพูดให้พี่วีได้ยินเชียว เรื่องยาวแน่ๆ” “เอะอะก็เป็นพี่วีๆ ตกลงเป็นแค่พี่แน่นะ” สายฟ้าหรี่ต
Read more
PREV
1
...
34567
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status