“ชอบพี่ใช่ไหม ” เธอพยักหน้าเบาๆ อายเกินกว่าที่จะมองดูเขาตรงๆ “ชอบมากพอที่จะเป็นแฟนพี่ได้ใช่ไหม ” เขาเอามืออีกข้าง แตะใบหน้าเธอให้เงยขึ้นมองเขา แววตาและใบหน้าที่ยิ้มอบอุ่นละมุนละไม ทำให้ใจเธอลอยละล่อง นึกถึงสิ่งที่เขาทำ และช่วยเหลือมาในช่วงเวลานี้ เขาก็นับเป็นคนที่ไว้วางใจได้ “แต่.....” “หรือว่า จริงๆ ดาวอยากเป็นแฟนกับหมอปวีร์” เขาแกล้งทำเสียงเข้ม “ไม่ใช่นะคะ พี่วีเป็นพี่ชายของดาว” เธอละล่ำละลัก กลัวเขาจะเข้าใจผิด เพราะท่าทีของพี่วีทั้งหวงทั้งห่วง ทุกคนที่ได้เห็นล้วนเข้าใจว่า หมอวีกับเธอน่าจะมีใจให้กัน “แล้วยังมีปัญหาอะไรล่ะ ” “ดาวยังไม่รู้จักพี่ฟ้ามากพอค่ะ” “งั้นเรานอนคุยกันสักสองวันดีไหม ” “หา!” “พี่หมายถึง ก็ให้พี่เล่าเรื่องครอบครัว กับชีวิตพี่ให้ดาวฟังสิ” เขายิ้มหวานให้ เมื่อเห็นอาการตาค้างของเธอ “นิสัยใจคอก็ยังไม่ได้ศึกษากันเลยนะคะ” “ก็เริ่มศึกษากันตั้งแต่ตอนนี้เลยสิ พี่พร้อมแล้ว” “เฮ้อ!” เธอถอนใจเบาๆ พลางจับมือเขาข้างที่ประคองใบหน้าเธอไว้ลง “คือ มันเร็วไป
Read more