All Chapters of ดัดนิสัย ยัยคุณหนู : Chapter 11 - Chapter 20

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : รีบกลับมานะ--------------------------------------------------------------------------หลังจากเสร็จธุระบนเตียง ทั้งคู่ก็พากันเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ ซึ่งหลังจากที่อาบเสร็จนั้น คนตัวเล็กก็ไม่อาจละสายตาไปจากแผ่นหลังกว้างของคนตัวสูงได้เลย“คุณหนู คุณหนูครับ”“ฮะ?” สาวสวยที่ยืนเหม่อลอยอยู่สติกลับร่าง เมื่อได้ยินเสียงเรียกเธอซ้ำ ๆ“จ้องอะไรขนาดนั้นครับ..” เขาอมยิ้มที่เห็นว่าเธอกำลังให้ความสนใจกับเรือนร่างของตน“เปล่าซักหน่อย”“ยังไม่พออีกเหรอครับ?” เขาสวมกอดเธอจากทางด้านหน้า และยิ้มรอคำตอบจากเธอ“พอแล้วค่ะ หนูไม่ไหวแล้ว” โบอาตอบอย่างเนียมอาย ใบหน้าสวยของคนดื้อเผลออมยิ้มเล็ก ๆ“ชอบไหมครับ?” คนร่างสูงยาวลากสายตาชี้ลงไปด้านล่าง เพื่อถามว่าเธอชอบสิ่งที่อยู่ใต้ผ้าขนหนูนั่นหรือเปล่า“...” เธอพยักหน้ารับ และอมยิ้มไม่หยุด เพราะชอบในคำถามนั้น ซึ่งเธอก็ตอบมันไปตามความจริงที่เธอรู้สึกเขามองเธอด้วยความรัก ก่อนจะเกี่ยวช่อผมของเธอไปถัดไว้ที่ใบหู ซึ่งในเวลานั้น สาวสวยก็กำลังให้ความสนใจอยู่กับรอยสักบนหน้าอกของเขา“สักเจ็บไหมคะ?”เธอใช้นิ้วเล็กเขี่ยไปต

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กูจะไปมาเก๊า!--------------------------------------------------------------------------บาร์เหล้าชั้นล่าง...“อยู่ ๆ มาทำแบบนี้กับฉันเหรอ ไอ้พี่วอม อ๊าย!”จนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่สามารถติดต่อเขาได้ และนั่นก็ยิ่งทำให้เธอร้อนใจและโมโหมากขึ้น เพราะนอกจากที่เขาจะหายไปทั้งวันจนทำคนที่รอท้อใจแล้ว ยังได้ยินเสียงผู้หญิงครางดังมาจากปลายสายของเขาอีกด้วย แถมเวลานี้ก็ติดต่อไม่ได้“เป็นบ้าอะไรเนี่ย! ทำไมไม่รับสายวะ!”ตอนนี้ฉันคิดไปต่าง ๆ นา ๆ แล้วว่าวันนั้นที่เขาทำเรื่องแบบนั้น อาจจะแค่อยากได้ฉันเฉย ๆ แต่ไม่ได้อยากคบกับฉันจริงจัง ทั้งคำพูดหวานหู การกระทำแสนดีนั่น เขาคงจะทำไปเพราะต้องการหลอกให้ฉันตายใจ แล้วยกร่างกายให้เขาอย่างเต็มใจแน่ ๆ“มึงจะมาหลอกเอากูเหรอ”พอยิ่งดึกเธอก็ยิ่งเมา อารมณ์ก็ยิ่งร้อนขึ้นตามปริมาณแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป“ถ้าสายนี้ยังไม่รับ มึงเจอกูแน่!”ตึด ตึดเธอนั่งนับหนึ่งถึงสิบในใจ เพื่อรอให้เขากดรับสายสุดท้ายนี้ ก่อนที่เธอจะหมดความอดทน“แปด เก้า สะ...สะ สิบ อ๊าย! มึงไม่รับสายกูใช่ไหม”เพล้ง!สาวสวยปาแก้วเหล้าที่เธอดื่มจนหมดลง

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : มิลา--------------------------------------------------------------------------@เมื่อวาน ที่มาเก๊า...เมื่อวานที่มาเก๊าเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น สาวสวยเมียใหม่ของนายอิทธิเดินเข้าไปหาวอมในห้องด้วยสภาพเลือดไหลอาบขา เขาจึงรีบพาตัวเธอส่งโรงพยาบาลในทันที เพราะกลัวว่าลูกในท้องของเธอจะได้รับอันตราย ซึ่งเมื่อวานวอมได้รับหน้าที่ดูแลมิลาอยู่ที่บ้าน เพื่อรอบินกลับไทยในวันรุ่งขึ้น แต่เวลานี้ เขายังไม่สามารถไปได้ เพราะติดดูแลนายหญิงคนใหม่อยู่@โรงพยาบาลผมรีบขับรถมาส่งคุณมิลาที่โรงพยาบาล และระหว่างทางก่อนจะมาที่นี่ ผมก็โทรรายงานเรื่องที่เกิดขึ้นกับนาย ซึ่งผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสาเหตุที่เธอเลือดไหลแบบนี้เกิดจากอะไร เพราะคุณมิลาเธอไม่ได้บอกอะไร เอาแต่ร้องไห้และบ่นว่าปวดท้องตอนนี้ผมต้องยืนรออยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉินแทนนายผู้เป็นสามี และดูเหมือนว่าผมจะวางโทรศัพท์ลืมไว้ในรถอีกด้วย หวังว่าคุณหนูจะเข้าใจนะว่าที่ผมตัดสายเธอทิ้งไปกระทันหันแบบนั้น เป็นเพราะผมติดธุระอยู่จริง ๆ“มิลาล่ะ มิลาเป็นไงบ้าง” ผมรีบทิ้งงานมาที่นี่ทันที เมื่อไอวอมโทรมาบอกว่ามิลาตกเลือด“

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : in มาเก๊า--------------------------------------------------------------------------@โรงพยาบาล มาเก๊า“ไม่เป็นไรนะ ไว้เราค่อยมีลูกด้วยกันใหม่ก็ได้”ผมนั่งปลอบมิลาร้องไห้อยู่ทั้งวัน ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ เธอเอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด แล้วก็ไม่ยอมให้ผมอยู่ห่างจากเธอเลยด้วย เธออนุญาตให้หมอเข้ามาทำการรักษาเธอได้เท่านั้น แต่เธอไม่ยอมให้หมอพูดถึงเรื่องผลการรักษา เพราะเธอรับไม่ได้ที่ต้องรู้สาเหตุที่เสียลูกไปซึ่งก่อนหน้านี้ เธอพูดกับผมตลอดว่าเธอเครียด ที่ทำให้ผมกับโบอาต้องทะเลาะกันเพราะเธอแบบนี้ แถมเธอยังบอกว่าภาพที่งานแต่งงานวันนั้น ที่ลูกสาวผมมาอาละวาดที่งาน ภาพนั้นยังตามหลอกหลอน ติดตาเธอไม่หาย ซึ่งผมก็เข้าใจความรู้สึกของเธอดี เลยไม่อยากที่จะบังคับอะไรเธอในตอนนี้ เพราะเธอและผมต่างก็เสียใจ ที่เราพึ่งจะเสียลูกไป ผมสงสารมิลามาก ที่เธอต้องเจ็บทั้งร่างกาย แถมยังเสียลูกที่เป็นที่รักของเราไปอีกด้วย เธอยังเด็กไม่ควรต้องมาเจอเรื่องแบบนี้เลย ผมควรจะดูแลเธอให้ดีกว่านี้...“ฮึก ๆ หนูอยากกลับบ้านค่ะ หนูไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว หนูจะกลับไปหาแม่ ฮือ ๆ”

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ใส่ปากหนูเลย NC--------------------------------------------------------------------------พอฉันปิดประตูเสร็จก็รีบหันกลับมาหาพี่วอมที่ยืนอยู่ข้างหลัง แต่พอหันกลับมาก็เจอว่าเขากำลังนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าของฉัน และพอเห็นแบบนั้นฉันก็ใจอ่อนโกรธเขาไม่ลงจริง ๆ ทั้งที่ไม่ผิดอะไร แต่เขาก็ยังง้อฉันขนาดนี้“ผมขอโทษครับคุณหนูผม...”ผมยังพูดไม่ทันจบคุณหนูก็เดินหนีผมขึ้นไปนอนบนเตียงก่อนจะนอนนิ่งอยู่บนเตียงไม่พูดไม่จา แล้วดูเหมือนว่าที่เธอทำแบบนั้นเพราะอยากให้ผมตามไปง้อเธอเตียงที่ยวบลง ทำให้ฉันรู้ได้ว่าพี่วอมกำลังคลานขึ้นมาหาฉันบนเตียง และที่ฉันเดินหนีเขาแบบนั้น เพราะยังสับสนอยู่ว่าจะโกรธหรือสงสารเขาดีฉันดันลงโทษเขาไปแล้วด้วย ทั้งที่เรื่องนี้เขาก็ไม่ได้ผิดอะไรเลย แต่ฉันดันไปทำเรื่องแบบนั้นกับไอเจเคเพราะคิดว่าเขาหักหลัง และทำในแบบเดียวกัน ซึ่งความจริงแล้ว มันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลยตอนนี้ฉันโกรธตัวเองมากจริง ๆ ไม่อยากจะฟังคำขอโทษจากเขาเลยด้วย เพราะยิ่งได้ยินคำนั้น ฉันยิ่งรู้สึกผิดกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไปแต่เป็นใครตอนนั้นก็ต้องคิดนั่นแหละ จู่ๆ เล่