All Chapters of Marrying the Gay Billionaire: Chapter 171 - Chapter 180

Samarah’s POV “Grabe, aligagang aligaga ka pala talaga nun no? Hahahaha ngayon ko lang naalala na ganito nga pala yung itsura mo nun.” Tatawa tawa kong sabi habang binabasa ulit yung article na nag trending tungkol sa kanya. “You should’ve seen me nung umiire ka na. Lahat na yata ng buhok ko sa katawan nagawa mong sabunutan. ‘Di ba no baby? Kawawa naman ang Daddy mo ‘no?” Sumbong niya kay Ferlyn, “Tapos hindi man lang bini BJ. Luging lugi talaga.” “Hoy! Hahahaha!” Napatitig ako sa kanya habang pinapalitan niya ng diaper ang anak namin. Aakalain mong siya yung bakla na laging nagbu-boo sa mga pageant ko dati? Ngayon inanakan na ako at panay pa ang hingi ng bl*w j*b. Hay, life is full of surprises nga naman talaga. Pagdating ng gabi, nasa harapan ako ng vanity mirror habang tinitignan ang sarili ko, “Ang dami kong stretch marks grabe.” “That’s normal babe, nastretch ang katawan mo tapos biglang balik sa dati.” Lumapit siya sa akin at kinuha ang suklay. Sinuklayan niya ang bu

Samarah’s POV [PLAYING… HOLLABACK GIRL BY THE CHEER SQUAD] “Oh, pak! Ayan ang ganda mo dyan, parang ikaw si Channel number 1!” Pumalakpak pa siya habang nagchicheer sa akin. Pagkatapos kong irampa ang outfit na iyon ay lumapit ako sa kanya, “Teh hanap tayo ng outfit na matchy matchy tayo. Pink sa akin, ikaw ang color?” “Violet or yellow ako, tara!” Enjoy na enjoy kaming maghanap nung narinig namin ang staff na may ibinulong sa kasama niya. “Hindi pa ba tapos yang dalawang lukaret na ‘yan? Nakakaloka talaga itong mayayaman may mga tama sa ulo.” Sinubukan naman niyang ibulong iyon pero narinig pa rin namin. Lakas ng boses eh. “Oo nga eh, nakakahiya sila grabe. Parang ngayon lang nakalabas sa hawla,” sagot nung kasama niya. “Uiy friend, ibig sabihin mukha tayong mayaman?” “Yun talaga yung tumatak sa isip mo teh? HAHAHA!” “Minsan lang ako masabihang mukhang mayaman ano ba? Hahahaha!” “Sa bagay okay na ‘yan kesa mag super Saiyan at magalit ka na naman.” Nang mata

Samarah’s POV Kalalabas lang namin ng kwarto ni baby dahil pinalitan ko ang suot niyang diaper. Grabe ang liit liit pa pero yung amoy ng jebs pang karador! Manang mana sa Ama! Oh, baka sabihin niyo sobrang linis ni Rowan kaya sa akin nagmana? Wag kayong judgemental kung ayaw niyong ma Peppa Pig the second. Paglabas namin ng kwarto, napansin kong wala sa loob ng bahay yung dalawa. “Rowan? Carlo?” Patuloy ako sa paglalakad hanggang sa mapansin ko na nasa likod bahay sila at nag-uusap. “Anong ginagawa ng dalawang ‘yon?” Seryosong seryoso ng mga itsura nila at pareho pa na nakalpamulsa. May inaabot na susi si Rowan kay Carlo pero hindi niya ito tinatanggap, “Teka lang baby pupwesto tayo ha? Magmamarites tayo. ‘Wag kang iiyak. Ito ang unang chismis na masasagap mo sa mundong ibabaw hindi ka pwede pumalya.” Ngayon pa lang nararamdaman ko na na hindi ako mabuting ina. Pumasok kami ulit sa kwarto saka ko dahan dahang binuksan ang bintana malapit sa pwesto nila. Saradong sarado kasi ang

Samarah’s POV Nakaluhod siya sa harap ko at may hawak na singsing. Sabay sa pagbuhos ng ulan ay ang pag-uunahan ng mga luha ko. “Rowan…” Ngumiti siya pero kasabay din non ang pag-agos ng mga luha niya. Kasabay namin sa pag-iyak ang langit. Pero hindi dahil sa tuwa kung hindi dahil sa sobrang saya at pagmamahal. “Pasensya ka na kung natagalan. Samarah, bata pa lang tayo mahal na kita. Pasensya ka na kung noon hindi ko pa alam kung paano iparamdam at ipakita iyon sa ‘yo. Pero pangako, habang buhay akong babawi sa ‘yo. Habang buhay kitang liligawan at pagsisilbihan.” Diretso siyang nakatingin sa mga mata ko habang sinasabi niya ‘yon. “Rowan naman pinapaiyak mo ako eh.” Para kaming tanga na parehong humahagulgol habang nakangiti. “Will you be my forever, Samarah?” “Yes Rowan. I want to spend my whole life with you.” Isinuot niya ang singsing sa akin saka siya tumayo at niyakap ako. “Mahal na mahal kita Sam.” Hinalikan niya ako sa noo habang niyayakap ko siya ng mahigpit. “Maha

Samarah’s POV “What happened here?” Sunod sunod silang lumabas para tignan kami. Nakahawak pa rin ako sa mukha ko na tinamaan ng sapatos na ibinato niya sa akin, “Awww…” “Sam, are you okay? What happened?:” Inakbayan ako ni Rowan at tingnan ang mukha kong namumula, “Namumula na. Anong nangyari dyan?” “Huhuhuhu! Mommy! Mommy!” Hindi pa man ako nagsasalita ay kaagad nang ngumawa ang lintik na batang ito. “What happened baby?” Lumuhod si Ate Gab sa harapan niya para aluin siya. Lokong bata ito hindi maganda pakiramdam ko dito ah? Naggulat ako nang bigla niya akong ituro, “This aunty huhuhu! Ayaw ako pahiram shoes!” “Ano?!” Bibigwasan ko itong batang ito eh. “Please don’t raise your voice, she’s just a child.” Napanganga na lang talaga ako nung awatin ako ng Daddy niya. Na para bang kasalanan ko pa?! “Tell me baby what happened?” Napaka tanda na binibaby talk pa lintik na yan. Pinunasan ni Ate Gab ang luha ng anak niyang kampon ni Satanas. Halos hindi na siya makahinga sa kaiiy