All Chapters of ฟ้าของน่านน้ำ NC24++: Chapter 51 - Chapter 60

บทที่ 51 ยาบำรุงชั้นยอดของน่านน้ำ...  เมื่อกี้… คนตัวเล็กคนนี้เพิ่ง ‘สั่ง’ เขา? น่านน้ำรู้สึกได้ถึงแรงกระเพื่อมประหลาดในอก มันไม่ใช่ความหงุดหงิด แต่มันคือความเอ็นดูที่พุ่งทะยานจนแทบกักเก็บไม่อยู่ เขาก้มมองเสี้ยวหน้าของน้องที่แดงก่ำ แววตานั้นมีทั้งความประหม่า ความเขิน และความพยายามจะทำตัวดื้อให้ได้ตามที่เขาอนุญาตไว้เมื่อวาน..... 

บทที่ 53 เรื่องแค่นี้ก็อวดได้หรอ??  ห้องนักบินที่ระดับความสูง 38,000 ฟุต ท้องฟ้านิ่งสนิท เครื่องบินวางระดับอยู่บนเส้นทางมุ่งหน้าสู่โตเกียว หัวหน้าลูกเรือกดสัญญาณขอเปิดประตูห้องน

 บทที่ 55 ความในใจที่ซ่อนไม่มิด  เขาเดินวนไปมา เหมือนสิงโตในกรงที่ประสาทกำลังจะกินหัว พยายามทำเป็นชายผู้คุมสถานการณ์แต่ความจริงคุมอะไรไม่ได้เลยแม้แต่อารมณ์ตัวเอง สายตาเหลือบไปที่ประตูห้องเป็นพักๆ แล้วเขาก็เผลอพึมพำออกมาอีกครั้ง เบากว่าเดิมแต่เต็มไปด้วยความเครียดไม่รู้ตัว “ขอร้องล่ะหนู…อย่าใส่อันนั้นออกมานะ ขอร้อง…” เขาเงี่ยหูฟังเสียงในห้อง เสียงกุกกักเบาๆ เสียงผ้าถูตัว เสียงไม้แขวนเกี่ยวเสื้อ หัวใจเขาเต้นเหมือนกำลังรอประกาศผลสอบเข้าเป็น student pilot อีกครั้ง.... มันนานเกินไป.....ให้เขารออีก1นาที เขาคงเป็นบ้าตายไปก่อน เขากลืนน้ำลายหนักๆเหมือนมันติดคอไปหมด ก่อนจะเลือกคำที่จะส่งเสียงเข้าไป...... “มะลิ… นานจัง ฉันหิวข้าวแล้ว” เขาตั้งใจใช้ประโยค

บทที่ 57 คนสวยขาของน่านน้ำ   มะลิยืนอ่านจดหมายอย่างตั้งใจ ดวงตากลมกวาดอ่านทีละบรรทัด ใบหน้าหวานค่อยๆคลี่ออกเป็นรอยยิ้มที่ใสที่สุดเท่าที่น่านน้ำเคยเห็น จดหมายนั้นมีตราครุฑประทับ มีข้อความรับรองอย่างเป็นทางการ แนบสำเนาใบประกอบโรคศิลป์ของพ่อหมอผู้เป็นอาจารย์ของเธอซึ่งดูมีคุณวุฒิและความเชี่ยวชาญมากกว่าที่เขาคาดไว้หลายเท่า เด็กคนนี้… ไม่ได้มาจากที่ที่ไม่มีอะไรขนาดนั้น เธอมากับรากฐานของภูมิปัญญาที่จริงแท้ มาก

บทที่ 59 เดทแรกอย่างเป็นทางการ   รถยุโรปคันหรูแล่นไปบนถนนสายหลักของกรุงเทพฯอย่างนุ่มนวล แต่น่านน้ำกลับไม่มีสมาธิกับการจราจรตรงหน้าเลยสักนิด จะให้มะลิดูหนังเรื่องแรกในชีวิต… เรื่องไหนดีวะ มือใหญ่จับพวงมาลัยแน่นแบบไม่รู้ตัว คิ้วขมวดเป็นเส้นเหมือนกำลังวางแผนการบินระยะไกลมากกว่าแค่การพาหญิงสาวคนหนึ่งไปดูหนัง