บทที่ 61 สวยกินคน แต่น้ำเสียงน้องตอนพูด….. มันใส มันซื่อ มันไม่แฝงเลศนัยเลยสักนิด เหมือนพูดตามที่รู้สึกจริงๆ แบบคนบริสุทธิ์ที่ไม่รู้ว่าประโยคนี้คือคำยั่วยวนระดับโคตรท็อป น่านน้ำยกมือขึ้นลูบท้ายทอยตัวเองช้าๆ รู้สึกได้เลยว่าใบหูร้อนจี๋จนกลัวว่าพนักงานจะสังเกตเห็นความผิดปกติ “อะ…อือเหรอ” เขาแกล้งทำเสียงนิ่งกลบเกลื่อนอาการประหม่า “งั้นก็ดีแล้ว…ที่หนูชอบ” แม้ปากจะบอกแบบนั้น แต่สายตาคมปลาบที่มองตอบกลับไปกลับสั่นไหวและจดจ่ออยู่ที่ริมฝีปากบางที่ยังแต้มยิ้มหวานหยดอยู่อย่างนั้น...มันหวานมากเกินไปสำหรับคนที่ตามเฝ้ามองใบหน้าเธอ
Last Updated : 2026-03-15 Read more