Todos los capítulos de ฟ้าของน่านน้ำ NC24++: Capítulo 41 - Capítulo 50

บทที่ 40 ความปากแซ่บนี้....ที่แก้ไม่หาย  น่านน้ำพามะลิเดินเข้าร้านข้าวหน้าเนื้อที่ต้นตำรับมาจากประเทศญี่ปุ่น ร้านดูหรูหราและได้รับการตกแต่งอย่างประณีต แสงไฟที่สลัวทำให้มะลิรู้สึกเกร็งมากกว่าตอนเข้าร้านอาหารในสนามบินแม่ฟ้าหลวงอีกหลายเท่าตัว  น่านน้ำเดินนำเข้าไปในร้าน ด้วยความโดดเด่นของใบหน้าคมหล่อเหลา ผิวขาวสะอาดจนผู้หญิงบางคนยังต้องอาย ชุกลำลองแบรนด์หรูที่ไม่ตั้งใจใส่ให้หรูแต่ก็ดูแพงในทุกก้าว เขาคือคนประเภทที่ไม่ต้องพยายามก็โดดเด่น ผู้คนส่วนใหญ่โดยเฉพาะผู้หญิง มักจะเงยหน้าขึ้นมองเขาเสมอจนเป็นภาพชินตาที่เขาแทบไม่ใส่ใจ

บทที่ 42 เพื่อนผู้ชายของมะลิ  หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป บ้านหลังใหญ่เงียบสงบตามนิสัยของเจ้าของบ้าน น่านน้ำยังคงมีตารางบินไม่เป็นเวลา บางวันออกจากบ้านแต่เช้ากลับมาค่ำๆ หรือบางครั้งก็หายไปที่เดียวหลายวันกว่าจะกลับมา แต่นับตั้งแต่มะลิย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้เต็มตัว ก็มีบางอย่างที่เปลี่ยนไปโดยที่เขาไม่ทันรู้ตัว  เสื้อผ้าของเขาถูกพับเรียบร้อยทุกวัน อาหารพร้อมวางทุกเช้าหากเขาอยู่บ้าน มื้อเย็นก็จะมีมือเล็กๆที่คอยตักใส่จานให้แบบไม่ต้องสั่ง และทุกครั้งที่เขากลับจากไปบินในยามดึก… ไฟในห้องนั่งเล่นจะเปิดไว้รอเสมอไม่เคยว่างเปล่าอีกเลย

บทที่ 44 อาการนี้เรียกว่าอะไร....หวง? หึง?  “ไม่ค่ะ!” น้องรีบปฏิเสธทันควัน “ไม่ใช่แน่นอนค่ะ เขาเป็นแค่เพื่อน...” เพื่อน… คำนี้ที่น่านน้ำได้ยินยังไงก็ไม่น่าไว้วางใจอยู่ดี “แล้วสนิทกันเหรอ?” “แล้วสนิทกันมากเหรอ?” น้ำเสียงของเขาดูเหมือนจะยิ่งนิ่งสนิทและเย็นเยียบขึ้นไปอีก

 บทที่ 46 น้อง...อย่ามาอ่อย Mini NC  มือหนายกขึ้นช้าๆนิ้วชี้เกี่ยวปลายคางมนของเธอ แตะเบาๆก่อนจะดันขึ้น บังคับให้เธอเงยหน้าสบตาเขาในระยะที่ใกล้กันไม่เกินฝ่ามือกั้น ดวงตาของเขาจ้องลึกเข้ามาจนเหมือนจะเจาะเข้าไปในใจเธอ ลึกจนมะลิต้องกลืนน้ำลายลงคอโดยไม่รู้ตัว “งั้นแปลว่าให้ทำอะไร หนูมะลิก็จะทำหรอ?” เสียงของเขาอ่อนลง ตาคมหวานปล่อยเสน่ห์เฉพาะตัวออกมาอย่างไม่ระวังตัวเองแล้วแม้แต่น้อย เสน่ห์ที่ใช้จัดการกับผู้หญิงมาแล้วนักต่อนัก แต่ครั้งนี้เขาใช้มันกับเหยื่อที่บริสุทธิ์ที่สุดเท่าที่เคยเจอมาและเสน่ห์ที่ปล่อยออกมานั้นมันก็รุนแรงเกินกว่าหัวใจของหญิงสาวจะรับไหว…แค่สบตากับได้ยินคำถามนั้นก้ทำหัวใจคนฟังระทวยจนหัวเข่าแทบจะทรุด มะลิตาลายพร่าไปหมด เหมือนโดนคนตัวใหญ่ร่ายมนต์ที่เธอเองก็ไม่รู้ว่าต้องรับมือ

บทที่ 48 หมาเหงาตามเจ้าของ  แต่ดูเหมือนว่า สิ่งที่เขาคิดไว้มันจะผิดทั้งหมด! เช้าวันรุ่งขึ้น... น่านน้ำตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกกระสับกระส่ายอย่างประหลาด เขายอมรับว่าใจเต้นเล็กน้อยด้วยความคาดหวังว่ากลิ่นข้าวหอมๆจะลอยมาจากครัว แต่ความเงียบกลับเข้าแทนที่