All Chapters of รักสุดร้ายท้ายสุดรัก: Chapter 71 - Chapter 80

ใบหน้าสวยละใบหน้าขึ้นมา ขณะที่มือใครบางคนนั้นสะกิดเธอ“อ่า...อิคม แกเรียกฉันทามมาย” ด้านคมสันคนถูกเรียกถึงกับหน้าเหวอ ให้ตายสิยัยเชอเนมฉันที่ไหน คนเรียกนั้นอะผัวนาง พอเจอพี่มอสในระยะใกล้แบบนี้ แกพี่มอสงานดีมาก จะวูบผู้ชายอะไรโคตรหล่อเบ้าหน้าดีไม่ไหวมอสที่เดินมานั่งข้างคนเมา ทำเอาเพื่อนๆ เชอเนมถึงกับทำตัวไม่ถูก เพราะไม่คิดว่ารุ่นพี่หนุ่มคนฮอตนั้นจะมาง้อเพื่อนของพวกเธอที่ตอนนี้เมาเละเทะสภาพดูแทบไม่ได้“เมา...” เขาถามเพื่อนๆ ของเธอ“หนักเลย ค่ะ” วาววาหันไปตอบคนถาม เชอเนมพึมพำ ที่เชอเนมเมาหนักแบบนี้ คงไม่พ้นเมาย้อมใจสินะ ให้ตายสิสภาพเมาแอ๋แบบนี้ดูได้ที่ไหน แต่นั้นถึงจะมีเพื่อนๆ ของเธอจะอยู่กันหลายคน เชอเนมเมาหนักแบบนี้ ต้นเหตุก็คงไม่พ้นเรื่องเขา มอสอดเป็นห่วงไม่ได้ยิ่งมาต่างถิ่นจะปล่อยให้เพื่อนๆ เธอแบกคนเมากลับกันเองได้ยังไง“ดื่มยังไงของเธอ ไม่ดูสภาพตัวเอง ไหว ไหม...” น้ำเสียงนิ่งปนดุ เอ่ยถามคนเมาที่นั่งซบหน้าลงบ่าไหล่เพื่อนของเธอ“หึ...เสียง เหมือน เพ่ มอสคนเลว เลย” คนเมาเอ่ยเช่นนั้น มอส ถึงกับเบื้องหน้าหนี ให้ตายสิ ขนาดเมายังไม่ลืมด่าเขา เชอเนมยัยเด็กดื้อ มอสได้แต่กัดฟันกรอดคาดโทษคนเม

“เห้ย...ขอโทษ สักคำก็ไม่มี ใจร้ายมาก” วาววาเอ่ยตามหลังพิชชี่ เมื่อเป็นเช่นนั้น เพื่อนๆ ของเธอจึงประคองพามานั่งที่แคร่ไม่ไผ่“คมมี่จ๋า แกฉันเดินไม่ไหว มันเจ็บมาก” เสียงหวานเอ่ยกับเพื่อนของเธอ“ทำไม แกจะขึ้นหลังฉันเหรอ” คมมี่เอ่ยขณะที่ช่วยทายาให้เชอเนม“ได้ปะ เจ็บจริง เดินไม่ไหว เจ็บขา โอ้ย...ซี๊ด เจ็บนะ เจ้คม แกก็ทายาให้ฉันเบาๆสิ กดมาได้”“โอ้ย ยัยเชอเนม ชะนี ก็มือกระเทยอ่ะ เบาสุดแล้ว ได้เท่านี้จริงๆ” พอคมมี่ทายาให้คนเจ็บเสร็จแล้วนั้น“โอ้ แล้วนี้ฉันจะเดินกลับเต็นท์ยังไงละเนี้ย” คนตัวเล็กเอ่ยกับเพื่อนๆ ของเธอ“เจ้คม อุ้มหน่อย”“เห้ย... ยัยเชอเนม ฉันอุ้มแกน่ะอุ้มได้ ถึงฉันจะเป็น กระเทย แต่ผู้ชายทั้งแท่ง นะ แกกล้าให้ฉันอุ้มเหรอ” คมสันว่าให้กับเชอเนม“ฉันไม่ถือ” เชอเนมยังเอ่ยต่อ“อุ้มแกเข้าเต็นท์นะ” คมมี่ถาม“ทำไม หรือกระเทยอย่างแกหวั่นไหวกับฉัน” เชอเนมเอ่ยสีหน้ายิ้มกริ่ม“นี้อย่าบอกนะ ยัยเนม แกอ่อยอิเทยมัน” นับดาวที่เห็นเช่นนั้น ถึงกับถาม“จะบ้าเหรอ ถึงฉันจะโสด แต่ก็ต้องผู้ชายสิ ไม่เอาค่ะ ฉันไม่เอาอิเทยมาเป็นผัว เด็ดขาด” ทว่าขณะที่คมสันจะอุ้มเชอเนมขึ้นนั้นด้านมอสที่ยืนดูดบุหรี่กับราม แล

ด้านเชอเนมหลังจากที่มอสมาส่งเธอที่เต้นท์ร่างบางก็ไล่เขากลับ“ใช่สิ ตอนนี้ขาฉันเจ็บ ออกไปไหนไม่ได้ มันจะต่างอะไรจากคนพิการ ปานนี้เขาคงไปสนุกกับพิชชี่คนสวยของเขาแล้วสิ” ร่างบางได้แต่นอนน้ำตาไหล ถึงจะเลิกกันแล้ว แต่ก็ทั้งรักและหวงเขาจนกระทั้ง 3 ทุ่ม ด้านมอสที่หายออกไปหลายชั่วโมง ร่างสูงกับมาพร้อมกับชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นตัวใหม่พร้อมเข้านอน ในมือถือหลอดยา มือหนาบีบและนวดเท้าให้กับคนตัวเล็ก เขาไปแล้ว นี้จะกลับมาทำไม ที่ทำดีแบบนี้ เป็นห่วงหรือแค่สงสารฉัน“เจ็บมากไหม” เสียงทุ่มเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“ไม่น่าถาม”“พี่มาช่วยฉันทำไม” เธอเอ่ยเสียงแข็งพร้อมกับเบื้องหน้าหนี เมินเขา“ดื้อ ขี้งอน โกรธเก่ง” มอสขยี้มือเข้าปลายจมูกคนตัวเล็กอย่างเป็นห่วงและหมั่นเขี้ยว นัยน์ตาใสจ้องคนตรงหน้า“ฉันเป็นหวงเธอ”“คิดว่าจะไม่สนใจกันแล้ว” เชอเนมเอยลอยๆ“เธอทั้งรัก ทั้งหลงฉัน เลิกกับฉันไม่ได้ ยากหน่อยนะที่เธอทั้งรัก ทั้งเกลียดในคนๆ เดียว” มอสเอ่ยเช่นนั้น คนฟังถึงกับชะงัก เขารู้งั้นเหรอ ว่าเธอทั้งรักทั้งเกลียดเขา อืม...ยอมรับว่าตัดไม่ขาดที่ยังหึงหวง และคิดถึงเขา“ใครกันละ ที่มันแอบไปค้างกับแฟนเก่า กอดกับแฟนเก่า

เช้าวันต่อมาด้านเชอเนมเมื่อคืนไม่รู้ฟัดกันจบไปตอนไหน เช้าตื่นมากับไม่เจอคนที่เขานอนกอดฉันมาตลอดทั้งคืน แต่ขาฉันตอนนี้ไม่เจ็บเหมือนเมื่อวานแล้ว จริงๆ ไม่ได้เจ็บมากมายอะไรขนาดที่เดินไม่ได้หรอก ฉันเห็นพี่มอสพี่ราม พี่วาคิมยืนดูดบุหรี่ที่หลังต้นไม้ก่อนที่ยัยพี่พิชชี่จะขัดขาฉันเสียอีก ก็แกล้งล้มไปงั้นแหละ อยากรู้ว่าเขายังจะสนใจ เป็นห่วงฉันไหม แต่ใครจะคิดพอมาถึงก็เอาใหญ่เลย คนบ้าหื่นชะมัด เมื่อเห็นว่าพี่มอสไม่อยู่ในเต็นท์ เขาคงกลัวคนอื่นจะเห็นสินะ อย่างว่าแหละเราไม่ได้มาเที่ยว มาทำกิจกรรม ถ้าเกิดมีใครเห็นเขาออกจากเต็นท์ฉันคงจะดูไม่งาม2 ชั่วโมงต่อมา หลังจากที่อาบน้ำ ทานข้าวเก็บกระเป๋าเพื่อเดินทางกลับกรุงเทพแล้วนั้น เชอเนมร่างบางในชุดกางเกงวอร์มสีครีมและเสื้อยืดเอวลอยสีฟ้าอ่อนเดินสะพายกระเป๋าเป้แบกออกจากเต็นท์เพื่อเช็คเอ้าท์ออกนั้น ทว่าสายตากับสะดุดเข้ากับร่างบางในชุดเดรสสีสดใสที่เดินมาดักหน้าเธอ“เมื่อวาน เธอเจ็บขาไม่ใช่เหรอ” น้ำเสียงที่ฟังไม่ลืนหูเอ่ยทักทายฉัน ขณะที่เธอเดินมาจุดเช็คเอ้าท์ ให้ตายสินี้เราไปสนิทกันตอนไหน“คุยกับฉันเหรอค่ะ” เชอเนมหันไประบายยิ้มให้กับพิชชี่“อืม”“ขอบคุณนะคะ

2 สัปดาห์ต่อมา ด้านเชอเนมหลังจากที่พี่มอสไปตามฉันกลับที่คอนโด ยัยนับดาวในวันนั้น เราก็กลับมาคืนดีกัน ใจจริงก็อยากจะเล่นตัวต่ออีกสักสัปดาห์นะ แต่ติดที่ว่ากลัวคนอื่นจะฉกแฟนสุดหล่อของฉันไปก่อนน่ะสิ ตั้งแต่กลับไปอยู่กับพี่มอส รอบนี้นะ เขาติดฉันมากๆ ติดชนิดที่ว่าฉันลงไปอ่านหนังสือที่ห้องป้าญาเขายังตามลงไปนั่งเฝ้าฉันอ่านหลังสือ บางวันเขาก็หลับที่ห้องป้าญากับฉันนั้นแหละ เพราะช่วงนี้เป็นช่วงสอบ ต่างคนต่างอ่านหนังสือ ฉันเองไม่อยากวุ่นวายกับพี่มอสมากนัก ไม่ใช่อะไรหรอก พออยู่ใกล้แล้วไม่ได้อ่านหนังสือน่ะสิ เพราะเราทำอย่างอื่นที่มันเหนื่อยและใช้พลังงานเยอะกว่าการอ่านหนังสือ ไม่ใช่แค่พี่มอสคนเดียวหรอกนะ ผู้หญิงผู้ชายยิ่งเป็นแฟนกัน คนวัยนี้อยู่ใกล้ชิดกันหน่อยจะอะไรได้นอกเสียจากเรื่องบนเตียงและวันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่ฉันมีสอบ ทั้งที่เมื่อคืนอ่านหนังสือได้ไม่กี่บท ทว่ากับมีคนก่อกวน ทำให้ฉันไม่ได้อ่านหนังสือและวิชานี้ก็ไม่ใช่ทางของฉันเสียด้วยสิร่างบางในชุดนักศึกษาที่เดินมาโรงอาหารคณะบริหารพร้อมกับแฟนหนุ่มอย่างมอส รุ่นพี่ต่างคณะนั้น และวันนี้ฉันกับพี่มอสเรามีสอบช่วงบ่าย แต่วันนี้เขาพาฉันมาถึงมหาลัย