All Chapters of รักสุดร้ายท้ายสุดรัก: Chapter 91 - Chapter 100

“แต่คุณลุงคงสู้ผมไม่ได้หรอกครับ ถ้าจะนับจริงของผมมีเป็นร้อย หรือคุณแม่จะเอาแบบบ้านคุณลุงละครับ พิชชี่เป็นภรรยาคนที่ 1 แล้วอนุภรรยาของผมทุกคนอยู่รวมๆในคฤหาสน์หลังใหญ่ๆ เหมือนคุณลุง แบบนี้ก็น่าตื่นเต้น ดูสนุกดีนะครับ ถ้าคุณแม่ตกลงพิชชี่เธอรับได้ งานหมั้นจะจัดขึ้นภายในวันพรุ่งนี้ผมก็ไม่ติด เพราะผมมีคุณลุงทำให้เห็นแล้ว ดูสนุกดีออก” มอสเอ่ยยิ้มร้ายให้กับมารดา มาดามริชที่บุตรชายเอ่ยมาเช่นถึงกับแทบช็อกอ้าปากค้าง นี้คงหมายถึงเจ้าสัวสรรชัยพี่ชายของสามี สินะ“โอ้ย...นี้มันอะไรตามอส ฉันจะเป็นลม” นับร้อยเลยเหรอ“ตามนี้นะครับ หวังว่าคุณแม่คงเข้าใจผม จะให้หมั้นวันไหน บอกได้นะครับ เพราะเจ้าสาวคงมีนับร้อยคน” เอ่ยจบร่างสูงก็เดินออกไปจากห้องทำงาน โดยไม่สนใจอาการช็อกนิ่งค้างของมารดา ส่วนคุณชลธรนั้นได้แต่ส่ายหัวให้กับศึกระหว่างภรรยาและบุตรชาย ที่ไม่ค่อยจะลงรอยกันสักเท่าไหร่“คุณคะ นี้ตามอสลูกชายคุณ”“ลูกผมคนเดียวที่ไหน ทำด้วยกัน นิสัยไม่ยอมคนแบบนี้ คงจะติดคุณนะมาดาม” เอ่ยจบสามีก็เดินสะบัดตูดออกไป“พ่อลูกนิสัยเหมือนกันไม่ผิดเพี้ยน ตามอสนะตามอส เจ้าชู้ สำส่อนแบบนี้ไม่รู้ติดนิสัยใครมา ฉันจะเป็นลม นับ 100 คน

หลายชั่วโมงต่อมาด้านเชอเนมวันนี้ทั้งวันฉันไม่มีสมาธิเรียนเอาซะเลย ในหัวฉันเอาแต่คิดเรื่องพี่มอสและพี่พิชชี่ ก่อนหน้านี้ในไอจีพี่พิชชี่ฉันเห็นเขาเช็คอินที่ญี่ปุ่น และไอจีของมอสกับไม่มีภาพเคลื่อนไหวใดๆ ไม่อยากจะคิดแต่ก็อดสงสัยไม่ได้ ในเมื่อเขามาแล้ว แล้วทำไมไม่กลับไปหาฉัน เพียงแค่คิดภายในหัวก็ปวดหนึบๆ ขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ร่างบางในชุดนักศึกษาเดินมาหยุดที่ห้องการเงินเพื่อชำระค่าเทอมบางส่วน บัตรเครดิตพี่มอสที่เคยให้ฉันไว้ ไม่อยากจะใช้หรอกนะ แต่วันนี้ฉันมีความจำเป็น มือเรียวหยิบบัตรเครดิตออกจากกระเป๋าสตางค์ และยื่นมันให้กับเจ้าหน้าที่“จ่ายงวดแรกค่ะ” ฉันเอ่ยกับเจ้าหน้าที่ ในบัตรวงเงิน 5 หมื่น วันนี้ฉันจึงจ่ายก่อน 3 หมื่น เมื่อจ่ายค่าเทอมงวดแรกเสร็จแล้วนั้น“เชอเนม แกกลับเลยไหม วันนี้ฉันมีนัดกับพี่สาว จะกลับก่อน” ยัยนับดาวหันมาเอ่ยกับฉัน“อืม ไปดิ ฉันยังไม่กลับนะ กะว่าจะเข้าไปดูงานกับพี่ปูเป้น่ะ” ฉันหันไปเอ่ยกับยัยนับดาว“งั้นพรุ่งนี้เจอกันนะแก บายๆยะ” เอ่ยจบฉันก็แยกกับเพื่อนๆ เพื่อที่จะไปห้องชมรม เพราะวันนี้ฉันมีนัดกับพี่ปูเป้ ร่างบางเหลือบมองนาฬิกาอีก 10 นาทีจะหกโมงนั้น ฉันไลน์ไปหาพี่มอ

ส่วนเชอเนมร่างบางที่ให้มอสรอนั้น ฉันเห็นไลน์แล้วละที่เขาส่งมา กลับไทยไม่คิดจะบอกกันสักคำ แถมยังไปยืนกอดพลอดรักกับอดีตแฟนนั้นอีก ใครมันจะอยากกลับไปเจอหน้า“ยัยเนม ที่แกโทรตามฉันมาดึกๆดื่นๆ นี้แกเอาจริงหรอก ไหนบอกพี่มอสกลับมาจากญี่ปุ่นแล้ว แกไม่กลับบ้านไปกับเขาละ”“พรุ่งนี้ฉันมีงาน ถ้ามัวแต่กลับบ้านพี่มอส แล้วใครจะคิดคอนเซ็ปงานช่วยฉันละ นี้เห็นไหม ฉุกละหุกเกินฉันก็พึ่งกลับมาจากร้านเช่าชุด โชคดีนะที่พี่ปูเป้รู้จักกับทางร้าน ให้ส่วนลดฉันมา 30 เปอร์เซ็นต์เลยแหละ”“นี้ตอนแรกฉันคิดว่าแกล้อเล่นนะ นี้เอาจริงหรือเนี้ย” วาววาเอ่ยอย่างไม่เชื่อ ก็ต้องเชื่อแล้วแหละ เพราะงานลอยกระทงที่จะถึงในวันพรุ่งนี้ยัยเนมลงประกวดนางนพมาศชิงเงินรางวัลมาจ่ายค่าเทอมถึง 5 หมื่นบาท งานนี้นางไม่ได้ลงเล่นๆ นะคะ หวังเงินรางวัลล้วนๆค่ะ“ฉันลงทุนเช่าชุดมาขนาดนี้แล้ว ใครจะเล่นละ และพรุ่งนี้พวกแกก็ต้องช่วยฉันเข้าใจ๋” เชอเนมหันมาเอ่ยกับสองสาว ทว่าการที่ฉันลงประกวดนางนพมาศปีนี้เล่นเอาเพื่อนๆฉัน รุ่นพี่คนสนิท แตกตื่นกันทั้งคณะ แต่ทำไงได้เมื่อเข้าตาจนอะไรได้ตังฉันก็ทำหมดแหละยกเว้นขายตัว แต่การที่ฉันลงประกวดมันก็ดีอยู่นะอย่างน้อ

“ค่ะ และท่านผู้ชมเชียร์หมายเลขไหนมอบดอกไม้ให้กับเหล่าสาวงามในค่ำคืนนี้ได้เลยค่ะ” เมื่อพิธีกรเอ่ยจบ“เห็นใช่ไหมว่ายังไงคืนนี้เธอก็ไม่มีทางเอาชนะฉันได้ มอสอุตส่าห์บินกลับจากญี่ปุ่นกะทันหันเพราะเขาตั้งใจมาเชียร์และให้กำลังใจฉัน ไม่เชื่อดูดอกไม้ในมือได้” พิชชี่เอ่ยขณะแสร้งฉีกยิ้มหวานบนเวที แต่นั้นใช่ว่าเชอเนมจะสนใจร่างบางเดินเลี่ยงออกมาหากลุ่มเพื่อนๆ ในคณะที่รอมอบดอกไม้ให้กับเธอ ทว่าไม่คิดจะสนใจ แต่นั้นสายตากับสะดุดเข้ากับร่างสูงในมือถือดอกกุหลาบสีขาวผูกโบว์เป็นชื่อพิชชี่ เชอเนมที่เห็นมอสมอบดอกกุหลาบในมือของเขายื่นให้กับพิชชี่นั้น ใจที่จะไม่คิดแต่นั้นก็ทนไม่ได้ ภายในใจดวงเล็กๆ ถึงกับปวดหนึบๆ แน่นไปหมดบาดลึกราวกับมีดหลายสิบเล่มที่แทงเข้าขั้วหัวใจ ใบหน้าสวยที่ฉีกยิ้มหวาน ถึงกับหุบยิ้มลง เชอเนมถึงกับหน้าสลด‘ใช่สิ ฉันไม่มีสิทธิ์ เขาจะให้ฉันทำไม ใช่ฉันโกรธเขามาก มาเชียร์กันติดขอบเวทีแบบบนี้ รักกันมากแล้วทำไมไม่เลิกกับฉันไปเลยละ ปากบอกรักฉัน คิดถึงฉัน แต่ก็ตัดพิชชี่ไม่ขาดสินะ’ไม่ใช่แค่เชอเนมที่เห็นมอสยื่นดอกกุหลาบในมือให้พิชชี่นั้น เพื่อนๆ ของเธอเองที่เห็นเช่นนั้นต่างช็อกไปตามๆ กัน จะเป็นห่วง

@เพ้นท์เฮ้าส์สุดหรูของมอส ด้านมอสหลังจากที่พาเชอเนมกลับมาถึงเพ้นท์เฮ้าส์ของตนนั้น ตั้งแต่ออกจากมหาลัยเชอเนมก็ไม่พูดและมีท่าทีบึ่งตึงใส่เข้าอย่างที่เห็นนี้แหละ พอมาถึงร่างบางที่ยังอยู่ในชุดไทยก็เดินเข้าไปในบ้าน โดยไม่คิดจะสนใจคนขับรถ ร่างสูงเดินตามพร้อมกับหอบหิ้วกระเป๋าและถุงกระดาษอีกหลายใบตามเข้ามาในบ้านติดๆ“จะไปไหน” เสียงเข้มเอ่ยขณะที่คนตัวเล็กเดินมุ่งหน้าไปยังห้องป้าญา“จะไปเปลี่ยนชุด อาบน้ำค่ะ” เธอเอ่ยอย่างไม่มองหน้าเขา“ขึ้นไปอาบด้านบน เรามีเรื่องต้องเคลียร์กัน” มอสสาวเท้าเข้าประชิดคนตัวเล็ก ยังไงเสียคืนนี้เขาไม่ยอมให้เธอหลบหน้าเด็ดขาด มาถึงจะหนีผัวนอนห้องแม่บ้าน ก็เอาดิ สงสัยวันนี้คงได้ฟัดด้วยพละกำลังบ้างละวะ“หรือจะให้อาบให้” เสียงเข้มเอ่ยเช่นนั้น คนหน้างอถึงกับยอมขึ้นห้องของเขา1 ชั่วโมงต่อมาด้านมอสหลังจากที่อาบน้ำเสร็จแล้วนั้น ร่างสูงเดินกลับเข้ามาในห้องมีเพียงผ้าเช็ดตัวสีขาวที่พันรอบเอว มอสเหลือบมองนาฬิกาให้ตายสิอีกไม่กี่นาทีจะ 5 ทุ่ม เชอเนม หายเข้าไปห้องน้ำ 1 ชั่วโมงยังไม่มีท่าทีจะออกมา“นี้อาบน้ำ หรืออะไรของเธอเนี้ย” มอสหงุดหงิดหัวเสียกับคนตัวเล็กอย่างบอกไม่ถูก หลบหน้างั