แสงแดดอ่อนคล้อยลงเล็กน้อยสายลมพัดเอื่อยหยางหวางยังคงนั่งแกะปูอย่างตั้งใจส่วนโหลวหรานก็เริ่มลงมือชิมอย่างระวัง“อร่อยหรือไม่ เจ้าทำไมไม่กินให้มากหน่อย”เขาถามเรียบๆ โหลวหรานพยักหน้าเบาๆ“อร่อยเพคะ” แล้วก็หยุดไปนิดก่อนจะยิ้มบาง“แต่…ฝ่าบาทแกะเก่งกว่า และยังแกะเสียมากมาย”หยางหวางชะงักเล็กน้อยคิ้วขมวด“เกี่ยวกันหรือ เจ้ากินนิดเดียวก็บอกว่าอิ่มแล้วอย่างนั้นหรือ”โหลวหรานหัวเราะคิกบรรยากาศเริ่มผ่อนคลายลงเหลียนซูกับชิงอี้มองหน้ากันยิ้มจนแทบจะกลั้นไม่อยู่แต่ทันใดนั้นติ๊งเสียงระบบดังขึ้นโหลวหรานชะงัก“อะไรอีก”ระบบ แจ้งเตือนพบพลังงานแปลกปลอมในอาหารโหลวหรานสะดุ้งเล็กน้อยมือที่กำลังจะหยิบปูหยุดกลางอากาศสายตาเหลือบไปมองถาดปูทันทีเมื่อครู่เสี่ยวมู่ตรวจแล้วไม่ใช่หรือ…ระบบพูดต่อทันทีระบบ ไม่ใช่พิษแต่เป็น สิ่งแปลกปลอมระดับต่ำ“อะไรของเจ้าอีก…” โหลวหรานเริ่มงงขณะที่หยางหวางมองนาง“มีอะไร” โหลวหรานยังไม่ทันตอบ“มี พลังความรักติดมากับเนื้อปูเจ้าค่ะ ระบบเล่นลิ้นจน โหลวหรานอ่อนใจ” โหลวหรานอ้าปากค้างแล้วก็หลุดหัวเราะออกมา“ฮ่า…” นางรีบยกมือปิดปากแต่ไหล่ยังสั่น“ฝ่าบาท…ระวังหน่อยเพคะ แกะไว้มากๆ”
閱讀更多
