All Chapters of เจ้าสาวตัวแทนที่ไม่ใช่เมีย: Chapter 21 - Chapter 28

ห้องพักฟื้นทันทีที่เจ้าหน้าที่ออกไปแล้ว ริสาก็เอ่ยปากไล่เขาทันที“คุณกลับบ้านไปได้แล้ว”“ห้องนี้…เขาให้คนเฝ้าอยู่ได้สองคนนะ มีเตียงนอนสำหรับสองคนด้วย” เขาพูดด้วยสีหน้ากะลิ้มกะเหลี่ย“ก็ไม่ให้นอน”“เราเป็นผัวเมียกันนะ นอนด้วยกันไม่ได้เหรอ”“ไปนอนกับเมียที่ชื่อยี่หวาเถอะ”“เมียฉันมีคนเดียวก็คือเธอ ที่ผ่านมาฉันไม่เคยให้สถานะผู้หญิงคนไหนมาเป็นเมีย ผู้หญิงคนอื่นที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิตฉัน ฉันไม่เคยนับว่าเป็นเมียและแม่ของลูก ถึงยี่หวาจะอยู่กับฉันมานานแต่ฉันก็ไม่เคยบอกว่ายี่หวาคือเมียฉัน สี่ปีที่ผ่านมายี่หวาไม่เคยได้ยินคำว่าเมียหลุดออกจากปากของฉันสักครั้ง ฉันให้สถานะเขาเป็นได้แค่คู่นอนเท่านั้น…”“เมื่อก่อนฉันเคยพูดว่าจะไม่ยอมรับเธอมาเป็นเมียเพราะตอนนั้นฉันยังไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอ แต่ตอนนี้คนเดียวที่ฉันนับว่าเป็นเมียก็คือเธอ เธอคือผู้หญิงคนแรกและคนเดียวที่ฉันอยากจดทะเบียนสมรสด้วย” เขาเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“หยุดพูดจาไร้สาระสักทีเถอะ” เธอแสดงสีหน้ารำคาญออกมาอย่างชัดเจน ไม่ได้รู้สึกดีขึ้นมากับสิ่งที่เขาพูด คีรินที่เห็นเธอแสดงสีหน้ารำคาญออกมาจึงนึกไปถึงตอนที่ตัวเองแสดงความรำคาญใส่เธอ ตอน

หนึ่งเดือนต่อมาไนท์คลับหรูแห่งหนึ่งเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่ริสาไปทำงานอยู่ที่ต่างจังหวัด ส่วนคีรินนั้นในระยะหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้เขามักจะมาดื่มที่ไนท์คลับนี้เกือบทุกวัน เพราะถ้าให้เขาอยู่แต่บ้านก็เครียด เนื่องจากในสมองและใจของเขาคิดถึงแต่เรื่องที่เขาเคยทำผิดกับริสา ดังนั้นในแต่ละวันเขาจึงต้องใช้แอลกอฮอล์เป็นตัวช่วยในการนอนหลับ“ช่วงนี้มึงมีเรื่องอะไรให้เครียดหรือเปล่าวะ กูเห็นมึงมาดื่มเหล้าเกือบทุกวัน” ซานด์ที่เป็นเจ้าของไนท์คลับนี้และเป็นเพื่อนสมัยเรียนของคีรินหย่อนตัวนั่งแล้วเอ่ยถามออกไป“ใช่กูเครียด แล้วก็เครียดมากด้วย ถ้าไม่กินเหล้ากูก็นอนไม่หลับหรอก” คีรินพูดด้วยสีหน้าเศร้าหมอง“มึงเครียดเรื่องงาน?”“เปล่า เครียดเรื่องเมีย เมียกูหนีไปเป็นเดือนแล้ว”“เมียมึง? คนที่เป็นเด็กเลี้ยงน่ะเหรอ”“นั่นไม่ใช่เมีย แต่เป็นแค่คู่นอนและกูก็ไม่เคยให้สถานะเมียกับคู่นอน เมียกูมีคนเดียวก็คือริสา” คีรินพูดออกมาด้วยน้ำเสียงฉะฉาน“อ้าวเหรอ กูคิดว่ามึงจะเอาคู่นอนมาเป็นเมียซะแล้ว หลังแต่งงานมึงก็ยังไม่เลิกกับคู่นอนไม่ใช่เหรอ”“อืม”“แล้วตอนนี้มึงก็ยังอยู่กับคู่นอน?”“ไม่แล้ว นานแล้วที่กูไม่เลี้ยงผู้ห

สองชั่วโมงต่อมาเมื่องานเลี้ยงเสร็จสิ้น ทุกคนต่างก็ทะยอยกันออกจากห้องจัดเลี้ยงริสาลุกจากเก้าอี้แล้วเดินออกไป คีรินลุกเดินตามหลังร่างบางไปติดๆจนถึงหน้างานเขาจึงเอ่ยถามขึ้น“เมื่อกี้เธอมากับรถอะไร”“พ่อมาส่งค่ะ”“เดี๋ยวพ่อมารับใช่ไหม”“ค่ะ”“เธอไม่ต้องให้พ่อมารับหรอก เดี๋ยวพี่ไปส่ง”“ไม่ต้องค่ะ ริสาจะกลับกับพ่อ”คีรินหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาวิฑูรย์ทันทีตู๊ด‘ว่าไงคีริน’‘พ่ออยู่ไหนครับ’ ริสาหันมองร่างสูงทันทีเมื่อคิดว่าเขาคงจะโทรหาพ่อเธอ‘พ่ออยู่บ้าน แต่กำลังจะออกไปข้างนอก’‘พ่อจะมารับริสาที่งานใช่ไหมครับ’‘ใช่ แล้วคีรินไปงานด้วยเหรอ’‘ใช่ครับ เจ้าบ่าวเป็นเพื่อนผมตอนเรียนมหาลัยครับ…’‘ถ้าอย่างนั้นผมจะพาริสากลับเอง พ่อไม่ต้องมารับหรอกครับ’ ริสาที่ได้ยินอย่างนั้นก็หยิบโทรศัพท์จากมือของเขาแล้วพูดออกไป‘ริสาจะกลับกับพ่อ พ่อมารับริสาด้วยค่ะ’วิฑูรย์ที่อยากให้คีรินกับริสาได้ปรับความเข้าใจกันจึงพูดออกไป‘พ่อว่าลูกกลับกับคีรินก็ได้นะลูก พ่ออยากให้ลูกได้ปรับความเข้าใจกับคีรินใหม่ ตอนที่ลูกไปอยู่พังงา คีรินจะมาเยี่ยมพ่อและเอาของกินมาฝากพ่อบ่อยๆ จากที่พ่อดูๆ คีรินเขาก็เป็นคนดีคนหนึ่ง ดังนั้นถ้าเป็

ร่างสูงหยัดตัวขึ้นแล้วแทรกระหว่างสองขา ชายหนุ่มเลื่อนมือมาจับท่อนรักแข็งไซส์ห้าสิบแปดแล้วกดลงไปบนกลีบอวบอูมที่แฉะเยิ้มไปด้วยน้ำของเธอและน้ำลายของเขา ท่อนเอ็นยาวใหญ่ถูไถในร่องกลีบรักสี่ห้าครั้ง จากนั้นจึงกดแทรกเข้าไปในร่องแคบอย่างแช่มช้าก่อนที่เขาจะยัดเยียดแก่นกายยาวใหญ่ที่ไม่ได้ใช้งานมาปีกว่าแล้วเข้าไปในโพรงรักทีเดียวจนมิดด้ามสวบ!“อาา” เสียงทุ้มครางต่ำออกมาด้วยความเสียวซ่าน เขาเสียวมากเพราะตั้งแต่คืนนี้กับเธอ เขาก็ไม่เคยไปทำแบบนี้กับใครสะโพกสอบขยับเนิบนาบแล้วเร่งความเร็วขึ้นไปเรื่อยๆจนได้ยินเสียงเนื้อปะทะกันดังก้องกังวานไปทั่วห้องนอนกว้างตั่บ! ๆๆๆๆเอวแกร่งสาดใส่ตัวตนยาวใหญ่เข้าไปในร่องแคบสีสวยด้วยความหนักหน่วงและดุดัน จนกระทั่งท่อนเอ็นหนาเกร็งกระตุกพร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักที่ถูกกักเก็บไว้มาหนึ่งปีกว่าเข้าไปในโพรงรักของเธอจนหมดทุกหยาดหยด“อ อาา” คีรินทิ้งตัวลงไปกกกอดร่างเล็กพร้อมกับหอมแก้มขาวทั้งสองข้าง จากนั้นจึงซุกใบหน้าที่ซอกคอเธอพร้อมกับสูดดมกลิ่นหอมเข้าปอด ก่อนจะเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงมั่นคง“พี่รักริสานะ เรากลับมาอยู่ด้วยกันอีกนะ ต่อไปนี้พี่จะไม่ทำให้ริสาต้องเสียใจและผิดหวังอีก