บททั้งหมดของ เกิดใหม่ครั้งนี้ฉันเป็นเจ๊ใหญ่: บทที่ 51 - บทที่ 60

ท่ามกลางปุยหิมะสีขาวกำลังโปรยปรายมีกลุ่มคนจำนวนหนึ่งกำลังซ่อนตัวอยู่ในความมืด อากาศอันหนาวเย็นหาได้ทำให้คนเหล่านี้ย่อท้อแต่อย่างใดทั้งหมดทั้งมวลนั้นเป็นเพราะพวกเขากำลังเฝ้ารอการมาของใครบางกลุ่มด้วยใจจดจ่อ “เตรียมตัวให้พร้อมพวกมันน่าจะใกล้เข้ามาแล้ว” ผู้พูดกระฉับอาวุธในมือของตนแน่นฝ่ามือช

เสียงดังจากกลุ่มคนทำให้หลี่ลู่เหอกับมั่วเฉิงพากันประหลาดใจ คนทั้งสองจึงได้เร่งฝีเท้าของตน “เกิดอะไรขึ้น?” เขาถามกับคนงานหนึ่งในนั้น “เจ๊ใหญ่กำลังช่วยเมียของเหลาหู่ครับ” เขาตอบตามจริง “เหลาหู่? ใครเหรอ” ชายหนุ่มผู้เป็นแขกถามออกไปอีกครั้ง “เสือครับ อยู่ต

หลังกลุ่มของหลี่ปิงเฉินจัดการสายลับของทางฝั่งนั้นไปได้ไม่เท่าไหร่ก็มีเรื่องใหม่เกิดขึ้นภายในประเทศอีกครั้ง เมื่อเกิดการต่อสู้ระหว่างพรรคทำให้ผู้ที่เป็นฝ่ายแพ้ต้องล่าถอยหนีหายออกนอกฝั่ง “ทำไมช่วงนี้ถึงมีคนแปลกหน้ามาที่เมืองของเราเยอะจัง” ชายคนหนึ่งผู้มีหน้าที่ถ่อเรือถามขึ้นกับสหายด้วยความ

“พวกคุณไม่ต้องออกไปไหนหรอก เรื่องข้าวปลาอาหารผมจะให้ลูกศิษย์คอยจัดการให้” ตู้เหวินกังพูดขึ้นหลังเดินมาได้ยินชายคนหนึ่งเดินเข้ามาปรึกษากับคนที่เขาคาดว่าน่าจะเป็นหัวหน้าในเรื่องนี้ “ขอบคุณครับ พวกเราจะจำความกรุณาในครั้งนี้จนกว่าจะสามารถตอบแทนได้” ผู้พูดโค้งคำนับเขาเช่นเดียวกับลูกน้องอีกห้า

หลังจากคนในหน่วยของหลี่ลู่เหอรวบโจรกลุ่มนี้ได้ทั้งหมดตั้งแต่เมื่อคืนและเก็บกวาดทุกอย่างเรียบร้อย ช่วงสายของวันต่อมาชาวบ้านจึงได้พากันออกมาจากที่ซ่อน พวกเขาเริ่มทยอยก้าวเท้าขึ้นฝั่งเช่นเดียวกับบรรดาสมาชิกของครอบครัวหยาง “พี่ใหญ่!!” น้องชายหญิงทั้งเก้าพากันวิ่งไปกอดเสี่ยวหนิงด้