บททั้งหมดของ เกิดใหม่ครั้งนี้ฉันเป็นเจ๊ใหญ่: บทที่ 81 - บทที่ 90

ดังนั้นการที่เธอจะตีความจากเสียงปืนเป็นเสียงประทัดนั้นย่อมไม่มีสิ่งใดผิดสังเกต สายตาของชายวัยกลางคนเพ่งมองหล่อนราวกับค้นหาความผิดปกติจากคำพูดของหญิงสาวหรือพิรุธตรงไหนแต่จนแล้วจนรอดเขาก็ไม่พบสิ่งใด “ไม่ทราบว่าท่านผู้บัญชาการหน่วยจะให้ฉันกลับบ้านได้หรือยังคะ” เสี่ยวหนิงถามขึ้นเ

“เสี่ยวเหอ” ทันทีเมื่อจางจิ่วเม่ยรับโทรศัพท์จากบุตรชายหล่อนก็ให้สามีพามายังคฤหาสน์หลังนี้ด้วยความใจร้อนเพื่อให้เห็นกับตาว่าลูกของตนสบายดีตามที่บอก “แม่ครับ ผมปลอดภัยดี แม่นั่งเถอะครับ” ชายหนุ่มปลอบแม่พลางเลื่อนเก้าอี้ให้หล่อนโดยมีเด็ก ๆ บ้านหยางพากันลุกขึ้นยืนกล่าวทักทายคนทั้งคู่พร้อมกัน

“พี่ล้อเล่นน่ะ ว่าแต่น้องหยิกพี่ทำไม” หลี่ลู่เหอยกมือของเธอขึ้นมาลูบไล้แผ่วเบาพร้อมกันนั้นสายตาของเขาก็แสดงความรักที่มีต่อหญิงสาวอย่างไม่ปิดบัง ยังไม่ทันที่เสี่ยวหนิงจะตอบโต้หล่อนก็ถูกภาพเบื้องหน้าสะกดสายตาเอาไว้ “สวยจัง” ปากสีแดงสวยขยับขึ้นลง ดวงตาของเธอเปล่งประกายคล้ายมีแสง

เสียงล้อรถดังเอี๊ยดอ๊าดขับไล่กวดกันไปมาอย่างเอาเป็นเอาตายตามท้องถนนในตรอกซอกซอยทำให้ผู้คนที่กำลังสัญจรพากันอกสั่นขวัญแขวน เปรี้ยง! รถคันที่ถูกยิงส่ายไปมาเนื่องจากยางแตก “บ้าเอ้ย! สหายหลี่เมื่อถึงบริเวณโรงงานร้างด้านหน้าคุณรีบพาเสี่ยวหมี่ไปหาที่รับส่งข่าว ส่วนผมจะเป็นตัวล่อให้

แม้ว่าหลี่ลู่เหอจะรอดพ้นจากปากนรกมาได้ทว่ามั่วเฉิงกับเด็กหนุ่มคนนั้นไม่ได้โชคดีอย่างเขา ดวงตาของชายหนุ่มแดงก่ำภายใต้ร่มคันสีดำที่เสี่ยวหนิงเป็นผู้ยืนกางให้เนื่องจากแขนของเจ้าตัวมีเชือกห้อยเฝือกคล้องไว้ที่คอ “มั่วเฉิง นายเป็นวีรบุรุษของพวกเราฉันขอให้นายนอนหลับให้สบาย ส่วนเรื่อ