Semua Bab เกิดใหม่ครั้งนี้ฉันเป็นเจ๊ใหญ่: Bab 71 - Bab 80

คนทั้งคู่หรือแม้แต่คนอารักขาของพวกเขาไม่มีใครทันได้สังเกตแมวน้อยตัวลายที่กระโดดหายไปตามขื่อหลังคาอย่างว่องไว ทางด้านเสี่ยวหนิงหลังจากร้องเพลงติดต่อกันไปถึงสองเพลงหล่อนก็อาศัยช่วงเวลาพักหลบออกมา และเมื่อได้ข้อมูลที่เหลาหู่นำมาเธอก็แสร้งเดินนวยนาดมาทางหลี่ลู่เหอด้วยรอยยิ้มหวานจนสะกดทุกสายต

เมื่อพวกมันไม่ยอมจำนนแต่โดยดีเด็กสาวก็หาได้ปราณีเพราะหล่อนเองก็สาดกระสุนของตนไปทางพวกมันเช่นกัน ซึ่งฝ่ายนั้นมีเพียงสามคนรวมหนึ่งคนเจ็บกับอาวุธที่กระสุนกำลังจะหมด “บัดซบ” คนสนิทของนายพลคนนั้นคำราม เมื่อกระสุนในรังเพลิงของมันได้ถูกใช้จนหมด คนเป็นนายเองก็อยู่ในอาการย่ำแย่หากว่าเ

“เป็นอะไร ปกติข้าเห็นเจ้าพูดฉอด ๆ ทีอย่างนี้ทำไมถึงทำเหมือนตัวเองเป็นใบ้กันล่ะ” เมื่อเสี่ยวหนิงถูกหยอกเย้าโดยหญิงสาวผู้มีรูปร่างงดงามหล่อนก็รู้สึกเก้อเขิน “ฉันขอโทษค่ะ ฉันไม่คิดว่าเสียงที่ได้ยินจะไม่ใช่คุณยายแต่กลับเป็นพี่สาว” หล่อนแก้ตัว “ข้าเป็นยายนั่นแหละถูกแล้ว ไม่สิ ไม่แ

ฝ่ามือของหลี่ลู่เหอรู้สึกได้ถึงแรงบีบที่เพิ่มขึ้นชายหนุ่มจึงก้มลงมองมือของตนก่อนที่เขาจะพบว่าฝ่ามือของหญิงสาวมีการเคลื่อนไหว “น้ำ” เสียงแหบพร่าดังออกมาจากริมฝีปากบางที่ยังคงเนียนสวยสุขภาพดี ทั้งนี้เป็นเพราะเถาเถาได้นำสีผึ้งที่ตนคิดค้นมาทาให้ผู้เป็นพี่สาวอยู่เสมอเช่นเดียวกับทั้งผิวหน้าและ

ความภาคภูมิใจฉายชัดบนใบหน้าของเขาอย่างชัดเจนจนทำให้ผู้ที่หลุดออกมาจากสมาธิหลังจากเย็บแผลจนเสร็จสมบูรณ์หันมาเห็น “ฉันเก่งมากใช่ไหมคะ” หล่อนถามอย่างไร้อาการเก้อเขิน “ใช่ครับ ทั้งเก่งทั้งสวยและยังฉลาดมากที่สุด” คำชมของเขาทำให้คนถูกชมหน้าแดงซ่านหล่อนหลุบตาลงต่ำด้วยสะท้านกับสายตาข