BAD GUY ex-husband แหวนของดิน의 모든 챕터: 챕터 271 - 챕터 280

298 챕터

บำเรอรักเฮียขุน 04 ไม่ใช่คนที่ต้องการ

“แล้วถ้าทนเอากับคนหน้าผีได้ก็เปิดเลย” น้ำเสียงเย็นชาไร้ความรู้สึก ทว่ารับรู้ได้ว่าเขาคงเจ็บปวดกับเรื่องที่เกิดขึ้นมากคนที่หมายจะแต่งงานด้วยก็หอบเงินสินสอดหนีเพราะรับไม่ได้กับผลพวงหลังอุบัติเหตุของเขา ฉันไม่รู้ว่าใบหน้าร่างกายของเขามันเสียหายมากแค่ไหน ไม่รู้ด้วยว่าใบหน้าเก่าของเขาเป็นแบบไหน แต่ฉันคิดว่าเขาคงเจ็บปวดที่ต้องเจอเรื่องแบบนี้คงเจ็บปวดแค้นใจไม่น้อยที่น้องสาวฝาแฝดของฉันหอบเงินหนีไปแบบนั้น ทั้งที่ควรจะอยู่เคียงข้างคอยให้กำลังใจในเวลาแบบนี้แต่เมษากลับทรยศหักหลัง“ขอโทษที่พูดไม่คิดค่ะ ต่อไปมีนจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก” ฉันพูดด้วยความรู้สึกผิดและสงสารที่เขาต้องเจอเรื่องเลวร้าย“วันนี้เธอกลับไปได้แล้ว ฉันไม่มีอารมณ์” เขาผละมือออกจากร่างกายของฉัน“หมายความว่าเฮียขุนจะยกเลิกสัญญาเหรอคะ” น้ำเสียงร้อนรนขึ้นทันทีเลยฉัน ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด เขาจะยกเลิกสัญญาไม่ได้“…” เขาเงียบ“มีนขอโทษนะคะ เฮียให้โอกาสมีนอีกสักครั้งนะ มีนจะไม่ทำผิดสัญญาอีก จะเชื่อฟังเฮียขุนทุกอย่าง จะจำกฎทุกข้อในสัญญาให้ได้”“ไม่ได้จะยกเลิก พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ ลุกออกจากตัวฉันได้แล้ว หนัก”“เฮียพูดจริงเหรอคะ ไม่ยกเลิกจริง
더 보기

บำเรอรักเฮียขุน 04 ไม่ใช่คนที่ต้องการ2

“เป็นใครก็ได้ครับ แต่บังเอิญว่าคุณเมษามาทำให้เฮียขุนถูกใจ บวกกับพ่อของคุณเอาที่ดินมาจำนอง ตัวเลือกจึงเป็นคุณเมษา คราวนี้คุณเมษาหอบเงินหนีไป เฮียก็แค่ใจดีที่ให้คุณเข้ามาทำหน้าที่แทน ถ้าเฮียไม่ใจดีเฮียก็แค่ยึดทรัพย์สินที่พ่อคุณตกลงเอาไว้ ก็แค่นั้นเองครับ”“…” ใครก็ได้งั้นเหรอถ้าอย่างนั้นก็ควรเป็นฉันสินะที่ต้องวิงวอนขอร้องเขา ต้องเป็นฉันที่เป็นฝ่ายอ้อนวอน ฉันต้องทำทุกทางเพื่อให้เขาไม่เขี่ยฉันทิ้ง“ถ้าจะถามหาคนผิด คนที่ผิดคือพ่อคุณที่มาเจรจาขอยกลูกสาวอีกคนมาทดแทนกับสิ่งที่คุณเมษาทำ ทั้งที่เฮียขุนไม่ได้ต้องการคุณ แต่ที่เฮียยอมเพราะเฮียตัดความรำคาญไงครับพ่อคุณเล่นตื๊อไม่เลิก พรรณนาความดีของคุณตั้งมากมายเพื่อให้เฮียยอมให้คุณมารับหน้าที่นี้”“ค่ะ ทราบแล้ว ขอบคุณสำหรับคำอธิบาย” ฉันคือคนที่ไม่มีใครต้องการใช่ไหม เป็นแบบนี้ตลอดเลย ตัวฉันไม่มีค่าพอที่จะทำให้พ่อรู้สึกเสียดายที่เสียลูกสาวคนนี้บ้างเลยเหรอ ทำไมถึงได้โยนฉันทิ้งได้ง่าย ๆ ไม่คิดเลยเหรอว่าชีวิตหลังจากที่ฉันเข้ามาอยู่ที่นี่จะเป็นยังไง ทำไมถึงได้ห่วงแต่ยัยเมย์ รักแต่ยัยเมย์“หวังว่าพรุ่งนี้คุณจะไม่ทำผิดพลาดอีกนะครับ ราตรีสวัสดิ์”“ค่ะ” ฉัน
더 보기

บำเรอรักเฮียขุน 05 ไหวหรือเปล่า

"วันนี้ห้ามผิดพลาดอีกนะครับ" โจ๊กพูดขณะที่เรายืนอยู่หน้าห้องของเฮียขุน"ค่ะ" รับปากทั้งที่ยังไม่รู้เลยว่าจะทำได้ไหม"คนเราไม่ได้มีโอกาสให้แก้ตัวบ่อย ๆ นะครับ ขอให้คุณโชคดี" จะกดดันฉันทำไมนัก คิดว่านี่มันเรื่องเล็ก ๆ หรือไง นี่เรื่องใหญ่สำหรับฉันเลยนะว่าแต่ฉันจะทำคร่ำครวญทำไมในเมื่อฉันเป็นคนเลือกทางนี้เอง อย่าใช้อารมณ์สิมีนาติ๊ด สลัดความประหม่าทิ้งเมื่อประตูเปิดออก เป็นอีกครั้งที่ฉันก้าวเข้ามาในห้องเย็นเฉียบ หนาวสั่นกว่าเดิมเมื่อต้องเปลื้องชุดคลุมให้เหลือกายเปลือยเปล่าตั้งแต่หน้าประตูฉันเดินมาที่เตียงเหมือนเมื่อวาน เดินมาหยุดอยู่ข้างเตียง รอเฮียขุนเอ่ย"ขึ้นมาสิ" เสียงทุ้มเอ่ยในเวลาต่อมา ฉันจึงคลานขึ้นไปนั่งพับเพียบบนเตียง ความมืดสลัวทำให้ฉันแทบมองไม่เห็นสิ่งใด ๆ ที่คลานมานั่งพับเพียบก็อาศัยมือคลำเพื่อไม่ให้นั่งทับเขา จะเสียตัวทั้งทีช่างยากเย็นแสนเข็ญ มีที่ไหนให้ผู้หญิงที่ทำไม่เป็นเป็นคนทำก่อน ฉันไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญสักหน่อย"ให้มีนถอดกางเกงให้ไหมคะ" ก็มันต้องเริ่มแล้วไง จะมัวลีลาเฮียขุนหมดอารมณ์ขึ้นมาฉันนี่แหละที่จะซวย"เฮียไม่ได้ใส่อะไรเลย มีนอยากทำอะไรก็ทำ" เราไม่ได้สนิทกันค่ะ ที่พ
더 보기

บำเรอรักเฮียขุน 05 ไหวหรือเปล่า2

เสียงดังบ๊วบ ๆ ระหว่างปากฉันกับเอ็นของเฮียขุนสัมผัสกัน ฉันผงกหัวขึ้นลงจนเหนื่อย และเริ่มจะปรับสมดุลในปากได้ แต่แล้วจู่ ๆ มือใหญ่ก็วางที่ศีรษะของฉัน กดหัวฉันลงจนสุดมิดโคน น้ำอุ่น ๆ พุ่งลึกลงลำคอของฉันฉันเพิ่งเข้าใจคำว่ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกก็วันนี้นี่เอง อยากจะคายออกมา อยากจะโก่งคออ้วกก็ไม่ได้ ถ้าฉันทำเขาคงจะหาว่าฉันรังเกียจเขา ซึ่งฉันก็รังเกียจจริง ๆ นั่นแหละ ก็เขาเป็นใครก็ไม่รู้ หน้าตาแบบไหนก็ไม่รู้ ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาสักอย่าง จะมีก็แต่ประวัติที่ถูกคนพูดถึงแล้วสิ่งที่ฉันทำหลังจากที่อมมาสักพักก็คือกลืนมันลงท้องอย่างเลี่ยงไม่ได้ จากนั้นจึงใช้ลิ้นเลียรอบแท่งเอ็นอย่างที่ศึกษามาจากในคลิป"ไหวหรือเปล่า" เฮียขุนถามขณะที่ฉันนอนราบลงกับที่นอนแสนนุ่ม ใบหน้าของฉันซุกอยู่ข้างแท่งเอ็นที่ยังแข็ง แขนพาดอยู่ที่ลำตัวของเฮีย ช่วงตัวนอนราบกับที่นอน"ไหวค่ะ" อยากจะบอกดัง ๆ ว่าไม่ไหวค่ะ กลัวมากด้วย แต่ก็ทำได้แค่ตอบสิ่งที่ตรงกันข้าม ตอบสิ่งที่คิดว่าเฮียน่าจะพอใจ"กลับไปได้แล้ว" ใจฉันหล่นวูบเมื่อได้ยินคำสั่งของเฮียขุน"มี... มีนทำให้เฮียขุนไม่พอใจเหรอคะ""...""อย่าเพิ่งหมดอารมณ์นะคะเฮีย มีนพร้อมแล้
더 보기

บำเรอรักเฮียขุน 06 อดทนหน่อย

ตึก ตึก ตึก ตึก เสียงหัวใจที่เต้นแรงเกิดขึ้นเพราะความกลัวเมื่อตัวของฉันคร่อมอยู่บนตัวของเฮียขุน ขาสองข้างเริ่มเกร็ง ทั้งที่พยายามไม่ตื่นเต้นแล้วเชียว ทว่าภายในใจลึก ๆ ก็อดที่จะกลัวไม่ได้ กลัวเจ็บ กลัวนั่นกลัวนี่ กลัวเขาไม่พอใจ กลัวไปซะทุกเรื่องท้ายที่สุดก็ยังคงตื่นเต้นกับครั้งแรกอยู่ดี"ค่อย ๆ ใส่เข้ามา" เสียงทุ้มเอ่ยเบา ๆ"ค่ะ" ฉันกัดปากตัวเอง"อย่าเกร็ง" คงแสดงอาการชัดเจนจนเกินไปเฮียขุนจึงรู้สึกได้"มีนแค่กลัวเจ็บค่ะ""เจ็บแป๊บเดียว เดี๋ยวก็ชิน" พูดง่ายจังแต่ชินไม่ชินก็คงต้องทำแล้วแหละ ไม่งั้นคงไม่มีโอกาสอีก มา สู้เขามีนา ถึงเวลาต้องเผชิญจริง ๆ แล้ว ฉันจับเอ็นอุ่นถูไถกับร่องสวาท ถูไปถูมาร่องเนื้อของฉันมันก็สั่นระริก รู้สึกวูบวาบแปลก ๆ เหมือนตอนที่ดูคลิปเลย"อ๊ะ!" เสียงของฉันเอง ร้องเพราะว่าเจ็บเมื่อร่องสวาทกลืนแท่งเอ็นอุ่นของเฮียขุน "อื้อ ฮะ… เฮีย" และต้องกัดปากตัวเองอีกครั้งเมื่อเฮียขุนจับและกดสะโพกฉันลงแรง ๆเจ็บ มันเจ็บมาก แม้ว่าเฮียจะบอกให้ชะโลมน้ำยาหล่อลื่นที่แท่งเอ็นอุ่นจนโชก ทว่าฉันก็ยังเจ็บจนน้ำตาเล็ดอยู่ดีแล้วพอเริ่มกลัวเริ่มเจ็บทุกอย่างก็เกร็งไปหมด"ทำใจดี ๆ สิมีน มันไ
더 보기

บำเรอรักเฮียขุน 06 อดทนหน่อย2

ฉันตื่นขึ้นมาอีกทีตอนหัวค่ำ รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย ไม่สิ ดีกว่าเมื่อเช้าเยอะมาก แต่ก็ยังไม่ปกติ"กับข้าวเสร็จแล้วจ้ะพี่มีน" กระแตบอกเมื่อเห็นฉันเดินออกมาจากห้อง"ลำบากทำทำไม""กระแตให้แม่ทำมาให้จ้ะ แม่บอกว่าให้พี่มีนกินเยอะ ๆ จะได้รู้สึกดี กินหน่อยนะจ๊ะแม่ของกระแตตั้งใจทำมาก ๆ เลย""จ้า ๆ เดี๋ยวจะกินให้หมดเลยจ้า" แค่มีใครสักคนมาห่วงใยในยามที่เราท้อถอยหมดกำลังใจ แค่นี้ก็ดีแล้วจริง ๆ มันทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้เพียงลำพัง"พี่มีนร้องไห้ทำไมจ๊ะ แกงของแม่กระแตเผ็ดเหรอ" เมื่อกระแตร้องทักด้วยความน้อยใจฉันจึงรีบปาดน้ำตา"เปล่า ๆ พี่แค่ดีใจน่ะ ดีใจที่มีคนใจดีด้วย""พี่มีน พี่มีนสู้ ๆ นะ กระแตเป็นกำลังใจให้เดี๋ยวไม่นานพ่อเลี้ยงก็ใจอ่อน" ฉันเดาว่ากระแตอาจจะไม่รู้อะไรมากนัก และฉันจะไม่ซักถามว่าเธอรู้มากน้อยแค่ไหน ปล่อยให้เธอเข้าใจในแบบของเธอไปฉันทานข้าวเรียบร้อยก็ทานยาตามจากนั้นก็ไปอาบน้ำ ออกมานั่งดูดาวรออยู่ที่แคร่หน้าบ้าน ไม่นานรถขับมาจอดรับตรงเวลาที่นัดหมายไว้ถึงเวลาทำหน้าที่อีกแล้ว ลูกจ๋าอย่าเพิ่งมาเกิดเลยนะ แม่ยังหาทางไม่ได้เลย แม่ไม่อยากทิ้งหนูไม่อยากแยกกับหนู"ประจำเดือนจะมา
더 보기

บำเรอรักเฮียขุน 07 เขามีใบหน้าที่น่ากลัว

ฉันขยับรู้สึกตัวขึ้นมา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ หัวใจเต้นระรัว แย่แน่ มันต้องแย่มากแน่ ๆ เมื่อคืนนี้ฉันเผลอหลับทั้งที่เฮียขุนยังคงกระแทกและตอนนี้ผ้าม่านถูกเปิดสว่างจ้า นี่ไม่ใช่ห้องนอนที่บ้านไม้หลังนั้น เมื่อคืนฉันนอนที่ห้องเฮียขุน รู้สึกว่าการกลืนน้ำลายวันนี้ช่างยากลำบาก เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นเฟอร์นิเจอร์ทุกอย่างในห้องนี้อย่างชัดเจนบนเตียงที่กว้างและใหญ่มีแค่ฉัน ฉันลุกขึ้นนั่งด้วยความรู้สึกหลากหลายก่อนที่จะหันไปอีกด้านก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น "เมื่อคืนเธอหลับตอนที่ฉันยังกระแทกอย่างเมามันส์"นี่เสียงของเฮียขุน“...” ฉันกลืนน้ำลายอึกใหญ่อย่างยากลำบากอีกครั้ง ทำไงดี ฉันควรทำยังไง"ฉันขี้เกียจจะปลุกก็เลยปล่อยเธอนอนที่นี่ จนตอนนี้ก็เที่ยงครึ่ง" น้ำเสียงเขายังคงเรียบนิ่ง ฟังแล้วรู้สึกหดหู่เพราะมันไร้ซึ่งความรู้สึก"มีนขอโทษค่ะ" อาจจะเพราะฉันฝืนร่างกายจนเกินไป ทำให้หมดสติไปแบบนั้น"ฉันไม่รับคำขอโทษ" เขาเอ่ยน้ำเสียงเรียบเฉย ต่างจากฉันที่กำลังว้าวุ่นใจ"งั้นเฮียขุนจะให้มีนชดใช้ยังไงคะ" ถามอะไรโง่ ๆ นะมีนา อย่างเธอจะชดใช้อะไรได้นอกจากร่างกายของเธอ นอกจากร่างกายเธอคิดว่าเธอมีอะไรให้เขาหรือไง
더 보기

บำเรอรักเฮียขุน 07 เขามีใบหน้าที่น่ากลัว2

"อือ อื้อ..." ฉันทุบที่หลังของเฮียขุนเมื่อเริ่มจะหายใจไม่ออก เขาจูบต่ออีกพักหนึ่งถึงได้ยินยอมผละจูบออกแล้วมองหน้าฉัน ฉันจึงรีบบอก "มีนหายใจไม่ทันค่ะ เหมือนจะขาดใจ""งั้นจูบที่อื่นก็ได้" ว่าแล้วใบหน้าของเฮียขุนซุกลงที่ต้นคอของฉัน เขาดูดผิวเนื้อต้นคอดัง จ๊วบ แล้วลากลิ้นเลียไปทั่ว"ฮื้ม มีนเสียวค่ะเฮียขุน" ร่างกายของฉันมันช่างวูบไหวง่ายเหลือเกิน"ก็ทำให้เสียวไง" มือข้างหนึ่งคว้าหมับที่ท้ายทอยแล้วยกฉันแอ่นอกขึ้นขณะที่ริมฝีปากกำลังกดจูบแรง ๆ ตรงต้นคอฉัน เขาขยับย้ายริมฝีปากลงไปที่เต้าอวบอิ่ม เฮียขุนอ้าปากงับและเลียเต้าอวบทั้งสองเต้าสลับกันไปมา จากมือที่จับท้ายทอยเปลี่ยนเป็นสอดเข้ามาในกลุ่มผมแล้วกำรั้งไว้"อ่าส์ เฮียคะ มีน มีนเสียวมากเลยค่ะ" ร่างกายบิดเร้าไปหมด ความรู้สึกตอนนี้คืออยากให้เขาสอดใส่แล้วกระแทกเข้ามาในตัวฉันอารมณ์วาบหวามพวกนี้จะได้หายไปสักทีซึ่งฉันไม่ควรมีอารมณ์แบบนี้เลยด้วยซ้ำ ไม่ควรมีเลย ร่างกายนะร่างกายช่างทรยศจิตใจ"เฮียขุนคะ อ๊า! ช่วยใส่เข้ามาในตัวมีนได้ไหมคะ มีนขอ..." แม้จะหน้าด้านเอ่ยปากขอก็ใช่ว่าเฮียขุนจะทำตาม เขาทำในสิ่งตรงข้าม ซึ่งสร้างความเสียวซ่านให้ฉันเป็นอย่างมาก ฉ
더 보기

บำเรอรักเฮียขุน 08 โฉมงามกับอสูร

"จะไปไหน" หลังจากที่นอนแช่อยู่บนเตียงสักพักหนึ่งฉันจึงพยายามพยุงตัวลุกขึ้น เพื่อไปใส่ชุดคลุมและออกจากห้องนี้ ฉันอยู่ที่นี่นานเกินไปแล้ว"กลับที่ของมีนค่ะ""ต่อไปนี้อยู่ที่นี่ ห้ามออกไปไหน อยู่แต่ในห้องนี้ หน้าที่ของเธอคือตั้งท้อง ถ้าไม่ท้องก็บำเรอฉันไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวก็ท้องเอง" คือสิ่งที่เฮียขุนพูดก่อนจะเดินหายไปในห้องน้ำ การที่เขาเข้าห้องน้ำทำให้ฉันมีโอกาสได้ร้องไห้เพราะรู้สึกกลัว เจ็บใจ อึดอัดเรียกได้ว่าทุกอย่างมันโถมมาที่ฉันแต่แล้วจู่ ๆ เขาก็โผล่หน้าออกจากห้องน้ำและเรียก "มีน""คะ" ฉันเช็ดน้ำตาก่อนจะหันไปมอง จะไม่มองก็ไม่ได้เดี๋ยวจะหาว่าฉันไม่มีมารยาท ทว่าถ้ามองด้วยสายตาน่าสงสารก็จะโดนว่าอีกเฮ้อ มีนเอ๊ย เกิดเป็นแกนี่มันยากจริง ๆ"ใส่เสื้อคลุมให้ดี แม่บ้านเอากับข้าวมาให้เปิดออกไปรับด้วย หรือจะโป๊ก็ตามใจ เผื่ออยากโชว์" เฮียขุนบอกก่อนจะหายเข้าไปในห้องน้ำ"..." ลุกค่ะ ลุกสิคะ จะรออะไรล่ะ ฉันรีบลุกมาใส่เสื้อคลุมที่หน้าประตูเมื่อใส่เรียบร้อย เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นพอดี เช็กความเรียบร้อยของตัวเองแล้วเปิดประตู"ขออนุญาตวางอาหารนะคะ" แม่บ้านเดินเข้ามาในห้อง ตรงไปยังโต๊ะกลมซึ่งอยู่อีกมุมหน
더 보기

บำเรอรักเฮียขุน 08 โฉมงามกับอสูร2

รอบนี้เฮียขุนหันกลับมามอง เขามองฉันด้วยสายตาเย้ยหยัน มุมปากแสยะยิ้มแล้วเอ่ย "เป็นได้นะ เหมาะดี โฉมงามกับเจ้าชายอสูร นี่ไงอสูรอย่างฉันกำลังกักขังเธอไว้บนหอคอย ไม่ปล่อยให้เธอออกไปพบเจอใคร สูบกินเลือดกลืนร่างเธอจนหมดตัว""เฮียขุน..." ทำไมคำพูดของเขาถึงได้ดูเจ็บปวดขนาดนี้ เขาแทบไม่พูดสิ่งดี ๆ ให้ตัวเขาเลยพูดดีไหมนะ ถ้าพูดออกไปจะทำร้ายใจเขาหรือเปล่า เขาจะหาว่าโกหกสร้างภาพไหม แต่เฮียขุนไม่ควรตอกย้ำซ้ำเติมตัวเองแบบนี้ เขาไม่ควรใจร้ายกับตัวเอง ฉันควรแสดงจริงใจกับเขา "มีนไม่ได้รังเกียจใบหน้าของเฮียนะคะ เฮียอย่าคิดในแง่ลบเลยค่ะมันจะทำให้บั่นทอนจิตใจ"ฉันตัดสินใจพูดออกมาเพราะคิดว่าเขาอาจจะเครียดที่เมียหอบลูกหนีแล้วตัวเขาก็มาเป็นแบบนี้ ไหนจะเมษามาทิ้งไปอีก เขาคงเสียใจมากที่ต้องเจอเรื่องราวเลวร้ายใบหน้าเป็นสิ่งแรกที่ผู้คนเห็นและตัดสินใจเราจากเปลือก น้อยคนที่จะมองจากข้างใน นี่เป็นเรื่องจริงที่ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีคนก็ยังชอบตัดสินคนอื่นจากภายนอกก่อนเสมอ"ไม่รังเกียจ...จริงเหรอ" คล้ายว่าในประโยคนี้มีเสียงหัวเราะเยาะที่ฉันไม่ได้ยินปะปนอยู่ คล้ายว่าเฮียขุนสมเพชในถ้อยคำที่ฉันพูด ทั้งที่ฉันไม่ได้พูดอะไรผ
더 보기
이전
1
...
252627282930
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status