All Chapters of รวมเรื่องสั้นฟิน (2) แซ่บ 25+: Chapter 21 - Chapter 30

ลลิตายืนอยู่หน้าต่างบานใหญ่ในห้องนอนของคฤหาสน์เก่า ฝนตกหนักจนมองไม่เห็นสวนด้านนอกแสงฟ้าผ่าทำให้เงาของเธอสะท้อนบนกระจก เผยให้เห็นทรวดทรงอวบอิ่มในเดรสสั้นสีขาวที่บางจนเห็นรอยหัวนมสีชมพูผ่านผ้าเธอกัดริมฝีปาก รู้สึกถึงความร้อนในร่องสวาทที่เริ่มชื้นโดยไม่มีเหตุผล เธอส่ายหน้า พยายามข่มความรู้สึกแปลกๆ ที่พุ่งพล่านตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่เมื่อสองสัปดาห์ก่อนคฤหาสน์นี้ใหญ่เกินไปสำหรับคนแค่สองคน เธอกับระพี พ่อสามีของเธอธนัท สามีของเธอ บินไปดูไบตั้งแต่วันแรกที่เธอย้ายมา เขาบอกว่าจะกลับในอีกสองเดือน แต่ลลิตารู้สึกเหมือนถูกทิ้งไว้ในกรงกับสัตว์ร้ายระพี ในวัยสี่สิบแปด หุ่นล่ำเหมือนหนุ่มสามสิบ กล้ามแขนปูดแน่น ผมเกลือพริกที่ทำให้เขาดูคมเข้มยิ่งขึ้น สายตาของเขาที่จ้องเธอทุกครั้งที่เดินผ่าน มันไม่ใช่สายตาของพ่อสามีมันเหมือนสายตาของผู้ชายที่หิวกระหาย“ลิตา ลงมาทานข้าวเย็น”เสียงทุ้มของระพีดังจากชั้นล่าง ลลิตาสะดุ้ง หัวใจเต้นแรง เธอจัดแจงเดรสให้เรียบร้อย แต่รู้สึกถึงความเปียกแฉะในกางเกงในตัวจิ๋วที่เธอใส่ เธอสาปตัวเองในใ

มันกลับด้วยมือสั่น แล้วเดินตามระพีขึ้นไป ความรู้สึกในใจของเธอปั่นป่วนระหว่างความผิดและความหื่นที่ยังไม่ดับเมื่อถึงชั้นบน ระพีหันมามองเธอ ยิ้มมุมปาก“ร่องเธอนี่มันส์ฉิบหาย ลิตา”เขากระซิบก่อนเดินจากไป ลลิตายืนนิ่ง ขาสั่นจนแทบทรุด น้ำในร่องสวาทยังเยิ้มไม่หยุด เธอรู้ว่าค่ำคืนนี้เป็นแค่จุดเริ่มต้น และสิ่งที่รออยู่ในอนาคตจะยิ่งอันตรายกว่านี้ ลลิตานั่งขดตัวอยู่บนเตียงในห้องนอนกว้างของคฤหาสน์ ขาสั่นระริกเมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องใต้ดินเมื่อคืนนี้ร่องสวาทของเธอยังรู้สึกเสียววูบวาบเมื่อภาพของระพี พ่อสามีสุดหื่น ผุดขึ้นในหัว ลิ้นสากของเขาที่เลียร่องของเธอ นิ้วหนาที่สอดลึกจนเธอเสร็จคามือ ท่อนเนื้อใหญ่ที่ถูเม็ดเสียวของเธอจนน้ำเยิ้มเลอะพื้นเธอกัดริมฝีปาก น้ำตาคลอเมื่อนึกถึงธนัท สามีของเธอที่อยู่ไกลถึงดูไบ“ฉันทำอะไรลงไป” เธอพึมพำ มือเกร็งจิกผ้าปูเตียงชุดนอนขาดที่เธอสวมเมื่อคืนยังกองอยู่ในตะกร้าผ้า ลลิตาไม่กล้าแม้แต่จะมองมันเธออาบน้ำสามรอบเพื่อล้างกลิ่นของระพีที่เหมือนต

เธอหอบหายใจ มองระพีด้วยสายตาปรือ“คุณพ่อ… พอแล้วค่ะ…”เธอพูดเสียงสั่น แต่ระพีไม่ฟัง เขาดึงเธอลงจากตัก จับเธอนอนหงายบนพรมนุ่มหน้าเตาผิงในห้องสมุด ขาของเธอถูกถ่างกว้าง เขาก้มลงเลียร่องสวาทอีกครั้ง“ยังไม่พอ”เขาคราง เสียงจ๊วบดังเมื่อเขาดูดน้ำหวานจากร่องของเธอ ลิ้นสากแหย่ลึกในร่องแคบ ลลิตาครางลั่น จิกพรมแน่น สะโพกแอ่นรับลิ้นที่ตวัดถี่ๆ“อ๊ะ อ่า อ๊า” เธอร้อง ความเสียวท่วมท้นจนน้ำตาไหลระพีลุกขึ้น สาวท่อนเนื้อของตัวเองถี่ ๆ ขณะจ้องร่องเปียกของเธอ“อยากให้ฉันแตกใส่ร่องเธอหรือเปล่า” เขากระซิบ ถูหัวท่อนเนื้อกับเม็ดเสียวของเธอเร็วขึ้น ลลิตาคราง สะโพกแอ่นโดยไม่รู้ตัว“ไม่…หนู…”เธอพูดไม่จบเมื่อระพีดูดนมของเธอแรงๆ นิ้วสามนิ้วสอดกลับเข้าในร่อง ขยับถี่จนเธอเสร็จรอบที่สาม น้ำหวานพุ่งเลอะพรมเขายิ้มมุมปาก ลุกขึ้นยืน มองร่างลลิตาที่สั่นระริกบนพรม“คืนนี้ใส่ชุดที่ฉันให้ต่อ” เขาสั่ง ดึงกางเกงในตัวจิ๋วของเธอขึ้นจากพื้นแล้วโยนให

หยุด เขากระแทกกระทั้น ท่อนเนื้อใหญ่และไข่สั่นทำงานพร้อมกันจนร่องของเธอกระตุกไม่หยุด เธอเสร็จอีกรอบ น้ำตาไหลพรากจากความเสียวที่รุนแรงระพีจับเธอพลิกนอนหงาย ถ่างขาเธอออกกว้าง เขาดึงไข่สั่นออกช้าๆ เสียงเปียกแฉะดังเมื่อน้ำหวานไหลตาม“น้ำเธอมันหอม อร่อย” เขากระซิบเลียไข่สั่นก่อนจะโยนทิ้ง ดันท่อนเนื้อใหญ่กลับเข้าในร่องแคบ “ซี้ด เสียว มันตอดแรงมาก”เขาเริ่มกระแทกกระทั้นดังตับ ๆ แรงจนเตียงสั่น ลลิตาครางลั่น จิกผ้าปูแน่น ความเสียวจากท่อนเนื้อที่ใหญ่กว่าของธนัททำให้เธอแทบเสียสติร่างอวบเธอกระดอนขึ้นจากเตียง ขาถูกมือใหญ่จับอ้ากว้าง เขาเสียบเธอด้วยลำดุ้นใหญ่ที่หยาดเยิ้มด้วยน้ำเงี่ยน“อ่า ซี้ด พ่อจะไม่ไหวแล้ว อ่า เสียวหัวอย่างที่คิด”เธอส่ายหน้า น้ำตาคลอ ความเสียวซ่านรุนแรง ท่อนลำของพ่อสามีใหญ่มากกระทุ้งใส่ในร่องของเธอตลอดเวลาหนัก ๆจุดเสียวของเธอถูกนิ้วกร้านพ่อสามีขยี้ซ้ำ ๆ ตอนที่ท่อนเนื้ออยู่ในรูสวาทเสียงแฉะ ๆ ดังแทรกเสียงคราง กลิ่นคาวสวาทของสองคนคลุ้งในห้องเย็นฉ่ำเธอได้ยินเสียงกระเส่าของพ่อสาม

“คนก่อนหน้าเธอ” เธอรู้แล้วว่า คืนนี้เธอจะไม่หลับตาลงได้เลยจริง ๆกลอนประตูปิดสนิทพร้อมเสียงล็อกสองชั้น เสียงนั้นไม่ดัง แต่เอลินอร์ได้ยินชัดเจนจนขนลุกเธอยืนนิ่งอยู่กลางห้องนานกว่าที่คิด เทียนบนโต๊ะข้างเตียงเล่มเดียวส่องแสงสลัวจนร่างเธอในกระจกดูเหมือนเงาซ้อนเงาเอลินอร์ยกมือขึ้นปลดกระดุมเดรสทีละเม็ด ผ้าฝ้ายบางค่อยๆ ร่วงลงพื้นเป็นกอง เผยให้เห็นเสื้อชั้นในผ้าลินินสีขาวและกางเกงในบางเฉียบที่รัดรึงสะโพกจนเห็นร่องโค้งชัดเจนอากาศในห้องอุ่น แต่ผิวเธอกลับเย็นเฉียบ เหมือนมีมือที่มองไม่เห็นกำลังลูบไล้แผ่นหลังเธอเบา ๆเธอเดินไปที่เตียง ดึงผ้าห่มกำมะหยี่หนาขึ้นคลุมร่าง แต่ก่อนจะทันนอนลง เสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังขึ้นจากทางเดินด้านนอกไม่ใช่คนรับใช้ เสียงฝีเท้านั้นหนักแน่นเกินไป และช้า… ช้าเกินกว่าที่คนธรรมดาจะเดินเอลินอร์ชะงัก หายใจตื้นจนเจ็บปอดเสียงฝีเท้าหยุดตรงหน้าประตูห้องเธอ แล้ว… ความเงียบเธอเห็นเงาใต้ช่องประตูยืดยาวขึ้นเรื่อย ๆ จนเกือบแตะขอบเตียง เหมือนมีใครกำลังยืนก้มลง มองเข้ามาผ่านรูเข็มเล็ก ๆ ที่เธอไ