ความอึดอัดแผ่ในห้องแคบ ฝนเริ่มพรำลงมาเบาๆ ข้างนอก กลิ่นดินเปียกฟุ้งขึ้นอีกครั้ง กลบทุกอย่าง แต่ในใจสองคน ไฟเพิ่งจุดเท่านั้นฝนมาแล้วจริงๆ ตั้งแต่เช้ามืด ท้องฟ้ามืดครึ้ม เม็ดฝนกระทบหลังคาสังกะสีดังกรีดกรีด พี่สร้อยตะโกนจากใต้ถุน“น้ำ! เอาเข้าไปส่งให้สักที่เถียงนา มื้อกลางวัน ฝนตกขนาดนี้ อย่าให้เขาหิว”น้ำยืนตัวเกร็งในห้อง ใจเต้นแรงตั้งแต่ฟังชื่อเขา ภาพนิ้วกระทุ้งแรงๆ เมื่อวานยังติดตา ร่องสวาทซ่านเปียกชุ่มโดยไม่รู้ตัวเธอห่อข้าวเหนียว แกงส้ม ใส่ตะกร้าไม้ไผ่ เดินฝ่าฝนออกจากบ้าน ฝนตกหนัก เม็ดใหญ่กระทบผิวแสบร้อนน้ำวิ่งฝ่าทุ่งนา โคลนดูดเท้าเปล่า เสื้อคอตตอนบางเปียกชุ่มแนบเนื้อทันที เนินอกอวบยกโชว์ชัด ผ้าถุงเปียกหนักติดขา กลิ่นดินเปียกฟุ้งแรงเธอวิ่งถึงเถียงนา หอบหายใจหนัก ประตูไม้ไผ่ปิดสนิท เธอเคาะเบาๆ“พี่สัก... ข้าวมาแล้ว”สักเปิดประตู ร่างกำยำเปียกฝนยืนขวาง มองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า แววตาร้อนผ่าวไฟราคะลุกโชน เขาดึงเธอเข้าไปปิดประตูสนิท“พี่สัก...”เสียงของเธอหายไปด้วยลิ้นร้อนที่เกี่
Read more