เข้าสู่ระบบ13 เรื่องไม่ซ้ำ รวมเรื่องสั้นรสเข้ม แซ่บถึงใจ 25+ ความใคร่ ความลับ และเกมอำนาจที่ไม่มีคำว่าไร้เดียงสา ไม่มีความรัก 3P/นอกใจ/เจ้านาย/เด็กในปกครอง/เพื่อน/อาจารย์ หลากหลายรสชาติให้คุณแซ่บซี้ดด จบในตอน… แต่ความร้อนยังติดผิว คำเตือน* NC25+, คำหยาบ, รุนแรง, ดิบเถื่อน, ไม่มีบทอ่อนโยน
ดูเพิ่มเติมก้มลงจูบเธออย่างดุร้าย ริมฝีปากบดขยี้ปากเธอ ลิ้นสอดแทรกเข้าไปชิมความหวานในปาก ดูดเลียอย่างหิวกระหาย“อืม... เธอหวานดีนะ”น้ำหนึ่งครางในลำคอ ร่างกายร้อนผ่าว หัวใจเต้นแรง เธอพยายามห้ามตัวเอง แต่ปากเขาร้อนแรงเกินต้านทาน เขาจูบลึกขึ้น ดูดลิ้นเธอจนเธอครางแผ่ว“อ๊า...”ภีมถอนจูบออกยิ้มอย่างพอใจ มือหนึ่งยังล็อกข้อมือเธอ อีกมือเลื่อนลงปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอทีละเม็ด“เธอไม่ต่างจากน้ำผึ้งหรอก แค่ใช้เสน่ห์แลกฐานะ แต่ฉันจะทำให้เธอต่ำกว่านั้น”เสื้อเปิดออก เผยให้เห็นยกทรงสีขาวเรียบง่าย ภีมเลื่อนมือไปถอดมันออก ดึงลงจนหน้าอกอวบอิ่มเด้งออกมา หัวนมสีชมพูตั้งชันด้วยความหนาวและตื่นเต้น“สวยดีนะ สำหรับเด็กต่ำต้อยอย่างเธอ”น้ำหนึ่งหน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย“อย่า... อย่ามองแบบนั้น”เธอพยายามบิดตัว แต่เขาก้มลงดูดหัวนมข้างหนึ่งเข้าเต็มปาก ลิ้นเลียวนรอบหัวนมแข็ง ดูดแรงจนเธอครางดัง“อ๊ะ... เจ็บ อือ”เขาดูดสลับสองข้าง มือบีบขยำเนินอกอวบจนแดงช้ำ &ldquo
หมอภีมแสนชัง บทที่ 2ใบหน้าหล่อเหลาแต่เย็นชา ดวงตาคมกริบจ้องเธอเขม็ง เขาเพิ่งกลับจากโรงพยาบาล กลิ่นยาฆ่าเชื้อลอยคลุ้งมาพร้อมตัว“ฉัน... ฉันแค่อ่านหนังสือค่ะ” น้ำหนึ่งตอบเสียงสั่น พยายามเก็บหนังสือ แต่ภีมเดินเข้ามาใกล้“ห้องสมุดนี้เป็นของฉัน” เขาพูดเสียงเรียบ แต่แฝงความโกรธ “พ่อให้ฉันดูแล หนังสือทุกเล่มที่นี่ฉันซื้อมาเอง เธอไม่มีสิทธิ์เข้ามาโดยไม่ขออนุญาต”น้ำหนึ่งลุกขึ้นยืน กำมือแน่น “ฉันไม่รู้ค่ะ ฉันคิดว่ามันเป็นห้องส่วนกลาง... ขอโทษนะคะ ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้”แต่ก่อนที่เธอจะเดินผ่าน ภีมยื่นมือขวางทาง ดันเธอถอยหลังจนหลังชนขอบโต๊ะ“เดี๋ยวก่อน เธอคิดจะบุกเข้ามาแบบนี้แล้วออกไปง่ายๆ เหรอ นี่บ้านฉันนะ ไม่ใช่ที่สำหรับคนอย่างเธอที่จะมาทำตามใจ”น้ำหนึ่งรู้สึกตัวสั่น หัวใจเต้นแรงเมื่อเขายืนใกล้จนแทบจะแตะตัว กลิ่นบุรุษเพศผสมกลิ่นโรงพยาบาลทำให้เธอเวียนหัว“ปล่อยฉันนะคะ คุณภีม”ภีมยิ้มมุมปาก ยกมือขึ้นจับคางเธอเบาๆ แต่แรงกดนั้นเต็มไป
เรื่องที่ 2 หมอภีมแสนชัง บทที่ 1บ้านใหญ่ของนายภีรศักดิ์ตั้งตระหง่านกลางกรุงเทพฯ เขาคือเศรษฐีวัยหกสิบต้นๆ ผู้กุมอำนาจในวงการธุรกิจเขาได้แต่งงานใหม่กับน้ำผึ้ง สาวสวยวัยยี่สิบห้าที่ใครๆ ก็รู้ว่าเธอทะเยอทะยานแค่ไหนการแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องรักใคร่ แต่เป็นการแลกเปลี่ยนฐานะมั่นคงแลกกับความสาวสดใสวันแต่งงานผ่านไปอย่างหรูหรา ท่ามกลางสายตาอิจฉาและคำซุบซิบภีรศักดิ์ยืนยิ้มกว้างขณะที่น้ำผึ้งก้มหน้ารับช่อดอกไม้ ดูสง่างามในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์เธอไม่ใช่แค่เมียใหม่ แต่ยังพาน้องสาวตัวเองมาด้วย น้ำหนึ่ง เด็กสาววัยสิบเก้าที่เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัย หน้าตาใสซื่อ ขี้อายแต่หัวแข็งน้ำหนึ่งถูกบังคับให้ย้ายตามพี่สาวมาอยู่ในบ้านใหญ่หลังนี้ โดยไม่มีทางเลือกอื่น“ยินดีต้อนรับเข้าสู่บ้านนะจ๊ะ น้ำหนึ่ง” น้ำผึ้งพูดเสียงหวาน ขณะยืนข้างสามีใหม่ที่กำลังจับมือเธอแน่น “ที่นี่จะเป็นบ้านของเรา จากนี้ไปเธอไม่ต้องลำบากอีกแล้ว”น้ำหนึ่งยิ้มฝืนๆ พยักหน้า เธอรู้ดีว่าพี่สาวทำเพื่อฐานะ แต่การถูกพามาอ
อาจารย์ บทที่ 4แน่นของธัชชัย ตับ ตับ ที่ดังไม่ขาดสาย เสียงหัวเราะเบา ๆ เวลาเขากระซิบแซว“ของหนูตอดเก่งจัง” และเสียงเธอหัวเราะตอบอาย ๆ ว่า “เพราะของอาจารย์ใหญ่เกินไปนี่แหละค่ะ”จนฟ้าเริ่มสาง พิมพ์ลดานอนซบอกเขา หายใจหอบ ขาสั่นจนยืนไม่ไหวจริง ๆ เธอยกมือขึ้นจับหน้าเขา ยิ้มหวาน “อาจารย์… หนูเดินไม่ได้แล้วจริง ๆ ด้วยค่ะ”เขาหัวเราะเบา ๆ ก้มลงจูบหน้าผากเธอ “ดี… เดี๋ยวอาจารย์อุ้มกลับหอเอง”ไม่มีน้ำตา ไม่มีคำว่า “ผิด” มีแต่ความเสียวที่ทั้งสองคนยอมรับอย่างเต็มใจ และความอบอุ่นที่เพิ่งเกิดขึ้นระหว่างอาจารย์กับนักศึกษา ในห้องแล็บที่ตอนนี้กลายเป็นห้องของพวกเขาไปแล้วหลังจากคืนแรก ทุกอย่างกลายเป็นสูตรที่แน่นอน แน่นอนจนน่ากลัว ทุกสามสี่วัน ไม่เคยเกิน ไม่เคยขาด ธัชชัยจะเริ่มตัวสั่นตอนบ่ายสาม มือเย็นเฉียบ หายใจถี่ ตาแดงก่ำ เขาจะล็อกตัวเองในห้องทำงาน ปิดม่าน ปิดไฟ นั่งกุมหัวนับถอยหลังเหมือนคนรอระเบิด แต่พอถึงสองทุ่มหรือตีหนึ่ง เขาจะส่งข้อความเดียวกันทุกครั้งไม่เกินสี่คำ “ห้องแล็บ… เดี๋ยวนี้”พิมพ์ลดาจะมาเสมอ ไม่ว่าฝนจะตก ไม่ว่าหอจะปิด ไม่ว่าพรุ่งนี้จะสอบไฟนอล เธอจะมาในเสื้อกันหนา