Se connecter13 เรื่องไม่ซ้ำ รวมเรื่องสั้นรสเข้ม แซ่บถึงใจ 25+ ความใคร่ ความลับ และเกมอำนาจที่ไม่มีคำว่าไร้เดียงสา ไม่มีความรัก 3P/นอกใจ/เจ้านาย/เด็กในปกครอง/เพื่อน/อาจารย์ หลากหลายรสชาติให้คุณแซ่บซี้ดด จบในตอน… แต่ความร้อนยังติดผิว คำเตือน* NC25+, คำหยาบ, รุนแรง, ดิบเถื่อน, ไม่มีบทอ่อนโยน
Voir plus九条家の令嬢・九条香織(くじょうかおり)は大学時代の同級生で社長の羽川亮太(はがわりょうた)に熱烈な恋心を抱いていた。
香織は亮太に尽くし、彼のためなら何だってやってのけた。
その甲斐あって、香織は念願かなって彼の妻になることができた。
甘い新婚生活を夢見ていたのも束の間、待っていたのは亮太の裏切りだった。亮太は彼が経営する会社の部下である山川日菜乃(やまかわひなの)と不倫していたのだ。
結婚してからというもの、亮太は香織に指一本触れることなく、日菜乃との密会を続けていた。そしてなんと彼女との間に子供まで作り、香織の暮らす邸宅に愛人である日菜乃を住まわせるという暴挙にまで出たのだ。
香織はもちろん反発したが、彼女の意見など重要ではなく、いくら言っても聞き入れてもらえなかった。
香織の住む家に日菜乃は平然と亮太との間に生まれた子と共に転がり込んだ。そこからは正妻・香織と愛人・日菜乃の戦いが始まった。
二人の戦いは次第に過激なものへなっていき、ある日日菜乃は自ら毒を飲んだ。
「日菜乃!しっかりしろ!」
毒で倒れた日菜乃に慌てて駆け寄ったのは夫の亮太だった。日菜乃に子が生まれてからというもの、彼は二人にのみ関心を寄せていた。
「お前がやったのか!」
「亮太……違うの、私は……」
日菜乃が自ら毒を飲んだことなど知らずに、亮太は香織に鋭い目を向けた。心から香織を憎んでいる、というような顔だった。香織が否定しようと亮太は聞く耳を持たなかった。
「香織を拘束しろ!」
「はい、旦那様!」
亮太の指示で香織はあっという間に両手を縛られ、屋敷の地下へと連れていかれた。
そこで彼女が受けたのは凄惨な拷問だった。何日にもわたって背中を鞭で打たれ、爪を剥がされ、体を切り刻まれた。香織はいつ終わるかもわからない拷問に耐えなければならなかった。心の中では、まだ亮太がここへきてくれるという淡い期待を抱いていた。
しかし、そんな希望はすぐにズタズタに崩れ去った。
外から亮太の秘書と誰かが話している声が聞こえてくる。
「社長は既に奥様との離婚手続きを済ませたようです。日菜乃さんも運良く回復されたようですし……」
「まぁ、それはよかったですね」
香織は可笑しくて笑いが出そうになった。
運良く回復した?違う。あの女は最初から致死量には到底満たない量の毒を飲んでいたのだ。亮太の気をさらに引き、香織を屋敷から追い出すために。なんて狡猾な女なのだろう。あの女の本性に気付けなかったことが、香織の唯一の失態だった。
「では今の奥様は一体どうなるのでしょうか?」
「さぁ、それは社長が決めることです」
それから香織は外に連れ出され、極寒の中着の身着のまま放り出された。もはや死は目前だった。
裸足で雪の中を歩くも、すぐに倒れてしまった。体はとうに限界を迎えていたのだ。
こんなことになるのなら、本妻の座になどしがみつかずにとっとと亮太と離婚しておけばよかった。そんな後悔の念が今になって押し寄せるが、遅すぎた。
最後に浮かんだのは亮太の顔だった。香織がかつて心から愛し、すべてを捧げた人。彼から返ってきたのは裏切りだったが。
香織は彼の顔を思い浮かべながら固く誓った。
(もし次あなたと出会ったら……そのときは絶対にあなたとは関わらないわ)
亮太への恨みを募らせながら、香織はゆっくりと目を閉じた。
再び目を開けると、三年前に時が戻っていた。
「奥様、おはようございます」
「……」
香織は一瞬理解が追いつかなかった。三年前といえば、亮太の不倫が発覚し、彼がちょうど日菜乃を屋敷へ連れてきた頃だった。
日菜乃は生まれたばかりの赤子と共に平然と香織の前に姿を現したのだ。
「奥様、旦那様がお呼びです」
「……亮太が?」
そしてこの光景には見覚えがあった。忘れられるわけがなかった。彼が香織を呼び出したことなど、五年間にわたる結婚生活でたった数回だった。
『お前に紹介しよう。俺の愛する恋人の日菜乃と、娘の朱里だ』
呆然とする香織を置き去りに、亮太は自身の愛人と娘を彼女に紹介した。そのときの絶望は今でも香織の中に強く残っていた。
「奥様、いかがなさいました?」
「……何でもないわ、すぐに向かうと旦那様に伝えてちょうだい」
「はい、奥様」
香織は軽く支度を済ませ、亮太の部屋へと向かった。既に日菜乃とその娘が到着している頃だろう。前世ではみっともなく暴れ、日菜乃を嫌悪していたが、今は違う。
香織に亮太への愛は残っていなかった。つまり、彼がどのような行動を取ろうとどうだってよかったのだ。
「失礼します」
「来たか」
扉を開けると、見慣れた顔が視界に入った。亮太の横には優雅に微笑む日菜乃と、胸に抱かれる子供の姿があった。彼女は香織を見ると、笑みを深めた。愛人の分際で本妻を前に笑えるだなんて、何て強かな女なのだろう。
「お前に紹介しよう。俺の愛する恋人の日菜乃と、娘の朱里だ」
ああ、このセリフ。前世と一言一句同じだ。香織は時が戻っても彼らがまったく変わっていないようで逆に安心した。
「ええ、そのようですね」
「日菜乃と朱里はこれからここで暮らすことになった」
「奥様、これからよろしくお願いしますね」
「……」
私が反対するとでも思っているのだろうか。亮太は私の顔色を窺うようにチラチラと視線を向けていた。
どうせ反対したところで私の意見なんて聞き入れないくせに。おかしくて笑いそうになった。あなたはいつだって日菜乃とその娘のことしか頭になかった。
「ええ、亮太の好きにすればいいわ。だけどその代わり、私もお願いがあるの」
「……何だ?」
亮太は訝しげに私を見た。
――「離婚してほしいの」
その瞬間、亮太は石のように固まり、日菜乃は驚きで目を見開いた。
สักทีว่ะทน! กูจะขึ้นไปสูบบุหรี่ข้างบนได้บ่ หรือมึงจะต่ออีกรอบ?”พี่ทนหัวเราะหอบ ๆ แล้วตะโกนตอบลงไป“ขึ้นมาเลยลุง”พริ้งหน้าแดงก่ำ รีบดึงผ้าซิ่นลงปิดตัว แต่ลุงบุญมีขึ้นมาพอดี ยิ้มจนตาหยี“ไม่ต้องอายลูกพริ้ง ลุงเห็นหมดแล้ว… แต่ลุงปากไม่ใช่คนปากเปราะ รับรองไม่บอกใครเด็ดขาด”เขานั่งลงข้าง ๆ พี่ทน ตบไหล่เพื่อนสนิท แล้วกระซิบเบา ๆ “สาวดีขนาดนี้ เก็บไว้ให้ดี ๆ นะทน อย่าให้หลุดมือ”พี่ทนยิ้มมุมปาก กอดไหล่พริ้งเบา ๆ “ไม่หลุดแน่นอนลุง… ไม่หลุดไปไหนแน่นอน”หลังจากวันนั้นที่บ้านลุงบุญมี ความลับของทั้งคู่ยิ่งแนบแน่น แต่ร่องรอยบนร่างกายกลับซ่อนยากขึ้นทุกวันในเช้าวันหนึ่ง น้องดวงตื่นขึ้นมาทำกับข้าวเหมือนทุกวัน แต่คราวนี้เธอสังเกตเห็นรอยแดงช้ำที่คอเสื้อพี่ทนชัดเจนกว่าปกติรอยนั้นไม่ใช่รอยแมลงกัด แต่เป็นรอยดูดรอยกัดรูปวงกลมหลายดวง เรียงกันตั้งแต่ใต้ใบหูลงไปถึงไหปลาร้าที่เสื้อปิดไม่ถึง เธอขมวดคิ้ว มองสามีที่กำลังกินข้าวเหนียวเงียบ ๆ&
ลุงบุญมี บ้านอยู่ปลายหมู่บ้าน ติดทุ่งนา ลุงบุญมียิ้ม ๆ แล้วเดินไปนั่งใต้ถุนบ้าน จุดบุหรี่มวนใหญ่รอพี่ทนจูงมือพริ้งขึ้นบันไดไม้ไปเลย ไม่พูดพร่ำทำเพลง ประตูปิดดัง “ปัง”ข้างในบ้านเป็นโถงโล่งมีเสื่อผืนเดียวกับหมอนใบใหญ่ พี่ทนผลักพริ้งลงนอนทันที แล้วก้มลงจูบปากเธออย่างหิวโหย มือใหญ่ปลดกระดุมเสื้อสีขาวทีละเม็ด หน้าอกคู่ใหญ่เด้งออกมาเต็มตาเขาก้มลงดูดปากเธอต่ออีกครั้ง ลิ้นใหญ่สอดเข้าไปวนในปากเล็ก ๆ อย่างดุเดือด ดูดเม้มริมฝีปากล่างของพริ้งจนแดงช้ำ แล้วถอนออกมาพร้อมเส้นน้ำลายใส ๆ ที่ขาดพรืดจากนั้นก้มลงดูดเลียหัวนมทั้งสองข้างสลับกันอย่างบ้าคลั่ง ใช้ฟันกัดเบา ๆ สลับดูดแรงจนหน้าอกขาว ๆ ช้ำแดงเป็นดวง พริ้งครางชื่อเขาเบา ๆ“พี่ทน… เสียว…” มือจิกเสื่อแน่น กลัวเสียงลอดลงไปถึงลุงบุญมีที่อยู่ใต้ถุน“พริ้ง อ่า”เขาจับไหล่พริ้งลุกขึ้นยืนหันหลังให้ทันที ดันแผ่นหลังขาวเนียนเบา ๆ ให้เธอโก้งโค้งมือยันผนังไม้ไผ่ ก้นขาวผายขึ้นสูงเด่นชัดตรงหน้าพี่ทนถลกผ้าซิ่นขึ้นพาดเอวจนเห็นร่องเนื้อเปียกชุ่ม เข
“ตับ แรงดีไหม อ่า เอ็งชอบให้พี่เอาแรง ๆ ไหม”“พี่ทนนน อ่า อ๊า พริ้งเสียว”พริ้งร้องครางจนเสียงแหบแห้ง น้ำตาด้วยความเสียวซ่านไปทั้งตัวพี่ทนยิ่งกระแทกหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนดินสั่นสะเทือน ใบใบใต้ต้นหญ้าใต้ร่างกระจาย เขาก้มลงจูบปากเธอจากด้านข้าง ลิ้นสอดเข้าไปวนพร้อมกับจังหวะกระแทกหนักหน่วง“เสียว อ่า พี่จะแตกอีกแล้วพริ้ง ซี้ด... ของเอ็งมันเด้งดูดหัวถอกพี่”“อือ พี่ทนน หนูไม่ไหวแล้ว แตกอีกแล้วว”ร่างของเธอกระตุกซ้ำอีกครั้งแตกน้ำไหลออกจนเปียกดิน พี่ทนยิ่งส่งแรงด้วยการเสือกสะโพกตับ ตับ เสียงน้ำแฉะ ร่องสาวดูดกินลำเนื้อหนุ่มชาวนายิ่งทำให้ทนซ่านเสียว“พี่เสียวไม่ไหวแล้ว เอ็ง... พี่จะแตก”พี่ทนก้มลงกัดไหล่เธอ แล้วกระแทกเข้าเต็มลำค้างไว้ลึกสุด“อ๊า... อ่า อ๊า พริ้งงงงง พี่แตกแล้ววว”ทั้งคู่เกร็งตัวพร้อมกัน หายใจหอบเมื่อท่อนยาวของพี่ทนกระตุกในช่องสวาทที่บีบรัด หัวถอกพ่นน้ำคาวสีขาวระเบิดออกพุ่งพุ่งลึกจนเต็มเปี่ยมพี่ทนทรุดตัวลงทับหลังเธอ หายใจหอบ ๆ ที่
แต่สำหรับพี่ทนกับพริ้ง ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดแล้วกลางวัน พวกเขายังทักทายกันเหมือนญาติผู้ใหญ่กับหลาน สาวบ้านข้าง ๆ“ไปไหนมาเหรอพริ้ง”“ไปช่วยยายตัดมันสำปะหลังจ้ะพี่”แต่พอพระอาทิตย์คล้อยหลังเขา ความเงียบของทุ่งนาและสวนมันกลายเป็นที่ของพวกเขาพี่ทนจะส่งสัญญาณด้วยการเอาเสื้อกล้ามสีดำตัวเก่าผูกไว้กับกิ่งมะขามต้นใหญ่ปลายสวนพริ้งเห็นเสื้อสีดำนั้นจากระยะไกล หัวใจเต้นแรงจนเจ็บอก เธอรอจนมืดสนิท บอกแม่ว่าจะไปหาเพื่อน แล้วเดินออกจากบ้านด้วยไฟฉายเล็ก ๆ ในมือสวนมันมืดมิด มีเพียงแสงจันทร์ข้างแรมส่องลงมาเป็นลำแสงสีเงินพี่ทนยืนรออยู่ใต้ต้นมะขามใหญ่ ใส่กางเกงขาสั้นตัวเดียว อกเปลือย กล้ามเนื้อคล้ำ ๆ เงางามใต้แสงจันทร์ เขาเห็นเงาพริ้งเดินมา หัวใจก็เต้นแรงไม่แพ้กันไม่พูดอะไรสักคำพี่ทนดึงข้อมือเธอเข้ามากอดแน่นทันที แล้วผลักแผ่นหลังเธอเบียดชิดกับลำต้นมะขามหยาบ ๆ จนเปลือกไม้กรีดผิวคล้ำเป็นรอยแดงบาง ๆปากร้อนของเขาประกบปากพริ้งอย่างหิวกระหาย ลิ้นใหญ่สอดเข้าไปวนในปากเธอรุนแรงจนเธอครางในลำคอ ม
ในช่วงนี้ของทุกปี น้ำฝนมักจะเดินไปเรียนเองเสมอ ไม่ใช่เพราะอะไร นอกจากหยาดน้ำที่ตกลงจากท้องฟ้าใบหน้างดงามน่ารักสมวัยมหาวิทยาลัยปีที่หนึ่งในชุดระเบียบเรียบร้อย ผมยาวปล่อยสยายยักลอนเล็กน้อยอย่างสมัยใหม่เธอเป็นเด็กต่างจังหวัด แต่มาเรียนในกรุงเทพและพักกับพี่ชาย ที่เรียนอีกที่หนึ่ง
“ซี้ด...”เขาถามข้างหูใช้ลิ้นเลียล้วงรูหูขณะเริ่มกระแทกช้าๆ ดึงออกจนน้ำเงี่ยนอาบหยาดลงแล้วกระแทกเข้า เธอสะดุ้งครางในลำคอ เขาดึงลำเนื้อออกเกือบสุดอีก เลื่อนมือลงเต้านมบิดหัวนมจากด้านหลัง กระทุ้งท่อนลำใหญ่เข้าแรง ๆ“อือ คุณภีม”“อ่า ซี้ด... เธอตอดแ
มันประท้วงด้วยเสียงเอียดเบา ๆ คล้ายเสียงครางเขาใช้นิ้วถูที่ติ่งเล็กแล้วสอดเข้าไปอีกครั้งช้า ๆ สบตาเธอขณะลงลิ้น“อ่า พี่เป็ก”เสียงครางของเธอดังขึ้น พอ ๆ กับเสียงน้ำในปากของเขา น้ำเหนียวหนืดแต่ใสทะลักจากเนินสวาท เขากวาดด้วยสองนิ้วงอ ละเลงไปมาด้วยลิ้น แล้วดัน
ดูดเนื้อของเธอขึ้น ดึงแล้วปล่อย มีเสียงครางในทรวงอกเป็นระยะ เขาเลื้อยลิ้นไปทางซอกเล็ก ดูดแคมก่อนจะเลื่อนขึ้นมาด้านบนอีก ดูดหัวเหน่า เขาปล่อยปากออก มองแล้วก้มลงดูดอีก“อือ” เธอครางสะดุ้งเมื่อเขาสอดนิ้วเข้าไปสองนิ้ว ตาโตผงกหัวขึ้นมอง แต่เขาไม่หยุด แค่สบตาเธอ เธอลึกลงไปขยับไปมา เข