ให้มือตัวเองล้วงลงไปช่วยตัวเองเธอไม่ได้ล็อกประตู เธออยากขัดขืน แต่ร่างกายมันไม่ยอมกึก ประตูเปิดออกช้า ๆ แบบไม่ต้องเคาะลอร์ดอูลริคยืนอยู่ตรงนั้นในเสื้อเชิ้ตดำเปิดอก กางเกงหนังรัดรึงจนเห็นส่วนนูนใหญ่ชัดเจนว่าตอนนี้แข็งจนปริ แต่เขาไม่ได้เดินเข้ามาทันทีเขายืนพิงกรอบประตู มองเธอจากหัวจรดเท้าเหมือนกำลังตัดสินใจว่าจะ “กิน” ตอนนี้ หรือจะ “ทรมาน” เธอต่ออีกสักพัก“ดีมาก” เสียงเขาดังทุ้มแหบ “ไม่ล็อกประตู”เอลินอร์ตัวสั่นจนผ้าปูยับย่น เธอพยายามขยับตัวหนี แต่ขากลับแยกออกเองโดยไม่รู้ตัวลอร์ดอูลริคก้าวเข้ามาช้า ๆ ปิดประตูเบา ๆ แล้วเดินมานั่งข้างเตียง มือใหญ่ของเขาคว้าข้อเท้าเธอข้างหนึ่ง ลากเธอลงมานอนหงายทันที“อย่าเพิ่งขยับ” เขาสั่งเสียงต่ำ “คืนนี้ฉันยังไม่จัดการเธอ”คำว่า “ยังไม่” ทำให้เธอสะดุ้งสุดตัว ระหว่างขาเธอตุบแรงจนน้ำใสไหลซึมออกมาเป็นสายเขาขึ้นคร่อมแต่ไม่กดทับเต็มตัว เข่าข้างหนึ่งกดลงระหว่างขาเธอ แยกขาออกกว้างโดยไม่ต้องใช้มือ
Read more