LOGINเสื้อยืดสีขาวแนบติดกับผิวหนัง จนมองเห็นหัวนมแข็งเป็นไตจากความหนาวและความเปียกชื้น รูปทรงของหน้าอก
สักทีว่ะทน! กูจะขึ้นไปสูบบุหรี่ข้างบนได้บ่ หรือมึงจะต่ออีกรอบ?”พี่ทนหัวเราะหอบ ๆ แล้วตะโกนตอบลงไป“ขึ้นมาเลยลุง”พริ้งหน้าแดงก่ำ รีบดึงผ้าซิ่นลงปิดตัว แต่ลุงบุญมีขึ้นมาพอดี ยิ้มจนตาหยี“ไม่ต้องอายลูกพริ้ง ลุงเห็นหมดแล้ว… แต่ลุงปากไม่ใช่คนปากเปราะ รับรองไม่บอกใครเด็ดขาด”เขานั่งลงข้าง ๆ พี่ทน ตบไหล่เพื่อนสนิท แล้วกระซิบเบา ๆ “สาวดีขนาดนี้ เก็บไว้ให้ดี ๆ นะทน อย่าให้หลุดมือ”พี่ทนยิ้มมุมปาก กอดไหล่พริ้งเบา ๆ “ไม่หลุดแน่นอนลุง… ไม่หลุดไปไหนแน่นอน”หลังจากวันนั้นที่บ้านลุงบุญมี ความลับของทั้งคู่ยิ่งแนบแน่น แต่ร่องรอยบนร่างกายกลับซ่อนยากขึ้นทุกวันในเช้าวันหนึ่ง น้องดวงตื่นขึ้นมาทำกับข้าวเหมือนทุกวัน แต่คราวนี้เธอสังเกตเห็นรอยแดงช้ำที่คอเสื้อพี่ทนชัดเจนกว่าปกติรอยนั้นไม่ใช่รอยแมลงกัด แต่เป็นรอยดูดรอยกัดรูปวงกลมหลายดวง เรียงกันตั้งแต่ใต้ใบหูลงไปถึงไหปลาร้าที่เสื้อปิดไม่ถึง เธอขมวดคิ้ว มองสามีที่กำลังกินข้าวเหนียวเงียบ ๆ&
ลุงบุญมี บ้านอยู่ปลายหมู่บ้าน ติดทุ่งนา ลุงบุญมียิ้ม ๆ แล้วเดินไปนั่งใต้ถุนบ้าน จุดบุหรี่มวนใหญ่รอพี่ทนจูงมือพริ้งขึ้นบันไดไม้ไปเลย ไม่พูดพร่ำทำเพลง ประตูปิดดัง “ปัง”ข้างในบ้านเป็นโถงโล่งมีเสื่อผืนเดียวกับหมอนใบใหญ่ พี่ทนผลักพริ้งลงนอนทันที แล้วก้มลงจูบปากเธออย่างหิวโหย มือใหญ่ปลดกระดุมเสื้อสีขาวทีละเม็ด หน้าอกคู่ใหญ่เด้งออกมาเต็มตาเขาก้มลงดูดปากเธอต่ออีกครั้ง ลิ้นใหญ่สอดเข้าไปวนในปากเล็ก ๆ อย่างดุเดือด ดูดเม้มริมฝีปากล่างของพริ้งจนแดงช้ำ แล้วถอนออกมาพร้อมเส้นน้ำลายใส ๆ ที่ขาดพรืดจากนั้นก้มลงดูดเลียหัวนมทั้งสองข้างสลับกันอย่างบ้าคลั่ง ใช้ฟันกัดเบา ๆ สลับดูดแรงจนหน้าอกขาว ๆ ช้ำแดงเป็นดวง พริ้งครางชื่อเขาเบา ๆ“พี่ทน… เสียว…” มือจิกเสื่อแน่น กลัวเสียงลอดลงไปถึงลุงบุญมีที่อยู่ใต้ถุน“พริ้ง อ่า”เขาจับไหล่พริ้งลุกขึ้นยืนหันหลังให้ทันที ดันแผ่นหลังขาวเนียนเบา ๆ ให้เธอโก้งโค้งมือยันผนังไม้ไผ่ ก้นขาวผายขึ้นสูงเด่นชัดตรงหน้าพี่ทนถลกผ้าซิ่นขึ้นพาดเอวจนเห็นร่องเนื้อเปียกชุ่ม เข
“ตับ แรงดีไหม อ่า เอ็งชอบให้พี่เอาแรง ๆ ไหม”“พี่ทนนน อ่า อ๊า พริ้งเสียว”พริ้งร้องครางจนเสียงแหบแห้ง น้ำตาด้วยความเสียวซ่านไปทั้งตัวพี่ทนยิ่งกระแทกหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนดินสั่นสะเทือน ใบใบใต้ต้นหญ้าใต้ร่างกระจาย เขาก้มลงจูบปากเธอจากด้านข้าง ลิ้นสอดเข้าไปวนพร้อมกับจังหวะกระแทกหนักหน่วง“เสียว อ่า พี่จะแตกอีกแล้วพริ้ง ซี้ด... ของเอ็งมันเด้งดูดหัวถอกพี่”“อือ พี่ทนน หนูไม่ไหวแล้ว แตกอีกแล้วว”ร่างของเธอกระตุกซ้ำอีกครั้งแตกน้ำไหลออกจนเปียกดิน พี่ทนยิ่งส่งแรงด้วยการเสือกสะโพกตับ ตับ เสียงน้ำแฉะ ร่องสาวดูดกินลำเนื้อหนุ่มชาวนายิ่งทำให้ทนซ่านเสียว“พี่เสียวไม่ไหวแล้ว เอ็ง... พี่จะแตก”พี่ทนก้มลงกัดไหล่เธอ แล้วกระแทกเข้าเต็มลำค้างไว้ลึกสุด“อ๊า... อ่า อ๊า พริ้งงงงง พี่แตกแล้ววว”ทั้งคู่เกร็งตัวพร้อมกัน หายใจหอบเมื่อท่อนยาวของพี่ทนกระตุกในช่องสวาทที่บีบรัด หัวถอกพ่นน้ำคาวสีขาวระเบิดออกพุ่งพุ่งลึกจนเต็มเปี่ยมพี่ทนทรุดตัวลงทับหลังเธอ หายใจหอบ ๆ ที่
แต่สำหรับพี่ทนกับพริ้ง ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดแล้วกลางวัน พวกเขายังทักทายกันเหมือนญาติผู้ใหญ่กับหลาน สาวบ้านข้าง ๆ“ไปไหนมาเหรอพริ้ง”“ไปช่วยยายตัดมันสำปะหลังจ้ะพี่”แต่พอพระอาทิตย์คล้อยหลังเขา ความเงียบของทุ่งนาและสวนมันกลายเป็นที่ของพวกเขาพี่ทนจะส่งสัญญาณด้วยการเอาเสื้อกล้ามสีดำตัวเก่าผูกไว้กับกิ่งมะขามต้นใหญ่ปลายสวนพริ้งเห็นเสื้อสีดำนั้นจากระยะไกล หัวใจเต้นแรงจนเจ็บอก เธอรอจนมืดสนิท บอกแม่ว่าจะไปหาเพื่อน แล้วเดินออกจากบ้านด้วยไฟฉายเล็ก ๆ ในมือสวนมันมืดมิด มีเพียงแสงจันทร์ข้างแรมส่องลงมาเป็นลำแสงสีเงินพี่ทนยืนรออยู่ใต้ต้นมะขามใหญ่ ใส่กางเกงขาสั้นตัวเดียว อกเปลือย กล้ามเนื้อคล้ำ ๆ เงางามใต้แสงจันทร์ เขาเห็นเงาพริ้งเดินมา หัวใจก็เต้นแรงไม่แพ้กันไม่พูดอะไรสักคำพี่ทนดึงข้อมือเธอเข้ามากอดแน่นทันที แล้วผลักแผ่นหลังเธอเบียดชิดกับลำต้นมะขามหยาบ ๆ จนเปลือกไม้กรีดผิวคล้ำเป็นรอยแดงบาง ๆปากร้อนของเขาประกบปากพริ้งอย่างหิวกระหาย ลิ้นใหญ่สอดเข้าไปวนในปากเธอรุนแรงจนเธอครางในลำคอ ม
ให้ร่องเนื้อบานเต็มตากลีบเนื้อสีชมพูอ่อน ๆ บวมเปียกชุ่มจากน้ำสวาทที่เขาใช้นิ้วควานเมื่อครู่ หัวเม็ดเล็ก ๆ ชูชันเด่นตรงปลายร่อง“ของเอ็งมันสดน่าเลีย หอม”พี่ทนสูดหายใจลึก กลิ่นหวานอมเปรี้ยวของสาวแรกแย้มโชยเข้าจมูกจนเขาขนลุกซ่าน จากนั้นเขาค่อย ๆ ยื่นลิ้นใหญ่หนาแตะลงตรงกลางร่องเบา ๆ ก่อน“อ๊า… พี่ทน…” พริ้งสะดุ้งสุดตัว มือจิกเสื่อแน่นจนเล็บขาวลิ้นร้อนของเขาค่อย ๆ เลียจากล่างขึ้นบนช้า ๆ วนวนเป็นวงกลมรอบกลีบเนื้อทั้งสองข้าง แล้วตวัดขึ้นไปแตะหัวเม็ดเล็ก ๆ เบา ๆ แค่ปลายลิ้นพริ้งแอ่นสะโพกสูง ครางชื่อเขาดังขึ้นทุกที “พี่… เสียว… เสียวมากเลย…”พี่ทนใช้ริมฝีปากครอบหัวเม็ดนั้นไว้ทั้งอัน ดูดเบา ๆ สลับตวัดลิ้นวนเร็ว ๆ พริ้งเกร็งจนตัวโก่งเป็นสะพาน ขาเกร็งสั่นระริก น้ำใสไหลทะลักออกมาไม่หยุดเขาถอนปากขึ้นนิดหนึ่ง จ้องตาพริ้งแล้วสอดลิ้นใหญ่เข้าไปในร่องเนื้อลึกสุดเท่าที่จะทำได้ ขยับเข้าออกช้า ๆ เหมือนกำลังดันเข้าแทนส่วนอื่น“อืม... ซูด แพร่บ”พริ้ง
อ้ายทนคอยดูนก เหมือนพี่น้องบ้านนอกทั่วไป ไม่มีใครพูดถึงการกอดกันแน่นเมื่อคืนแม้แต่คำเดียวตกบ่ายอากาศร้อนจัด พี่ทนถอดเสื้อออกโยนไว้บนคันนา เหลือแต่กางเกงขาสั้นสีดำตัวเก่า ร่างกายคล้ำเป็นมันเหงื่อ กล้ามเนื้อทุกส่วนเด่นชัดจนพริ้งต้องหลบตามองพื้นดินบ่อย ๆจนตกค่ำ พี่ทนหยิบขวดเหล้าขาวใบเล็กออกจากเป้“เหลืออยู่นิดหน่อย กินแก้หนาวดีกว่า” เขายกดื่มอึกหนึ่ง แล้วยื่นให้พริ้งพริ้งไม่เคยดื่มหนัก แต่คืนนี้เธอรับขวดมาดื่มตามสองอึกใหญ่ ความเผ็ดร้อนไหลลงคอจนตัวสั่น แล้วยิ้มให้เขาอย่างที่ไม่เคยยิ้มให้ใครตะเกียงสลัว สองคนนั่งพิงเสาไม้ไผ่เคียงกัน หัวเข่าชนกันเบา ๆ เหล้าขาวครึ่งขวดทำให้ลิ้นชาและใจกล้าพริ้งหันไปมองหน้าเขาเต็มตา ดวงตาเป็นประกายจากฤทธิ์เหล้า“พี่ทนเคย… อยากได้พริ้งบ้างไหม”คำถามลอยออกไปตรง ๆ ไม่มีอ้อมค้อม พี่ทนชะงักขวด เหล้าค้างอยู่ที่ปาก เขาวางขวดลงช้า ๆ มองหน้าเธอนิ่งหลายวินาที“อยาก…” เสียงเขาแหบแห้ง “อยากมาตั้งนานแล้ว”พร