Price of Pleasure (Hooker Series 12)의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

GRAPES“Isang makapangyarihang tao ang tatay mo. Lahat ng gusto niya nagagawa niya at nakukuha niya kahit gaano pa ka-impossible ito.”“Kung ganon… bakit hindi tayo humingi ng tulong sa kanya, Nay?” tanong ko ngunit umiling-iling siya. “Hindi ko na gustong lumapit pa sa kanya, Grapes, masyadong masakit ang nangyari sa nakaraan at mas gugustuhin ko na lang na gumapang tayo sa hirap kesa manatili sa kanya habangbuhay.” “Ano bang klase siyang tao, Nay?” “Isa siyang sakim at ganid sa kayamanan! Silbidora lang ako sa Mansyon nila noon nang makilala ko ang tatay mo. nagkaroon kami ng relasyon… at sinabi kong buntis ako ngunit… ang sabi niya ay ipalaglag daw kita…” “Ano?! Anong klaseng tatay ang gagawa nun sa magiging anak nila?!” “Hindi ko kaya iyon… hindi ko kayang kumitil ng buhay kaya tumakas ako. Iniligtas ko tayong dalawa mula sa kalupitan ng tatay mo…” “Napakasama niya! Ayoko na siyang makilala!” “Pero kailangan, Anak… kapag may nangyari sa aking masama… kakailanganin mo ang ta

GRAPESDalawang kulay pulang guhit ang tumambad sa akin na nagsasabing buntis ako. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko, napatakip na lang ako ng kamay ko sa aking bibig habang hindi namamalayan ang mga luhang bigla na lang pumatak at dumaloy sa aking pisngi. Napahawak ako sa sinapupunan ko. Umuurong ang mga paa ko at parang ayoko ng sumipot pero baka masira ang kasal nila ni Lianna at Neil kapag hindi ko ginawa kaya tinapangan ko ang aking sarili, pinunasan ang aking mga luha, kinuha ang mga gamit ko at dali-daling lumabas ng bahay. Paglabas ko ay tapos na magkape si William kaya pinapasok niya na ako sa kotse at nagmaneho na siya. Sa Mansyon ng mga Alcantara ginanap ang magandang garden wedding. Talagang ginastusan ang entourage at binonggahan ang pagkaka disenyo sa buong lugar. Nang makarating kami ay saktong nagbibihis at naghahanda na ang lahat kung kaya’t ganon na rin ang ginawa ko. Hindi pa naman maumbok ang tiyan ko ngunit pinagmasdan ko na iyon sa salamin habang suot a

GRAPESNgayon ko lang naranasan ang ganitong klaseng dilim sa buhay ko. Wala na ang nanay ko, kahit kailan hindi ko na siya makikita, makakasama at mayayakap. Sobrang sakit at nalulunod ang puso ko, tila hindi makabangon. Durog na durog ang pagkatao ko. Ginawa ko ang lahat… halos itaya ko ang puri ko, ang buong buhay ko pero… wala… wala pa rin at ngayon ay hindi ko na rin alam kung ano pang gagawin ko sa buhay ko. Kahit gaano karaming luha ang iluha ko. Kahit maubos lahat… hindi ko alam kung makakabangon pa ba ako… masyadong masakit. Inilibing kong mag-isa ang nanay ko dahil wala naman akong kilalang ibang kamag-anak namin. Kahit ang tunay kong tatay ay hindi ko kilala kaya.. Paano ko ipapaalam sa kanya na wala na si nanay? Nagpaalam si Neil na may business trip siyang pupuntahan sa Cebu at hindi niya pwedeng i-postpone iyon. Ayaw niya akong iwan… pero ako na ang nagsabi sa kanya na umalis na siya dahil mas importante ang trabaho niya kesa sa akin. Hindi ko rin kayang sabihin sa ka

GRAPESMabilis lang lumipas ang mga gabi at may one week na rin akong nagtatrabaho sa Club. hindi ko namalayan ang bawat araw na dumaan sa sobrang busy ko ngunit habang nagpupunas ako ng table ay may biglang humigit sa braso ko at pag tingin ko ay nakita ko ang galit na galit na mukha ni Neil. “Hinahanap kita kung saan-saan dito lang pala kita makikita.” umigting ang panga niya at gigil na sinambit ang mga salitang iyon. Binawi ko ang braso ko sa kanya. “Bitiwan mo ako!” “Pinuntahan kita sa inyo, naka-lock ang pinto at wala ng halos gamit, pati mga damit mo, wala na. Saan ka tumutuloy ngayon?! Bakit hindi ka nagsasabi sa akin?!” “Gusto mong malaman?! Dahil ayoko na Neil! Ayoko na! Maghiwalay na tayo! Tapusin na natin ‘to! Pagod na pagod na ako! Ayoko na!” nagsisinungaling ako. Kailangan kong magsinungaling para maprotektahan ang anak ko sa sinapupunan ko. “Ganon ganon na lang iyon?! Dahil ayaw mo na?! Hindi mo man lang inisip kung anong mararamdaman ko?! Ni-hindi ka nga nagpaalam

GRAPES Katulad ng sinabi ni Neil ay pinagbigyan ko pa siya ulit. Hindi ko alam kung tama pa ba ‘to. Ngayon ay nasa ospital ako para magpa-check-up. Ang sabi niya ay sasamahan niya daw ako pero may urgent daw siyang gagawin bigla kaya ako na lang mag-isa. Ibinilin niya lang ako sa OB at umalis na. “Hmm, normal naman ang sugar mo and… mukhang okay naman ang bata sa sinapupunan mo pero siguro ang ia-advice ko na lang since this is your first trimester ay magkaroon ka ng sapat na tulog tapos, uminom ka ng uminom ng maraming tubig, kumain ng healthy foods and inumin mo yung mga nireseta kong vitamins.” “Sige po, Doc… salamat po.” Nagpaalam na ako sa OB at lumabas na ngunit sa paglabas ko ay hindi ko inaasahan na makikita ko doon si Lianna. May kausap siya sa phone. Nakatalikod at elegante sa hawak niyang dark green na bag na ka-terno ng suot niyang silk blouse at white pants. Napaka-ganda at elegante niyang tignan. Napatingin ako sa sarili ko. Napaka-simple ko lang kumpara sa ka