Price of Pleasure (Hooker Series 12)의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

NEILPag-uwi ko sa Mansyon ay hinanap ko kaagad si Lianna. “Lianna! Lianna, lumabas ka dyan! nasaan ka?!” galit na galit na sigaw ko dahil hindi ko maalis sa isip ko kung gaano umiyak si Grapes sa harapan ko. “Honey, you’re here!” masayang bati niya na lumapit sa akin at akmang hahalikan ako ngunit iniwas ko ang mukha ko at hinawi ang mga kamay niya na handa na sanang yumakap sa akin. “Ano yung nabalitaan kong buntis ka raw, huh?!” gigil na sambit ko sabay higit sa braso niya. “Aray! Oo, Neil! buntis ako kaya pwede ba wag mo akong saktan?! pero teka, kanino mo nalaman?!” “Hindi na mahalaga kung kanino ko nalaman. Pinaglololoko mo ba ako, huh?! wala pang nangyayari sa atin, ni-hindi nga kita hinahalikan, paano ka mabubuntis?!” “That’s the problem, Neil! hindi mo nga ako hinahawakan kaya nagpabuntis ako sa iba!” matamang sabi niya. “Sino ang ama ng batang dinadala mo?!” “Your family is pressuring me to have an heir, Neil! What should I do? ayaw mo akong hawakan, ni-hindi ka tuma

GRAPES Nang makarating kami doon ni William ay napaka-enggrande ng lugar. Ginanap ang banquet sa Mansyon ng mga Alcantara. Ibig sabihin, dito nakatira si Neil. Napakaganda at napakalaking mansyon. Ngayon lang ako nakapunta dito pero sa gilid-gilid lang ako, sinusubukang walang makabanggang kahit sino o kahit anong bagay dahil nahihiya ako. Kahit pa maganda at marangyang damit ang suot ko ngayong gabi, hindi ako maglalakas ng loob na makihalubilo at isa pa… nandito si Lianna. Hindi ko dapat siya makasalubong o kaya ay makita. Maya-maya lang ay nagsimula na ang program. “Ladies and gentleman, the new CEO of Alcantara Group of Companies, Mr. Neil Patrick Alcantara!” nagkaroon ng masigabong palakpakan pagkatapos magsalita ng emcee. Nakipalakpak din ako kahit na nasa likod lang ako at natatakpanbng napakaraming tao. Sa likuran ko ay ang malawak na hardin ng mga Alcantara. Siguro naman ay wala ng makakakita sa akin dito pero… ang kulay ng damit ko ay matingkad na silk na pula at k

NEILHabang paalis ako ng morgue ay nakita ko rin na lumabas si Conrad. Nahagip siya ng mata ko na pasakay rin sa kotse niya. Mukhang may pupuntahan kaya sinundan ko siya. Pasimple akong sumunod sa sasakyan niya. Tinawagan ko si William.“Hello? William?” “Boss?”“Nasaan ka?”“Nandito po Boss sa Mansyon.” “May ipapagawa ako sayo. Pa-background check si Conrad Paloma at ang buong pamilya niya.” “Pero Boss? tama ba ang narinig ko? ipapabackground check niyo ang father-in-law niyo?”“Oo. Basta gawin mo na lang ang inuutos ko. Ginagawa ko ‘to para kay Lianna.” Habang nagmamaneho, nakita kong huminto si Conrad sa isang sulok. Doon ay may kinita siyang dalawang lalaking naninigarilyo. Pasimple akong kumuha ng litrato. Inabutan niya ito ng makapal na puting envelope. Sinuring mabuti ng dalawang lalaki at pagkatapos ay tumango-tango. Malamang ay pera ang laman non. Bakit siya nagbabayad sa mga iyon? sino bang ipapa-trabaho niya? posible kayang ako? galit na galit siya sa akin kanina.

GRAPESNagising ako sa ospital nang walang naaalalang kahit ano. Hindi ko alam kung sino ako. Ang tanging alam ko lang ay matindi ang hirap na pinagdaanan ko dahil sa mga sugat na natamo ko. Wala akong maalala. Iyon ang problema. Ngunit pag gising ko, isang kaibigan ang hindi ko inaasahang meron ako. Kaagad niya akong niyakap at nagpakilala siyang siya si Orange. At ang pangalan ko naman daw ay Grapes. Muntik na akong matawa. Anong klaseng pangalan iyon? kung hindi lang siya umiyak sa harapan ko, iisipin kong jino-joke time niya lang ako eh. Mukhang sinsero siya dahil ramdam na ramdam ko ang yakap niya. Parang isa nga siya sa mga malalapit na tao sa buhay ko. Pero… wala siyang alam sa nangyari sa akin. Pilit ko siyang tinatanong tungkol sa akin pero ang tanging sagot niya lang ay ulilang lubos na ako at nagtatrabaho daw kaming dalawa sa night club. Hindi ko akalain na isa pala akong pokpok or sa madaling sabi– “bayaran” Tinignan ko ang katawan ko. Ganitong klase ng katawan ba t

NEILKINAUMAGAHAN ay nagising ako sa VIP room ng Bar na masakit na masakit ang ulo. Inayos ko ang polong suot pati na rin ang aking slacks. Mag isa lang ako doon at hindi ko maalala ang mga nangyari noong nagdaang gabi. Isa lang ang natatandaan ko… si Grapes. Ang katawan niya, ang pamilyar na init at ang puso kong biglang nagliyab ulit nang makita ko siya. Isang nagliliyab na pagnanasa, pagnanais na makasama siya at mahalin siya ng wagas. “Hoy! bayad mo?!” singhal ni Grapes sa akin na inilahad pa ang mga palad niya. Sinimangutan ko siya dahil hindi ko alam kung bakit niya ako sinisingil. Gustuhin ko mang magbayad…. hindi pwede. Noon, pera ang issue naming dalawa… hindi ko na hahayaang maging pera ulit ang maging dahilan ng lahat. Mukhang hindi pa nga talaga bumabalik ang ala-ala niya at hindi niya pa ako matandaan. Planado ko ang lahat at sa tulong ni Orange ay nakaraos ang isang taon kahit papaano ng walang nagiging aberya. Nakiusap din ako kay Madam Leah na tanggapin na lang