All Chapters of The Nanny's Affair: Chapter 21 - Chapter 30

Iba ang pakiramdam ng bahay pagkatapos matulog ang mga bata. Mas malambot, at mas malabo. Ang uri ng katahimikan na bumabalot sa iyong mga balikat na parang isang kumot na hindi mo alam na kailangan mo. Mahimbing na natutulog si Mason, ang kanyang mga braso ay nakataas sa kanyang ulo, ang kanyang paghinga ay regular. Hinaplos ko ang brown curls mula sa kanyang noo, hinalikan ang kanyang sentido, bumulong ng "I love you." Palagi kong ginagawa. Si Sophie ay medyo mas matagal—kumapit siya sa akin pagkatapos patayin ang mga ilaw, ang kanyang bunny ay nakasiksik sa ilalim ng isang braso at ang kanyang mga daliri ay nakabalot sa akin. Hindi siya masyadong nagsasalita. Pero ang paraan ng paghawak niya sa akin ngayon—sinasabi nito ang lahat. Matapos siyang tuluyang makatulog, umupo lang ako doon ng ilang minuto, nakikinig sa mahihinang tunog ng kanyang paghinga, nagtataka kung paano naging ganito kapuno ang aking buhay nang hindi k

⚠️ Babala sa Nilalaman: Ang kabanatang ito ay naglalaman ng seksuwal na nilalaman (fade to black pero emotionally charged). Mangyaring basahin nang may pag-iingat. FRANNY Ang apoy ay humina, ang mga apoy ay tamad na dumidila sa huling troso. Ang natitira ay mga baga, nagliliwanag na pula at orange, isang tibok ng puso sa apuyan. Ang bahay ay napakatahimik na naririnig ko ang mahinang tunog ng lumang orasan sa bulwagan, ang mahinang paghinga ni Mason sa itaas namin, at ang aking sariling pulso ay pumipintig na para bang masyadong malakas para sa silid na ito. Dapat na akong umalis. Alam kong dapat. Pero hindi. Dahil nakaupo si Enzo sa tapat ko, ang kanyang mga bisig ay nakapatong sa kanyang mga tuhod, ang kanyang tingin ay nakatutok sa akin na para bang hindi lang ako isang taong napunta sa kanyang buhay dahil sa pangangailangan—kundi isang taong mahalaga. At ang tingin na iyon ay

Franny Ang umaga ay nararamdaman na marupok, na para bang maaari itong mabiyak sa maling tunog. Ang nangyari kagabi ay nakadikit pa rin sa aking balat—ang kanyang mga kamay, ang kanyang boses, ang init ng kanyang katawan sa tabi ko—pero gayundin ang bigat ng naghihintay sa labas ng kanyang pinto. At hindi nagtagal bago ito dumating. Pumasok si Victoria sa kusina na parang bagyo na nababalot ng pabango. Ang kanyang takong ay tumatama sa tile sa matalas na ritmo, ang kanyang silk blouse ay kumikinang sa ilalim ng ilaw. Hindi siya nagtatanong kung abala ako—umupo lang siya sa upuan sa counter, ipinagkrus ang isang mahabang binti sa isa pa, at tiningnan ako ng ngiti na kayang sumira ng salamin. "Kaya," sabi niya, malambot ang boses na parang cream pero malamig sa ilalim. "Nandito ka pa rin." Inilagay ko ang walang laman na cereal bowl ni Mason sa lababo, pina

Franny Nagising ako sa mahinang tik-tok ng orasan sa nightstand ni Mason at sa bigat ng maliit na ulo ni Sophie sa aking braso. Sandali, humiga lang ako doon, nahuli sa pagitan ng tulog at gising, hanggang sa pilitin ako ng pananakit ng aking balikat na gumalaw. Nakahiga si Mason sa kama, ang kanyang kumot ay nahulog sa kanyang mga tuhod, humihinga nang malalim sa paraan na tanging mga bata lang ang makakagawa. Ang alaala ng nangyari kanina ay bumalik sa akin—ang koridor, ang mga kuko ni Victoria na bumabaon sa aking balat, ang galit sa kanyang mga mata, ang paraan ng pagitan ni Enzo sa amin na para bang sulit akong protektahan. Lumunok ako laban sa paghigpit ng aking lalamunan. Masakit pa rin ang aking pulso nang bahagya, kahit na wala ito kung ikumpara sa sakit sa aking dibdib. Gumagalaw si Sophie nang dahan-dahan kong inalis ang aking braso mula sa ilalim niya. Mas hinigpitan niya ang yakap sa kanyang bunny, pero hindi nagising. Hinali

Franny Ang motel ay may mahinang amoy ng lemon cleaner at lumang kape. Ang uri ng lugar kung saan ang karpet ay palaging masyadong manipis at ang mga kurtina ay masyadong kupas. Hindi naman yata iniinda ni Mason. Nakabaluktot siya sa kama, ang kanyang dinosaur ay nakasiksik nang mahigpit sa ilalim ng kanyang braso, mahimbing na natutulog matapos ang isang hapon ng mga tanong na hindi ko masagot. Bakit tayo aalis, Mom? Kailan tayo uuwi? Sasama ba si Sophie? Bawat isa ay nagbasag ng isang bagay sa akin, pero patuloy akong ngumiti, patuloy kong sinasabi sa kanya na mag-uusap kami mamaya. Ngayong gabi, sa huli, magpapahinga kami. Nakaupo ako sa bintana, nakatitig sa liwanag ng parking lot, nang biglang marinig ko ang tunog ng isang makina na bumubutas sa gabi. Ito ay mababa, mamahalin, kaya napakababaw ng aking puso dito. Maya-maya, bumuhos