Semua Bab The Nanny's Affair: Bab 41 - Bab 50

FRANNY Honeymoon Adventures Matapos ang masiglang kasalan, ang aming honeymoon ay isang welcome respite. Nagpasya kami ni Enzo na magtungo sa isang liblib na villa sa isang pribadong isla sa Maldives. Walang media, walang business calls (sa loob lamang ng ilang araw, panunukso ko kay Enzo), at walang iba kundi kami – kasama ang isang mapanuri ngunit mapagmahal na si Maria na tumitingin sa mga bata. Ang villa ay nakatayo sa ibabaw ng asul na asul na tubig, na may sariling infinity pool at direktang access sa karagatan. Sa mga araw, nag-swimming kami, nag-snorkel sa mga coral reef na puno ng makukulay na isda, at nagbasa ng libro habang nakahiga sa tabing-dagat. Nagtawanan kami nang mahina habang binubuksan ni Enzo ang isang coconut na may kakaibang diskarte, at nag-holding hands habang naglalakad sa buhangin, pinagmamasdan ang mga sunset na pininturahan ang kalangitan ng mga kulay. Sa mga gabi, nag-dinner kami sa ilalim ng m

FRANNY Dalawampung Taon Pagkaraan: Ang Legacy ng Isang Pamilya Dalawampung taon na ang lumipas mula nang sinabi ko ang "Oo" kay Enzo sa kusina, at bawat taon ay nagdagdag ng bagong kulay, bagong kabanata, at bagong pagmamahal sa aming kuwento. Ang mansyon, na dating simbolo ng pag-iisa ni Enzo, ay ngayon ay isang buhay na sentro ng pamilya, puno ng alaala, tawanan, at ang patuloy na pagdating at pag-alis ng aming lumalaking angkan. Si Enzo at ako ay naging mas matibay kaysa kailanman. Ang kanyang mga abala sa negosyo ay nagpatuloy, ngunit mas marunong na siyang balansehin ang lahat. Naging isa siyang kilalang pilantropo, ang kanyang foundation ay nagbibigay ng mga oportunidad sa libu-libong bata, isang pangarap na binuo namin nang magkasama. Ako naman, matapos ang ilang taon ng pagiging full-time na ina, ay nagpasya na bumalik sa aking sariling hilig. Binuksan ko ang isang maliit na art gallery, na nakatuon sa mga emerging local artists.

FRANNY Dalawampung Taon Pagkaraan Ang mansyon. Oh, ang mansyon. Sa bawat pag-usbong ng araw, sa bawat paglipas ng taon, lalo itong nagiging higit pa sa salamin at bato. Ito ay naging isang buhay na aklat, ang bawat sulok ay isang pahina na puno ng mga kuwento – mga kuwento ng pag-ibig, ng pagkawala, ng pagtuklas, at ng walang katapusang pag-unlad ng isang pamilya. Dalawampung taon na ang lumipas mula nang sumumpa kami ni Enzo ng pangako. Ang singsing sa aking daliri ay hindi lamang isang alahas; ito ay isang talisman, isang pang-araw-araw na paalala ng araw na ang dalawang pira-pirasong kaluluwa ay naging isa, at ang isang pira-pirasong pamilya ay naging buo. Ngayon, ang amoy ng kape ay hindi lamang nag-iisa. Hinaluan na ito ng amoy ng bagong lutong cookies, ng lumang libro sa library, at ng matamis na halimuyak ng mga bulaklak sa hardin na laging pinipilit ni Enzo na ayusin. Ang hardin na iyon, na pinagmulan ng aming mga k

Mga Taon ng Paglago: Pangarap, Pagsubok, at Walang Katapusang Pagmamahal Ang pagharap kay Victoria ay isang watershed moment para sa aming pamilya, isang huling pagsubok na nagpabago sa aming pagtingin sa aming sarili at sa isa't isa. Ito ang nagpatunay na ang pamilya Westbrook ay hindi lamang isang konsepto, kundi isang matibay na pundasyon na binuo sa pagmamahal at pagpili. Ngayon, ang mga taon ay lumipas, puno ng mas mahinahon na mga hamon – ang mga hamon ng paglago, ng pagtuklas sa sarili, at ng pagpapalakas ng bawat ugnayan. Si Enzo at ako ay naging mas matatag kaysa kailanman. Ang aming pag-ibig ay hindi na ang nag-aalab na apoy ng simula, kundi ang mainit at kumportableng baga na nagbibigay ng liwanag at init. Sa mga gabi, matapos matulog ang mga bata, nagbabahagi kami ng tahimik na sandali sa library, nagbabasa ng libro, o simpleng nakayakap, pinapakinggan ang tunog ng ulan sa bintana. Ang kanyang negosyo ay nagpatuloy na lumago, ngunit mas pina

FRANNY Sa Anino ng Nakaraan: Ang Bawat Sandali ng Pagsisimula Nakaupo kami ni Enzo sa aming balkonahe, ang mansyon ay tahimik na ngayon, maliban sa mahihinang tunog ng mga kuliglig. Ang buwan ay bilog, nagbibigay ng pilak na liwanag sa hardin na aming pinaglalaanan ng maraming taon. Hawak ko ang kanyang kamay, ang bawat kulubot sa aming mga palad ay nagpapatotoo sa mga taong lumipas, sa mga kuwentong nabuo. "Naaalala mo pa ba," simula ni Enzo, ang kanyang boses ay malumanay, "ang unang beses na nakita kita, Franny?" Ngumiti ako. "Paano ko makakalimutan? Ang masungit na Enzo Westbrook, nakasimangot sa kanyang telepono, habang sinusubukan kong pasayahin ang kanyang malungkot na anak." [FLASHBACK: Ang Unang Pagkikita] Bumalik ang alaala sa unang araw ni Franny sa mansyon. Siya, na may dalang maleta at ang kaba sa kanyang dibdib, habang si Mason ay mahigpit na nakahawak sa kanyang kamay. Sa hagdan, naki