All Chapters of ท่านอ๋องมิใช่เราหย่ากันแล้วหรอกหรือ: Chapter 141 - Chapter 150

ตอนที่ 92และเมื่อข่าวขบวนเจ้าสาวของชินหวางหานไท่หมิงจากเผ่าซูปี้นั้นถูกลอบสังหารจนสิ้นสองร้อยยี่สิบสามชีวิต หานไท่หมิงย่อมยากจะหลุดพ้นถูกเรียกเข้าเฝ้าชนิดเร่งด่วนจากหานหย่งเต๋อไปได้เช่นกัน"ไท่หมิงถวายพระพรฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ"หานไท่หมิงทำความเคารพกายสูงใหญ่ในอาภรณ์ดำตัดด้วยลวดลายมังกรสีทองอร่ามนั่งเอนกายซึ่งซูบผอมไม่พอ สีหน้านั้นนับวันยิ่งซีดเหลืองราวกระดาษเก่าอยู่บนตั่งสีทองวิจิตรอีกด้วย"มิต้องมากพิธีไปไท่หมิง เจิ้นต้องการทราบรายละเอียดว่ามันเกิดอันใดขึ้น เนื่องด้วยมิใช่เพียงท่านหญิงแห่งซูปี้ แม้แต่ท่านอัครมหาเสนาบดีหวังนั้นก็สิ้นใจไปด้วย เจ้าอยากทำให้เจิ้นโมโหจนตายใช่หรือไม่ ประทานคุณหนูเหลิ่งให้มิทันพ้นราตรีนางก็สิ้นใจ นี่ท่านหญิงจางลี่มิทันเข้าประตูเมืองหย่งนั้นกลับสิ้นใจทั้งหมด ฝ่ายซือถูสิงมันโกรธราวไฟบรรลัยกัลป์แล้วเจ้ารู้บ้างหรือไม่"...เสนาบดีเฒ่าแซ่หวังผู้นั้นเล่นใหญ่ถึงขนาดเล่นกลอุบายว่าตนเองถึงตายเชียวหรือนี่?...หลังจากได้ฟังเสียงเกรี้ยวกราดของหานหย่งเต๋อนั้นระเบิดโทสะด่ากราดเขา หานไท่หมิงนั้นกลับเหลือบสายตาไปมองหวังหยวนซ่งก็นึกชื่นชมที่เขาส่งสายตาเคียดแค้นสมจริงมาทางตนเองอ

ตอนที่ 94“ก็ในเมื่อทรงเร่งเวลาทุกเหตุการณ์จนงวดมาถึงทรงต้องไปทัพแล้ว เช่นนี้หมิงเกอจะเร่งเวลาหย่าขาดปลดพระชายาเอกย่อมมิผิดนะเพคะ เพราะในเมื่อเราเปลี่ยนแปลงผันแปรทุกสิ่งทุกอย่างมิได้อยู่แล้วนี่เพคะ เช่นนั้นเราก็มาหย่าขาดจากกันเถิดนะเพคะ”เฉียวปิงเซียวนางค่อย ๆ อธิบาย ถึงขั้นตอน และแผนการต่าง ๆ ที่จะทำให้หานไท่หมิงปลดนางได้โดยที่ไทเฮากับองค์ฮ่องเต้มิอาจทัดทานได้ แล้วก็จะต้องไม่ใช่วิธีการเช่นในอดีตที่ปลดนางด้วยข้อหาเสื่อมเสีย เนื่องจากในอนาคต หากแผนการทุกสิ่งทุกอย่างสำเร็จ เฉียวปิงเซียวตำแหน่งสำคัญนั้นรอคอยนางอยู่นั่นเองแล้วทั้งสี่ร่างทว่าคือสองดวงจิตต่างก็ ‘สุมหัว’ หารือกันอย่างเคร่งเครียดจนเกือบรุ่งสางมาเยือนจึงค่อยได้ข้อสรุปว่า ให้เป็นการหนามยอกเอาหนามบ่ง ก็ในเมื่อเกือบเก้าหนาวก่อนไทเฮานางทรงแอบอ้างถึงคำทำนาย เช่นนั้นพวกเขาก็จะใช้คำทำนายที่ว่า ให้ถือเคล็ดแยกจากชั่วคราวแล้วครองคู่เป็นนิรันดร์ให้ชินหวางและชินหวางเฟยนั้นหย่าขาดจากกันก่อนที่หานไท่หมิงจะไปทัพออกศึกใหญ่หลวงที่ชายแดนเมืองคัง และหลังจากหย่าขาดจากกัน ให้เฉียวปิงเซียวในฐานะหญิงหม้ายท้องโตต้องขึ้นเขาอันหนิงซานถือศีลสวดมนต์ภาว

ตอนที่ 96…ตำหนักชินหวางแห่งหนานสุ่ยในอีกหกวันต่อมา… ถึงจะดึกดื่นผ่านครึ่งคืนมาเป็นเค่อ ทว่าแสงเทียนภายในห้องทรงงานยังตำหนักเทียมเมฆาของชินหวางหนุ่มกลับยังคงสว่างไสวอยู่แปดส่วน ซึ่งภายในห้องกว้างนี้กลับปรากฏบุรุษวัยยี่สิบเก้าหนาวผู้มีใบหน้าหล่อเหลาอย่างหาตัวจับยากผู้หนึ่ง ซึ่งใบหน้าคมเข้มนั้นประกอบไปด้วยคิ้วใบหลิวเรียวยาวคมเข้มพาดผ่านปลายหางเชิดเฉียงขึ้น ส่งให้ดวงตารูปดอกท้อยิ่งโดดเด่นรับไปกับปลายจมูกโด่งเรียวยาวเชิดรั้น และยิ่งริมฝีปากบางนั้นมักจะเม้มแน่นอยู่บ่อยครั้งกลับทำให้ความงดงามโดดเด่นของใบหน้าสวยหวานเกินสตรีดูร้ายกาจประดุจปีศาจจิ้งจอกโหดร้ายถึงเจ็ดส่วนเขานั้นกำลังนั่งอยู่ด้านหลังโต๊ะทรงงานตัวใหญ่อ่านบางสิ่งด้วยสีหน้าเคร่งเครียด จนท่านพ่อบ้านใหญ่คนของไทเฮานั้นยืนกระสับกระส่าย ด้วยดึกแล้วแต่เขายังมิได้ส่งข่าวสารไปให้คนของไทเฮานำไปรายงานเลยนั่นเอง“ชินหวางนี่ก็ดึกแล้วยังไม่เสด็จตำหนักเคียงนภาหรือพ่ะย่ะค่ะ”ขันทีเฒ่าเช่นเหรินซ่งกงกงเลยอดรนทนไม่ไหว เขาเลยต้องส่งเสียงเตือนนอบน้อมและแสนจะกริ่งเกรงใจไปยังกายกำยำที่กำลังคร่ำเคร่งอยู่กับฎีกาทางการทหารมากมายบนโต๊ะทรงพระอักษรมุมห้องกว้

ตอนที่ 98...ที่ท้ายตำหนักไทเฮาแห่งหนานสุ่ย...ราตรีนี้ก็เป็นอีกหนึ่งคราวเวียนบรรจบครบวาระอีกครั้งหนึ่งแล้วของค่ำคืนบูชายัญของเสิ่นลี่เย่ที่นางจะต้องอาบโลหิตและกลืนกินดวงใจของเด็กน้อย เพื่อให้ร่างกายที่ตนเองอาศัยจะไม่เสื่อมถอย หรือแก่เฒ่าจนกว่าเฉียวปิงเซียวนั้นจะครบวัยสิบเจ็ดหนาวซึ่งบัดนี้กายขาวผุดผ่องนั้นกำลังก้าวเท้าลงไปในบ่อที่เต็มไปด้วยโลหิตของมนุษย์ ซึ่งกลิ่นนั้นคาวรุนแรงจนหากเป็นคนปกติมาได้กลิ่นมิต้องลงไปนอนแช่เช่นนางก็คงอยากอาเจียนจนแทบบ้าคลั่งแล้วเป็นแน่ แต่นางนั้นหาใช่ 'คน' จึงลงไปทอดกายแหวกว่ายอยู่ในบ่อดังกล่าวราวกับมันคือน้ำนมดีที่มีเอาไว้แช่บำรุงผิวพรรณกระนั้นแล้วคนที่มิปกติเช่นบิดาของเสี่ยวหลัวโปอย่างหานไท่หมิงที่เพิ่งจะอาเจียนไปหลายยกเมื่อครั้งรีดเค้นเอาความลับจากปากของสามขันทีซึ่งมีหรือจะทานทนไหว จำต้องยอมให้ฟ่านอิงเฉิงนั้นสกัดจุดแล้วพาออกไปนอนพักอยู่ด้านนอกมิให้เสียแผนในราตรีสำคัญนี้จึงเหลือเพียงเฉินเซินเป็นผู้นำกำลังคนกลุ่มน้อย แต่มากไปด้วยฝีมือเข้ามา 'จัดการ' นางปีศาจลี่เย่กับคนสนิทของหานไท่หมิงเช่นหลิวฮั่นและกองกำลังอีกสามสิบกว่าชีวิตที่มิธรรมดา เพราะมาจากแดนสวรร

ตอนที่ 100หลังจากจัดการสั่งความและกำชับต่อจงเผยเจียงและหลิวฮั่นให้ดูแลปกป้องห้องเก็บรักษาพระศพของผู้เป็นพี่ชายรวมไปถึงฝากงานราชกิจให้เฉินเซินแสดงเป็นตัวแทนของเขาแล้ว ตัวของหานไท่หมิงก็ปลอมเป็นหัวหน้ากองทหารม้านามอิงฉงออกไปต้อนรับขบวนเสด็จกลับของท่านหญิงเฉียว ก็ออกจากเทียนคงเฉิงในอีกสองวันหลังจากหานไท่สือจากไปแล้วซึ่งการเดินทางคราวนี้ทั้งไปและกลับนั้นราบรื่นไร้ปัญหาหรืออุปสรรคใดมาพบพาน เพราะทั้งทู่ปาอ๋องและพระชายารองจางนั้นสิ้นชีพไปแล้วทั้งคู่ คนหมายปองชีวิตของเฉียวปิงเซียวเลยหมดไปในทันที"ขยับมาทางนี้เถิดเสี่ยวปิง อากาศเริ่มหนาวเย็นมากแล้ว คล้ายว่าคืนนี้หิมะอาจจะตกลงมาอีกเป็นแน่"หานไท่หมิงนั้นขยับผ้านวมผืนใหญ่แล้วเรียกให้ภรรยาตัวน้อยที่ความอวบอิ่มเริ่มมีให้เห็นบ้างแล้วด้วยอายุครรภ์ที่ใกล้สี่เดือนของตนขยับเข้ามาซุกตัวเบียดชิดกันในผ้าห่มผืนโตไม่พอ ยังมีเตาเอาไว้อุ่นมืออีกด้วย ซึ่งเฉียวปิงเซียวนั้นก็ขยับเข้ามาหาไม่มีขัดขืน"แล้วซางเหนียงจือกับเสี่ยวเตี๋ยเล่าเพคะ อากาศเย็นเช่นนี้ทั้งสองคงจะหนาวเช่นกัน"พอตนเองเริ่มอบอุ่นนางจึงคิดไปถึงสองคนติดตามที่จะวันไหนก็ไม่เคยทอดทิ้งกัน ไม่ว่าจะยาก