All Chapters of ท่านอ๋องมิใช่เราหย่ากันแล้วหรอกหรือ: Chapter 131 - Chapter 140

ตอนที่ 81แล้วทุกสิ่งก็เป็นไปดังกลอุบายของเฉินเซินและหานไท่หมิงที่ร่วมกันรุกฆาตในโอกาสที่มี ในอีกสามวันต่อมาสกุลจางสายหลักทั้งหมดก็สิ้นสลายเพราะไปแตะต้องผิดคน ส่วนจางหลานเย่และบุตรชายสายโลหิตจากซื่อจื่อเผ่านอกด่านนั้นก็ถูกสำเร็จโทษโดยไทเฮาเป็นผู้ลงมือเหี้ยมโหดด้วยตนเองในราตรีนั้นนั่นเองดังนั้นพอข่าวความโหดเหี้ยมของไทเฮานี้แพร่สะพัดออกไปย่อมสร้างความโกรธแค้นให้แก่ชู้รักของจางหลานเย่เช่นซื่อจื่อแห่งเผ่าซูปี้ หรือก็คือท่านข่านน้อยในอดีต ทว่าผ่านมาถึงยามนี้ซือถูสิงเขาก็คือท่านข่านพระองค์ใหม่ที่เพิ่งขึ้นรับตำแหน่งต่อจากพระบิดาผู้ลาลับไปเมื่อฤดูหนาวก่อนนั่นเองแต่มิพึงใจอย่างไรก็มิอาจวู่วามลงมือประกาศสงครามต่อหนานสุ่ยได้ ในเมื่อท่านหญิงถึงสองพระองค์หนึ่งนั้นก็คือซือถูกุ้ยเฟย และสองก็คือท่านหญิงรองซือถูที่มาศึกษาอยู่ที่สำนักฮุ่ยเจ๋อ หากบุ่มบ่ามวู่วามขาดสติ น้องสาวของเขาย่อมต้องพลีชีพทิ้งเสียที่หนานสุ่ยเป็นแน่แท้ เช่นนั้นซือถูสิงเขาจึงคับแค้นใจเพิ่มพูนที่มิอาจชำระแค้นให้แก่ทั้งบุตรชายและชู้รักไปได้ในทันทีทางด้านหานไท่หมิงผู้ถูกมุ่งหมายศีรษะกับเฉียวปิงเซียวที่บัดนี้คำสาปและหนอนพิษสูญสลายแล้ว

ตอนที่ 83จะบำรุงจนนางเป็นมารดาสุกรหรือไรกัน....หากแต่เฉียวปิงเซียวนางคงมิรู้เลยว่าท่านปีศาจกระทิงเฒ่านั้นเขากำลังวางแผนใดอยู่ในใจบ้าง และเจ้าน้ำแกงที่แม่นมซางเหนียงจือนางนำมาให้ชินหวางเฟยนางได้ดื่มร่วมสิบสามวันนี้คือน้ำแกงบำรุงโลหิตสูตรเตรียมความพร้อมให้สตรีดื่มก่อนจะออกเรือน เพราะหลังจากสตรีสาวนางนั้นออกเรือนจะได้ตั้งครรภ์ได้ทันทีนั้นคือแผนการของชินหวางหนุ่มผู้อยากมีบุตรสักคนมาเชยชม ซึ่งมารดาของบุตรเขาหนึ่งเดียวที่มุ่งหมายย่อมจะเป็นผู้ใดไปมิได้เลยนอกจากนาง...เฉียวปิงเซียวเท่านั้น ส่วนคนที่ยังไม่เท่าทันเล่ห์เหลี่ยมของปีศาจกระทิงเฒ่านางย่อมกลืนกินโดยดีไม่ปริปากบ่น สุดท้ายไม่นานก็หมดถ้วยเร็วไวอย่างที่นางนั้นตั้งใจจะหนีกลิ่นและรสชาติขมติดลิ้นไปในที่สุด...ซึ่งหากหานไท่หมิงทราบว่าวันใดเฉียวปิงเซียวนางให้กำเนิดบุตร วันนั้นชีวิตของนางจะสั้นลงก็คาดว่าเขาคงจะไม่ต้องการบุตรไปจวบจนสิ้นใจ ทว่าในเมื่อเขาไม่รู้ ทุกสิ่งจึงดำเนินไปตามกงล้อแห่งโชคชะตาทันที..."หมดแล้วเพคะ เช่นนั้นเราจะไปแช่น้ำแร่กันได้แล้วใช่หรือไม่เพคะ"คนตัวเล็กนั้นที่ถามนางก็เพียงอยากเอาใจพระสวามี ไร้จิตคิดอกุศลใดแอบแฝงในใจจนสิ

ตอนที่ 85หากท่านหญิงใหญ่ในท่านข่านองค์ปัจจุบันมาเกี่ยวดองกับชินหวางแห่งหนานสุ่ยด้วยอีกชั้น ย่อมแนบแน่นยากจะปริร้าว หรือสองหากเขาหรือไทเฮาไม่ยอมรับสมรสเชื่อมความสัมพันธ์นี้ ซือถูสิงมันย่อมแอบอ้างเอาประเด็นนี้มาเปิดศึกกับหนานสุ่ยโดยยอมตัดทิ้งน้องสาวตนเองเป็นแน่ ซึ่งแน่แท้ว่าเผ่าเล็กถึงเพียงนั้นยากจะคิดการใหญ่หากไร้ผู้สนับสนุน และหานไท่หมิงกับเฉินเซินก็เพิ่งจะสืบทราบมาว่าผู้เกื้อหนุนเผ่าซูปี้ก็คือเผ่าทู่เจี๋ยนั่นเอง“เช่นนี้แล้วหมิงเกอคิดการใดหรือเพคะ จะเสแสร้งแกล้งโอนอ่อนไปก่อนให้ฝ่ายศัตรูตายใจแล้วจึงตลบหลัง หรือว่าจะแข็งกร้าวแล้วยกทัพไปบดขยี้อีกหกชนเผ่านอกด่านให้แหลกสลาย”ในราตรีหนึ่งเฉียวปิงเซียวที่กำลังเอนกายพิงหมอนใบโตโดยมีหานไท่หมิงบีบนวดปลายเท้าไล่ขึ้นมาถึงช่วงน่องแล้วจึงวนเวียนนวดกลับลงไปใหม่ด้วยสีหน้าจริงจัง จนคนถูกพระสวามีเอาใจอดจะแอบขบขันภายในใจเสียมิได้ว่าเพียงนวดเท้านวดขาให้พระชายาเขาต้องจริงจังประดุจบัญชาการรบถึงเพียงนี้เชียวหรือ“แล้วหากหมิงเกอมีทางเลือกที่สามอ้ายเฟยคิดว่าอย่างไร?”แล้วแผนการเส้นทางที่สามของหานไท่หมิงและเฉินเซินก็ถูกถ่ายทอดให้คนตัวเล็กที่เพิ่งจะผ่านพิธีปั

ตอนที่ 87เขาจึงไม่รู้แจ้งว่าที่แท้ชินหวางกับชินหวางเฟยนั้นรักใคร่ลึกซึ้งจนมองเห็นแผ่นหลังของกันและกัน กับฟังถ้อยความไม่กี่ประโยคล้วนรู้แจ้งถึงความนัยต่อกัน เขาก็เข้าใจไปว่าชินหวางคงจะโกรธเคืองชินหวางเฟยอีกแล้วที่นางนั้นดูมีทีท่าสนใจปลาสำลีมากกว่าจะสนใจพระสวามี แล้วยิ่งหันกลับมามองดูสีหน้าจริงจังของชินหวางในยามนี้ด้วยแล้ว เขาก็ให้พลันรู้สึกไม่สบายใจแทนผู้เป็นชินหวางเฟยขึ้นมาทันที...มิใช่น้อยใจจนเกินไปอีกแล้วกระมัง?..."เจ้าก็ได้ยินเช่นเดียวกับข้ามิใช่หรือหลิวฮั่น นางเป็นผู้เอ่ยปากเองว่าไม่ต้องการพบหน้าข้า หากออกไปแล้วเจ้าพบกับองค์ไทเฮาจนทรงเอ่ยปากตำหนิข้า เจ้าก็ควรจะเอ่ยตามที่ได้ยินเมื่อสักครู่นี้ไป"ร่างในอาภรณ์สีดำใบหน้าเรียบเย็น หันหลังให้กับตำหนักอิงธาราโดยไม่ลังเลเช่นขามาเลยสักนิด ด้วยสบายใจเกินสิบส่วน รอดูชม 'งิ้ว' ในราตรีเข้าหอนี้ต่อไปได้อย่างใจสงบแล้วจนสิ้น คาดว่าเช่นไร 'อ้ายเฟย' คนงามนางจะต้องไป 'อาละวาด' และ 'ปกป้อง' บิดาของเจ้าหัวไชเท้าน้อยอย่างสุดความสามารถเป็นแน่...หึ...หึ...หึ...ราตรีนี้ข้าจะรอดูชมองค์หญิงพัดเหล็กหอบครรภ์อวบอั๋นไปตบภรรยาน้อยนะอ้ายเฟย...เพียงคิดถึงหานไ

ตอนที่ 89“ย่อมได้ไร้ปัญหา อ้ายเฟยของข้าต้องการสิ่งใด หรือมองว่าสิ่งใดไม่ดี ย่อมเป็นไปตามใจอ้ายเฟยทั้งสิ้น เพราะภายนอกตำหนักสามีล้วนเป็นใหญ่ ทว่าภายในนี้ย่อมเป็นอ้ายเฟยที่ใหญ่ยิ่ง ไยจึงจะอบรมมารยาทให้แก่พระชายาสามมิได้กันเล่า”ทุกผู้ซึ่งมีโอกาสได้อยู่ดูชมเหตุการณ์สามคนหนึ่งสามีสองภรรยาล้วนเริ่มหายใจลำบากที่สถานการณ์นี้มีแต่ชินหวางที่ส่งเสริมชินหวางเฟย เรียกว่าภรรยาร้องสามีกลับตีกลองรับ ภรรยารำดาบสามีก็กวัดไกวกระบี่เคียงข้าง โดยเฉพาะนางกำนัลสองนางที่เป็นเหลิ่งเต๋อเฟยส่งมาดูแลน้องสาวโดยเฉพาะ"เช่นนั้นก็…เริ่มจากพวกเจ้าทั้งสองก่อน เปิ่นหวางเฟยก้าวเข้ามาจนกินข้าวไปห้าคำ แต่พวกเจ้าที่เป็นบ่าวสักคำเคยเอ่ยถวายพระพรเปิ่นหวางเฟยกลับไม่มี เร่งโขกศีรษะสิบครั้ง…มิใช่พวกนาง แต่เป็นเจ้าปี้เหลียน เจ้าเป็นนายของพวกนางบ่าวไร้มารยาท เช่นนั้นผู้เป็นนายย่อมต้องมีส่วนรับผิดชอบ ส่วนพวกเจ้าทั้งสองยังจะยืนทื่อกันอยู่ได้ มิอยากมีหัวอยู่บนบ่ากันแล้วหรือ คุกเข่าลงให้หมดแล้วจงคลานออกไปสำนึกผิดอยู่ที่หน้าตำหนักใหญ่จนกว่าเปิ่นหวางเฟยจะมีคำสั่งเปลี่ยนแปลง!”ใบหน้าของเหลิ่งปี้เหลียนบัดนี้ยากจะกักเก็บความแค้นเคืองต่อ