All Chapters of บำเรอรักวิศวะร้าย: Chapter 71 - Chapter 80

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 72ก๊อกๆ "แม่ครับแม่นอนหรือยังครับ""คุณชาละวันคุณจะมารบกวนพวกท่านทำไมคะ""เถอะน่า"ก๊อกๆๆแก๊ก.. เคาะประตูเร่งขนาดนี้ไม่เปิดโอกาสให้คนแก่ได้ลุกจากเตียงเลย "มีอะไรหรือลูก" เปิดประตูออกมาก็เห็นลูกชายกับแฟนยืนอยู่หน้าห้อง"เกียร์ที่ผมฝากแม่ไว้ยังอยู่ไหมครับ""อยู่""ฝากแม่ไว้??" ได้ยินคำถามเธอถึงได้รู้ว่าเขามาเรียกท่านทำไม"ผมขอหน่อยครับ""เร่งด่วนขนาดนั้นเลยหรือลูก""ระดับชาติเลยล่ะครับแม่"ช่อฟ้าเดินไปเปิดลิ้นชักเพื่อหยิบเอากุญแจตู้โชว์ในห้องนอน แล้วก็ไปเปิดตู้ที่มีของสำคัญตั้งโชว์ไว้"ขอบคุณครับแม่" เขาไหว้แม่ก่อนจะรับของสิ่งนั้นกลับคืนมา"มีอะไรหรือคุณ" หลังจากที่ลูกชายออกไปแล้วสามีก็เลยถามภรรยาดู"ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่ท่าจะรีบจริง"ออกจากห้องแม่มาแทนที่จะพาเธอกลับลงไปห้องรับรองแขก ชาละวันกลับพาเธอมาที่ห้องนอนของเขา"ฉันจะลงไปข้างล่างค่ะ""นอนนี่แหละ""แต่มันน่าเกลียด""น่าเกลียดตรงไหน""ฉันยังไม่ใช่สมาชิกในครอบครัวสักหน่อย""ก็เป็นสมาชิกมันคืนนี้เลยสิ""ยังไงคะ""แต่งงานกันนะ" ชาละวันเอาสร้อยที่มีจี้เป็นเกียร์ของคณะวิศวกรรมศาสตร์สวมคอให้กับเธอ"ของคุณจริงหร

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 74🔞กลับมาจากทานข้าวกับลูกค้าก็เห็นว่าบนเตียงนอนมีผู้หญิงอยู่บนนั้น ไม่ต้องสืบก็รู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร ช่างกล้านักงามพร้อมพยายามบังคับตัวเองให้หลับไปก่อนที่เขาจะกลับมา แต่ยิ่งบังคับมันก็ยิ่งตื่นเต้น เคยนอนร่วมเตียงกับเขามาแล้วก็จริง แต่ตอนนั้นก็ไม่ได้เกิดอะไรขึ้นและทั้งสองก็ไม่ได้บาดหมางใจกัน แต่ครั้งนี้เธอคิดอะไรอยู่งามพร้อม จะถอนตัวก็ไม่ทันแล้ว เอาวะถ้าเขาทำอะไรเราก็จะขู่ไปเลยว่าจะไม่จดทะเบียนหย่าให้ไม่นานได้ยินเสียงอาบน้ำเธอถึงได้ขยับกายเล็กน้อย กลัวว่าจะนอนทับแขนตัวเองมากเกินไปเดี๋ยวก็ชา ผ่านไปไม่นานประตูห้องน้ำก็เปิดออกมาต่อมาก็ได้ยินเสียงเปิดตู้เสื้อผ้าเขาคงเปลี่ยนเสื้อผ้า และไม่นานสัมผัสได้ว่าบนเตียงเริ่มมีสิ่งมีชีวิตเคลื่อนไหว แล้วทำไมเขาไม่ปิดไฟก่อน? ไฟในห้องยังคงสว่างแยงตาเธอที่แกล้งหลับอยู่เลย "?" ทีแรกคิดว่าเขาจะนั่งทำงานหรือดูโทรศัพท์มั้งถึงไม่ปิดไฟ แต่แค่ชั่วอึดใจร่างของเธอก็ถูกคนที่เพิ่งนั่งบนเตียงจับให้นอนหงายขึ้นมือหนายื่นมาแกะกระดุมเสื้อของคนที่หลับตาปี๋ พอกระดุมเสื้อเม็ดแรกหลุดออกเม็ดที่สองก็ตามมา และเม็ดที่สามกำลังจะหลุดคนที่แกล

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 76"คุณงามคะ" วิยะดาเห็นงามพร้อมเดินคอตกออกมาเลยอยากจะถามว่าเรื่องนั้นเป็นยังไงบ้าง"งามไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ""ฟ้าต้องขอโทษด้วยนะคะคุณงาม ฟ้าไม่รู้ว่าถุงลูกชิ้นนั้นเป็นของคุณ"ตอนที่มองหน้าวิยะดา​ งามพร้อมก็มีรอยยิ้มให้อยู่ แต่พอฟ้าใสกล่าวคำขอโทษรอยยิ้มนั้นก็หายไปพร้อมกับดวงตาที่ตวัดมองไปดู"งามขอไปทำงานก่อนนะคะคุณวิ" ว่าแล้วงามพร้อมก็หมุนตัวเดินไปทางโต๊ะทำงานโดยไม่สนใจคำขอโทษของฟ้าใส"พี่วิคะ สงสัยคุณงามจะโกรธให้ฟ้าแน่เลย""ไม่มีอะไรหรอกเราทำงานของเราไปเถอะ""ฟ้าไม่สบายใจ จะให้ฟ้าไปพูดกับผู้จัดการให้ไหมคะ""เราจะไปพูดอะไร""ก็พูดเรื่องถุงลูกชิ้นไงคะ""อย่าลืมสิว่านั่นคือภรรยาของท่าน ท่านก็คงจะตำหนิแค่เล็กๆ น้อยๆ คนที่เขานอนคุยกันต่างจากคนนั่งคุยกันนะ"ฟ้าใสจ้องมองไปทางโต๊ะทำงานของงามพร้อม เธอก็ทำงานที่นี่มาตั้งนานทำไมผู้จัดการถึงไม่มองบ้าง แล้วผู้หญิงคนนั้นมีอะไรดีกว่าเธอหลังจากคุยงานเสร็จขุนไกรก็ออกมาจากห้องประชุมเล็ก ตอนเดินผ่านโต๊ะทำงานของงามพร้อมเขาไม่ได้แลสายตาไปเลยแม้แต่นิดเดียว"พี่สังเกตไหมว่าท่านไม่ค่อยพูดคุยกับ..""เราจะพูดอะไร" วิยะดารู้ว่าผู้ช่วยชอบ

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 78"ออกไปก่อน""ค่ะ" งามพร้อมคิดว่าเขาบอกให้เธอออกไป อะไรที่จะพูดเธอก็พูดไปหมดแล้ว ไม่รู้จะช่วยยังไงได้แล้ว ต่อจากนี้ก็คงปล่อยให้เป็นเวรกรรมของแต่ละคน"ฉันไม่ได้หมายถึงเธอ""คะ?" แต่พอเธอจะออกไปอีกฝ่ายก็เอ่ยพูด และสายตาคมเข้มนั้นก็มองไปที่ทั้งสาม ไม่สิ..ต้องเรียกว่าสี่ เพราะฉัตรชัยผู้ช่วยก็ถูกไล่ให้ออกไปด้วยวิยะดายืนลุ้นอยู่หน้าห้องว่าจะออกหัวหรือออกก้อยพอเห็นทุกคนออกมาแต่ไม่เห็นงามพร้อมก็เริ่มไม่สบายใจ "แล้วคุณงามล่ะ" วิยะดาเดินไปถามฉัตรชัยที่ออกมาเป็นคนสุดท้ายและก็เป็นคนปิดประตูด้วย"อยู่ข้างใน""คุณงามจะรอดไหม""ไม่รู้เหมือนกัน""เธอไปพูดอะไรบ้าง""ค่อยรอถามกันเอง""บอกหน่อยก็ไม่ได้" ทั้งสองสนิทสนมกันพอประมาณ แต่พอฟ้าใสเดินเข้ามาผสมโรงวิยะดาและฉัตรชัยเลยแยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง"ฟังด้วยหน่อยก็ไม่ได้ สงสัยจะถูกเล่นงานหนักกว่าคนอื่น สมน้ำหน้า""คุณจะคุยอะไรกับฉันคะ""กลับไปนั่งที่เดิม"ได้รับคำสั่งงามพร้อมก็หันกลับไปนั่งลงที่โซฟาตัวเดิม ส่วนเขาเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรเขาพูดเป็นภาษาอังกฤษกับปลายสาย แต่คนที่เคยเรียนภาษามาก็เข้าใจ จะว่าเข

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 80ตั้งสติได้ขุนไกรก็หันกลับไปพูดคุยกับคนที่เขาคุยค้างอยู่เมื่อครู่แต่หันไปคุยไม่นานใบหน้าเขาก็หมุนกลับมามองทางนี้อีกครั้ง งามพร้อมก็เห็นอยู่หรอกว่าสายตาเขามองใคร จนเธออดมองตามไม่ได้ เขาไม่รู้หรือว่าผู้หญิงคนนี้มีสามีแล้ว และสามีก็เป็นเจ้าของงานเลี้ยงนี้ด้วย"ตามสบายนะคะ""ค่ะ" แม้แต่ตอนที่เธอคนนี้แยกตัวเดินออกไปสายตาขุนไกรยังหันกลับมามอง จนถึงตอนนี้เขาจะรู้หรือเปล่าว่าเธอก็อยู่ในงานนี้ด้วย แถมยืนอยู่ข้างๆ ผู้หญิงคนที่เขาเอาแต่จ้องมองตอนที่งามพร้อมกำลังคิดเธอก็ยังคงมองเขาอยู่ และก็เห็นว่าสายตาของเขามองตามผู้หญิงคนนั้นจนเดินไปนั่งร่วมโต๊ะกับใครไม่รู้แต่คาดว่าคงเป็นสามีของเธอ ไม่นานผู้ชายก็จูงมือผู้หญิงขึ้นเวที.."สวัสดีครับแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ผมต้องขอขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงานจัดเลี้ยงของบริษัทวันนี้ ดีใจนะครับที่ได้ร่วมลงทุนกับทุกๆ ท่าน"หลังจากเจ้าภาพขึ้นกล่าวขุนไกรก็ออกจากงานเลี้ยงมาแต่พอออกมาก็ไม่เห็นงามพร้อมรออยู่แถวนี้แล้ว เขาคิดว่าเธอคงไปรอที่รถ"ยังไม่เห็นเธอออกมานี่ครับ" ฉัตรชัยไม่ได้เข้าไปด้วยพอเจ้านายออกมาก็ถามหาคนที่เข้าไปในงานพร้อมกัน"เข้าไปดู