All Chapters of บำเรอรักวิศวะร้าย: Chapter 91 - Chapter 100

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 91เย็นของวันเดียวกัน.."ทะเลาะกันหรือเปล่าลูก""คะ?" ทีแรกเธอกำลังจะเดินตรงไปทางเรือนรับรองแขก พอได้ยินเสียงนี้งามพร้อมเลยหันขวับกลับไปมอง "เปล่านี่คะ" "เปล่าทำไมต้องแยกห้องนอนกันด้วย""เมื่อคืนนี้งามลงไปคุยกับเสน่ห์ค่ะ เห็นว่ามันดึกแล้วเลยนอนห้องรับรองแขก" หวังว่าคงไม่บาปนะ เราทำอะไรลงไปเนี่ยไม่คิดถึงความรู้สึกของผู้ใหญ่เลย ถ้าพวกท่านเห็นก็คงไม่สบายใจ"ถึงแม้ดึกแค่ไหนก็ต้องกลับมาห้อง เราสองคนเพิ่งแต่งงานกันแยกห้องนอนแบบนี้มันไม่ดี โบราณเขาถือเข้าใจไหม""งามขอโทษนะคะ" จากที่กำลังจะเดินไปทางด้านหลังงามพร้อมเลยกลับมาที่เรือนหลังใหญ่วันนี้ขุนไกรกลับบ้านดึกหน่อยเพราะเขามีงานเลี้ยงต่อ ทีแรกก็อยากชวนเธอไปด้วยแต่พรุ่งนี้เธอต้องไปมหาวิทยาลัยกลัวว่ามันจะดึกเลยปล่อยให้กลับมาก่อน"?" ขึ้นมาถึงห้องนอนเขาก็แปลกใจคืนนี้ทำไมเธอถึงนอนอยู่ที่นี่ ชายหนุ่มค่อยๆ ถอดเนคไทออก และตามด้วยเสื้อเชิ้ตที่สวมใส่ ตอนที่เขาถอดเสื้อผ้าสายตาก็มองดูเธอที่นอนหลับอยู่บนเตียงไปด้วยเช้าวันต่อมา..งามพร้อมตื่นขึ้นมาก็เจอว่าเขานอนอยู่ข้างๆ เมื่อคืนนี้เขากลับมาตอนไหนทำไมเราไม่รู้สึกตัวเลย ตอนรู้ว่

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 93หนุนตักเธออยู่พักหนึ่งเขาก็ขยับออกแล้วดึงร่างของเธอให้ลงมานอนอยู่ข้างๆ"ฉันยังไม่อาบน้ำเลยค่ะ" นอกจากจับตัวเธอนอนลงข้างๆ แล้วยังจะมาหอมอีกขุนไกรไม่ได้สนใจว่าเธอจะอาบน้ำหรือยัง แต่ก่อนเวลาไม่สบายเขาไม่เคยกลับมาบ้านแบบนี้หรอก แค่หายาทานหนักหน่อยก็นอนพักผ่อนที่บริษัท แต่ครั้งนี้ไม่รู้ว่าเป็นอะไรพอรู้ว่าตัวเองไม่สบายก็อยากจะกลับบ้านไม่นานใบหน้าที่ซุกอยู่กับซอกคอของเธอก็นิ่งไป หลับแล้วเหรอ? รู้สึกจั๊กจี้ยังไงไม่รู้ แต่ก็ปล่อยให้เขาแนบใบหน้าอยู่กับซอกคอจนอีกฝ่ายเงียบไปงามพร้อมปล่อยให้ความเงียบปกคลุมไปได้พักหนึ่งอยากแน่ใจก่อนว่าเขาหลับไปแล้วจริงๆ เธอถึงได้ขยับออกมา แต่พอจะเอาแขนของเขาออกจากรอบตัวก็ถูกวงแขนนั้นกระชับให้แน่นเข้าไปกว่าเดิมอีกน้ำก็ยังไม่อาบข้าวเย็นก็ยังไม่กินหิวเป็นนะ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาหรอก คิดว่ารอให้เขาหลับจนสนิทก่อนแล้วกันค่อยลุกเช้าวันต่อมา.."แอะๆ" เสียงไอจนทำให้คนที่นอนอยู่ข้างๆ รู้สึกตัวไปด้วย"ไม่สบายเหรอ?" เมื่อคืนเขาหลับเป็นตายเพราะฤทธิ์ยามาตื่นอีกทีก็ตอนได้ยินเสียงเธอไอ และเธอก็ยังคงอยู่ในชุดนักศึกษาเมื่อวานนี้"เจ็บคอยังไงไม่รู้ค

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 95หลังจากจบพิธีรับมอบตำแหน่งขุนไกรก็ขอพางามพร้อมกลับก่อน​ เพราะเป็นห่วงความรู้สึกของเธอ ถึงแม้ว่าทุกคนจะหันเหความสนใจไปเรื่องอื่นแล้ว แต่เธอก็คงจะยังนึกอายที่ถูกนำเรื่องแบบนี้มาประจาน"ให้ใครไปส่งฉันที่บ้านก็ได้ค่ะ งานนี้เป็นงานสำคัญของคุณ""แม่ว่าก็ดีเหมือนกันนะ​ พาน้องกลับไปก่อนเดี๋ยวที่เหลือพ่อกับแม่จัดการเอง""ครับแม่""ชาก็พาหนูเสน่ห์กลับไปพักผ่อนได้แล้วลูก" แล้วนางก็หันไปบอกลูกชายคนเล็กให้พาลูกสะใภ้อีกคนกลับไปด้วย[บ้านวงศ์เศวต]"ไม่มีอะไรแล้วล่ะ" กลับมาเขายังเห็นเธอมีท่าทีเป็นกังวลอยู่เลย"พรุ่งนี้ข่าวต้องถึงหูบ้านใหญ่แน่เลยค่ะ" นี่แหละคือสิ่งที่เธอกังวลถ้าพวกนั้นรู้ต้องทำอะไรสักอย่างแน่"ไม่มีใครทำอะไรคุณได้""แต่..""ไปอาบน้ำ หรือจะให้ผมอาบให้""คุณพูดอะไร""ก็จะได้มีคนช่วยขัดหลังไง" ขุนไกรไม่พูดเปล่าเอื้อมไปหยิบผ้าเช็ดตัวจะพาเธอเข้าห้องน้ำ"ไม่ต้องเลยนะ""อ้าว..คนอุตส่าห์อาสาจะช่วย" เขาแค่พึมพำแล้วมองตามหลังเธอที่เดินเข้าห้องน้ำไปวันต่อมา.. เมื่อคืนนี้เป็นการนอนที่ทรมานที่สุดเพราะเธอให้ได้แค่นอนกอด แต่ก็ดีที่ได้กอดวันก่อนไม่ให้นอนใกล้เลยวันนี้เป็นว

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 97"คุณไม่เสียใจแน่นะคะที่ฉันท้อง""ทำไมผมต้องเสียใจด้วยนั่นลูกของผมนะ""เพราะเราไม่ได้วางแผนเรื่องท้องไว้นี่คะ""ไม่เป็นไรหรอก วางแผนตอนนี้ก็ยังทัน" เขาก็ไม่คิดว่าน้ำของตัวเองจะดีขนาดนี้ยอมรับว่าตกใจมาก แต่ก็ดีใจมากเช่นกันที่จะเป็นพ่อคนแล้ว มือหนาเอื้อมไปลูบผมคนตัวเล็กที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยเบาๆ "ผมดีใจและก็ขอบคุณมากนะที่คุณยอมอุ้มท้องลูกของผม"หญิงสาวตื้นตันใจมากที่ได้ยินคำพูดนี้ ทีแรกยังรู้สึกกลัวอยู่เลยถ้าเขาไม่พอใจที่เธอท้อง เธอก็คงไม่อยู่บ้านของเขาต่อคงพาแม่กับลูกออกไปอยู่ที่อื่น"ร้องไห้ทำไม" คุยกันอยู่ดีๆ น้ำตาของเธอก็ไหลรินออกมา"ฉันดีใจที่คุณยอมรับเด็กคนนี้""นั่นน้ำเชื้อผมเลยนะครับ""หึหึคุณ.." ไม่คิดว่าเขาจะพูดล้อเล่นแบบนี้เป็นด้วย แต่ที่จริงก็มีอีกหลายอย่างในตัวเขาที่เธอไม่คิดว่ามันจะมีในตัวผู้ชายคนนี้ แต่ก่อนเขาเงียบขรึมเป็นผู้ใหญ่น่าเกรงขาม จนเธอรู้สึกกดดันทุกครั้งที่อยู่ต่อหน้าเขา แต่พอได้ใช้ชีวิตร่วมกันจริงๆ แล้วเขากลับไม่เหมือนที่มองเห็นด้วยตาเลยเช้าวันต่อมา.. วันนี้เป็นวันอาทิตย์ขุนไกรเลยไม่ต้องคิดเรื่องงาน นั่งดูแลเธอจนสายๆ หน่อยทุกคนถึงได

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 99🔞"อือ..ไม่ค่ะ" งามพร้อมรู้ว่าที่เขาขยับร่างต่ำลงไปเพื่อจะทำอะไร เพราะครั้งก่อนเธอเคยเจอมาแล้วแต่มือเรียวของเธอที่ดันศีรษะเขาอยู่ถูกขยับออก"ไม่นะคะคุณ" ถ้าช่วงอาบน้ำใหม่ๆ ก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก แต่ตอนนี้มันดึกแล้วแถมอาบน้ำตั้งแต่ก่อนทานข้าวแน่ะ "อื้อ" คิดว่าจะห้ามเขาได้เหรออยากมาหลายวันแล้วแต่เธอไม่ยอมสักทีเรียวลิ้นหนาลากยาวผ่านกึ่งกลางร่องก่อนจะตวัดเรียววนรอบยอดเม็ดเสียวแล้วดูดดึงเบาๆ จนคนตัวเล็กเกร็งกระตุก ยิ่งสัมผัสได้ว่าร่างของเธอเกร็งเรียวลิ้นหนายิ่งตวัดรัวเร็ว แต่ก็ไม่ได้ลงลิ้นแรงมาก​ เพราะอยากทำให้เธอรับรสความเสียวให้นานหน่อย"อ๊อยยคุณ..อืออ่ะอ่ะ" เขาไม่ได้ใช้แค่ลิ้นยังใช้นิ้วกระแทกเข้าร่องเล็กในระหว่างที่ลงลิ้นไปด้วย ความเสียวซ่านไม่ต้องพูดถึงตอนนี้เหมือนร่างกายล่องลอยอยู่บนปุยเมฆ"อ่ะอ่ะ อ่ะ อ่ะ"ผ่านไปอีกพักหนึ่งชายหนุ่มสัมผัสได้ว่าในร่องเล็กมีน้ำไหลเยิ้มออกมา "หือ.. เสร็จแล้วเหรอ" ทีแรกว่าจะให้เธอใกล้ถึงจุดมากที่สุดเขาถึงจะสอดใส่ เพราะยกแรกยังไงต้องเสร็จเร็วแน่ แต่ไม่คิดว่าเจอลิ้นกับนิ้วเข้าไปเธอก็แตกแล้ว นั่นหมายถึงเธอก็ต้องการมันไม่ต่างจากเขาเลย