All Chapters of ยุค 70 กลับมาพลิกชะตากรรมของนางร้ายตัวประกอบในนิยาย: Chapter 31 - Chapter 40

“ไป่ฉิง พี่สาวฉันไม่ใช่คนดี เธออย่าไปสนใจพี่เขาเลยนะ อย่าลืมว่าเธอยังมีฉันอยู่ นี่เงิน 20 หยวน พร้อมกับคูปอง เธอเก็บไว้เถอะ ตั้งแต่พรุ่งนี้ ฉันจะมาทานข้าวที่นี่”หมิงจ้านพูดจบไม่รอให้ไป่ฉิงได้พูดอะไร เขาก็รีบหมุนกายเดินไปที่เรือนใหญ่ เมื่อกี้เขาได้ยินพี่สะใภ้บอกว่า…พี่สาวเขาจะอยู่ที่นี่นานหลายวัน ในใจแอบเป็นกังวล กลัวพี่สาวจะมาหาเรื่องไป่ฉิงไป่ฉิงก้มหน้ามองเงินที่หมิงจ้านให้มาอยู่ในมือ เธอขบคิด…เขาเอาเงินมาให้เธอทำไม ? เงิน 20 หยวนนี้ เท่ากับค่าแรงทั้งปีของชาวบ้านที่นี่เลยนะ แต่ว่า…เขาให้เงินเธอมาแล้ว เธอไม่อาจปฏิเสธเขาได้ เธอจะนำเงินนี่ไปซื้อของดี ๆ มาทำให้เขากินก็แล้วกัน ยังไงเขาก็ทำงานหนัก ทำงานแทนเธอทุกอย่างนี่นา หาของดี ๆ มาบำรุงร่างกายเขาหน่อยก็แล้วกัน“หวงไป่ฉิง อยู่ไหมครับ ?” เจ้าหน้าที่ไปรษณีย์มาส่งของให้ไป่ฉิงถึงหน้าเรือน ก่อนที่เขาจะมาที่นี่ เขาได้แวะไปที่หอพักยุวชน ชาวบ้านบอกว่าไป่ฉิงเธออยู่ที่นี่ เขาถึงได้นำของมาส่งให้เธอที่นี่แทน“มีอะไรหรือ ? ไป่ฉิงอยู่ที่บ้านเล็กน่ะ” แม่ของหมิงจ้านรีบเดินออกมาจากบ้าน ก่อนจะบอกให้หลานชายไปตามไป่ฉิงมารับของ“ญาติของหวงไป่ฉิงส่งของมาครับ

“ก็ได้ ๆ พรุ่งนี้ฉันจะไปเอาเงินทุนคืน” หมิงจ้านพูดจบก็รีบวิ่งออกจากบ้านไป ไป่ฉิงก็ไม่ได้สนใจว่าเขาจะไปไหน ไปทำอะไร เธอนำเนื้อหมูนั้นไปทำความสะอาด พอเขากลับมา เขาอยากจะทำอะไรกับเนื้อหมูพวกนี้ก็เรื่องของเขาไป่ฉิงนั่งรอหมิงจ้านกลับมาที่บ้าน กว่าเขาจะกลับมาถึงบ้านก็เช้าแล้ว เขากลับมาในสภาพที่ร่างกายเต็มไปด้วยโคลน ถ้าให้เดา…เขาคงหลบหนีซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักที่แน่ ๆ“นี่พี่ไปไหนมา ? ทำไมถึงกลับมาในสภาพนี้คะ หรือว่าเกิดอะไรขึ้นกับพี่ ?”“ไม่ใช่ ฉันไปเอาเงินทุนมา ฉันบอกกับเหล่าสหายว่าช่วงเวลานี้ทำมาค้าขายไม่ได้ ทหารกำลังจับตาดูอยู่ รอผ่านช่วงเวลานี้ไปก่อน ถึงจะกลับไปค้าขายเหมือนเดิม หลังจากที่คุยกับเหล่าสหายเสร็จ ระหว่างทางกลับมาที่บ้าน ฉันได้ยินเสียงเหล่าทหารวิ่งไล่จับเหล่าพ่อค้าที่ตลาดมืดอยู่ ฉันซ่อนตัวที่บ่อโคลนน่ะ ก็เลยมีสภาพแบบนี้” หมิงจ้านล้วงเอาเงินออกมาให้ไป่ฉิง“เธอเก็บเงินนี้ไว้เถอะ ฉันเก็บไว้เองไม่ปลอดภัยเท่าไร ต่อแต่นี้ไป…เงินที่ฉันหามาได้จะให้เธอเป็นคนเก็บไว้ทั้งหมด เธออยากจะซื้ออะไรก็ใช้เงินนี้นะ”พูดจบ…หมิงจ้านก็รีบเดินไปที่ครัวต้มน้ำร้อนเตรียมตัวอาบน้ำ ไป่ฉิง มองเงินในมือพลางคร

“เราไม่มีเวลามาเสวนากับเธอหรอกนะ จับตัวไปได้แล้ว” ชายคนหนึ่งออกคำสั่งเสียงแข็งให้อีกคนไปจับตัวไป่ฉิงมา กลุ่มชายแปลกหน้ากำลังจะเดินเข้าไปจับไป่ฉิง ก็ถูกหมิงจ้านกับพี่ชายของเขาดักหน้าไว้ ไม่ยอมให้พวกเขาเข้าใกล้ตัวเธอ“เราจับตัวคนกลุ่มนี้ไปที่สถานีตำรวจเถอะค่ะ ฉันจะโทรหาพ่อของฉัน ให้พ่อบอกสหายของพ่อที่เป็นหัวหน้าตำรวจมาจัดการพวกเขา ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าคนกลุ่มนี้มาหาเรื่องฉันทำไม ? ถ้าพวกเขาทำผิดจริง ๆ ก็ให้สหายของพ่อสั่งจับขังคุกซะ”กลุ่มชายแปลกหน้าได้ยินแบบนั้นก็กลัวมาก รีบขอโทษไป่ฉิง อ้อนวอนให้ไป่ฉิงปล่อยตัวพวกเขาไป“อย่า อย่า มีคนจ้างวานพวกเรามาที่นี่ให้มาจับตัวเธอ เธออย่าจับฉันส่งตำรวจเลยนะ ฉันขอร้อง”ชายหนุ่มสองคนที่ถูกหมิงจ้านกับพี่ชายเขาจับตัวไว้พยายามขอร้องอ้อนวอนให้เธอปล่อยตัวพวกเขาไป ไม่ยอมตามหมิงจ้านไปที่สถานีตำรวจ“ไหน บอกมาซิ ใครเป็นคนจ้างวานพวกนายให้มาจับตัวฉัน ถ้าพวกนายไม่ยอมบอกความจริง ฉันก็จะไม่ปล่อยพวกนายไป ฉันจะส่งตัวพวกนายให้ตำรวจจัดการแทน”“มีผู้หญิงคนนึง หน้าตาสวยเหมือนกับเธอ หล่อนบอกว่าเธอแย่งสามีของหล่อน หล่อนอยากจะให้พวกเรามาจับตัวเธอไปสั่งสอน ผู้หญิงคนนั้น

“พี่หมิงจ้าน ฉันไม่ได้เข้าใจอะไรผิดหรอกนะคะ ฉันเห็นทุกอย่างกับตาตัวเอง แล้วฉันก็เข้าใจทุกอย่างดี พี่อยากจะไปไหนกับใคร พี่ไม่ต้องมาอธิบายกับฉันหรอกค่ะ ต่อแต่นี้ไป…พี่ไม่ต้องมาช่วยงานฉันหรอกนะคะ ฉันไม่อยากให้คนอื่นเข้าใจผิด จริงด้วย…พรุ่งนี้ฉันจะย้ายกลับมาพักที่หอยุวชนแล้วนะคะ ผู้ใหญ่บ้านเพิ่งมาบอกกับฉันว่า…หอยุวชนเพิ่งจะซ่อมเสร็จ”เธอให้โอกาสเขาอธิบายเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้เธอฟังตั้งหลายครั้ง แต่…หมิงจ้านกลับเลือกที่จะไม่พูดอะไร ตอนนี้…เธอไม่อยากรับฟังอะไรจากปากเขาแล้ว เขาหายไปกับซูฮวาทั้งคืน ไม่รู้ว่าพวกเขาทำอะไรกันบ้าง ต่อให้ไม่มีอะไรก็เถอะ เกิดชาวบ้านรู้เข้า เธอจะเดือดร้อนได้ ไป่ฉิงไม่อยากให้ชาวบ้านนำเรื่องของเธอไปซุบซิบนินทาลับหลัง อีกไม่นาน…เธอก็จะกลับออกไปจากที่นี่แล้ว“ไป่ฉิง เธออย่าย้ายกลับไปที่นั่นจะได้ไหม ? ฉันจะเล่าทุกอย่างให้เธอฟัง ฉันกับซูฮวา เราสองคนไม่ได้มีอะไรกันทั้งนั้น ไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะไป่ฉิง ฉันกับซูฮวามีงานที่ต้องทำร่วมกันก็แค่นั้นเอง”หมิงจ้านดูเหมือนจะไม่ยอมให้เธอย้ายกลับไปอยู่ที่หอพักยุวชน เขาลำบากมากกว่าจะเกลี้ยกล่อมให้เธอย้ายมาอยู่ที่บ้านเขาได้ เขาจะยอมให้

ชายหนุ่มคนนั้นถือของพาพวกเธอสองคนมาที่รถ ก่อนจะขับออกไป ที่นี่ปักกิ่งแลดูเจริญรุ่งเรืองกว่าเมืองไห่เฉิงที่เธออยู่มาก ไป่ฉิงไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้ได้ วันที่เธอจะได้มาเหยียบปักกิ่งจริง ๆ คนที่ดูตื่นเต้นที่สุดจะเป็นใครไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่หลิวหลิง“ไป่ฉิง ที่นี่น่าอยู่จริง ๆ เลยว่าไหม ? ก่อนที่ฉันจะเดินทางไปที่หมู่บ้านหมิงกวง เป็นวันที่พ่อกับแม่ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่พอดี ไม่รู้ว่าพ่อกับแม่คิดอะไรอยู่ถึงได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองไห่หนานแทน” หลิวหลิงเอ่ยบอกพลางมองสำรวจดูรอบ ๆ ตัว“ที่นี่ดีก็จริง แต่ฉันชอบไห่เฉิงมากกว่า”“ฉันไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นยังไงกันนะ ? ฉันกลัวมากเลยไป่ฉิง ดีนะที่มีเธอเดินทางมาที่นี่เป็นเพื่อนฉัน”“เธออย่ากลัวไปเลยนะหลิวหลิง ถ้าเธอไม่ชอบผู้ชายคนนั้นก็แค่บอกออกไปตรง ๆ อย่าไปเกรงใจ เลือกผู้ชายสักคนมาเป็นคู่ชีวิต คนคนนั้นต้องดีกับเรา เราไม่ชอบก็แค่บอกออกไป”“แต่ว่า…พี่เขาคือเพื่อนพี่ชายฉันนะไป่ฉิง ฉันไม่กล้า…… ”“เธออย่ากลัวไปเลย ยังมีฉันอยู่ทั้งคน” หลิวหลิงได้ยินไป่ฉิงบอกแบบนั้นถึงรู้สึกดีขึ้นมาหน่อยชายหนุ่มคนนั้นขับรถมาจอดที่หน้าที่พักแห่งหนึ่ง ก่อนจะหันมาบอกกับพวกเธอสองคนว่