ยุค 70 กลับมาพลิกชะตากรรมของนางร้ายตัวประกอบในนิยาย

ยุค 70 กลับมาพลิกชะตากรรมของนางร้ายตัวประกอบในนิยาย

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-09
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
10
2 Peringkat. 2 Ulasan-ulasan
50Bab
3.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ถูกคู่หมั้นสวมเขาไปเอากับเพื่อนสนิท เพราะความโง่เขลาของเธอเองทำให้เธอต้องมาพบกับจุดจบ กลับมาอีกครั้งเธอจะไม่โง่เหมือนเมื่อก่อนอีก พระนางของเรื่องอย่างนั้นหรือ ? เดี๋ยวเธอจะร้ายให้ดู !

Lihat lebih banyak

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Nattery
Nattery
สนุกนะ แต่เนื้อเรื่องเหมือนไม่ต่อเนื่อง เนื้อหาแปลกๆ “อยู่มาหลายเดือน”“อยู่มาสามเดือน” ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2026-06-17 11:47:44
0
0
Dao Kallayanat
Dao Kallayanat
กำลังสนุกเลย ลงต่ออีกมั้ยคะ
2026-03-07 20:02:14
0
0
50 Bab
บทที่ 1 คู่หมั้นสวมเขา
ไห่เฉิง ปี 1970วันนั้น...เกิดเหตุการณ์มากมายกับ ‘หวงไป่ฉิง’ คู่หมั้นสวมเขา เพื่อนสนิททรยศหักหลัง จักรยานราคาแพงแสนแพงเธอกลับทำมันพัง เรื่องคู่หมั้นกับเพื่อนสนิทของเธอ เธอพอจะรับได้ แต่...เรื่องจักรยานที่เธอทำพังนี่สิ เธอจะทำอย่างไรล่ะทีนี้ ?แม่เธอรักจักรยานคันนี้ยิ่งกว่าชีวิต แม่บังคับให้ทุกคนอดข้าวอดน้ำนานหลายเดือนกว่าจะเก็บเงินได้ 500 หยวนเพื่อซื้อจักรยานเฟิ่งหวงคันนี้มา แม่ลำบากวิ่งเต้นหาคูปองอุตสาหกรรมหลายใบเพื่อซื้อจักรยานคันนี้มาให้เธอได้ใช้อวดกับเพื่อน ๆจักรยานเฟิ่งหวงคันนี้แพงกว่าจักรยานเฟิ่งหวงของผู้ชายซะอีก แค่นึกภาพว่าเธอกลับไปที่บ้านจะต้องโดนอะไรบ้าง เธอก็กลัวแล้ว“เป็นเพราะหานอวิ๋นกับฟางเฟยคนเดียวเลย ถ้าพวกเขาไม่ทำเรื่องอับอายลับหลังเรา เราคงไม่ซวยแบบนี้”ไป่ฉิงรีบร้อนใจเดินไปเดินมา เห็นจักรยานที่พื้นแล้ว แขนขาเธอถึงกับไร้เรี่ยวแรง ไป่ฉิงคือลูกสาวของนายทหาร เธอมีพี่ชายอยู่ 2 คน เพราะเธอคือลูกผู้หญิงเพียงคนเดียว พ่อกับแม่และพี่ชายถึงได้รักได้หวงเธอยิ่งกว่าไข่ในหิน เธอได้หมั้นหมายกับหานอวิ๋นตั้งแต่เด็ก เธอเองก็ชอบและอยากจะแต่งงานกับหานอวิ๋น แต่...ดูเหมือนหานอวิ๋นไม่ได้รู
Baca selengkapnya
บทที่ 2 นางร้ายเข้าสิง
หานอวิ๋นเดินออกมาจากห้องก็รีบโค้งศีรษะให้กับพ่อแม่ของไป่ฉิง ก่อนจะปรายตามองไปที่ไป่ฉิง“พ่อเรียกผมมามีอะไรหรือ ? ” ในแววตาคู่นั้นฉายชัดว่าเกลียดไป่ฉิงมากแค่ไหนเธอตั้งใจนำเรื่องนี้มาฟ้องพ่อกับแม่เขาชัด ๆ นิสัยเดิมของเธอไม่เปลี่ยน ตั้งแต่เด็กแล้ว เขาทำอะไรให้เธอไม่พอใจ เธอมักจะมาฟ้องพ่อกับแม่ของเขา พอพ่อกับแม่โกรธก็มาลงที่เขา ไป่ฉิงตั้งใจหลอกใช้พ่อกับแม่เขาให้มาบีบบังคับเขา เธออยากจะใช้วิธีนี้ให้พ่อกับแม่บีบบังคับให้เขาแต่งงานกับเธอสินะ หานอวิ๋นเกลียดที่สุดคือการถูกบังคับ“แกยังมีหน้ามาถามฉันอีกหรือ ? แกมีผู้หญิงคนอื่นใช่หรือไม่ ? รู้ทั้งรู้ว่าแกมีคู่หมั้นอยู่แล้วยังกล้าทำแบบนี้อีกหรือ ?!!” จางเต๋อโกรธเลือดขึ้นหน้า ตบไปที่หน้าของหานอวิ๋นอย่างแรง“ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับไป่ฉิง ผมไม่อยากแต่งงานกับไป่ฉิง ผมมีคนรักอยู่แล้ว เธอชื่อว่าฟางเฟย ฟางเฟยเป็นคนดี เป็นคนขยัน ฟางเฟยไม่ใช่คนขี้ฟ้องเหมือนใครบางคน!!”หานอวิ๋นจ้องหน้าผู้เป็นพ่อเขม็ง เขาเองไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ไป่ฉิง อย่าหวังว่าจะบังคับเขาได้“จางเต๋อ เรื่องของเด็กสองคนเราคงบังคับไม่ได้ ให้เด็กทั้งสองถอนหมั้นเถอะ พวกเราขอตัวกลับก่อนนะ”พ่อกั
Baca selengkapnya
บทที่ 3 อย่าให้เธอได้เอาคืน
“คุณพูดเบา ๆ หน่อยจะได้ไหม ? ไป่ฉิงตกใจกลัวจนหน้าซีดแล้ว”ไป่ฉิงเห็นพี่สะใภ้ตีไปที่แขนของพี่ชายอย่างแรงก็อดขำไม่ได้ พี่ชายเธอเลิ่กลั่กไปมา“ผมรู้แล้ว ผมจะพูดเบา ๆ คุณหยุดตีผมได้แล้ว” รูปลักษณ์ภายนอกของพี่ชายเธอดูน่ากลัวมาก แต่...ไม่มีใครรู้ว่าพี่ชายเธอกลัวภรรยาแค่ไหน“ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่ใหญ่ พ่อกับพี่ ๆ หาทางออกมาจากตรงนั้นก็พอ อย่าทำให้ตัวเองต้องเดือดร้อน เรื่องที่หนูบอกกับแม่มันคือเรื่องจริงที่กำลังจะเกิดกับครอบครัวเรานะคะ พ่อกับพี่จะต้องมีสติ อย่าทำให้ตัวเองต้องเดือดร้อน หนูไปทำธุระก่อนนะคะ”สิ้นประโยค...ไป่ฉิงก็รีบวิ่งออกจากบ้าน จักรยานของเธอตอนนี้กลับมาใช้งานได้แล้ว เธอรีบปั่นไปที่คณะปฏิวัติทันที เธอไม่อยากเป็นภาระพ่อกับแม่เธออีก ทุกคนรักและเป็นห่วงเธอ เธอจะต้องปกป้องครอบครัวของเธอ เธอจะไม่ยอมให้ทุกคนในครอบครัวของเธอต้องมามีจุดจบแบบนั้นอีกอย่าง...ภาพที่ผุดเข้ามาในหัวของเธอ ทำให้เธอรู้ว่าชีวิตที่หมู่บ้านนั้นไม่ได้ลำบากอย่างที่คิด ขอแค่เตรียมตัว เตรียมของให้ดีเธอก็จะไม่ลำบากแล้ว รอให้สถานการณ์ในประเทศกลับมาเป็นปกติ เธอจะหาทางกลับมาที่นี่ คิดได้แบบนั้น...ไป่ฉิงก็รีบออกแรงปั่นจักรยา
Baca selengkapnya
บทที่ 4 หน้าด้านหน้าทน
พอคุยกันเสร็จ ทุกคนในบ้านก็ไปเก็บของ สวี่ข่ายเองก็ได้บอกให้หลิวเหนียงไปถอนเงินในธนาคารออกมาให้หมด พวกเขาจะนำเงินนั่นไปซื้อข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็น เงินอีกส่วนหนึ่ง...ตนจะแบ่งให้ลูก ๆ นำติดตัวไป วันต่อมา...หลิวเหนียงก็รีบนำเงินไปแลกเอาคูปอง หนึ่งในนั้นมีคูปองทองด้วยหลิวเหนียงอยากจะนำคูปองไปแลกเอาทองมาเก็บไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน ตนเก็บทองส่วนหนึ่งไว้ให้ลูกชายและลูกสาว หลายวันมานี้ไป่ฉิงเองก็ยุ่งกับการเตรียมของใช้ส่วนตัวของตัวเองเหมือนกัน เธอนำคูปองที่แม่แลกมาให้เธอไปซื้อข้าวของมากมาย รวมถึงกระติกน้ำร้อน , เสื้อผ้า 4 ฤดู , รองเท้า , นาฬิกา , วิทยุ...ไป่ฉิงกำลังเพลิดเพลินกับการซื้อของอยู่นั้น อยู่ ๆ ก็มีคนทำให้เธอหมดอารมณ์ไม่อยากจะซื้อของต่อ“ไป่ฉิง เธอก็มาซื้อของเหมือนกันหรือ ?” ฟางเฟยเห็นไป่ฉิงกำลังเลือกซื้อของอยู่ หล่อนก็ได้ควงแขนหานอวิ๋นเดินมาหาไป่ฉิง“เธอตาบอดหรือฟางเฟย ? เธอคิดว่าฉันมาที่นี่มาตรวจโรคหรือยังไง ?”เห็นฟางเฟยทีไรเธอไม่อยากจะพูดดีด้วย เธอไม่รู้จริง ๆ ว่าฟางเฟยกับหานอวิ๋นเป็นอะไรกันแน่ ? พวกเขาไม่รู้หรือยังไงว่าเธอเกลียดและเอือมละอาพวกเขาสองคนมากแค่ไหน ? รู้ทั้งรู้ว่าเธอเ
Baca selengkapnya
บทที่ 5 ไม่เหลืออะไรแล้ว
ไป่ฉิงเห็นแม่กำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง เธอก็รีบคว้าแขนแม่เธอไว้ หลิวเหนียงหันมามองไป่ฉิง เห็นไป่ฉิงพยักหน้าเบา ๆ ก็เข้าใจได้ทันที ตนก็ไม่อยากจะพูดอะไรมาก ปล่อยให้ลูกสาวเป็นคนจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง“เธอเพิ่งรู้ตัวเหรอว่าเธอชอบไปอาศัยข้าวที่บ้านฉันน่ะ ถึงเวลาที่เธอจะต้องเลี้ยงข้าวฉันกับแม่แล้ว ถ้าฉันปฏิเสธความหวังดีของเธอ เธอคงเสียใจมากสินะฟางเฟย ก็ดีเหมือนกัน ฉันจะได้ประหยัดเงิน”“ป้าคะ ฉันขอสั่งอาหารเพิ่มค่ะ ขอซาลาเปาไส้หมูสับ 5 ลูก น้ำอัดลม 2 ขวด เงินกับคูปองป้าเก็บกับผู้หญิงคนนี้ได้เลย โชคดีจริง ๆ เงินกับคูปองที่มีอยู่ตอนนี้เหลือไม่เยอะ เพราะต้องเลี้ยงข้าวผู้หญิงคนนี้ทุกวัน ตอนนี้เงินกับคูปองที่มีอยู่เหลือน้อยมาก ขอบคุณนะฟางเฟยที่เลี้ยงข้าวฉันกับแม่ ฉันไปก่อนนะ”พูดจบ...ไป่ฉิงก็รีบถือถาดอาหารไปที่โต๊ะ เธอไม่อยากจะสนใจว่าฟางเฟยกับหานอวิ๋นจะรู้สึกยังไง ฟางเฟยไม่อยากจะเชื่อว่าไป่ฉิงจะตอกกลับหล่อนได้เจ็บแสบแบบนี้ ทำไมถึงได้เป็นแบบนี้ไปได้ ปกติแล้วไป่ฉิงจะต้องด่าหล่อน มีอาการคลุ้มคลั่งไม่ใช่หรือ ? ไป่ฉิงพูดแบบนี้แล้ว หล่อนจะต้องทำยังไง ?“คูปองข้าว 5 จิน คูปองเนื้อ 2 จิน เงินอีก 3
Baca selengkapnya
บทที่ 6 หนีไม่พ้นจริง ๆ
ทั้งสองครอบครัวนั่งคุยกันอยู่นานกว่าจะตัดสินใจได้ สุดท้ายไป่ฉิงก็ได้พ่อกับแม่มาเพิ่มอีกคน ซูหยวนนำข้าวของมากมายมาให้พ่อกับแม่ของไป่ฉิงเพื่อนตอบแทนค่าเลี้ยงดู มีทั้งเครื่องประดับที่เป็นหยก เสื้อผ้ารองเท้า รวมถึงเครื่องนอนด้วย ตอนแรกไป่ฉิงก็ไม่กล้ารับไว้เพราะเกรงใจพ่อกับแม่ของหานอวิ๋น พอพ่อกับแม่เห็นดีให้เธอรับ เธอถึงกล้ารับของนั้นมาพอหานอวิ๋นรู้ว่าพ่อกับแม่ของเขารับไป่ฉิงมาเป็นลูกสาวอีกคน ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขาถึงได้รู้สึกไม่ดี ไม่ค่อยจะพอใจนัก เขาอยากจะให้พ่อกับแม่เปลี่ยนใจไม่รับไป่ฉิงมาเป็นลูกสาว เขารับไม่ได้หรอกนะที่อยู่ ๆ พ่อกับแม่ของเขาก็รับอดีตคู่หมั้นให้มาเป็นน้องสาวเขา หาน อวิ๋นรู้สึกเหมือนว่าเขากำลังสูญเสียอะไรบางอย่างไปมือหนาทาบไปที่หน้าอกของตัวเอง ทำไมเขาถึงได้รู้สึกเจ็บปวดหัวใจนะ ? เขาเป็นอะไรกันแน่ ? เขาเกลียดไป่ฉิงนักไม่ใช่หรือ ? เขาไม่ชอบให้ใครมาบงการชีวิตเขาไม่ใช่หรือ ? หานอวิ๋นได้แต่ถามตัวเองว่าผู้หญิงที่เขารักคือฟางเฟยจริง ๆ หรือ ? ตอนนี้เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าเขากำลังเป็นอะไรกันแน่ ?“พี่หานอวิ๋น พี่ไปย่างเนื้อสิครับ” น้องชายของหานอวิ๋นเห็นเขานิ่งไปไม่ขยับเขยื้อนก็รีบเอ
Baca selengkapnya
บทที่ 7 ตัวปัญหา
ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างหันมามองที่ฟางเฟยกันหมด ทุกคนต่างมองฟางเฟยด้วยสายตาที่ดูถูกเหยียดหยาม ฟางเฟยทนกับสายตาที่มองมาไม่ได้ อยากจะวิ่งไปที่รางรถไฟจบชีวิตตัวเอง หานอวิ๋นเห็นแบบนั้นก็รีบวิ่งไปกอดฟางเฟยไว้ ฟางเฟยไม่ยอมผละจากอ้อมกอดของหานอวิ๋น หล่อนโอบกอดหานอวิ๋นส่งเสียงร้องไห้ไม่หยุดให้ตายยังไงฟางเฟยก็ไม่ยอมให้หานอวิ๋นเดินทางไปที่เมืองฟู่หยาง ครู่นั้นทางคณะก็ได้วิ่งมาบอกว่ารถไฟเดินทางไปที่เมืองหลิงหยางได้เคลื่อนตัวออกจากสถานีไปแล้ว สุดท้าย...ฟางเฟยก็ต้องเปลี่ยนที่หมายไปที่เมืองฟู่หยางกับหานอวิ๋นแทน ทุกคนที่รู้แบบนั้นก็ไม่พอใจมาก หลิวเหนียงเป็นกังวล กลัวว่าไป่ฉิงจะถูกฟางเฟยกับหานอวิ๋นเอาเปรียบทางด้านไป่ฉิง...เธอไม่ได้สนใจหานอวิ๋นกับฟางเฟย ตอนนี้เธอหาที่นั่งของตัวเองได้แล้ว เป็นเตียงนอนสะดวกสบายมาก เธอมองผ่านหน้าต่างเห็นพ่อกับแม่ยังยืนอยู่ที่เดิม เธอก็รีบโบกมือลาพวกท่าน ไป่ฉิงนำผ้าปูที่นอนออกมา จากนั้นก็เดินไปนอนที่เตียงของตัวเองความจริงแล้ว...หานอวิ๋นก็ได้ตั๋วที่นอนเหมือนกับไป่ฉิง แต่...เพราะว่ามีฟางเฟยตามติดไม่ห่าง พ่อของหานอวิ๋นถึงได้ไปเปลี่ยนตั๋วที่นอนเป็นตั๋วที่นั่งแทน ไม่มีสอ
Baca selengkapnya
บทที่ 8 หมายตา
ไป่ฉิงไม่อยากยุ่งกับสองคนนั้น เธอรีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ก่อนจะบอกให้คนขับรถลากรีบบังคับรถผ่านหานอวิ๋นกับฟางเฟยไป“พี่หานอวิ๋น นั่นใช่ไป่ฉิงไหมคะ ? ” เมื่อกี้รถลากของไป่ฉิงผ่านไป ฟางเฟยบังเอิญเหลือบไปเห็นเข้าพอดี หล่อนเชื่อว่าหล่อนมองไม่ผิดแน่หานอวิ๋นได้ยินฟางเฟยบอกแบบนั้นก็รีบมองตามรถลากนั้นไป แต่...เขากลับไม่เชื่อสายตาตัวเอง ต่อให้ไป่ฉิงโกรธเขามากแค่ไหนเธอก็ไม่ทางทิ้งเขาให้ลำบากได้ เธอจะต้องช่วยเขาไม่ใช่ปล่อยเขาไปแบบนี้ เขารู้ดีว่าไป่ฉิงเป็นคนยังไง ภายนอกอาจจะดูเย็นชา แต่จิตใจเธออ่อนโยนมาก“พี่หานอวิ๋น พี่ดีกับไป่ฉิงขนาดนั้น ดูไป่ฉิงทำกับพี่สิคะ ปล่อยให้พี่มาลำบากแบบนี้ได้ยังไง ? ไป่ฉิงไม่คิดที่จะช่วยพวกเราสองคนด้วยซ้ำ”ฟางเฟยกระทืบเท้าไปมาด้วยความโกรธ หล่อนกลับไม่นึกถึงสิ่งที่ตัวเองได้ทำไว้กับไป่ฉิง หานอวิ๋นไม่พูดไม่จาอะไร เอาแต่ยืนเงียบอยู่อย่างนั้น ทางด้านของไป่ฉิง...เธอกับหลิวหลิงมาถึงที่ชุมชนได้ทันเวลาพอดี พวกเขาสองคนยังมีเวลาไปทำอย่างอื่น เธอเดินไปล้างหน้าล้างตา ก่อนจะเดินไปตามหาคนที่มารับพวกเขา“อาคะ ฉันขอถามอะไรหน่อยค่ะ เราจะไปที่หมู่บ้านหมิงกวงได้ยังไงคะ ? ฉันคือยุวชนมาจา
Baca selengkapnya
บทที่ 9 ไป่ฉิงคนปากแจ๋ว
“พี่หานอวิ๋น พี่ช่วยฉันหน่อยสิคะ ฉันไม่ไหวแล้วค่ะ” ฟางเฟยเหนื่อยแทบจะเดินไม่ไหวอยู่แล้ว ให้หล่อนมาเดินท่ามกลางอากาศร้อนแบบนี้ อีกไม่นานหล่อนได้กลายเป็นศพตรงนี้แน่ ต่อให้หล่อนไม่ได้สุขสบายเหมือนไป่ฉิง แต่หล่อนก็ไม่เคยลำบากแบบนี้มาก่อนหานอวิ๋นไม่มีทางเลือกอื่น จำใจต้องล้วงเอาลูกอมกระต่ายขาวออกมาให้ฟางเฟยกิน จะให้เขาแบกฟางเฟยขึ้นหลังก็ไม่ไหว ตัวเขาเองก็เหนื่อยไม่แพ้กัน ฟางเฟยเห็นหานอวิ๋นยื่นลูกอมมาตรงหน้าก็ชักสีหน้าไม่พอใจ เขามีลูกอมอยู่ทำไมไม่เอาออกมาให้หล่อนกินตั้งแต่แรก เมื่อเช้าพวกเขาสองคนมัวแต่ยืนรอไป่ฉิง ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยพวกเขารอคนขับซ่อมรถก็เกือบชั่วโมงแล้ว ไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้า ร่างกายหล่อนแทบจะไม่มีแรงเหลือแล้ว หล่อนเกือบจะเป็นลมไปแล้ว หานอวิ๋นเพิ่งจะเอาลูกอมกระต่ายขาวออกมาให้หล่อนกินอย่างนั้นหรือ“ทำไมพี่ไม่เอาลูกอมนี่ออกมาให้ฉันกินตั้งแต่แรกคะ ? ”“พี่มีไม่เยอะ ถ้าพี่เอาออกมาให้เธอกินหมด แล้วพี่จะกินอะไร ?” หานอวิ๋นอึดอัดมาก ตั้งแต่เล็กจนโตอยู่ที่บ้านเขาแทบไม่ต้องทำอะไรเลย เขารู้สึกว่าฟางเฟยคือตัวปัญหา คือภาระ เขาอยู่ข้างไป่ฉิงไม่เคยลำบากแบบนี้ด้วยซ้ำ“นี่พี่ พี่ชื
Baca selengkapnya
บทที่ 10 กลัวใครซะที่ไหน
“ไป่ฉิงเธอเพิ่งจะมาถึงที่นี่ เธอคงยังไม่รู้อะไร เหิงเยว่มีสมุนที่นี่ พวกเราถึงได้เกรงใจเหิงเยว่ทำตามที่เหิงเยว่บอกทุกอย่าง เธอรู้ไหมว่าคนของเหิงเยว่เป็นใคร คือหานลู่นะ ใคร ๆ ก็กลัวหานลู่กันทั้งนั้น เมื่อก่อนพวกเราก็เคยมีปากเสียงกับเหิงเยว่เหมือนกัน เหิงเยว่ไม่ได้แค่ขู่ แต่เหิงเยว่ลงมือทำจริง เหิงเยว่ให้หานลู่มาขู่พวกเราถึงที่นี่ ยุวชนชายบางคนถูกหานลู่ทำร้ายร่างกายนอนป่วยอยู่นานหลายวัน หานลู่คือคนที่นี่ ชาวบ้านที่นี่กลับไม่ชอบขี้หน้าพวกเรา เธอต้องระวังตัวด้วยนะไป่ฉิง อีกอย่าง...เครื่องใช้ในครัวเป็นของเหิงเยว่หมด พวกเรามาที่นี่ไม่ได้เอาอะไรติดตัวมาด้วยเลย จำเป็นต้องใช้ของเหิงเยว่ พวกเราไม่มีใครกล้าอยู่ฝั่งเธอนะไป่ฉิง”ยุวชนหญิงคนหนึ่งนอนอยู่ข้าง ๆ เตียงหลิวหลิงเดินมาเตือนสติพวกเขาสองคน แต่ไป่ฉิงก็ไม่ได้รู้สึกกลัวอะไร“ขอบคุณพี่มากนะคะ ฉันรู้ว่าฉันควรจะทำอะไร ประเทศเรามีกฎหมายนิคะ เราไม่ต้องไปกลัวใครหรอกค่ะ ใครทำอะไรเรา เราก็ไปแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจให้มาจัดการผู้ที่กระทำผิดก็พอค่ะ เราอย่าไปยอมให้คนพวกนั้นมาเอาเปรียบเราสิคะ”ไป่ฉิงรู้ว่าเธอไม่ควรประมาท ทำอะไรก็ต้องมีสติ ฟางเฟยรู้ว่าไป่ฉิงมี
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status